Αγγλικό άνοιγμα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αγγλικό άνοιγμα
αβγδεζηθ
8
Chessboard480.svg
α8 μαύρος πύργος
β8 μαύρος ίππος
γ8 μαύρος αξιωματικός
δ8 μαύρη βασίλισσα
ε8 μαύρος βασιλιάς
ζ8 μαύρος αξιωματικός
η8 μαύρος ίππος
θ8 μαύρος πύργος
α7 μαύρο πιόνι
β7 μαύρο πιόνι
γ7 μαύρο πιόνι
δ7 μαύρο πιόνι
ε7 μαύρο πιόνι
ζ7 μαύρο πιόνι
η7 μαύρο πιόνι
θ7 μαύρο πιόνι
α6
β6
γ6
δ6
ε6
ζ6
η6
θ6
α5
β5
γ5
δ5
ε5
ζ5
η5
θ5
α4
β4
γ4 λευκό πιόνι
δ4
ε4
ζ4
η4
θ4
α3
β3
γ3
δ3
ε3
ζ3
η3
θ3
α2 λευκό πιόνι
β2 λευκό πιόνι
γ2
δ2 λευκό πιόνι
ε2 λευκό πιόνι
ζ2 λευκό πιόνι
η2 λευκό πιόνι
θ2 λευκό πιόνι
α1 λευκός πύργος
β1 λευκός ίππος
γ1 λευκός αξιωματικός
δ1 λευκή βασίλισσα
ε1 λευκός βασιλιάς
ζ1 λευκός αξιωματικός
η1 λευκός ίππος
θ1 λευκός πύργος
8
77
66
55
44
33
22
11
αβγδεζηθ
Κινήσεις 1.γ4
ECO A10–A39
Προέλευση Χ. ΣτώντονΣαιντ-Αμάν (1843)
Ονομασία Χάουαρντ Στώντον
Γονέας Πλευρικά ανοίγματα

Το Αγγλικό άνοιγμα (English Opening) είναι ένα πλευρικό σκακιστικό άνοιγμα το οποίο χαρακτηρίζεται από την αρχική κίνηση 1.γ4 (κωδικοί ECO A10–A39).

Στατιστική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κίνηση 1.γ4 των λευκών είναι μια αρκετά δημοφιλής αρχική κίνηση, καθώς είναι μία από τις είκοσι πιο πιθανές κινήσεις στο άνοιγμα και κατατάσσεται τέταρτη σε δημοτικότητα:

Κίνηση Παρτίδες     Νίκη Ισοπαλία     Ήττα
1. ε4 363.907 37,7% 32,6% 29,6%
1. δ4 267.768 37,6% 36,4% 26,1%
1. Ιζ3 066.365 36,4% 39,2% 24,3%
1. γ4 054.829 37,7% 37,3% 24,9%
1. η3 004.886 37,8% 35,1% 27,1%
Πηγή: Βάση δεδομένων "chessgames.com" (10 Φεβρουαρίου 2016)[1]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Αγγλικό άνοιγμα έχει πάρει το όνομά του από τον Άγγλο ανεπίσημο πρωταθλητή στο σκάκι Χάουαρντ Στώντον, ο οποίος χρησιμοποίησε το 1.γ4 εναντίον του Πιερ Σαιντ-Αμάν στο ματς για τη διεκδίκηση του παγκόσμιου τίτλου το 1843 και στο πρώτο διεθνή τουρνουά σκακιού το 1851 στο Λονδίνο.[2] Η κίνηση δεν ενέπνευσε τους σύγχρονους σκακιστές του Στώντον και μόλις στον εικοστό αιώνα άρχισε να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη.[2] Έχει πλέον αναγνωριστεί ως ένα σταθερό άνοιγμα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επίτευξη τόσο κλασικών όσο και υπερμοντέρνων θέσεων.

Η Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων έχει αφιερώσει στο Αγγλικό άνοιγμα τους κωδικούς από A10 έως A39.[3]

Θεωρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα λευκά αρχίζουν τον αγώνα για το κέντρο με αξίωση για το τετράγωνο δ5 από την πτέρυγα της βασίλισσας, σύμφωνα με το στυλ του υπερμοντερνισμού. Παρά το γεγονός ότι πολλές γραμμές της αγγλικής έχουν έναν ξεχωριστό χαρακτήρα, το άνοιγμα χρησιμοποιείται συχνά ως μέσο μεταφοράς με τον ίδιο τρόπο όπως και το 1.Ιζ3 (για να αποφευχθούν οι κλασικές απαντήσεις στο 1.δ4 όπως η Νιμζοϊνδική άμυνα και η Άμυνα Γκρίνφελντ), θεωρείται επίσης αξιόπιστο και ευέλικτο άνοιγμα.[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Chess Opening Explorer». chessgames.com. http://www.chessgames.com/perl/explorer. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2016. 
  2. 2,0 2,1 De Firmian, Nick (2008). Modern Chess Openings: MCO-15. New York: David McKay Co., σελ. 675. ISBN 978-0-8129-3682-7. 
  3. Encyclopaedia of Chess Openings, Volume A. Chess Informant. 
  4. Chess Life. 59 (1–7 έκδοση). United States Chess Federation. 2004, σελ. 303. http://books.google.com/books?id=fWNLAAAAYAAJ&q=%22The+English+opening+is+a%22. 

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]