Μαρία της Μόντενα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μαρία
Πριγκίπισσα της Μόντενα
Βασίλισσα της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας
Mary of Modena Pietersz.jpg
Βασιλική σύζυγος της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας
Περίοδος6 Φεβρουαρίου 1685 – 11 Δεκεμβρίου 1688
Στέψη23 Απριλίου 1685
ΠροκάτοχοςΑικατερίνη της Μπραγκάνσα
ΔιάδοχοςΓεώργιος της Δανίας
Γέννηση5 Οκτωβρίου 1658
Παλάτι της Μόντενα, Μόντενα, Δουκάτο της Μόντενα και του Ρέτζιο
Θάνατος7 Μαΐου 1718 (59 ετών)
Κάστρο του Σεν Ζερμέν αν Λεγιέ, Παρίσι, Γαλλία
Τόπος ταφήςΜονή των Επισκέψεων, Σαγιό, Γαλλία
ΣύζυγοςΙάκωβος Β΄ της Αγγλίας
ΕπίγονοιΙάκωβος της Ουαλίας
Λουίζα-Μαρία-Θηρεσία
ΟίκοςΟίκος των Έστε
ΠατέραςΑλφόνσος Δ΄ της Μόντενα
ΜητέραΛάουρα Μαρτινότσι
ΘρησκείαΡωμαιοκαθολικισμός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Η Μαρία της Μόντενα (Maria di Modena, 5 Οκτωβρίου 1658 - 7 Μαΐου 1718) από τον Οίκο των Έστε ήταν κόρη του Δούκα της Μόντενα & Ρέτζο και με τον γάμο της έγινε η σύζυγος του Ιακώβου Β΄ της Αγγλίας, Σκωτίας και Ιρλανδίας.[1][2][2]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μαρία Βεατρίκη Ελεονώρα Άννα Μαργαρίτα Ισαβέλλα ήταν η μοναχοκόρη του Αλφόνσου Δ΄ των Έστε, Δούκα της Μόντενα & του Ρέτζο, και της Λάουρα Μαρτινότσι.

Ο μικρότερος αδελφός της Μαρίας, Φραγκίσκος Β΄, διαδέχτηκε τον πατέρα του στον δουκικό θρόνο το 1662.[3] Η εκπαίδευση της Μαρίας ήταν εξαιρετική:[4] μιλούσε άπταιστα γαλλικά και ιταλικά, είχε καλή γνώση των λατινικών και αργότερα μιλούσε αγγλικά.[5][6]

Στις 20 Σεπτεμβρίου 1673 η Μαρία παντρεύτηκε τον κατά 25 χρόνια μεγαλύτερό της, Ιάκωβο, Δούκα της Υόρκης. Η Μαρία και ο Ιάκωβος μαζί απέκτησαν:

  • Αικατερίνη Λώρα (10 Ιανουαρίου-3 Οκτωβρίου 1675).
  • θνησιγενές παιδί (Οκτώβριος 1675).
  • Ισαβέλλα της Υόρκης (1676-1681).
  • Κάρολος, Δούκα του Κέιμπριτζ (7 Νοεμβρίου-12 Δεκεμβρίου 1677), πέθανε από ευλογιά.
  • Ελισάβετ (1678).
  • θνησιγενές παιδί (Φεβρουάριος 1681).
  • Καρλόττα Μαρία (16 Αυγούστου 1682).
  • θνησιγενές παιδί (Οκτώβριος 1683).
  • αποβολή (8 Μάϊου 1684).
  • Ιάκωβος Φραγκίσκος Εδουάρδος (1688-1766), Πρίγκιπα της Ουαλίας και διεκδικητή του θρόνου ως Ιάκωβος Γ΄ της Αγγλίας και Η΄ της Σκωτίας. Ηγέτης των Ιακωβιτών. Νυμφεύτηκε την Μαρία Κλημεντίνη Σομπιέσκα. Απέκτησαν 2 γιους.
  • Λουίζα Μαρία Θηρεσία Στιούαρτ (1692-1712), πέθανε από ευλογιά.

Λίγους μήνες μετά τη γέννηση του διαδόχου Ιακώβου, ξέσπασε η επανάσταση του 1688, γνωστή ως Ένδοξη Επανάσταση. Τον Δεκέμβριο του 1688 η Μαρία φεύγει για Γαλλία με τον γιο της Ιάκωβο. Οι συνωμότες κάλεσαν την μεγαλύτερη κόρη του Ιακώβου, Μαρία, με τον σύζυγό της, Γουλιέλμο της Οράγγης, να πάρουν το θρόνο. Ο Ιάκωβος καταφέρνει να φύγει και να επανενωθεί με την οικογένειά του στις 23 Δεκεμβρίου. Στην εξορία, έζησαν ως φιλοξενούμενοι του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας στο Κάστρο του Σαιν Ζερμαίν-αν-Λαι.

Όταν πέθανε ο Ιάκωβος, η Μαρία καταφέρνει να πείσει τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ να αναγνωρίσει τον γιο της ως βασιλιά της Αγγλίας και της Σκωτίας, γεγονός που επιτάχυνε την αγγλική συμμετοχή στον πόλεμο της ισπανικής διαδοχής.

Η Μαρία πέθανε στις 7 Μαΐου 1718 στο Κάστρο του Σαιν Ζερμαίν-αν-Λαί σε ηλικία 59 ετών, από καρκίνο του μαστού. Θάφτηκε στη Μονή των Επισκέψεων του Σαιγιό στο Παρίσι. Χρόνια αργότερα, ο τάφος της καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης.

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 5 Οκτωβρίου 1658 - 20 Σεπτεμβρίου 1673: Η Βασιλική Υψηλότητα
  • 20 Σεπτεμβρίου 1673 - 6 Φεβρουαρίου 1685: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Δούκισσα της Υόρκης
  • 6 Φεβρουαρίου 1685 – 11 Δεκεμβρίου 1688: Η Μεγαλειότητα της Η Βασίλισσα
  • 11 Δεκεμβρίου 1688 - 7 Μαΐου 1718: Η Μεγαλειότητα της Η Βασίλισσα Μαρία

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Oman, p 30.
  2. 2,0 2,1 Encyclopædia Britannica. «Mary of Modena (queen of England)». Brittanica.com. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2009. 
  3. Oman, p 14.
  4. Waller, p 22.
  5. Waller, p 23.
  6. Haile, p 18.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Allan, Fea (1909). James II and His Wives. Meuthon and Co.
  • Brown, Beatrice Curtis (1929). Anne Stuart: Queen of England. Geoffrey Bles.
  • Chapman, Hester (1953). Mary II, Queen of England. Jonathan Cape.
  • Cont, Alessandro (2009). "Sono nato principe libero, tale voglio conservarmi”: Francesco II d’Este (1660–1694), “Memorie Scientifiche, Giuridiche, Letterarie”, Accademia Nazionale di Scienze Lettere e Arti di Modena, ser. 8, 12, 2, pp. 407–459, https://www.academia.edu/6412388/_Sono_nato_principe_libero_tale_voglio_conservarmi_Francesco_II_dEste_1660-1694_
  • Fraser, Antonia (2002). King Charles II Phoenix. (ISBN 978-0-7538-1403-1)
  • Fraser, Antonia (2007). Love and Louis XIV: The Women in the Life of the Sun King. Phoenix. (ISBN 978-0-7538-2293-7)
  • Gregg, Edward (1980). Queen Anne. Routledge & Kegan Paul.
  • Haile, Martin (1905). Queen Mary of Modena: Her Life and Letters. J.M. Dent & Co.
  • Harris, Tim. (2007). Revolution: The Great Crisis of the British Monarchy 1685–1720. Penguin. (ISBN 978-0-14-101652-8)
  • Maclagan, Michael; Louda, Jiří (1999). Line of Succession: Heraldry of the Royal Families of Europe. Little, Brown & Co. (ISBN 1-85605-469-1)
  • Marshall, Rosalind (2003) Scottish Queens, 1034–1714. Tuckwell Press.
  • Oman, Carola (1962). Mary of Modena. Hodder & Stoughton.
  • Starkey, David (2007). Monarchy: From the Middle Ages to Modernity. Harper Perennial. (ISBN 978-0-00-724766-0).
  • Turner, FC (1948). James II. Eyre & Spottswoode.
  • Uglow, Jenny (2009). A Gambling Man: Charles II and the Restoration. Faber & Faber. (ISBN 978-0-571-21733-5)
  • Waller, Maureen (2002). Ungrateful Daughters: The Stuart Princesses Who Stole Their Father's Crown. Hodder & Stoughton. (ISBN 0-340-79461-5)
Μαρία της Μόντενα
Γέννηση: 5 Οκτωβρίου 1658 Θάνατος: 7 Μαΐου 1718
Βρετανική βασιλική οικογένεια
Προκάτοχος
Αικατερίνη της Μπραγκάνζα
Βασιλική σύζυγος της Αγγλίας,
της Σκωτίας και της Ιρλανδίας

1685–1688
Διάδοχος
Γεώργιος της Δανίας
ως σύζυγος
Τίτλοι σε διεκδίκηση
Ένδοξη Επανάσταση — ΚΑΤ' ΟΝΟΜΑ —
Βασιλική σύζυγος της Αγγλίας,
της Σκωτίας και της Ιρλανδίας

1688–1701
Διάδοχος
Μαρία Κλημεντίνα Σομπιέσκα