Προπενικό οξύ
| Προπενικό οξύ | |||
|---|---|---|---|
| Γενικά | |||
| Όνομα IUPAC | Προπενικό οξύ | ||
| Άλλες ονομασίες | Ακρυλικό οξύ Αιθυλενοκαρβοξυλικό οξύ Προπενοξύ Βινυλοφορμικό οξύ |
||
| Χημικά αναγνωριστικά | |||
| Χημικός τύπος | C3H4O2 | ||
| Μοριακή μάζα | 72,06 amu | ||
| Σύντομος συντακτικός τύπος |
CH2=CHCOOH | ||
| Συντομογραφίες | ViCOOH | ||
| Αριθμός CAS | 79-10-7 | ||
| SMILES | C=CC(=O)O | ||
| InChI | 1/C3H4O2/c1-2-3(4)5/h2H,1H2,(H,4,5) | ||
| Αριθμός RTECS | AS4375000 | ||
| Αριθμός UN | J94PBK7X8S | ||
| PubChem CID | 6581 | ||
| ChemSpider ID | 6333 | ||
| Δομή | |||
| Μοριακή γεωμετρία | επίπεδη | ||
| Ισομέρεια | |||
| Ισομερή θέσης | 39 | ||
| Φυσικές ιδιότητες | |||
| Σημείο τήξης | 14 °C | ||
| Σημείο βρασμού | 141 °C | ||
| Πυκνότητα | 1051 kg/m3 | ||
| Διαλυτότητα στο νερό |
Αναμείξιμο | ||
| Ιξώδες | 1,3 cP (20 °C) | ||
| Εμφάνιση | άχρωμο καυστικό υγρό | ||
| Χημικες ιδιότητες | |||
| pKa | 4,35 | ||
| Ελάχιστη θερμοκρασία ανάφλεξης |
68 °C | ||
| Επικινδυνότητα | |||
| Φράσεις κινδύνου | R10 R20/21/22 R35 R50 | ||
| Φράσεις ασφαλείας | S26 S36/37/39 S45 S61 | ||
| MSDS | Εξωτ. Σύνδεσμος MSDS | ||
| Κίνδυνοι κατά NFPA 704 |
|||
| Η κατάσταση αναφοράς είναι η πρότυπη κατάσταση (25°C, 1 Atm) εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά |
|||
Το προπενικό οξύ ή ακρυλικό οξύ ή αιθυλενοκαρβοξυλικό οξύ ή προπενοξύ ή βινυλοφορμικό οξύ είναι ένα καρβονικό οξύ με σύντομο συντακτικό τύπο CH2=CHCOOH.
Ισομερή θέσης [Επεξεργασία]
Το προπενικό οξύ έχει τα ακόλουθα ισομερή θέσης:
- Μερικές από τις παραπάνω ενώσεις είναι ασταθείς.
- Προπινοδιόλη-1,1 με σύντομο συντακτικό τύπο HC ≡ CCH(OH)2.
- Προπινοδιόλη-1,3 με σύντομο συντακτικό τύπο HOCH2C ≡ COH.
- Προπαδιενοδιόλη-1,1 με σύντομο συντακτικό τύπο CH2C=C=C(OH)2.
- Προπαδιενοδιόλη-1,3 με σύντομο συντακτικό τύπο HOCH=C=CHOH (σε δύο (2) οπτικά ισομερή).
- Κυκλοπροπενοδιόλη-1,1 με σύντομο συντακτικό τύπο
- Κυκλοπροπεν-1-διόλη-1,2 με σύντομο συντακτικό τύπο (σε δύο (2) γεωμετρικά ισομερή).
- Κυκλοπροπεν-2-διόλη-1,2 με σύντομο συντακτικό τύπο (σε δύο (2) γεωμετρικά ισομερή).
- Μεθοξυαιθινόλη με σύντομο συντακτικό τύπο CH3OC ≡ CH
- Αιθινοξυμεθανόλη με σύντομο συντακτικό τύπο ΗC ≡ COCH2OH.
- 2-υδροξυπροπεν-1-άλη με σύντομο συντακτικό τύπο CH3C(OH)=C=O.
- 3-υδροξυπροπεν-1-άλη με σύντομο συντακτικό τύπο HOCH2CH=C=O.
- 2-υδροξυπροπεν-2-άλη με σύντομο συντακτικό τύπο CH2=C(OH)CHO.
- 3-υδροξυπροπεν-2-άλη με σύντομο συντακτικό τύπο HOCH=CHCHO (σε δύο (2) γεωμετρικά ισομερή).
- Μεθοξυαιθενάλη με σύντομο συντακτικό τύπο CH3OCH=C=O.
- Προπανοδιάλη με σύντομο συντακτικό τύπο HCOCH2CHO.
- Οξοπροπανάλη με σύντομο συντακτικό τύπο CH3COCHO.
- Υδροξυκυκλοπροπανόνη με σύντομο συντακτικό τύπο
- Μεθανικός βινυλεστέρας με σύντομο συντακτικό τύπο HCOOCH=CH2.
- 1,3-επιδιοξυπροπένιο με σύντομο συντακτικό τύπο.
- 1',2-εποξυ-1-μεθοξυαιθένιο με σύντομο συντακτικό τύπο.
- 1,2-επιδιοξυκυκλοπροπάνιο με σύντομο συντακτικό τύπο.
- (1,2),(1,3)-διεποξυπροπάνιο με σύντομο συντακτικό τύπο.
- 1,2-επιδιοξυπροπένιο-1 με σύντομο συντακτικό τύπο.
- 1,2-επιδιοξυπροπένιο-2 με σύντομο συντακτικό τύπο.
- 1,1'-εποξυ-1-μεθοξυπροπένιο-2 με σύντομο συντακτικό τύπο.
- (1,2),(1,2)-διεποξυπροπάνιο με σύντομο συντακτικό τύπο.
- 1,1-επιδιοξυπροπένιο-1 με σύντομο συντακτικό τύπο.
- 1,1-επιδιοξυπροπένιο-2 με σύντομο συντακτικό τύπο.
- 1,3-εποξυπροπεν-1-όλη-1 με σύντομο συντακτικό τύπο.
- 1,3-εποξυπροπεν-2-όλη-1 με σύντομο συντακτικό τύπο.
- 1,3-εποξυπροπενόλη-2 με σύντομο συντακτικό τύπο.
- 1,2-εποξυκυκλοπροπανόλη με σύντομο συντακτικό τύπο.
- 2,3-εποξυκυκλοπροπανόλη με σύντομο συντακτικό τύπο.
- 1,2-εποξυπροπεν-1-όλη-1 με σύντομο συντακτικό τύπο.
- 1,2-εποξυπροπεν-2-όλη-1 με σύντομο συντακτικό τύπο.
- 2,3-εποξυπροπεν-1-όλη-1 με σύντομο συντακτικό τύπο.
- 2,3-εποξυπροπεν-2-όλη-1 με σύντομο συντακτικό τύπο.
- 1,2-εποξυμεθοξυαιθενόλη με σύντομο συντακτικό τύπο.
- 1,2-εποξυπροπανάλη με σύντομο συντακτικό τύπο.
Δομή [Επεξεργασία]
Είναι το πρώτο μέλος της ομόλογης σειράς των αλκενικών οξέων, δηλαδή των μονοκαρβονικών οξέων που μπορούν να χαρακτηριστούν από την ένωση ενός αλκενύλιου και ενός καρβοξυλίου. Ο διπλός δεσμός του βρίσκεται σε συζυγή θέση (δηλαδή με έναν απλό ενδιάμεσα) με εκείνον του καρβονυλίου του καρβοξυλίου του.
| Δεσμοί[1] | ||||
| Δεσμός | τύπος δεσμού | ηλεκτρονική δομή | Μήκος δεσμού | Ιονισμός |
|---|---|---|---|---|
| C#2,#3-H | σ | 2sp2-1s | 106 pm | 3% C- H+ |
| C#3=C#2 | σ | 2sp2-2sp2 | 134 pm | |
| π | 2p-2p | |||
| C#2-C#1 | σ | 2sp2-2sp2 | 147 pm | |
| C=O | σ | 2sp2-2sp2 | 132 pm | 19% C+ O- |
| π | 2p-2p | |||
| C-O | σ | 2sp2-2sp3 | 147 pm | 19% C+ O- |
| O-H | σ | 2sp3-1s | 96 pm | 32% O- H+ |
| Γωνίες | ||||
| HCH | 120° | |||
| HCC | 120° | |||
| CCO | 120° | |||
| COO | 120° | |||
| OCO | 120° | |||
| COH | 104,45° | |||
| Στατιστικό ηλεκτρικό φορτίο[2] | ||||
| O (OH) | -0,51 | |||
| O (=O) | -0.38 | |||
| C#3 | -0,06 | |||
| C#2 | -0,03 | |||
| H (HC) | +0,03 | |||
| H (OH) | +0,32 | |||
| C#1 | +0,57 | |||
Παραγωγή [Επεξεργασία]
Βιομηχανική παραγωγή [Επεξεργασία]
Η σύγχρονη βιομηχανική παραγωγή του γίνεται με οξείδωση προπενίου από οξυγόνο:

Επειδή το προπενικό οξύ και οι εστέρες του έχουν μεγάλη οικονομική σημασία, έχουν ανακαλυφθεί και πολλές άλλες μέθοδοι, αλλά οι περισσότερες έχουν εγκαταληφθεί, για οικονομικούς ή περιβαντολογικούς λόγους.
Ωστόσο, υπάρχει μια σημαντική εναλλακτική μέθοδος με επίδραση μονοξειδίου του άνθρακα και υδρατμών σε αιθίνιο, στα πλαίσια της Xημείας Reppe:

Άλλες μέθοδοι [Επεξεργασία]
Με καρβοξυλίωση βινυλαλογονιδίων [Επεξεργασία]
Με καρβοξυλίωση με διοξείδιο του άνθρακα (CO2) βινυλαλογονιδίων (CH2=CHX), μέσω οργανομαγνησιακών ενώσεων (αντιδραστήρια Grignard) παράγεται προπενικό οξύ[3]::

Με υδρόλυση προπενονιτριλίου [Επεξεργασία]
Με υδρόλυση προπενονιτριλίου (CH2=CHCN) σε όξινο περιβάλλον παράγεται προπενικό οξύ[4]:

Με προπεν-2-όλης-1 ή προπεν-2-άλης [Επεξεργασία]
1. Με οξείδωση προπεν-2-όλης-1 (CH2=CHCH2OH) παράγεται προπενικό οξύ[5]:

2. Με οξείδωση προπεν-2-άλης (CΗ2=CHCHO) παράγεται προπενικό οξύ[6]:

Από μεθυλενομηλονικό οξύ [Επεξεργασία]
Από μεθυλενομηλονικό οξύ [HOOCC(=CH2)COOH] παράγεται προπενικό οξύ[7]:

Με αφυδάτωση υδροξυπροπανικού οξέος [Επεξεργασία]
Με ενδομοριακή αφυδάτωση 2-υδροξυπροπανικού οξέος ή 3-υδροξυπροπανικού οξέος παράγεται προπενικό οξύ. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηηλές θερμοκρασίες, >150 °C[8]:
1.
![\mathrm{CH_3CH(OH)COOH \xrightarrow[>150^oC]{\pi .H_2SO_4} CH_2=CHCOOH + H_2O }](http://upload.wikimedia.org/math/8/a/1/8a19bed61d46fa49322387697ec358be.png)
2.
![\mathrm{HOCH_2CH_2COOH \xrightarrow[>150^oC]{\pi .H_2SO_4} CH_2=CHCOOH + H_2O }](http://upload.wikimedia.org/math/6/5/4/654e6b500edbd700b81001fff7663145.png)
- Τα αποτελέσματα είναι καλύτερα αν χρησιμοποιηθεί «προστασία» του καρβοξυλίου.
Με απόσπαση υδραλογόνου από αλοπροπανικό οξύ [Επεξεργασία]
Με απόσπαση υδραλογόνου (HX) από 2-αλοπροπανικό οξύ ή 3-αλοπροπανικό οξύ παράγεται προπενικό οξύ[9]:
1.
![\mathrm{ CH_3CHXCOOH + NaOH \xrightarrow[\triangle]{ROH} CH_2=CHCOOH + NaX + H_2O }](http://upload.wikimedia.org/math/7/d/5/7d5e521d857eff187475d146ba034c0d.png)
2.
![\mathrm{XCH_2CH_2COOH + NaOH \xrightarrow[\triangle]{ROH} CH_2=CHCOOH + NaX + H_2O }](http://upload.wikimedia.org/math/2/8/d/28d99f7a67e85811673c1047631f0fc3.png)
- Τα αποτελέσματα είναι καλύτερα αν χρησιμοποιηθεί «προστασία» του καρβοξυλίου.
Με απόσπαση αλογόνου [Επεξεργασία]
Με απόσπαση αλογόνου (X2) από 2,3-διαλοπροπανικό οξύ παράγεται προπενικό οξύ[10]:

- Τα αποτελέσματα είναι καλύτερα αν χρησιμοποιηθεί «προστασία» του καρβοξυλίου.
Με μερική καταλυτική υδρογόνωση [Επεξεργασία]
Με μερική καταλυτική υδρογόνωση προπινικού οξέος παράγεται προπενικό οξύ[11]:

Αναφορές και παρατηρήσεις [Επεξεργασία]
- ↑ Τα δεδομένα προέρχονταιεν μέρει από το «Table of periodic properties of thw Ellements», Sagrent-Welch Scientidic Company και Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, Σελ. 34.
- ↑ Υπολογισμένο βάση του ιονισμού από τον παραπάνω πίνακα
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982: Σελ.283, §12.2.1.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982: Σελ.283, §12.2.2.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982: Σελ.283, §12.2.3β.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982: Σελ.283, §12.2.3β.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982: Σελ.283, §12.2.4.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.153, §6.3.3.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.153, §6.3.1α.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.153, §6.3.1β.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.158, §6.9.4.
Πηγές [Επεξεργασία]
- Ν. Αλεξάνδρου, Γενική Οργανική Χημεία, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1985
- Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
- SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
- Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
- Πολυχρόνη Σ. Καραγκιοζίδη: Ονοματολογία οργανικών ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1991, Έκδοση Β΄.
- Ν. Αλεξάνδρου, Α. Βάρβογλη, Δ. Νικολαΐδη: Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1985, Έκδοση Β΄.
- Δ. Νικολαΐδη: Ειδικά κεφάλαια Οργανικής Χημεία, Θεσσαλονίκη 1983.
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Acrylic acid της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||