Ολλανδική άμυνα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ολλανδική άμυνα
α β γ δ ε ζ η θ
8
Chessboard480.svg
α8 μαύρος πύργος
β8 μαύρος ίππος
γ8 μαύρος αξιωματικός
δ8 μαύρη βασίλισσα
ε8 μαύρος βασιλιάς
ζ8 μαύρος αξιωματικός
η8 μαύρος ίππος
θ8 μαύρος πύργος
α7 μαύρο πιόνι
β7 μαύρο πιόνι
γ7 μαύρο πιόνι
δ7 μαύρο πιόνι
ε7 μαύρο πιόνι
ζ7
η7 μαύρο πιόνι
θ7 μαύρο πιόνι
α6
β6
γ6
δ6
ε6
ζ6
η6
θ6
α5
β5
γ5
δ5
ε5
ζ5 μαύρο πιόνι
η5
θ5
α4
β4
γ4
δ4 λευκό πιόνι
ε4
ζ4
η4
θ4
α3
β3
γ3
δ3
ε3
ζ3
η3
θ3
α2 λευκό πιόνι
β2 λευκό πιόνι
γ2 λευκό πιόνι
δ2
ε2 λευκό πιόνι
ζ2 λευκό πιόνι
η2 λευκό πιόνι
θ2 λευκό πιόνι
α1 λευκός πύργος
β1 λευκός ίππος
γ1 λευκός αξιωματικός
δ1 λευκή βασίλισσα
ε1 λευκός βασιλιάς
ζ1 λευκός αξιωματικός
η1 λευκός ίππος
θ1 λευκός πύργος
8
7 7
6 6
5 5
4 4
3 3
2 2
1 1
α β γ δ ε ζ η θ
Κινήσεις 1.δ4 ζ5
ECO A80–A99
Ονομασία Ελίας Στέιν, Ολλανδία (1789)
Γονέας Παρτίδα πιονιού της βασίλισσας

Η Ολλανδική άμυνα (Dutch Defence) είναι ένα παλιό άνοιγμα στο σκάκι, το οποίο χαρακτηρίζεται από τις κινήσεις 1.δ4 ζ5 (σε αλγεβρική σημειογραφία).

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλσατός σκακιστής Ελίας Στέιν (1748–1812) που εγκαταστάθηκε στη Χάγη, συνέστησε την άμυνα αυτή ως την καλύτερη απάντηση στο 1.δ4 το 1789 στο βιβλίο του Nouvel essai sur le jeu des échecs, avec des réflexions militaires relatives à ce jeu.[1]

Ο Ζίγκμπερτ Τάρρας απέρριψε το άνοιγμα ως αβάσιμο το 1931 στο έργο του The Game of Chess, με το επιχείρημα ότι τα λευκά μπορούν να απαντήσουν με το Γκαμπί Στώντον και έτσι έχουν το προβάδισμα μετά από 2.ε4 ζ:ε4 3.Ιγ3 Ιζ6 4.Αη5 γ6 5.ζ3! ε:ζ3.[2]

Η Ολλανδική άμυνα σπανίζει σε παρτίδες υψηλού επιπέδου. Δεν υπήρξε ποτέ μια από τις κύριες γραμμές ενάντια στο 1.δ4, αν και στο παρελθόν αρκετοί κορυφαίοι σκακιστές, συμπεριλαμβανομένων των Αλεξάντερ Αλιέχιν, Μπεντ Λάρσεν, Πωλ Μόρφυ και Μιγκέλ Νάιντορφ, την έχουν χρησιμοποιήσει με επιτυχία. Οι καλύτερες στιγμές της ήταν ίσως το 1951, όταν ο παγκόσμιος πρωταθλητής Μιχαήλ Μποτβίνικ και ο διεκδικητής του τίτλου Ντέιβιντ Μπρονστάιν, την έπαιξαν κατά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 1951. Ανάμεσα στους σημερινούς κορυφαίους σκακιστές, ο μόνος επαγγελματίας που παραμένει συνεπής στο άνοιγμα αυτό είναι ο Χικάρου Νακαμούρα.

Θεωρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα μαύρα με την κίνηση 1...ζ5 ποντάρουν σοβαρά στο να κατακτήσουν το τετράγωνο ε4 και να σχεδιάσουν μια επίθεση στην πτέρυγα του βασιλιά των λευκών κατά το μέσον του παιχνιδιού. Ωστόσο, η κίνηση αυτή αποδυναμώνει κάπως και τη δική τους πτέρυγα του βασιλιά, επιπλέον δεν συμβάλει καθόλου στην ανάπτυξη των μαύρων.

Τα λευκά κάνουν συχνότερα φιανκέτο με τον αξιωματικό του βασιλιά τους με η3 και Αη2. Τα μαύρα μερικές φορές κάνουν επίσης φιανκέτο με τον αξιωματικό του βασιλιά τους με ...η6 και ...Αη7 (Ολλανδική Λένινγκραντ), αλλά μπορεί αντ' αυτού να αναπτύξουν τον αξιωματικό τους με Αε7, δ6 (μετά από ...δ5), ή β4. Η τελευταία βαριάντα είναι πιο συχνή εάν τα λευκά παίξουν γ4 πριν από το ροκέ. Το παιχνίδι συχνά συνεχίζει με 2.η3 Ιζ6 3.Αη2 ε6 4.Ιζ3 (η 4.Ιθ3!? είναι επίσης δυνατή, με πρόθεση τις κινήσεις Ιζ4 και Ιδ3 για τον έλεγχο του τετραγώνου ε5 εάν τα μαύρα παίξουν την Βαριάντα Στόουνγουολ) 4...Αε7 5.0-0 0-0 6.γ4 και τώρα τα μαύρα επιλέγουν μεταξύ των κινήσεων 6...δ5 (η χαρακτηριστική κίνηση της Στόουνγουολ), ή 6...δ6 (Σύστημα Ίλιν-Ζενέφσκι, που είναι λιγότερο δημοφιλές σήμερα), ή 6...Ιε4!? (Βαριάντα Αλιέχιν) διατηρώντας τη δυνατότητα μετακίνησης ενός ή δύο τετραγώνων του πιονιού τους στη δ-στήλη.

Το ενδιαφέρον για τη βαριάντα Στόουνγουολ αναζωπυρώθηκε κατά τη δεκαετία του 1980 και του 1990, όταν οι κορυφαίοι γκρανμαίτρ Άρτουρ Γιουσούποφ, Σεργκέι Ντολμάτοφ, Νάιτζελ Σορτ και Σιμέν Αγκντεστάιν βοήθησαν στην ανάπτυξη του συστήματος, όπου τα μαύρα παίζουν νωρίτερα την κίνηση ...δ5 και τοποθετούν τον μαυροτετράγωνο αξιωματικό τους στο δ6.[3] Αυτή η γραμμή, που ονομάζεται Μοντέρνα Στόουνγουολ, έχει παραμείνει πιο δημοφιλής από ό,τι το παραδοσιακό πρώιμο ...Αε7.

Η επιθετική δυναμική του ανοίγματος φαίνεται στην Αθάνατη Πολωνική παρτίδα, στην οποία ο Μιγκέλ Νάιντορφ, χρησιμοποιώντας τη βαριάντα Στόουνγουολ, θυσίασε όλα τα ήσσονος σημασίας κομμάτια του για να κερδίσει με ματ.[4]

Βαριάντες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ολλανδική άμυνα καταχωρήθηκε στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων υπό τους κωδικούς A80–A99. Οι καταχωρήσεις φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:[5]

ECO Κινήσεις Βαριάντα
A80 1.δ4 ζ5 (εκτός 2.η3, 2.ε4 και 2.γ4) (1)(2)
A81 1.δ4 ζ5 2.η3 (3)
A82 1.δ4 ζ5 2.ε4 (εκτός 2...ζ:ε4 3.Ιγ3 Ιζ6 4.Αη5) Γκαμπί Στώντον
A83 1.δ4 ζ5 2.ε4 ζ:ε4 3.Ιγ3 Ιζ6 4.Αη5 Γκαμπί Στώντον (Κύρια βαριάντα)
A84 1.δ4 ζ5 2.γ4 (εκτός 2...Ιζ6 3.Ιγ3 και 2...Ιζ6 3.η3 Κύρια βαριάντα
A85 1.δ4 ζ5 2.γ4 Ιζ6 3.Ιγ3 Βαριάντα Ρουμπινστάιν
A86 1.δ4 ζ5 2.γ4 Ιζ6 3.η3 (εκτός 3...η6 4.Αη2 Αη7 5.Ιζ3 και 3...ε6 4.Αη2)
A87 1.δ4 ζ5 2.γ4 Ιζ6 3.η3 η6 4.Αη2 Αη7 5.Ιζ3 (εκτός 5...O-O 6.O-O δ6 7.Ιγ3 γ6 ή 7...Ιγ6) Ολλανδική Λένινγκραντ
A88 1.δ4 ζ5 2.γ4 Ιζ6 3.η3 η6 4.Αη2 Αη7 5.Ιζ3 O-O 6.O-O δ6 7.Ιγ3 γ6 Ολλανδική Λένινγκραντ
A89 1.δ4 ζ5 2.γ4 Ιζ6 3.η3 η6 4.Αη2 Αη7 5.Ιζ3 O-O 6.O-O δ6 7.Ιγ3 Ιγ6 Ολλανδική Λένινγκραντ
A90 1.δ4 ζ5 2.γ4 Ιζ6 3.η3 ε6 (εκτός 4.Αη2 Αε7)
A91 1.δ4 ζ5 2.γ4 Ιζ6 3.η3 ε6 4.Αη2 Αε7 (εκτός 5.Ιζ3 O-O)
A92 1.δ4 ζ5 2.γ4 Ιζ6 3.η3 ε6 4.Αη2 Αε7 5.Ιζ3 O-O (εκτός 6.O-O δ5 7.Ιγ3 γ6 ή 7.β3 ή 6...δ6) (4)
A93 1.δ4 ζ5 2.γ4 Ιζ6 3.η3 ε6 4.Αη2 Αε7 5.Ιζ3 O-O 6.O-O δ5 7.β3 (εκτός 7...γ6 8.Αα3) Βαριάντα Μποτβίνικ
A94 1.δ4 ζ5 2.γ4 Ιζ6 3.η3 ε6 4.Αη2 Αε7 5.Ιζ3 O-O 6.O-O δ5 7.β3 γ6 8.Αα3 Βαριάντα Στόουνγουολ
A95 1.δ4 ζ5 2.γ4 Ιζ6 3.η3 ε6 4.Αη2 Αε7 5.Ιζ3 O-O 6.O-O δ5 7.Ιγ3 γ6 Βαριάντα Στόουνγουολ
A96 1.δ4 ζ5 2.γ4 Ιζ6 3.η3 ε6 4.Αη2 Αε7 5.Ιζ3 O-O 6.O-O δ6 (εκτός 7.Ιγ3 Βε8)
A97 1.δ4 ζ5 2.γ4 Ιζ6 3.η3 ε6 4.Αη2 Αε7 5.Ιζ3 O-O 6.O-O δ6 7.Ιγ3 Βε8 (εκτός 8.Βγ2 και 8.β3) Σύστημα Ίλιν-Ζενέφσκι
A98 1.δ4 ζ5 2.γ4 Ιζ6 3.η3 ε6 4.Αη2 Αε7 5.Ιζ3 O-O 6.O-O δ6 7.Ιγ3 Βε8 8.Βγ2 Σύστημα Ίλιν-Ζενέφσκι
A99 1.δ4 ζ5 2.γ4 Ιζ6 3.η3 ε6 4.Αη2 Αε7 5.Ιζ3 O-O 6.O-O δ6 7.Ιγ3 Βε8 8.β3 Σύστημα Ίλιν-Ζενέφσκι
Σημ. Κινήσεις Υποβαριάντα
(1) 1.δ4 ζ5 2.θ3 Επίθεση Κορτσνόι
(2) 1.δ4 ζ5 2.Αη5 Επίθεση Λεμπέντεβ–Μπάρντεν
(3) 1.δ4 ζ5 2.η3 Ιζ6 3.Αη2 η6 4.Ιθ3 Βαριάντα Κάρλσμπαντ
(4) 1.δ4 ζ5 2.γ4 Ιζ6 3.η3 ε6 4.Αη2 Αε7 5.Ιζ3 O-O 6.O-O Ιε4!? Βαριάντα Αλιέχιν

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Stein, Elias (1789). Nouvel essai sur le jeu des échecs. Google Books. http://books.google.nl/books?id=S8QCAAAAYAAJ. 
  2. Tarrasch (1987), σελ. 348.
  3. Johnsen & Bern (2010), σελ. 6.
  4. «The Polish Immortal, Warsaw (1929)». chessgames.com. http://www.chessgames.com/perl/chessgame?gid=1100774. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2016. 
  5. «ECO code – Overview». Chess Informant. https://www.chessinformant.rs/content/eco/index.html. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2016. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Johnsen, Sverre. Bern, Ivar (2010). Win with the Stonewall Dutch. Gambit. ISBN 1-906454-07-8. 
  • Tarrasch, Siegbert (1987) [1934]. The Game of Chess. Courier Dover Publications. ISBN 978-0-486-25447-0. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Dutch Defence της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).