Λιβάνιος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Λιβάνιος σε ξυλογραφία του 18ου αιώνα.

Ο Λιβάνιος (314 - 392 ή 393) ήταν ελληνόφωνας δάσκαλος ρητορικής της σχολής των Σοφιστών. Έμεινε γνωστός για το κλασικιστικό του ύφος και για τη νοσταλγία του για το κλασικό παρελθόν και τον παγανιστικό κόσμο που χανόταν. Υπήρξε ο πολυγραφότερος συγγραφέας της αρχαιότητας. Είχε πολλούς μαθητές, μεταξύ αυτών ο φιλόσοφος Αιδέσιος, ο Μέγας Βασίλειος, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο αυτοκράτορας Ιουλιανός.

Γεννήθηκε το 314 μ.Χ στην Αντιόχεια και σπούδασε στην Αθήνα. Εργάστηκε ως δάσκαλος ρητορικής και φιλοσοφίας στην Κωνσταντινούπολη και τη Νικομήδεια. Επέστρεψε στην Αντιόχεια το 354 όπου ίδρυσε σχολή η οποία επί 40 χρόνια είχε τη μεγαλύτερη φήμη στην αυτοκρατορία. Πέθανε το 392 ή 393 μ.Χ. στην Αντιόχεια.

Στην Παλατινή Ανθολογία σώζεται ένα επίγραμμά του (VII 747), επιτύμβιο του Ιουλιανού.

Αναγνώσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Λιβανίου. Υπέρ των Ελληνικών Ναών, μετάφραση Γιάννης Αβραμίδης, Στέλλα Μητσάκα , Εκδόσεις ΘΥΡΑΘΕΝ ΕΠΙΛΟΓΗ, Θεσσαλονίκη 1998.
  • Λιβάνιος. Προς Θεοδόσιον τον βασιλέα υπέρ των ιερών, μετάφραση Αφροδίτη Καμάρα, εκδ. Κατάρτι,Αθήνα, 1998
  • Λιβάνιος. Αντιοχικός / Λιβανίου · μετάφραση Αφροδίτη Καμάρα, εκδ. Κατάρτι,Αθήνα, 1999
  • Λιβάνιος. Άπαντα, Λόγοι 1: Βίος ή Περί της εαυτού τύχης τομ.1, εκδ. Κάκτος, Αθήνα 2002 , Άπαντα 2 : Λόγοι 2: 2ος Προς τους βαρύν αυτόν καλέσαντας, 3ος Προς τους νέους περί του λόγου, 4ος Περί του μη ληρείν, 5ος Άρτεμις, 6ος Περί απληστίας, 7ος Ότι το πλουτείν αδίκως του πένεσθαι αθλιώτερον, 8ος Περί πενίας, 9ος Εις τας Καλάνδρας, 10ος Περί του πλέθρου ,τομ 2, εκδ. Κάκτος, Αθήνα 2002, Άπαντα 3 : Λόγοι 3: 11ος Αντιοχικός , τομ.3, εκδ. Κάκτος, Αθήνα, 2004

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Wikisource logo
Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα: