Περιφέρεια Ιονίων Νήσων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Περιφέρεια Ιόνιων νησιών)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Περιφέρεια Ιονίων Νήσων
Περιφέρεια

Λογότυπο

Έμβλημα
Χάρτης της Ελλάδας με Ιόνιοι Νήσοι
Η θέση της Περιφέρειας στην Ελλάδα
Χώρα Flag of Greece.svg Ελλάδα
Πρωτεύουσα Κέρκυρα
Μεγαλύτερη πόλη Κέρκυρα
Μεγαλύτερος δήμος Δήμος Κέρκυρας
Διοίκηση  
 • Περιφερειάρχης Ρόδη Κράτσα - Τσαγκαροπούλου
 • Αντιπεριφερειάρχες
Διοικητική διαίρεση  
 • Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου
 • Περιφερειακές Ενότητες
 • Δήμοι 7
Επίσημη γλώσσα(ες) Ελληνικά
Τοπωνύμιο Επτάνησα (περιλαμβανομένων των Κυθήρων)
Έκταση  
 • Συνολική 2.307 χλμ²
 • Κατάταξη 13η θέση
 • Γεωγ. πλάτος 38° 7′ N
 • Γεωγ. μήκος 20° 3′ E
Πληθυσμός  
 • Συνολικός 206.470 (απογραφή 2011)
 • Κατάταξη πληθ. 12η θέση
 • Πυκνότητα 89,50 κάτ./τ.χμ.
 • Κατάταξη πυκν. θέση
 • Ψηλότερο σημείο Βουνό Αίνος
1.628 μ.
Συντομογραφίες GR-F
Ιστότοπος pin.gov.gr

Η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων είναι μία από τις δεκατρείς περιφέρειες της Ελλάδας. Διαιρείται στις περιφερειακές ενότητες Ζακύνθου, Ιθάκης, Κέρκυρας, Κεφαλληνίας και Λευκάδας.

Περιλαμβάνει τα περισσότερα από τα νησιά των Επτανήσων, εκτός από τα Κύθηρα και Αντικύθηρα (τα οποία προσαρτήθηκαν στο νομό Λακωνίας το 1866 και έπειτα στην περιφέρεια Αττικής το 1972) που ανήκουν διοικητικά στην Περιφερειακή ενότητα Νήσων της Περιφέρειας Αττικής, και την Ελαφόνησο, που ανήκει στον νομό Λακωνίας. Η έδρα της Περιφέρειας βρίσκεται στην πόλη της Κέρκυρας. Τα Ιόνια νησιά βρίσκονται κατά μήκος της δυτικής ηπειρωτικής ακτής της Ελλάδας. Το 2019 η περιφέρεια Ιονίων Νήσων είχε δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης 0.879, η τρίτη υψηλότερη επίδοση περιφέρειας πανελλαδικά μετά τις περιφέρειες Αττικής και Δυτικής Μακεδονίας.[1] Η περιφέρεια Ιονίων Νήσων ιδρύθηκε το 1987 σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 1622/86, από την ένταξη των νομών Κέρκυρας, Λευκάδας, Κεφαλληνίας και Ζακύνθου. Είναι η δυτικότερη περιφέρεια της Ελλάδας και στο έδαφος της βρίσκεται μάλιστα το δυτικότερο σημείο της Ελλάδας, οι Οθωνοί.

Δημογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πληθυσμός της περιφέρειας Ιονίων Νήσων ανήλθε στους 207.855 κατοίκους το 2011 σύμφωνα με την απογραφή, μειωμένος κατά 1.5% σε σχέση με το 2001. Η πυκνότητα πληθυσμού της περιφέρειας ανήλθε στους 90.1 κατοίκους ανά τ.χλμ. ενώ ο εθνικός μέσος όρος ήταν 81.96 κάτοικοι ανά τ.χλμ. Οι μισοί κάτοικοι ζουν στη Κέρκυρα (104.371 κάτοικοι), ενώ πολλοί ζουν στη Ζάκυνθο (40.759 κάτοικοι), την Κεφαλονιά (35.801 κάτοικοι), την Λευκάδα (23.693 κάτοικοι) και την Ιθάκη (3.231 κατοίκους). Το 2001 ο πληθυσμός γεννημένος στο εξωτερικό ήταν 19.360 άτομα (9.36% του συνολικού πληθυσμού), κυρίως από την Αλβανία (13.536 κάτοικοι). Το 2011 η γεννητικότητα στα Ιόνια Νησιά ανήλθε σε 1.35 παιδιά ανά γυναίκα.[2]

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Πληθυσμός Πυκνότητα πληθυσμού
1862 228.631 87.8 κάτοικοι ανά τ.χλμ.
1864 229.516
1879 244.433 106.0 κάτοικοι ανά τ.χλμ.
1889 238.783
1896 282.853
1907 254.494
1920 224.189 97.1 κάτοικοι ανά τ.χλμ.
1928 213.157 92.4 κάτοικοι ανά τ.χλμ.
1940 219.562 95.1 κάτοικοι ανά τ.χλμ.
1951 228.597 99.0 κάτοικοι ανά τ.χλμ.
1961 207.061 89.7 κάτοικοι ανά τ.χλμ.
1971 184.443
1981 182.651 79.1 κάτοικοι ανά τ.χλμ.
1991 193.734 83.9 κάτοικοι ανά τ.χλμ.
2001 212.984 92.3 κάτοικοι ανά τ.χλμ.
2011 207.855 90 κάτοικοι ανά τ.χλμ.
Πηγές:[3][4][5][6][7][8]

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα Ιόνια νησιά έχουν πλούσια ιστορία που χάνεται στο βάθος του χρόνου. Ακολούθησαν μια κοινή πορεία στο διάβα του χρόνου ανεξάρτητα από την κυρίως Ελλάδα τα τελευταία 800 χρόνια, και δεν υπήρξαν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ούτε έζησαν την Τουρκοκρατία όπως η υπόλοιπη Ελλάδα. Ως Βενετοκρατούμενα δέχθηκαν σημαντικές επιρροές από την Δύση, με αποτέλεσμα να έχουν μια πολιτιστική ιδιομορφία σε σχέση με τις απέναντι ακτές.

Επτάνησος Πολιτεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Επτάνησος Πολιτεία (ιταλικά: Repubblica Settinsulare‎) ήταν ένα κράτος που υπήρξε από το 1800 έως το 1807 κάτω από την διπλή «προστασία» της Ρωσίας και της Τουρκίας, στην οποία απέδιδαν φόρο υποτέλειας. Ήταν η πρώτη φορά που ο Ελληνικός λαός είχε κερδίσει το δικαίωμα να κυβερνάται από μόνος του, έστω και με κάποιο περιορισμό, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453.

Οικονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της περιφέρειας Ιονίων Νήσων το 2010 ήταν 4.029 εκατομμύρια ευρώ. Το ΑΕΠ κατά κεφαλήν το ίδιο έτος για την περιφέρεια ήταν 18.440 ευρώ, το οποίο ήταν χαμηλότερο από το εθνικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας, ήτοι 20.481€ την χρονιά εκείνη. Το ΑΕΠ κατά κεφαλήν στην Κεφαλονιά και την Ζάκυνθο ήταν 23.275€ και 24.616€, αρκετά μεγαλύτερα νούμερα από εθνικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας.[9] Το 2012 η ανεργία στην περιφέρεια ανήλθε στο 14.7%, το χαμηλότερο ποσοστό ανάμεσα στις δεκατρείς ελληνικές περιφέρειες, και κατά πολύ χαμηλότερο σε σχέση με το εθνικό ποσοστό ανεργίας που ήταν 24.2%.[10]Το 2003 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Πελοποννήσου ήταν το 74.6% του ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 25 κρατών μελών.[11] Το 2017 το ποσοστό ανεργίας στην περιφέρεια Πελοποννήσου ανερχόταν σε 19.6%.[12]

Τουρισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μια παραλία της Κέρκυρας

Η περιφέρεια είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός. Τα αεροδρόμια της Κέρκυρας, της Ζακύνθου και της Κεφαλονιάς ήταν μεταξύ των πρώτων δέκα στην Ελλάδα ως προς τον αριθμό αφίξεων από το εξωτερικό, με 1.386.269 αφίξεις από το εξωτερικό το 2012, με το αεροδρόμιο της Κέρκυρας να είναι 6η σε αυτή την κατάταξη και εντός της πρώτης δεκάδας να βρίσκεται επίσης τα αεροδρόμια στην Κεφαλονιά και της Ζακύνθου. Το αεροδρόμιο της Κεφαλονιάς είχε άνοδο ύψους 13.11% στις διεθνείς αφίξεις το 2011, ενώ η αντίστοιχη αύξηση στο αεροδρόμιο της Κέρκυρας ήταν 6.31%.[13][14]

Εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων εδρεύει το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και το ΤΕΙ Ιονίων Νήσων. Ωστόσο, το Ιόνιο είναι γνωστό για τα πολυάριθμα ωδεία του, τα οποία λόγω της Ιονικής Σχολής έχουν διαμορφώσει σημαντικά τη μουσική παιδεία στην Ελλάδα.

Διοικητική διαίρεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η περιφέρεια διαιρείται σε πέντε περιφερειακές ενότητες, στους οποίους υπάγονται οι 25 δήμοι της . Οι Π.Ε. ταυτίζονται γεωγραφικά με τους αντίστοιχους νομούς, εκτός από τον νομό Κεφαλληνίας, ο οποίος διοικητικά μοιράστηκε στις Π.Ε. Κεφαλληνίας και Ιθάκης.

Περιφερειακή ενότητα Δήμος Έκτ. Πληθ. Έδρα
Κέρκυρας Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων 235,8 69.203 Κέρκυρα
Βόρειας Κέρκυρας 193,1 17.187 Αχαράβη
Νότιας Κέρκυρας 164,7 15.681 Λευκίμμη
Παξών 30,1 2.300 Γάιος
Ζακύνθου Ζακύνθου 407,6 40.759 Ζάκυνθος
Ιθάκης Ιθάκης 96 3.180 Βαθύ
Κεφαλληνίας Αργοστολίου 380,5 23.499 Αργοστόλι
Ληξουρίου 119,3 7.098 Ληξούρι
Σάμη 288,5 5.204 Σάμη
Λευκάδας Λευκάδα 335,8 22.652 Λευκάδα
Μεγανησίου 22,4 1.041 Κατωμέρι

Περιφερειακές εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκλογές το 2019[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η επικεφαλής του συνδυασμού, "Ιόνιο Δυνατά! Κάθε νησί ψηλά"(με στήριξη από την Ν.Δ.), Ρόδη Κράτσα Τσαγκαροπούλου, επικράτησε του έως τότε περιφερειάρχη Θεόδωρου Γαλιατσάτου(με στήριξη από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.), στον 2ο γύρο με ποσοστό 60,12%.

Υποψήφιος / Συνδυασμός / Κόμμα %
1ου γύρου
Ψήφοι
1ου γύρου
%
2ου γύρου
Ψήφοι
2ου γύρου
Σύνολο εδρών
Ρόδη Κράτσα Τσαγκαροπούλου / ΙΟΝΙΟ ΔΥΝΑΤΑ! Κάθε νησί ψηλά / ΝΔ 29,49% 32.474 60,12% 50.142 12
Θεόδωρος Γαλιατσάτος / ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΑΡΧΩΝ / ΣΥΡΙΖΑ 22,15% 24.388 39,88% 33.259 9
Σπύρος Σπύρου / ΝΕΑ ΙΟΝΙΟΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ / ΝΔ(χωρίς κομματική στήριξη) 18,42% 20.285 7
Αλεξάνδρα Μπαλού / ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ / ΚΚΕ 11,92% 13.128 5
Αλέξανδρος Αλεξάκης / ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ / ΚΙΝ.ΑΛ. 8,79% 9.675 4
Ιωάννης Αϊβατίδης / ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΟ ΙΟΝΙΟ / Χρυσή Αυγή 4.09% 4.503 2
Στέφανος Σαμοϊλης / ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΙΟΝΙΟ / ΛΑ.Ε. 3,20% 3.528 1
Βαρβάρα Κορωνάκη / ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΑ ΙΟΝΙΑ/ ΑΝΤΑΡΣΥΑ 1,93% 2.121 1

Εκλογές το 2014[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο επικεφαλής της "Ανάσας για τα Ιόνια Νησιά", Θεόδωρος Γαλιατσάτος επικράτησε στον δεύτερο γύρο του έως τότε Περιφερειάρχη Σπύρου Σπύρου, με ποσοστό 59,93%.[15] Αντιπεριφερειάρχης Ζακύνθου εξελέγη ο Λευτέρης Νιοτόπουλος.

Υποψήφιος / Συνδυασμός / Κόμμα %
1ου γύρου
Ψήφοι
1ου γύρου
%
2ου γύρου
Ψήφοι
2ου γύρου
Σύνολο εδρών
Θεόδωρος Γαλιατσάτος / ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΑΡΧΩΝ / ΣΥΡΙΖΑ 20,55% 24.694 59,93% 63.506 24
Σπύρος Σπύρου / ΝΕΑ ΙΟΝΙΟΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ / ΝΔ 21,76% 26.147 40,07% 42.469 5
Άντζελα Γκερέκου / ΜΕΓΑΛΟ ΙΟΝΙΟ / Δράση 14,49% 17.419 3
Γιώργος Καλούδης / ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ / Οικολόγοι Πράσινοι 12,01% 14.428 3
Θεόδωρος Γουλής / ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ / ΚΚΕ 11,44% 13.750 2
Αλέκος Δεσύλλας / ΚΙΝΗΣΗ ΕΠΤΑΝΗΣΙΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ / - 5,17% 6.216 1
Νίκος Λεμοντζής / ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΟ ΙΟΝΙΟ / Χρυσή Αυγή 5,15% 6.192 1
Χρήστος Άνθης / ΕΠΤΑΝΗΣΙΩΝ ΘΕΛΗΣΗ / - 4,56% 5.483 1
Τάσος Σαλβάνος / ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΙΟΝΙΟΥ / ΔΗΜΑΡ 2,66% 3.192 1
Ευανθία Γαιτανίδου/ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΑ ΙΟΝΙΑ/ ΑΝΤΑΡΣΥΑ 2,21% 2.661 0

Εκλογές το 2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις περιφερειακές εκλογές του 2010, που διεξήχθησαν στις 7 Νοεμβρίου, προηγήθηκε στον πρώτο γύρο ο υποψήφιος που στηριζόταν από τη Νέα Δημοκρατία Σπύρος Σπύρου, με ποσοστό 30,40%, ακολουθούμενος από τον υποψήφιο που στηριζόταν από το ΠΑΣΟΚ Ηλία Μπεριάτο, που συγκέντρωσε ποσοστό 25,55%. Στις επαναληπτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 14 Νοεμβρίου 2010, περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων εξελέγη ο Σπύρος Σπύρου που συγκέντρωσε ποσοστό 50,80% έναντι 49,20% του αντιπάλου του Ηλία Μπεριάτου. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων στον πρώτο γύρο ήταν 52,55% ενώ στον δεύτερο 41,08%[16]

Περιφερειακές εκλογές Ιονίων Νήσων, 7 Νοεμβρίου 2010
Υποψήφιος / Συνδυασμός / Κόμμα %
1ου γύρου
Ψήφοι
1ου γύρου
%
2ου γύρου
Ψήφοι
2ου γύρου
Σύνολο εδρών
Σπύρος Σπύρου / ΝΕΑ ΙΟΝΙΟΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ (Νέα Δημοκρατία/ΛΑΟΣ) 30,40 34.302 52,08 43.330 25
Ηλίας Μπεριάτος / ΙΟΝΙΟ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ (ΠΑΣΟΚ) 25,55 28.832 49,20 41.966 6
Γιώργος Καλούδης / ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ 19,76 22.290 4
Θεόδωρος Γουλής / ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΙΟΝΙΟΥ (ΚΚΕ) 15,30 17.266 1
Θεόδωρος Γαλιατσάτος / ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ (ΣΥΡΙΖΑ/Οικολόγοι) 4,38 4.940 1
Σωτήρης Βλάχος / ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΙΟΝΙΟΥ (Δ.Α.) 2,39 2.691 1
Αντωνία Λαχανιώτη / ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΑ ΙΟΝΙΑ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) 2,22 2.509 1

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Sub-national HDI - Area Database - Global Data Lab». hdi.globaldatalab.org (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2021. 
  2. «Eurostat - Tables, Graphs and Maps Interface (TGM) table». Epp.eurostat.ec.europa.eu. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2014. 
  3. «Statistics». Xantho.lis.upatras.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2015. 
  4. «Document» (PDF). Dlib.statistics.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2015. 
  5. [1] Αρχειοθετήθηκε May 30, 2013, στο Wayback Machine.
  6. «Εργαστήριο Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων Πανεπιστημίου Θεσσαλίας - Εργο e-Demography - Δεδομένα απογραφής 1971 - Πραγματικός πληθυσμός - Συνολικά». E-demography.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2014. 
  7. «Statistical Yearbook of Greece» (PDF). Dlib.statistics.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2015. 
  8. [2] Αρχειοθετήθηκε March 25, 2012, στο Wayback Machine.
  9. «PAGE-themes». Statistics.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2014. 
  10. «EUROPA - PRESS RELEASES - Press release - Unemployment in the EU27 regions in 2012 Regional unemployment rates ranged from 2.5% in Salzburg and Tirol to 38.5% in Ceuta and 34.6% in Andalucía». Europa.eu. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2014. 
  11. Eurostat News Release 63/2006: Regional GDP per inhabitant in the EU 25 (Πρότυπο:Webarchiv) (PDF)
  12. «Ποσοστά ανεργίας ανά περιφέρεια NUTS-2».  Unknown parameter |retrieved= ignored (|access-date= suggested) (βοήθεια)
  13. «SETE : Greek Tourism : Facts and Figures» (PDF). Sete.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2015. 
  14. «International Tourist Arrivals at the Main Airports : January-December 2011-12» (PDF). Tovima.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2015. 
  15. Ντιάνα Χαϊκάλη, Περιφερειακές εκλογές – Ο Γαλιατσάτος τα πήρε όλα και… έφυγε για Κέρκυρα, Ημέρα τση Ζάκυθος, 27-5-2014.
  16. Υπουργείο Εσωτερικών, εκλογικά αποτελέσματα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]