Κατάλογος γλωσσών και διαλέκτων της Ελλάδας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιστορία της ελληνικής γλώσσας
(δείτε επίσης: Ελληνικό αλφάβητο)
Πρωτοελληνική (περ. 3000 π.Χ.)
Μυκηναϊκή (περ. 1600–1200 π.Χ.)
Ομηρική (περ. 1200–800 π.Χ.)
Αρχαία ελληνική (περ. 800–300 π.Χ.)
Διάλεκτοι:
Αιολική, Αρκαδοκυπριακή,
ΑττικήΙωνική, Δωρική, Παμφυλιακή, Ομηρική
Μακεδονική

Ελληνιστική Κοινή (περ. από 330 π.Χ. ως 700)
Ιδιώματα: Ασιανισμός, Αττικισμός


Μεσαιωνική ελληνική (περ. 700–1700)
Νέα ελληνική γλώσσα (από το 1700)
Ιδιώματα: Δημοτική, Καθαρεύουσα, Αττικισμός
Διάλεκτοι:
Καππαδοκική, Κατωιταλική , Κρητική, Κυπριακή, Ποντιακή, Ρωμανιώτικη, Τσακωνική

Άλλες μορφές (από 19ο/20ό αιώνα)

Ελληνικός κώδικας Μπράιγ,
Ελληνική νοηματική γλώσσα,
Κώδικας Μορς
π  σ  ε

Αυτός είναι ο κατάλογος των γλωσσών που ομιλούνται στην Ελλάδα.

Ελληνικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γλώσσα Ως Επίσημη Γλώσσα
Flag of Greece.svg Ελληνική Η επίσημη γλώσσα της Ελλάδας και της Κύπρου. Ομιλείται από όλον τον ελληνισμό και διακρίνεται σε διαλέκτους και τοπικά ιδιώματα.
Δημοτική -
Καθαρεύουσα Επίσημα πλέον ομιλείται μονάχα από την Εκκλησία της Ελλάδος

Νεοελληνικές διάλεκτοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι μεγαλύτερες διάλεκτοι της νεοελληνικής γλώσσας που ομιλούνται εντός τής επικράτειας του Ελληνικού, του Κυπριακού και του Ιταλικού κράτους είναι:

Διάλεκτος Περιοχή
Κρητική Κρήτη
Κυπριακή Κύπρος
Ποντιακή Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, από τους Πόντιους
Τσακωνική Κυνουρία
Κατωιταλική Νότια Ιταλία (Σαλέντο και Ρήγιο) και Επτάνησα
Καππαδοκική διάλεκτος (υπό εξαφάνιση) Καππαδοκία

Άλλες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άλλες γλώσσες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με παραδοσιακή παρουσία στον ελλαδικό χώρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιστορικές γλώσσες που εισήχθηκαν στην Ελληνική επικράτεια και χρησιμοποιούνται ακόμα:

Γλώσσα Περιοχή
Τσιγγάνικη Σποραδικά σε όλη τη χώρα
Flag of Turkey.svg Τούρκικη Σε περιοχές της Θράκης
Πομάκικη Σε περιοχές της Θράκης, κυρίως στην Ξάνθη και την Ροδόπη
Βλάχικη σε περιοχές της Ηπείρου, της βόρειας Θεσσαλίας και της Μακεδονίας
Αρβανίτικη Σε περιοχές της Πελοποννήσου, της ανατολικής Στερεάς Ελλάδας, της Άνδρου, της Ηπείρου, της Θράκης και της δυτικής Μακεδονίας.
Flag of Greek Macedonia.svg Μογλενίτικη Σε περιοχές της Κεντρικής Μακεδονίας, κυρίως στην Πέλλα
Flag of Macedonia.svg Σλαβικές διάλεκτοι της Μακεδονίας. 1: Σε περιοχές της Μακεδονίας, κυρίως στην Φλώρινα και την Πέλλα, ενώ απαντάται και σε χωριά της Καστοριάς

Γλώσσες μεταναστών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γλώσσες οι οποίες δεν έχουν ιστορική παρουσία στην Ελλάδα, αλλά εμφανίστηκαν τις τελευταίες δεκαετίες:

Γλώσσα Περιοχή Ομιλητές
Flag of Albania.svg Αλβανική Ομιλείται από τους μετανάστες από την Αλβανία 443.550 άτομα
Flag of Russia.svg Ρωσική Ομιλείται από την πλειονότητα των ομογενών Ελλήνων από την πρώην Σοβιετική Ένωση 73.631 άτομα
Flag of Pakistan.svg Παντζάμπι Ομιλείται από τους μετανάστες από το Πακιστάν

Υπάρχουν επίσης μετανάστες που μιλούν άλλες γλώσσες, αλλά σε μικρότερους αριθμούς.[1] Κάποιες απ' αυτές είναι τα αραβικά, κουρδικά, φαρσί, πάστο, φιλιπινέζικα και σομάλι.

Στατιστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2001 η εταιρία δημοσκοπήσεων VPRC [1] πραγματοποίησε δημοσκόπηση σχετικά με τις γλώσσες, τις διαλέκτους και τα ιδιώματα που ομιλούνται στην Ελλάδα.

Η έρευνα έγινε σε δείγμα 1095 ατόμων, αριθμός μικρός για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Για παράδειγμα, ερωτήματα σχετικά με την αξιοπιστία της έρευνας εγείρονται από τον μεγάλο αριθμό ομιλητών Ιταλικών πανελλαδικά (1,4%), από την ανυπαρξία ομιλητών Ποντιακών στην Αττική, από την ανυπαρξία ομιλητών Τσιγγάνικων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, από ένα μικρό αριθμό Πομάκων της Ροδόπης (Δυτική Θράκη) που ομιλούν και την Τουρκική κ.ά.

Τα αποτελέσματα της έρευνας ήταν:

Όλοι σχεδόν οι ερωτηθέντες (98%) απάντησαν ότι θεωρούν ως μητρική τους γλώσσα την επίσημη ελληνική γλώσσα.

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1: Δεν υπάρχει στην ελληνική βιβλιογραφία κοινώς αποδεκτή ονομασία για τη σλαβικής προέλευσης γλώσσα που χρησιμοποιείται σε διάφορες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Trudgill P., 2000, "Greece and European Turkey: From Religious to Linguistic Identity". Στο: Stephen Barbour and Cathie Carmichael (eds.), Language and Nationalism in Europe, Oxford : Oxford University Press, σελ. 240-263.
  • Κωνσταντίνος Τσιτελίκης, 2001, "Μειονοτικές γλώσσες στην Ελλάδα", Στο: Α.-Φ. Χριστίδης, Εγκυκλοπαιδικός οδηγός για τη γλώσσα. Θεσσαλονίκη: Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]