Μαγαρικάρι Ηρακλείου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°8′0″N 24°49′0″E / 35.13333°N 24.81667°E / 35.13333; 24.81667

Μαγαρικάρι
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Μαγαρικάρι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΚρήτης
Περιφερειακή ΕνότηταΗρακλείου
ΔήμοςΦαιστού
ΚοινότηταΜαγαρικαρίου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΚρήτη
ΝομόςΗρακλείου
Υψόμετρο450
Πληθυσμός295 (2011)

Το Μαγαρικάρι (επίσημο: Μαγαρικάριον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πυργιωτίσσης του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές προσβάσεις του Ψηλορείτη, με πανοραμική θέα.

Η κύρια απασχόληση των κατοίκων είναι η ελαιοκαλλιέργεια . Παράγει λάδι και αμύγδαλα τσουνάτα. Στο Μαγαρικάρι βρίσκονται οι ιεροί ναοί του Μιχαήλ Αρχαγγέλου, του Τιμίου Σταυρού, της Παναγίας Κεράς και του Αγίου Νεκταρίου. Στον οικισμό λειτουργούν νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.

Κοινότητα Μαγαρικαρίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Μαγαρικαρίου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Καλοχωραφίτης και Κισσοί. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

  • Καλοχωραφίτης, ο (92)
  • Κισσοί, οι (48)
  • Μαγαρικάριον, το (295)

Συνολικά η κοινότητα έχει 435 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Μιχαήλ Μαυράκη.

Κοινοτάρχες Μαγαρικαρίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Μαγαρικαρίου.

Πρόεδροι Κοινότητος Μαγαρικαρίου
περίοδος όνομα
1978–1982 Φραγκιαδάκης Ζαχαρίας
1982–1986 Καναβάκης Γεώργιος
1986–1994 Παπαδάκης Γεώργιος
1994–1998 Μαυρογιαννάκης Γεώργιος
2010–2019
2019– Μαυράκης Μιχαήλ

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το χωριό αναφέρεται Magaricari σε απογραφή του 1583 οπότε είχε 140 κατοίκους (Καστροφύλακας, Κ 100). Στην περίοδο της Κατοχής από τους Γερμανούς καταστράφηκε εντελώς και συνελήφθησαν ως όμηροι 47 από τους κατοίκους, οι οποίοι πνίγηκαν τον Ιούνιο του 1944 όταν τορπιλίστηκε το πλοίο Τάναϊς που τους μετέφερε στον Πειραιά.

Στις ενετικές απογραφές αναφέρονται και οι άλλοι οικισμοί: ο Καλοχωραφίτης Caloghorafiti με 108 κατ. (Καστροφύλακας Κ 100) και οι Κισσοί (Chissus) με 157 κατοίκους το 1583.

Στο Μαγαρικάρι γεννήθηκε ο γνωστός[2] αντιστασιακός Πετρακογιώργης.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το Ηράκλειον και ο Νομός του, έκδοση Νομαρχία Ηρακλείου.