Πέρι Ηρακλείου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°01′00″N 24°54′00″E / 35.01667°N 24.9°E / 35.01667; 24.9

Πέρι
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Πέρι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΚρήτης
Περιφερειακή ΕνότηταΗρακλείου
ΔήμοςΦαιστού
Δημοτική ΕνότηταΜοιρών
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΚρήτη
Υψόμετρο100
Πληθυσμός71 (2011)

Το Πέρι[2] ή Πέριο[3] είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου στην πρώην επαρχία Καινούργιου σε απόσταση 52 χλμ. ΝΔ. από το Ηράκλειο και 5,5 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τις Μοίρες. Βρίσκεται σε γήλοφο (υψ. 100 μέτρα)[3] με πανοραμική θέα, στα ανατολικά του χωριού Πόμπια. Η πρόσβαση στον οικισμό μπορεί να γίνει από διακλάδωση αριστερά στο 45ο χλμ. της οδικής αρτηρίας προς Τυμπάκι (Μητρόπολη - Χουστουλιανά - Πλάτανος - Πέρι). Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αμπελοκαλλιέργεια και την ελαιοκομία. Καλλιεργούνται επίσης δημητριακά. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πλατάνου. Το 1931 με το ΦΕΚ 3Α - 08/01/1931 ορίζεται έδρα της νεοϊδρυθείσας ομώνυμης κοινότητας[4]. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Περίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μοιρών του Δήμου Φαιστού και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 71 κατοίκους[5]. Το 2001 αποτελούσε Δημοτικό διαμέρισμα στον ομώνυμο Δήμο του νομού Ηρακλείου και είχε πληθυσμό 81 κατοίκους.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το χωριό αναφέρεται στον Καστροφύλακα[6] με 145 κατοίκους και με την ονομασία Peri. Υπάρχει ναός αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο. Ο πληθυσμός στο χωριό μειώθηκε σταδιακά. Το 1961 είχε 192 κατοίκους και το 1971 135 κατοίκους.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το Ηράκλειον και ο Νομός του, έκδοση Νομαρχία Ηρακλείου.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. (Ελληνικά) Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.
  2. «Τοπικό Διαμέρισμα Περίου». www.dimosfestou.gr. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2019. 
  3. 3,0 3,1 Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 299, τομ. 27. 
  4. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2019. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10869 (σελ. 395 του pdf)
  6. Καστροφύλακας, Κ 103, 1583.