Οίκος του Ρέγκιναρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο Οίκος του Ρέγκιναρ (Reginar) ή των Ρεγκιναριδών είναι ένας ευγενής Οίκος της Ευρώπης που τα μέλη του έζησαν από τον 10ο ως τον 14ο αι. Οι εκτάσεις που κατείχαν ήταν στη Λοθαριγγία (Λωρραίνη) την εποχή των Καρολιδών και των Οθωνιδών. Έγιναν κόμητες του Αινώ και δούκες της Βραβάντης, του Λοθιέρ και του Λίμπουρκ.

Ο θυρεός των Ρέγκιναρ, λαντγκράβων, μετέπειτα δουκών της Βραβάντης.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο αρχαιότερος πρόγονος του Οίκου είναι ο Γιλβέρτος κόμης του Μάας (841) που αρχικά υπηρέτησε τον Λοθάριο Α΄, μετά όμως πήγε με τον ετεροθαλή αδελφό του Κάρολο Β΄, αντίπαλο στον εμφύλιο πόλεμο των ετών 840-843. Αυτού γιος θεωρείται ο Ρέγκιναρ Α΄ δούκας της Λωρραίνης (850-916). Το 888 απεβίωσε ο Κάρολος ο Παχύς και οι Ρέγκιναρ έπρεπε να ανταγωνιστούν με τους Κορραδίνους για την υπεροχή στη Λωρραίνη[1]. Θριάμβευσαν με την εκλογή του Καρόλου του Απλού. Μετά από ενέργειες του Μπρούνο των Οθωνιδών, δούκα της Λωρραίνης[2], το 958 ο Ρέγκιναρ Γ΄ κόμης του Αινώ είδε τις κτήσεις του να κατάσχονται και να δίνονται στον αντίπαλο Οίκο των Μαντφριντιδών[3].

Υποστήριξαν τον Λοθάριο της Φραγκίας εναντίον του Όθωνα Γ΄ της Γερμανίας[4] και οι απόγονοί τους συνέχισαν την αντιπαράθεση με τον Γερμανούς βασιλείς[5].

Η κόρη του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Λουβέν, η Αντελίζα/Αδελαΐδα, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ της Αγγλίας.

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κόμητες του Αινώ, του Λουβέν, των Βρυξελών.

Μαργράβοι της Αμβέρσας, λαντγκράβοι της Βραβάντης.

Δούκες της Λωρραίνης, της Κάτω Λωρραίνης, του Λοθιέρ, της Βραβάντης, του Λίμπουρκ.

Γενεαλογία των Ρέγκιναρ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 
 
 
 
 
 
 
 
Γιλβέρτος
κόμης του Μάασγκαου
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ρέγκιναρ Α΄
δούκας της Λωρραίνης,
κόμης του Αινώ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γιλβέρτος
δούκας της Λωρραίνης
 
Ρέγκιναρ Β΄
κόμης του Αινώ
 
Μπαλτέρικ
επίσκοπος της Ουτρέχτης
 
Φρειδερίκος
αρχιεπίσκοπος του Μάιντς
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ρέγκιναρ Γ΄
κόμης του Αινώ
 
Ροδόλφος
κόμης του Χεσμπαϋ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ρέγκιναρ Δ΄
κόμης του Μονς
ΚΛΑΔΟΣ ΜΟΝΣ
 
 
 
 
 
Λάμπερτ Α΄
κόμης του Λουβαίν
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ρέγκιναρ Ε΄
κόμης του Μονς
 
Ερρίκος Α΄
κόμης του Λουβαίν
 
Λάμπερτ Β΄
κόμης του Λουβαίν
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Χέρμαν
κόμης του Αινώ
 
 
 
 
 
Ερρίκος Β΄
κόμης του Λουβαίν
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ερρίκος Γ΄
κόμης του Λουβαίν
 
Γοδεφρείδος Α΄
κόμης του Λουβαίν
 
Άλμπερο
επίσκοπος της Λιέγης
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γοδεφρείδος Β΄
κόμης του Λουβαίν
 
 
 
 
 
Ζοσλέν του Λέουβεν
κύριος του Πέτγουορθ
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΕΡΣΙ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γοδεφρείδος Γ΄
κόμης του Λουβαίν
 
 
 
 
 
Ερρίκος
κύριος του Πέτγουορθ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ερρίκος Α΄
δούκας της Βραβάντης
 
άγιος Αλβέρτος
επίσκοπος της Λιέγης
 
Γουλιέλμος Γ΄
βαρόνος του Πέρσυ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ερρίκος Β΄
δούκας της Βραβάντης
σύζ. Μαρία Χοενστάουφεν
(κόρη Ειρήνης Αγγελίνας)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
(1) Ερρίκος Γ΄
δούκας της Βραβάντης
 
 
 
 
 
(2) Ερρίκος Α΄ της Έσσης
μάργραβος της Έσσης
ΚΛΑΔΟΣ ΕΣΣΗΣ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ερρίκος Δ΄
δούκας της Βραβάντης
 
Ιωάννης Α΄
δούκας της Βραβάντης
 
Γοδεφρείδος
κύριος του Άαρσοτ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ιωάννης Β΄
δούκας της Βραβάντης
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ιωάννης Γ΄
δούκας της Βραβάντης
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ιωάννα
 
Μαργαρίτα

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Reuter, 135.
  2. Reuter, 168.
  3. Reuter, 159.
  4. Reuter, 176.
  5. Reuter, 201.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Reuter, Timothy. Germany in the Early Middle Ages 800–1056. New York: Longman, 1991.
  • Family tree of Reginars and Balderics: KUPPER, Jean-Louis. Annexe II. Les Régnier et les Balderic In: Liège et l’Église impériale aux XIe-XIIe siècles [en línea]. Liége: Presses universitaires de Liège, 1981 (generado el 02 julio 2017). Disponible en Internet: <http://books.openedition.org/pulg/1472>. ISBN: 9782821828681. DOI: 10.4000/books.pulg.1472.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα House of Reginar της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).