Άνοιγμα Ζούκερτορτ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Άνοιγμα Ζούκερτορτ
αβγδεζηθ
8
Chessboard480.svg
α8 μαύρος πύργος
β8 μαύρος ίππος
γ8 μαύρος αξιωματικός
δ8 μαύρη βασίλισσα
ε8 μαύρος βασιλιάς
ζ8 μαύρος αξιωματικός
η8 μαύρος ίππος
θ8 μαύρος πύργος
α7 μαύρο πιόνι
β7 μαύρο πιόνι
γ7 μαύρο πιόνι
δ7 μαύρο πιόνι
ε7 μαύρο πιόνι
ζ7 μαύρο πιόνι
η7 μαύρο πιόνι
θ7 μαύρο πιόνι
α6
β6
γ6
δ6
ε6
ζ6
η6
θ6
α5
β5
γ5
δ5
ε5
ζ5
η5
θ5
α4
β4
γ4
δ4
ε4
ζ4
η4
θ4
α3
β3
γ3
δ3
ε3
ζ3 λευκός ίππος
η3
θ3
α2 λευκό πιόνι
β2 λευκό πιόνι
γ2 λευκό πιόνι
δ2 λευκό πιόνι
ε2 λευκό πιόνι
ζ2 λευκό πιόνι
η2 λευκό πιόνι
θ2 λευκό πιόνι
α1 λευκός πύργος
β1 λευκός ίππος
γ1 λευκός αξιωματικός
δ1 λευκή βασίλισσα
ε1 λευκός βασιλιάς
ζ1 λευκός αξιωματικός
η1
θ1 λευκός πύργος
8
77
66
55
44
33
22
11
αβγδεζηθ
Κινήσεις 1.Ιζ3
ECO A04–A09
Ονομασία Γιόχαν Ζούκερτορτ
Γονέας Πλευρικά ανοίγματα

Το Άνοιγμα Ζούκερτορτ (Zukertort Opening) είναι ένα σκακιστικό άνοιγμα το οποίο χαρακτηρίζεται από την αρχική κίνηση 1.Ιζ3 (σε αλγεβρική σημειογραφία).

Στατιστική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κίνηση 1.Ιζ3 των λευκών είναι μια αρκετά δημοφιλής αρχική κίνηση, καθώς είναι μία από τις είκοσι πιο πιθανές κινήσεις στο άνοιγμα και κατατάσσεται τρίτη σε δημοτικότητα, μετά από τις 1.ε4 και 1.δ4:[1][2]

Κίνηση Παρτίδες     Νίκη Ισοπαλία     Ήττα
1. ε4 363.907 37,7% 32,6% 29,6%
1. δ4 267.768 37,6% 36,4% 26,1%
1. Ιζ3 066.365 36,4% 39,2% 24,3%
1. γ4 054.829 37,7% 37,3% 24,9%
1. η3 004.886 37,8% 35,1% 27,1%
Πηγή: Βάση δεδομένων "chessgames.com" (10 Φεβρουαρίου 2016)[3]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πλευρικό άνοιγμα 1.Ιζ3, έχει πάρει το όνομά του από τον Γιόχαν Ζούκερτορτ, αν και μερικές φορές χρησιμοποιείται το Άνοιγμα Ρέτι για να καθορίσει αυτή την κίνηση ανοίγματος,[4] οι περισσότερες όμως πηγές καθορίζουν πιο στενά το άνοιγμα Ρέτι με την ακολουθία 1.Ιζ3 δ5 2.γ4.[5]

Η Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων έχει αφιερωμένους αρκετούς κωδικούς για την κίνηση 1.Ιζ3. Συγκεκριμένα έχει καταχωρηθεί στους κωδικούς A04–A09. Ειδικά στον κωδικό A05 καταχωρήθηκε η απάντηση 1...Ιζ6, στους κωδικούς A06–A09 καταχωρήθηκε η απάντηση 1...δ5 και όλες οι άλλες απαντήσεις καταχωρήθηκαν στον κωδικό A04. Συχνά οι παρτίδες μεταφέρονται σε άλλα ανοίγματα με άλλον κωδικό.[6]

Η κίνηση αυτή έχει περιγραφεί από τον Edmar Mednis ως το «τέλειο και ευέλικτο άνοιγμα»[7] και από άλλους, όπως ο Άρον Νίμζοβιτς ως «σίγουρα η πιο σταθερή κίνηση, ενώ κινήσεις όπως οι 1.ε4 και 1.δ4 είναι 'δεσμευτικές' και 'σε θέτουν σε κίνδυνο'».[8]

Θεωρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με το άνοιγμα Ζούκερτορτ η παρτίδα μπορεί να μεταφερθεί σε ένα μεγάλο αριθμό άλλων ανοιγμάτων που συνήθως ξεκινούν με 1.ε4, 1.δ4 και 1.γ4. Στα περισσότερα παιχνίδια, η κίνηση 1.Ιζ3 μεταφέρει την παρτίδα σε άλλο άνοιγμα. Εάν τα μαύρα δεν είναι προσεκτικά, υπάρχει κίνδυνος να τρέχουν χωρίς προετοιμασία σε κάποιο άκρως θεωρητικό άνοιγμα, π.χ. μετά από 1.Ιζ3 γ5 τα λευκά μπορούν να απαντήσουν με 2.ε4 που οδηγεί στην κύρια γραμμη της Σικελικής άμυνας. Άλλες συχνές μεταθέσεις είναι σε διάφορες γραμμές του μη αποδεκτού γκαμπί της βασίλισσας (π.χ. μετά από 1.Ιζ3 δ5 2.δ4 Ιζ6 3.γ4) ή του Καταλανικού ανοίγματος (π.χ. μετά από 1.Ιζ3 Ιζ6 2.η3 δ5 3.Αη2 ε6 4.0-0 Αε7 5.γ4).[7]

Οι κύριες ανεξάρτητες γραμμές που συνήθως ξεκινούν με 1.Ιζ3 είναι το Άνοιγμα Ρέτι (1.Ιζ3 δ5 2.γ4) και η Ινδική επίθεση του βασιλιά (όπου τα λευκά παίζουν 1.Ιζ3, 2.η3, 3.Αη2, 4.0-0 και 5.δ3, αν και όχι πάντα με αυτή τη σειρά). Παίζοντας 1.Ιζ3 τα λευκά εμποδίζουν τα μαύρα να απαντήσουν με 1...ε5, επίσης πολλοί παίκτες που θέλουν να παίξουν Αγγλικό άνοιγμα, αλλά να αποφύγουν την αντιστροφή στις γραμμές της Σικελικής άμυνας, αντί να ξεκινήσουν το παιχνίδι με 1.γ4 ε5, επιλέγουν αντ' αυτού να ξεκινήσουν με 1.Ιζ3.[7]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Online Chess Database». ChessBase. Ανακτήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2016. 
  2. «Chess Opening Explorer». 365chess.com. Ανακτήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2016. 
  3. «Chess Opening Explorer». chessgames.com. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2016. 
  4. «Reti Opening (A04)». Chessgames.com. Ανακτήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2016. 
  5. Hooper, David Vincent. Whyld, Kenneth (1992). The Oxford Companion to Chess (2η έκδοση). Oxford University Press. ISBN 0-19-280049-3. 
  6. Encyclopaedia of Chess Openings, Volume A. Chess Informant. 
  7. 7,0 7,1 7,2 Mednis, Edmar (6/1990). «Move orders in the opening: The Modern Master's Tool». Chess Life (United States Chess Federation): 14–16. 
  8. Keene, Raymond (1999). Aron Nimzowitsch - Master of Planning. Batsford, σελ. 170. ISBN 0-7134-8438-1. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]