Καταλανικό άνοιγμα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Καταλανικό άνοιγμα
αβγδεζηθ
8
Chessboard480.svg
α8 μαύρος πύργος
β8 μαύρος ίππος
γ8 μαύρος αξιωματικός
δ8 μαύρη βασίλισσα
ε8 μαύρος βασιλιάς
ζ8 μαύρος αξιωματικός
η8 __
θ8 μαύρος πύργος
α7 μαύρο πιόνι
β7 μαύρο πιόνι
γ7 μαύρο πιόνι
δ7 μαύρο πιόνι
ε7 __
ζ7 μαύρο πιόνι
η7 μαύρο πιόνι
θ7 μαύρο πιόνι
α6 __
β6 __
γ6 __
δ6 __
ε6 μαύρο πιόνι
ζ6 μαύρος ίππος
η6 __
θ6 __
α5 __
β5 __
γ5 __
δ5 __
ε5 __
ζ5 __
η5 __
θ5 __
α4 __
β4 __
γ4 λευκό πιόνι
δ4 λευκό πιόνι
ε4 __
ζ4 __
η4 __
θ4 __
α3 __
β3 __
γ3 __
δ3 __
ε3 __
ζ3 __
η3 λευκό πιόνι
θ3 __
α2 λευκό πιόνι
β2 λευκό πιόνι
γ2 __
δ2 __
ε2 λευκό πιόνι
ζ2 λευκό πιόνι
η2 __
θ2 λευκό πιόνι
α1 λευκός πύργος
β1 λευκός ίππος
γ1 λευκός αξιωματικός
δ1 λευκή βασίλισσα
ε1 λευκός βασιλιάς
ζ1 λευκός αξιωματικός
η1 λευκός ίππος
θ1 λευκός πύργος
8
77
66
55
44
33
22
11
αβγδεζηθ
Κινήσεις 1.δ4 Ιζ6 2.γ4 ε6 3.η3
ECO E00–E09
Προέλευση Ξαβιέ Ταρτακόβερ,
Βαρκελώνη (1929)
Ονομασία Καταλονία
Γονέας Ινδική άμυνα
Συνώνυμα Καταλανική παρτίδα

Το Καταλανικό άνοιγμα είναι σκακιστικό άνοιγμα, όπου τα λευκά υιοθετούν ένα συνδυασμό του Γκαμπί της βασίλισσας με το Άνοιγμα Ρέτι, δηλαδή τα λευκά αναπτύσσουν πιόνια στα τετράγωνα δ4 και γ4, ενώ κάνουν φιανκέτο με τον λευκό αξιωματικό στο τετράγωνο η2. Αν και το άνοιγμα μπορεί να προκύψει από μεγάλο αριθμό ακολουθιών κινήσεων (βλ. μεταφορά), μια κοινή ακολουθία κινήσεων είναι η 1.δ4 Ιζ6 2.γ4 ε6 3.η3 (σε αλγεβρική σημειογραφία).

Στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων καταχωρήθηκαν οι γραμμές 1.δ4 Ιζ6 2.γ4 ε6 3.η3 δ5 4.Αη2 στους κωδικούς E01–E09, ενώ οι υπόλοιπες γραμμές είναι μέρος του κωδικού E00.[1]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Καταλανικό άνοιγμα πήρε το όνομά του από την περιοχή της Καταλονίας, όταν εν όψη του τουρνουά της Βαρκελώνης το 1929 οι διοργανωτές του τουρνουά ζήτησαν από τον Ξαβιέ Ταρτακόβερ να δημιουργήσει μια νέα βαριάντα για να την αφιερώσουν στην ιστορία του σκακιού της περιοχής.[2] Το άνοιγμα είχε παιχθεί μερικές φορές πριν το χρησιμοποιήσει ο Ταρτακόβερ στο τουρνουά, όπως για παράδειγμα στην παρτίδα Ρ. ΡέτιΠ. Λέοναρντ, στο Βερολίνο το 1928, που μεταφέρθηκε στην ανοικτή βαριάντα του Καταλανικού ανοίγματος.[3]

Το Καταλανικό άνοιγμα ήρθε στο προσκήνιο σε κορυφαίο επίπεδο, όταν τόσο ο Γκάρι Κασπάροφ όσο και ο Βίκτωρ Κορτσνόι το έπαιξαν στους ημιτελικούς αγώνες των υποψηφίων διεκδικητών για τον παγκόσμιο τίτλο (μέρος της διαδικασίας για να καθορίσει ποιος θα αντιμετωπίσει στο ματς για τον τίτλο τον Ανατόλι Κάρποφ, τότε παγκόσμιο πρωταθλητή) το 1983 στο Λονδίνο, όπου παίχτηκαν με Καταλανικό άνοιγμα οι πέντε από τις έντεκα παρτίδες στους ημιτελικούς αγώνες.[4]

Θεωρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα μαύρα στο Καταλανικό άνοιγμα έχουν να επιλέξουν δύο κύριες βαριάντες, την ανοικτή βαριάντα παίζοντας ...δ:γ4 και την κλειστή βαριάντα αποφεύγοντας το ...δ:γ4. Στην ανοικτή βαριάντα μπορούν είτε να προσπαθήσουν να κρατήσουν το πιόνι με ...β5 ή να το δώσουν πίσω για επιπλέον χρόνο που θα απελευθερώσει το παιχνίδι τους. Στην κλειστή βαριάντα, τα μαύρα δεν παίρνουν το πιόνι στο γ4, έτσι το παιχνίδι τους μπορεί να είναι κάπως άβολο για κάποιο διάστημα, αλλά είναι αρκετά σταθερό.

Ανοικτή καταλανική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

αβγδεζηθ
8
Chessboard480.svg
α8 μαύρος πύργος
β8 μαύρος ίππος
γ8 μαύρος αξιωματικός
δ8 μαύρη βασίλισσα
ε8 μαύρος βασιλιάς
ζ8 __
η8 __
θ8 μαύρος πύργος
α7 μαύρο πιόνι
β7 μαύρο πιόνι
γ7 μαύρο πιόνι
δ7 __
ε7 μαύρος αξιωματικός
ζ7 μαύρο πιόνι
η7 μαύρο πιόνι
θ7 μαύρο πιόνι
α6 __
β6 __
γ6 __
δ6 __
ε6 μαύρο πιόνι
ζ6 μαύρος ίππος
η6 __
θ6 __
α5 __
β5 __
γ5 __
δ5 __
ε5 __
ζ5 __
η5 __
θ5 __
α4 __
β4 __
γ4 μαύρο πιόνι
δ4 λευκό πιόνι
ε4 __
ζ4 __
η4 __
θ4 __
α3 __
β3 __
γ3 __
δ3 __
ε3 __
ζ3 λευκός ίππος
η3 λευκό πιόνι
θ3 __
α2 λευκό πιόνι
β2 λευκό πιόνι
γ2 __
δ2 __
ε2 λευκό πιόνι
ζ2 λευκό πιόνι
η2 λευκός αξιωματικός
θ2 λευκό πιόνι
α1 λευκός πύργος
β1 λευκός ίππος
γ1 λευκός αξιωματικός
δ1 λευκή βασίλισσα
ε1 λευκός βασιλιάς
ζ1 __
η1 __
θ1 λευκός πύργος
8
77
66
55
44
33
22
11
αβγδεζηθ
Ανοικτή καταλανική, κλασική βαριάντα

Η Κλασική βαριάντα στην Ανοικτή καταλανική ακολουθεί τη γραμμή (ECO E05):

1.δ4 Ιζ6 2.γ4 ε6 3.η3 δ5 4.Αη2 δ:γ4 5.Ιζ3 Αε7

Τα λευκά εμπορεύονται το πιόνι για να οδηγηθούν σε ανάπτυξη. Χωρίς το πιόνι δ5, ο αξιωματικός στην πτέρυγα του λευκού βασιλιά εμποδίζει την ανάπτυξη των μαύρων στην πτέρυγα της μαύρης βασίλισσας. Συνήθως, τα λευκά ανακτούν το πιόνι με Βγ2 και α4, Ιε5, ή Βα4. Τα μαύρο για να κρατήσουν το πιόνι θα πρέπει να αποδυναμώσουν αρκετά την πτέρυγα της μαύρης βασίλισσας παίζοντας ...α6 και ...β5.

Η βαριάντα της ανοικτής καταλανικής υπήρξε μια από τα αγαπημένες βαριάντες των Ανατόλι Κάρποφ και Εφίμ Γκέλλερ, παίζοντας με τα μαύρα, αλλά και του Όλεγκ Ρομανισίν όταν έπαιζε με τα λευκά.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «ECO code – Overview». Chess Informant. https://www.chessinformant.rs/content/eco/index.html. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2016. 
  2. «Tartakower invented the Catalan». www.chessgames.com. http://www.chessgames.com/perl/chesscollection?cid=1013786. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2016. 
  3. «Richard Reti vs Paul Saladin Leonhardt, Berlin (1928)». www.chessgames.com. http://www.chessgames.com/perl/chessgame?gid=1280367. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2016. 
  4. «WCC Index [Kasparov-Korchnoi 1983»]. www.chessgames.com. http://www.chessgames.com/perl/chesscollection?cid=1007519. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2016. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Catalan Opening της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).