Κορνήλιος Νέπως

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

[Προσοχή !!! στην παραπομπή 2 λέγεται ότι η διδ. διατριβή μου στο Παν/μιο του Freiburg i.Br. είχε θέμα τον Κορνήλιο Νέπωτα. Αυτό είναι απόλυτα ανακριβές!!!!! O τίτλος της διατριβής μου είναι: "Το απόλυτο υπερθετικό στην πρώιμη ρωμαϊκή λογοτεχνία"(γερμανικά). Ο Νέπως στην διατριβή μου ούτε καν αναφερόταν... Παρακαλώ να διορθώσετε. Αλέξανδρος Κεσίσογλου.]

Άγαλμα του Κορνηλίου Νέπωτα στην πλατεία «Cornelius» της Μάντοβα

Ο Κορνήλιος Νέπως (λατ. Cornelius Nepos, περ. 100- περ. 24 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος βιογράφος και ιστορικός. Κατάγονταν από την εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία (κοιλάδα του Πάδου). Αργότερα εγκαταστάθηκε στη Ρώμη αποφεύγοντας την ενεργό συμμετοχή στο δημόσιο βίο και συχνάζοντας σε κύκλους λογίων. Ανέπτυξε φιλία με πρόσωπα εξέχοντα στην πολιτική της εποχής του, όπως με τον Κικέρωνα και ήταν φίλος του Πομπωνίου του Αττικού και του ποιητή Κάτουλλου, ο οποίος του αφιέρωσε τα ποιήματά του.[1] Πέθανε μετά το το έτος 27 π.Χ. καθόσον μας δίδει το τέλος του Αττικού. Ο Νέπως, που δεν επεδίωκε την ιστορική ακρίβεια, έγραψε σε λιτό, ευχάριστο και κάποτε χαλαρό ύφος,[2] με αποτέλεσμα να γίνει σύντομα σχολικός συγγραφέας.[3]

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Χρονικά (Chronicon libri ή Chronica που περιλαμβάνουν τα σπουδαιότερα γεγονότα της ιταλικής ιστορίας. Αμφίβολο είναι ότι τα χρονικά του Νέπωτος ήταν μετάφραση των χρονικών του Απολλοδώρου[4]
  • Υποδείγματα (Exempla) που αποτελούνταν από πέντε τουλάχιστον βιβλία. Ήταν συλλογή ανεκδότων ηθικού περιεχομένου και συγκρίνονταν κυρίως τα αρχαία ρωμαϊκά ήθη προς εκείνα της εποχής του. Το βιβλίο γράφτηκε το 42 π.Χ. και προσέδωσε στον συγγραφέα του φήμη και αξία.
  • Βιογραφία Μάρκου Πορκίου Κάτωνος του Τιμητού. Το βιβλίο γράφτηκε με τη σύσταση του Αττικού και αποτέλεσε πρότυπο για την ανάπτυξη του είδους των επικηδείων (laudationes funebres).
  • Βιογραφία Μάρκου Τυλλίου Κικέρωνος
  • Επιστολές μεταξύ του Κικέρωνος και του Νέπωτος.
  • Σύγγραμμα Γεωγραφικόν
  • Περί επιφανών ανδρών (de viris illustribus), που αποτελείται από δεκαέξι τουλάχιστον βιβλία. Οι επιφανείς άνδρες είναι Ρωμαίοι και ξένοι, βασιλείς, στρατηγοί, ρήτορες, ποιητές, φιλόσοφοι, ιστορικοί, γραμματικοί. Σήμερα σώζονται μόνο λίγα αποσπάσματα. Από τις βιογραφίες του τα πρωτεία κατέχουν οι βιογραφίες του Θεμιστοκλή, Αλκιβιάδη, Επαμεινώνδα, Αννίβα και Αττικού.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. E. Bruck, Vom Sinn des «otium» im altem Rom, Επετηρίς Φιλοσοφικής Αθηνών, 1963 σ.548 κ.ε.
  2. Αλέξανδρος Κεσίσογλου, Διδακτορική διατριβή στο Πανεπιστήμιο του Φράϊμπουργκ, 1982
  3. Selected Lives From Cornelius Nepos Edited to the Use of Schools By Arthur W. Roberts, Boston & London επανέκδ. 1895
  4. Κατά τον Κάτουλλον («ausus es primus Italorum omne aevum tribus explicicare chartis». 1,5 κ.ε.) τα Χρονικά διαιρούνταν σε τρία βιβλία.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • ΄Εκδοση των βίων από τον Dionysie Lambinus 1569
  • K.Nipperdey-K.Wite. Berlin 1913
  • Cobet 1881
  • Σ. Σακελλαρόπουλος, Κορνήλιος Νέπως, τύποις Κορομηλά 1882
  • Π. Ιασεμίδης, Σχόλια εις τον Κορνήλιον Νέπωτα (1869)
  • Σ. Βλαντής και Γρηγόριος Βερναρδάκης επεχείρησαν να μεταφράσουν το έργο του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]