Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μπαράκ Ομπάμα

Επεξεργασία συνδέσμων
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Μπάρακ Ομπάμα)
Μπαράκ Ομπάμα
Barack Obama
Επίσημο πορτρέτο, 2012
44ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Περίοδος
20 Ιανουαρίου 2009 – 20 Ιανουαρίου 2017
ΑντιπρόεδροςΤζο Μπάιντεν
ΠροκάτοχοςΤζορτζ Ο. Μπους
ΔιάδοχοςΝτόναλντ Τραμπ
Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών
για το Ιλινόι
Περίοδος
3 Ιανουαρίου 2005 – 16 Νοεμβρίου 2008
ΠροκάτοχοςΠίτερ Φιτζέραλντ
ΔιάδοχοςΡόλαντ Μπέρις
Μέλος της Γερουσίας του Ιλινόι για την 13η περιφέρεια
Περίοδος
8 Ιανουαρίου 1997 – 4 Νοεμβρίου 2004
ΠροκάτοχοςΆλις Πάλμερ
ΔιάδοχοςΚουάμε Ραούλ
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση4 Αυγούστου 1961 (1961-08-04) (64 ετών), Χονολουλού, Χαβάη, ΗΠΑ
Εθνότητα Κενυατοαμερικανός (Λουοαμερικανός[1][2])
Υπηκοότητα ΗΠΑ
Πολιτικό κόμμαΔημοκρατικό Κόμμα
ΣύζυγοςΜισέλ Ρόμπινσον (ν. 1992)
Παιδιά2
ΣπουδέςΚολλέγιο Οξιντένταλ
Πανεπιστήμιο Κολούμπια (BA)
Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ (JD)
ΕπάγγελμαΚαθηγητής Συνταγματικού Δικαίου
Δικηγόρος
Συγγραφέας
ΒραβεύσειςΝόμπελ Ειρήνης (2009)
ΘρήσκευμαΠροτεσταντισμός
Υπογραφή
Ιστοσελίδαbarackobama.com
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Μπαράκ Χουσέιν Ομπάμα (αγγλικά: Barack Hussein Obama II, 4 Αυγούστου 1961), είναι Αμερικανός πολιτικός που διετέλεσε 44ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2009 έως το 2017. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος και ήταν ο πρώτος Αφροαμερικανός πρόεδρος. Ο Ομπάμα προηγουμένως υπηρέτησε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία του Ιλινόι από το 2005 έως το 2008, καθώς και ως Μέλος της πολιτειακής Γερουσίας του Ιλινόι από το 1997 έως το 2004.

Γεννημένος στη Χονολουλού της Χαβάη, ο Ομπάμα αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια το 1983 με πτυχίο Bachelor of Arts στις πολιτικές επιστήμες και αργότερα εργάστηκε ως κοινωνικός ακτιβιστής στο Σικάγο. Το 1988, ο Ομπάμα εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Χάρβαρντ, όπου ήταν ο πρώτος μαύρος πρόεδρος του νομικού περιοδικού Harvard Law Review. Έγινε δικηγόρος πολιτικών δικαιωμάτων και ακαδημαϊκός, διδάσκοντας συνταγματικό δίκαιο στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Σικάγο από το 1992 έως το 2004. Το 1996, ο Ομπάμα εξελέγη για να εκπροσωπήσει τη 13η περιφέρεια στη Γερουσία του Ιλινόι, θέση που κράτησε μέχρι το 2004, όταν έθεσε επιτυχώς υποψηφιότητα για τη Γερουσία των ΗΠΑ. Στις προεδρικές εκλογές του 2008, έπειτα από σκληρή εσωκομματική μάχη με τη Χίλαρι Κλίντον, αναδείχθηκε υποψήφιος πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος. Ο Ομπάμα επέλεξε τον Τζο Μπάιντεν ως συνυποψήφιο αντιπρόεδρο και νίκησε τον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο Τζον ΜακΚέιν και τη συνυποψήφιά του Σάρα Πέιλιν.

Ο Ομπάμα βραβεύτηκε με το Νόμπελ Ειρήνης το 2009 για τις προσπάθειές του στη διεθνή διπλωματία, μια απόφαση που προκάλεσε τόσο επαίνους όσο και επικρίσεις. Κατά τη διάρκεια της πρώτης του θητείας, η κυβέρνησή του αντιμετώπισε την οικονομική κρίση του 2008 με μέτρα όπως ο Νόμος για την Αμερικανική Ανάκαμψη και Επανεπένδυση του 2009, ένα μεγάλο πακέτο ενίσχυσης για την έξοδο από τη Μεγάλη Ύφεση· μερική παράταση των φορολογικών μειώσεων Μπους· νομοθεσία για τη μεταρρύθμιση της υγειονομικής περίθαλψης· και τον νόμο Dodd–Frank για τη μεταρρύθμιση της Γουόλ Στριτ και την προστασία των καταναλωτών, μια σημαντική μεταρρύθμιση χρηματοοικονομικών κανονισμών. Διόρισε επίσης στο Ανώτατο Δικαστήριο τις Σόνια Σοτομαγιόρ και Έλενα Κέιγκαν, με την πρώτη να είναι η πρώτη Ισπανοαμερικανίδα στην ιστορία του θεσμού. Επίσης, επέβλεψε το τέλος του Πολέμου στο Ιράκ και διέταξε την Επιχείρηση Τρίαινα του Ποσειδώνα, την επιδρομή που οδήγησε στη θανάτωση του Οσάμα μπιν Λάντεν, υπεύθυνου για τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Ο Ομπάμα αποστασιοποιήθηκε από το αντεξεγερτικό μοντέλο του Μπους, επεκτείνοντας τις αεροπορικές επιθέσεις και αξιοποιώντας ευρέως τις ειδικές δυνάμεις, ενώ προώθησε μεγαλύτερη εξάρτηση από τους τοπικούς στρατούς. Διέταξε επίσης τη στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη το 2011, για την εφαρμογή του Ψηφίσματος 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, συμβάλλοντας στην ανατροπή του Μουαμάρ Καντάφι.

Στις προεδρικές εκλογές του 2012, ο Ομπάμα επικράτησε του Ρεπουμπλικανού αντιπάλου του, Μιτ Ρόμνεϊ, και του συνυποψηφίου του, Πολ Ράιαν. Στη δεύτερη θητεία του υποστήριξε την ανάγκη για έλεγχο της οπλοκατοχής μετά το μακελειό στο δημοτικό σχολείο Σάντι Χουκ, έλαβε μέτρα για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, υπέγραψε τη Συμφωνία του Παρισιού, μια σημαντική διεθνή συμφωνία για το κλίμα, και προώθησε εκτελεστικό διάταγμα για τον περιορισμό των εκπομπών άνθρακα. Επίσης, επέβλεψε την εφαρμογή του Νόμου για την Προσιτή Περίθαλψη και άλλων νομοθετημάτων που είχαν ψηφιστεί στην πρώτη του θητεία. Επέβαλε κυρώσεις στη Ρωσία μετά την εισβολή στην Ουκρανία και ξανά μετά την ανάμειξή της στις εκλογές των ΗΠΑ το 2016, διέταξε στρατιωτική επέμβαση στο Ιράκ ως απάντηση στις επιτυχίες του ISIS μετά την αποχώρηση του 2011, διαπραγματεύτηκε το Κοινό Ολοκληρωμένο Σχέδιο Δράσης (τη συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν) και εξομάλυνε τις σχέσεις με την Κούβα. Ο αριθμός των Αμερικανών στρατιωτών στο Αφγανιστάν μειώθηκε κατά τη δεύτερη θητεία του, αν και παρέμειναν στη χώρα έως το τέλος της προεδρίας του. Ο Ομπάμα προώθησε την ένταξη των ΛΟΑΤΚΙ+ Αμερικανών, όντας ο πρώτος εν ενεργεία πρόεδρος των ΗΠΑ που στήριξε δημόσια τον γάμο ομοφύλων.

Ο Ομπάμα αποχώρησε από το αξίωμα το 2017 με υψηλά ποσοστά αποδοχής τόσο εντός των ΗΠΑ όσο και στο εξωτερικό. Συνεχίζει να κατοικεί στην Ουάσινγκτον και παραμένει πολιτικά ενεργός, στηρίζοντας υποψηφίους σε διάφορες εκλογές, μεταξύ άλλων και στην επιτυχημένη προεδρική εκστρατεία του Μπάιντεν το 2020. Εκτός πολιτικής, έχει εκδώσει τρία βιβλία: Όνειρα από τον Πατέρα μου (1995), Τολμώ να Ελπίζω (2006) και Γη της Επαγγελίας (2020). Η προεδρική του βιβλιοθήκη άρχισε να κατασκευάζεται στη νότια πλευρά του Σικάγο το 2021. Οι ιστορικοί και οι πολιτικοί επιστήμονες κατατάσσουν τον Ομπάμα στα ανώτερα στρώματα των ιστορικών αξιολογήσεων των προέδρων των ΗΠΑ.

Γεννήθηκε στις 4 Αυγούστου 1961, στη Χονολουλού της Χαβάης, από Κενυάτη πατέρα και λευκή Αμερικανίδα μητέρα. Τα περισσότερα χρόνια της παιδικής του ηλικίας τα πέρασε στη Χονολουλού, ενώ από τα 6 του έως και τα 10 του χρόνια έζησε στην Τζακάρτα με τη μητέρα του και τον Ινδονήσιο πατριό του.

Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια (1983) και Νομική στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ (1991), ο Ομπάμα εργάστηκε μεταξύ άλλων ως λέκτορας πανεπιστημίου και δικηγόρος αρμόδιος για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Παντρεύτηκε την Μισέλ Ρόμπινσον, το 1992 και έχει 2 κόρες. Είναι συγγραφέας δύο βιβλίων που έγιναν μπεστ σέλερ. Το πρώτο είναι απομνημονεύματα της παιδικής του ηλικίας και τιτλοφορείται Dreams from My Father («Όνειρα Του Πατέρα Μου») και το άλλο λέγεται The Audacity of Hope (Η τόλμη της ελπίδας) στο οποίο παραθέτει την προσωπική του άποψη για την αμερικανική πολιτική σκηνή.[3]

Πολιτειακή Γερουσία του Ιλινόι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ομπάμα, στις εκλογές του 1996, για την Πολιτειακή Γερουσία του Ιλινόι, εξελέγη Πολιτειακός Γερουσιαστής για την 13η περιφέρεια του Ιλινόι. Ανέλαβε καθήκοντα, στις 8 Ιανουαρίου 1997. Επανεξελέγη το 1998 και το 2002. Παρέμεινε στην θέση, έως τις 4 Νοεμβρίου 2004.

Υποψηφιότητα για την Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η προσπάθειά του να εκλεγεί Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ για την 1η περιφέρεια του Ιλινόι, στις εκλογές του 2000 απέτυχε. Έτσι, τρία χρόνια μετά, ανακοίνωσε ότι θα διεκδικούσε το αξίωμα του Γερουσιαστή για το Ιλινόι. [4]

Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις εκλογές του 2004 για την Γερουσία των ΗΠΑ, ο Μπαράκ Ομπάμα, εξελέγη Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για το Ιλινόι, με ποσοστό 70,0%, έναντι 27,0% του Ρεπουμπλικανού ανθυποψήφιού του, Άλαν Κέις. Ανέλαβε καθήκοντα, στις 3 Ιανουαρίου 2005. Παρέμεινε στο αξίωμα του Γερουσιαστή, έως τις 16 Νοεμβρίου 2008. [5]

Πολιτικές θέσεις ως Γερουσιαστής

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως μέλος της μειοψηφίας του Δημοκρατικού Κόμματος, κατά την 109η συνεδρίαση του Κογκρέσου, τάχθηκε υπέρ του ελέγχου στα συμβατικά όπλα και πραγματοποίησε επίσημα ταξίδια στην Ανατολική Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή και στην Αφρική. Κατά το επόμενο (110ο) Κογκρέσο, ο Ομπάμα προώθησε νομοθεσία για τα λόμπι στις ΗΠΑ και την εκλογική απάτη, όπως επίσης για τη μείωση του φαινομένου της υπερθέρμανσης του πλανήτη και εναντίον της πυρηνικής τρομοκρατίας.

Το Φεβρουάριο του 2007 ανακοίνωσε επίσημα την πρόθεσή του να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2008. Έχει δώσει έμφαση στο να τερματίσει τον Πόλεμο στο Ιράκ ενώ παράλληλα να διατηρηθεί η ισχυρή στρατιωτική παρουσία της Αμερικής, όπως επίσης να φροντίσει για την ανεξάρτητη ενέργεια και την καθολική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.[6]

Προεδρικές εκλογές 2008

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο Μπαράκ Ομπάμα κατά την προεκλογική του εκστρατεία

Το Φεβρουάριο του 2007 μιλώντας από το Σπρίνγκφιλντ του Ιλινόις, ο Ομπάμα ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές του 2008.[7]

Ο Ομπάμα και η κυριότερη αντίπαλός του στην κούρσα για το χρίσμα, Χίλαρι Κλίντον, αναδείχθηκαν ισόπαλοι στις 4 πρώτες προκριματικές εκλογές. Ο Ομπάμα κέρδισε στην Αϊόβα και στη Νότια Καρολίνα,[8] ενώ η Κλίντον πήρε την πρωτιά στο Νιου Χάμσαϊρ και στη Νεβάδα.[9] Μάλιστα, η νίκη του Ομπάμα στην Αϊόβα ενισχύθηκε και από το γεγονός ότι τον υποστήριξαν ψηφοφόροι ηλικίας κάτω των 30 ετών[10]. Στις 12 Φεβρουαρίου του 2008 ο Αφροαμερικανός κέρδισε και στις 3 πολιτείες, δηλαδή στο Μέριλαντ, στη Βιρτζίνια και στην Ουάσιγκτον.[11][12][13] Στις 19 Φεβρουαρίου του 2008 ο Ομπάμα κέρδισε στη γενέτειρά του, Χαβάη[14] και στο Ουισκόνσιν. Στις 8 Μαρτίου του 2008 ο Αφροαμερικανός αναδείχθηκε νικητής και στο Ουαϊόμινγκ. Τρεις μέρες μετά, ο Ομπάμα κέρδισε και στο Μισισίπι.

Ο Ομπάμα παίζοντας μπάσκετ με Αμερικανούς στρατιώτες στο στρατόπεδο Λεμονιέ, στο Τζιμπουτί.

Τους επόμενους μήνες ηττήθηκε σε έξι επί συνόλου 9 πολιτειών στις προκριματικές εκλογές. Τον Απρίλιο και το Μάιο του 2008 ο Ομπάμα κέρδισε στη Βόρεια Καρολίνα και στο Όρεγκον, μεταξύ άλλων, ενώ προηγούνταν σε εκλέκτορες σε σχέση με την Κλίντον.[15] Στις 31 Μαΐου, η Εθνική Επιτροπή των Δημοκρατικών συμφώνησε σε ίση κατανομή των εκλεκτόρων (κατά το ήμισυ) για τους Ομπάμα και Κλίντον, αυξάνοντας τον αριθμό των αντιπροσώπων που χρειάζονταν για να κερδίσει κάποιος το χρίσμα. Ακόμα και μετά τη νίκη της Χίλαρι στις προκριματικές εκλογές του Πουέρτο Ρίκο, την 1η Ιουνίου ο Ομπάμα προηγούταν.[16] Στις 3 Ιουνίου η Κλίντον κέρδισε στη Νότια Ντακότα και ο Ομπάμα στη Μοντάνα.[17][18] Με καταμετρημένες όλες τις πολιτείες, ο Ομπάμα συμπλήρωσε τους 2.118 εκλέκτορες και έλαβε το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος για τις προεδρικές εκλογές.[19] Έγινε έτσι ο πρώτος Αφροαμερικανός που έλαβε χρίσμα από μεγάλο πολιτικό κόμμα.[20]

Επίσημα, το χρίσμα δόθηκε στον Ομπάμα κατά την Εθνική Συνδιάσκεψη των Δημοκρατικών, στις 27 Αυγούστου του 2008. Στη νικητήρια ομιλία του στη Μινεσότα, απέτινε φόρο τιμής στη Χίλαρι Κλίντον, η οποία αποδέχτηκε το ενδεχόμενο να είναι αντιπρόεδρός του.[21] Στις 12 Ιουνίου του 2008 παραιτήθηκε ο σύμβουλος του Ομπάμα, Τζιμ Τζόνσον,[22] αναφορικά με την εμπλοκή του σε σκάνδαλο.

Τον Αύγουστο του 2008 συνελήφθη στο Μαϊάμι ένας άνδρας που απειλούσε ότι θα σκότωνε τον Ομπάμα.[23] Τον ίδιο μήνα συνελήφθησαν στο Ντένβερ του Κολοράντο τέσσερα άτομα που σχεδίαζαν να δολοφονήσουν τον Ομπάμα με καραμπίνα, στη διάρκεια της συνδιάσκεψης του Δημοκρατικού Κόμματος. Την υπόθεση μελέτησε το FBI.[24] Τέλος, στις 2 Νοεμβρίου του 2008, η γιαγιά του Ομπάμα, Μαντελίν Ντούνχαμ, πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 86 ετών. Ο ίδιος ο Ομπάμα έμαθε για το θάνατό της μία ημέρα πριν διεξαχθούν οι εκλογές.

Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 4 Νοεμβρίου 2008 έλαβε το 52,92% των ψήφων με 365 εκλέκτορες, έναντι 45,67% με 173 εκλέκτορες του Τζον ΜακΚέιν.

Ο Μπαράκ Ομπάμα με τέσσερις πρώην προέδρους των ΗΠΑ. Από αριστερά προς τα δεξιά: Τζορτζ Μπους (πρεσβύτερος), Μπαράκ Ομπάμα, Τζορτζ Μπους (νεότερος), Μπιλ Κλίντον, Τζίμι Κάρτερ.

Ανακηρύχθηκε εκλεγμένος Πρόεδρος και ανέλαβε επισήμως καθήκοντα στις 20 Ιανουαρίου 2009, αφού έδωσε το νενομισμένο όρκο σε μια φαντασμαγορική τελετή ενώπιον πλήθους κόσμου. Μία ημέρα μετά, ο Ομπάμα ανέγνωσε ξανά τον όρκο, εξαιτίας ανακολουθίας σε μια από τις λέξεις στην επίσημη τελετή. Ο δικαστής Ρόμπερτς είχε κάνει λάθος σε μία λέξη.[25]

Εσωτερική πολιτική

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οικονομική πολιτική

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 17 Φεβρουαρίου του 2009 υπέγραψε νομοσχέδιο για τη χορήγηση οικονομικού πακέτου ύψους 787 δισ. δολαρίων για να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες από την παγκόσμια οικονομική ύφεση.[26]

Εξωτερική πολιτική

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο νέος πρόεδρος υπέγραψε διάταγμα για το κλείσιμο των φυλακών στο Γκουαντανάμο εντός του επομένου χρόνου και διόρισε στις 22 Ιανουαρίου του 2009 νέο ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή τον πρώην γερουσιαστή Τζορτζ Μίτσελ, ενώ ειδικό απεσταλμένο για το Αφγανιστάν και το Πακιστάν όρισε τον Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, πρώην πρεσβευτή των ΗΠΑ στον ΟΗΕ.[27]

Στις 27 Φεβρουαρίου του 2009 ο Ομπάμα ανήγγειλε ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Ιράκ θα τερματιστούν σε διάστημα 18 μηνών.[28] Το Μάρτιο του 2009 ανακοίνωσε την αύξηση των αμερικανικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν σε 17.000.[29]

Στις 9 Οκτωβρίου 2009 η Νορβηγική Επιτρoπή των Βραβείων Νόμπελ Ειρήνης αποφάσισε να απονείμει στον Μπαράκ Ομπάμα το Νόμπελ Ειρήνης για το 2009. Σύμφωνα με την επιτροπή, ο λόγος που ο Ομπάμα κέρδισε το βραβείο ήταν «το όραμά του και η δουλειά του για ένα κόσμο χωρίς πυρηνικά όπλα».[30] Υπήρχαν όμως και αρκετοί που θεωρούσαν ότι είναι πολύ νωρίς για να δοθεί το βραβείο στον πρόεδρο των ΗΠΑ, καθώς ανέλαβε τα καθήκοντά του μόλις 9 μήνες πριν, τον Ιανουάριο.[31] Ο Ομπάμα έγινε ο τρίτος εν ενεργεία πρόεδρος των ΗΠΑ, και τέταρτος συνολικά, που κέρδισε το βραβείο.[32] Οι πρώτες αντιδράσεις ξένων προσωπικοτήτων ήταν θετικές. Από τους πρώτους που χαιρέτησαν τη βράβευση ήταν ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, το ίδρυμα Νέλσον Μαντέλα και ο πρόεδρος του Αφγανιστάν Χαμίντ Καρζάι.[33]

  1. ↑ Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα autogenerated2.
  2. ↑ David R Arnott. «From Obama's old school to his ancestral village, world reacts to US presidential election». NBC News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις October 28, 2020. https://web.archive.org/web/20201028204719/https://www.nbcnews.com/news/photo/obamas-old-school-his-ancestral-village-world-reacts-us-presidential-flna1C6912948. Ανακτήθηκε στις January 16, 2020.
  3. ↑ Memmott, Carol (30 Ιανουαρίου 2007). «Obama's Books Drive Talk of '08 Presidential Run». USA Today. http://www.usatoday.com/life/books/news/2007-01-29-obama-prez-books_x.htm. Ανακτήθηκε στις 14-01-2008.
  4. ↑ Archibold, Randal C (29 Ιουλίου 2004). «The Illinois Candidate; Day After, Keynote Speaker Finds Admirers Everywhere». New York Times. http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9A03E7DB103DF93AA15754C0A9629C8B63. Ανακτήθηκε στις 14-01-2008.
  5. ↑ «America Votes 2004: U.S. Senate / Illinois». CNN. http://www.cnn.com/ELECTION/2004/pages/results/states/IL/S/01/index.html. Ανακτήθηκε στις 14-01-2008.
  6. ↑ «Barack Obama on the Issues: What Would Be Your Top Three Overall Priorities If Elected?». Washington Post. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-07-13. https://archive.today/20120713090647/http://projects.washingtonpost.com/2008-presidential-candidates/issues/candidates/barack-obama/%23top-priorities#top-priorities. Ανακτήθηκε στις 14-01-2008.
  7. ↑ «Obama Launches Presidential Bid». BBC News. 10 Φεβρουαρίου 2007. http://news.bbc.co.uk/2/hi/americas/6349081.stm. Ανακτήθηκε στις 14-01-2008.
  8. ↑ «Election Center 2008: Primary Results for Iowa». CNN. 5 Ιανουαρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2008-05-08. https://web.archive.org/web/20080508012111/http://edition.cnn.com/ELECTION/2008/primaries/results/state/#IA. Ανακτήθηκε στις 11-02-2008. «Election Center 2008: Primary Results for South Carolina». CNN. 22 Ιανουαρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2008-05-08. https://web.archive.org/web/20080508012111/http://edition.cnn.com/ELECTION/2008/primaries/results/state/#SC. Ανακτήθηκε στις 11-02-2008.
  9. ↑ «Election Center 2008: Primary Results for New Hampshire». CNN. 10 Ιανουαρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2008-05-08. https://web.archive.org/web/20080508012111/http://edition.cnn.com/ELECTION/2008/primaries/results/state/#NH. Ανακτήθηκε στις 14-01-2008. «ElectionCenter 2008: Primary Results for Nevada». CNN. 22 Ιανουαρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2008-05-08. https://web.archive.org/web/20080508012111/http://edition.cnn.com/ELECTION/2008/primaries/results/state/#NV. Ανακτήθηκε στις 11-02-2008.
  10. ↑ Montgomery, James (4 Ιανουαρίου 2008). «Barack Obama, Mike Huckabee's Iowa Caucus Wins Are Largely Thanks To Young Voters». MTV. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2009-01-14. https://web.archive.org/web/20090114064116/http://www.mtv.com/news/articles/1579042/20080104/index.jhtml. Ανακτήθηκε στις 14-01-2008.
  11. ↑ «Maine Puts Topper On Obama Sweep». CBS News. 11 Φεβρουαρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-12-01. https://web.archive.org/web/20111201225920/http://www.cbsnews.com/stories/2008/02/10/politics/main3813759.shtml. Ανακτήθηκε στις 11-02-2008.
  12. ↑ Pickler, Nedra (12 Φεβρουαρίου 2008). «Obama Celebrates Trio of Primary Wins». Associated Press. http://ap.google.com/article/ALeqM5isOFwdbq0tsqatW6vJpkDRTI1gMgD8UP6APO0. Ανακτήθηκε στις 12-02-2008.[νεκρός σύνδεσμος]
  13. ↑ Mooney, Alexander (13 Φεβρουαρίου 2008). «Obama faces fire from Clinton, McCain». CNN. http://www.cnn.com/2008/POLITICS/02/13/2008.hopefuls/index.html. Ανακτήθηκε στις 13-02-2008.
  14. ↑ in.gr Αρχειοθετήθηκε 2009-02-13 στο Wayback Machine. Δέκατη σερί για Μπάρακ Ομπάμα, «αγκαλιά» με το χρίσμα ο Τζον ΜακΚέιν , 20 Φεβρουαρίου 2008
  15. ↑ «Superdelegates put Obama within reach». The Associated Press (MSNBC.com). 12 Μαΐου 2008. http://www.msnbc.msn.com/id/24583678/. Ανακτήθηκε στις 13-05-2008.
  16. ↑ «Clinton Wins Puerto Rico Primary». The Associated Press (Free Internet Press). 1 Ιουνίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2010-11-24. https://web.archive.org/web/20101124113004/http://freeinternetpress.com/story.php?sid=16916%2F. Ανακτήθηκε στις 01-06-2008.
  17. ↑ Clinton wins South Dakota Democratic contest: media | Politics | Reuters
  18. ↑ «Obama wins Montana, gains 9 supers - First Read - msnbc.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2008.
  19. ↑ Obama: I will be the Democratic nominee - CNN.com
  20. ↑ «Obama clinches nomination | Herald Sun». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2008.
  21. ↑ Zeleny, Jeff and Michael Luo (04-06-2008). «Obama Clinches Nomination». New York Times. http://www.nytimes.com/2008/06/05/us/politics/04cnd-campaign.html. Ανακτήθηκε στις 04-06-2008.
  22. ↑ Καθημερινή Αρχειοθετήθηκε 2011-12-14 στο Wayback Machine., Παραιτήθηκε σύμβουλος του Ομπάμα, 13 Ιουνίου 2008
  23. ↑ Καθημερινή[νεκρός σύνδεσμος], Συνελήφθη άνδρας που απειλούσε να σκοτώσει τον Ομπάμα, 8 Αυγούστου 2008
  24. ↑ Σκάι Αρχειοθετήθηκε 2012-01-18 στο Wayback Machine., Απόπειρα κατά του Ομπάμα;, 26 Αυγούστου 2008.
  25. ↑ Τα Νέα Αρχειοθετήθηκε 2009-01-24 στο Wayback Machine., Ορκίστηκε για δεύτερη φορά ο Ομπάμα!, 22 Ιανουαρίου 2009.
  26. ↑ «Obama's remarks on signing the stimulus plan». Cable News Network. Turner Broadcasting System, Inc. http://www.cnn.com/2009/POLITICS/02/17/obama.stimulus.remarks/. Ανακτήθηκε στις 17-02-2009.
  27. ↑ Καθημερινή Αρχειοθετήθηκε 2012-11-14 στο Wayback Machine., Ο λόγος του υπογραφή, 23 Ιανουαρίου 2009.
  28. ↑ Feller, Ben (27 Φεβρουαρίου 2009). «Obama sets firm withdrawal timetable for Iraq». CAMP LEJEUNE, N.C.: Yahoo! News. Associated Press. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2009.
  29. ↑ Καθημερινή Αρχειοθετήθηκε 2011-07-26 στο Wayback Machine., Οι πρώτες 70 μέρες του Ομπάμα, 29 Μαρτίου 2009.
  30. ↑ The Nobel Peace Prize for 2009 Αρχειοθετήθηκε 2009-10-12 στο Wayback Machine., The Norwegian Nobel Committee
  31. ↑ «Στον Μπαράκ Ομπάμα το Νόμπελ Ειρήνης 2009». in.gr. 9 Οκτωβρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2009.
  32. ↑ Στον Μπαράκ Ομπάμα το Νόμπελ Ειρήνης[νεκρός σύνδεσμος] Καθημερινή
  33. ↑ Στον Μπαράκ Ομπάμα το Νόμπελ Ειρήνης Αρχειοθετήθηκε 2012-01-11 στο Wayback Machine., ΣΚΑΪ
  • Μπαράκ Ομπάμα, Εικόνες του πατέρα μου: Η ιστορία ενός γένους και μιας κληρονομιάς, Εκδόσεις Αδάμ, Αθήνα 2008. ISBN 978-960-6689-41-3
  • Μπαράκ Ομπάμα, Τολμώ να ελπίζω: Σκέψεις για την ανάκτηση του αμερικανικού ονείρου, Εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 2007. ISBN 978-960-435-168-8

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επίσημοι ιστότοποι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Μπαράκ_Ομπάμα&oldid=11351227"