Γκαμπί του Λισίτσιν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γκαμπί του Λισίτσιν
αβγδεζηθ
8
Chessboard480.svg
α8 μαύρος πύργος
β8 μαύρος ίππος
γ8 μαύρος αξιωματικός
δ8 μαύρη βασίλισσα
ε8 μαύρος βασιλιάς
ζ8 μαύρος αξιωματικός
η8 μαύρος ίππος
θ8 μαύρος πύργος
α7 μαύρο πιόνι
β7 μαύρο πιόνι
γ7 μαύρο πιόνι
δ7 μαύρο πιόνι
ε7 μαύρο πιόνι
ζ7
η7 μαύρο πιόνι
θ7 μαύρο πιόνι
α6
β6
γ6
δ6
ε6
ζ6
η6
θ6
α5
β5
γ5
δ5
ε5
ζ5 μαύρο πιόνι
η5
θ5
α4
β4
γ4
δ4
ε4 λευκό πιόνι
ζ4
η4
θ4
α3
β3
γ3
δ3
ε3
ζ3 λευκός ίππος
η3
θ3
α2 λευκό πιόνι
β2 λευκό πιόνι
γ2 λευκό πιόνι
δ2 λευκό πιόνι
ε2
ζ2 λευκό πιόνι
η2 λευκό πιόνι
θ2 λευκό πιόνι
α1 λευκός πύργος
β1 λευκός ίππος
γ1 λευκός αξιωματικός
δ1 λευκή βασίλισσα
ε1 λευκός βασιλιάς
ζ1 λευκός αξιωματικός
η1
θ1 λευκός πύργος
8
77
66
55
44
33
22
11
αβγδεζηθ
Κινήσεις 1.Ιζ3 ζ5 2.ε4
ECO A04
Προέλευση Γκ. ΛισίτσινΝ. Ριούμιν,.
Μόσχα (1931)
Ονομασία Γκεόργκι Λισίτσιν
Γονέας Άνοιγμα Ζούκερτορτ

Το Γκαμπί του Λισίτσιν (Lisitsin Gambit) είναι ένα άνοιγμα στο σκάκι, το οποίο χαρακτηρίζεται από τις αρχικές κινήσεις:

1.Ιζ3 ζ5
2.ε4

Ονομασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έγινε ευρύτερα γνωστό το 1931, όταν παίχτηκε (και πιθανότατα πρωτοπαίχτηκε σε επίσημο αγώνα) από τον Γκεόργκι Λισίτσιν εναντίον του Νικολάι Ριούμιν στον αγώνα τους στη Μόσχα κατά τον πρώτο γύρο του Σκακιστικού Πρωταθλήματος της Σοβιετικής Ένωσης.[1]

Θεωρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Γκαμπί του Λισίτσιν έχει καταχωρηθεί στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων υπό τον κωδικό A04.[2]

Πρόκειται για ένα γκαμπί που εναλλακτικά μπορεί να μεταφερθεί στις βαριάντες της Ολλανδικής άμυνας και είναι αρκετά εύκολο στην εκμάθηση των γραμμών του σε σχέση με τις γραμμές της Ολλανδικής.[3]

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα λευκά μπορούν να καθυστερήσουν το γκαμπί τους κατά μία κίνηση, παίζοντας πρώτα την κίνηση 2.δ3 όπου τα μαύρα συχνά συνεχίζουν με 2...δ6, ή οποιαδήποτε άλλη κίνηση, ανάλογα με τη βαριάντα της Ολλανδικής που προσπαθούν να εφαρμόσουν. Στη συνέχεια τα λευκά μπορούν να κάνουν και πάλι το γκαμπί παίζοντας την κίνηση 3.ε4. Η βαριάντα αυτή αναφέρεται από ορισμένους μελετητές της ως βελτιωμένο γκαμπί του Λισίτσιν.[4]

Βαριάντες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κίνηση 2.ε4 είναι μη διαισθητική κατά πολύ, διότι όταν το πιόνι παρθεί τα λευκά δεν μπορούν να κάνουν κάποια κίνηση για την ανάπτυξή τους, καθώς πρέπει και πάλι να κινήσουν το ήδη αναπτυγμένο κομμάτι τους. Ωστόσο, η πρακτική έχει δείξει ότι είναι δύσκολο να διωχθεί ο ίππος όταν τοποθετηθεί στο τετράγωνο η5 και δημιουργεί τακτικές για απειλές, πέραν του απλού Ι:ε4! Έτσι αντισταθμίζεται τελικά το χαμένο πιόνι.

  • Η απάντηση 2...ε5 των μαύρων, μεταφέρει την παρτίδα στο περιβόητο Λετονικό γκαμπί. Αυτό μπορεί πραγματικά να είναι μια καλή πρακτική επιλογή για κάποιον που δεν ξέρει τίποτα για το γκαμπί του Λισίτσιν, καθώς δίνει στα μαύρα μεγαλύτερη πρωτοβουλία.
  • Η αποδοχή του γκαμπί με 2...ζ:ε4, είναι ο μόνος τρόπος που αντιμετωπίζει την ιδέα των λευκών. Ο Βίλελμ Στάινιτς είπε ότι «ο τρόπος να αντικρούσεις ένα γκαμπί είναι να το αποδεχθείς».

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Georgy Lisitsin vs Nikolai Nikolaevich Riumin, USSR Championship (1931)». Chessgames.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2016. 
  2. «Lisitsin Gambit (A04)». Chessgames.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2016. 
  3. Gordon, Stephen W. (1994). The Lisitsin Gambit. The House of Staunton.  ASIN 0875682502
  4. Bosch, Jeroen (2003). Secrets of Opening Surprises. 1. New In Chess. ISBN 978-9-0569-1098-3. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]