Ντουάιτ Αϊζενχάουερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ντουάιτ Αϊζενχάουερ
Dwight D. Eisenhower, White House photo portrait, February 1959.jpg
34ος Πρόεδρος των ΗΠΑ
Περίοδος
20 Ιανουαρίου 1953 – 20 Ιανουαρίου 1961
Αντιπρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον
Προκάτοχος Χάρρυ Τρούμαν
Διάδοχος Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ
Ανώτατος Διοικητής Συμμαχικών Δυνάμεων της Ευρώπης
Περίοδος
2 Απριλίου 1951 – 30 Μαΐου 1952
Πρόεδρος Χάρρυ Τρούμαν
Αναπληρωτής Άρθουρ Τέντερ
Προκάτοχος Η θέση δημιουργήθηκε
Διάδοχος Μάθιου Ρίτζγουεϊ
Επιτελάρχης του Στρατού
Περίοδος
19 Νοεμβρίου 1945 – 6 Φεβρουαρίου 1948
Πρόεδρος Χάρρυ Τρούμαν
Προκάτοχος Τζορτζ Μάρσαλ
Διάδοχος Ομάρ Μπράντλεϊ
Κυβερνήτης της Αμερικανικής Ζώνης της Γερμανίας
Περίοδος
8 Μαΐου 1945 – 10 Νοεμβρίου 1945
Πρόεδρος Χάρρυ Τρούμαν
Προκάτοχος Η θέση δημιουργήθηκε
Διάδοχος Τζόζεφ Τ. ΜακΝάρνεϊ
Πρόεδρος του Πανεπιστημίου Κολούμπια
Περίοδος
1948 – 1953
Προκάτοχος Νίκολας Μάρεϊ Μπάτλερ
Διάδοχος Γκρέισον Λ. Κερκ
Προσωπικά στοιχεία
Παρατσούκλι Άικ
Γέννηση 14 Οκτωβρίου 1890
Ντένισον, Τέξας, ΗΠΑ
Θάνατος 28 Μαρτίου 1969 (78 ετών)
Ουάσινγκτον, ΗΠΑ
Εθνικότητα Αμερικανός
Πολιτικό Κόμμα Ρεπουμπλικανικό Κόμμα
Σύζυγος Μάμι Αϊζενχάουερ
Παιδιά Ντάουντ
Τζον
Σπουδές Στρατιωτική Ακαδημία των ΗΠΑ
Επάγγελμα Αξιωματούχος του στρατού
Θρήσκευμα Πρεσβυτεριανισμός
Υπογραφή Dwight D. Eisenhower signature.png

Ο Ντουάιτ Ντέιβιντ «Άικ» Αϊζενχάουερ (αγγλικά: Dwight David "Ike" Eisenhower, 14 Οκτωβρίου 1890 - 1969) ήταν ο 34ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Γεννήθηκε στο Ντένισον του Τέξας και είχε γερμανική καταγωγή. Ήταν το τρίτο από τα επτά παιδιά της οικογένειας. Το 1911 κατατάχθηκε στον στρατό και το 1915 αποφοίτησε από την στρατιωτική ακαδημία. Στο τέλος του Α΄ παγκοσμίου πολέμου στάλθηκε στη Γαλλία όπου υπηρέτησε ως εκπαιδευτής του σώματος θωρακισμένων αρμάτων. Στη συνέχεια υπηρέτησε στην Πενσυλβάνια, στο Μέριλαντ και στον Παναμά. Το 1933 μετατέθηκε στο επιτελείο και το 1935 στάλθηκε στις Φιλιππίνες υπό τις διαταγές του Μακ Άρθουρ.

Έλαβε μέρος στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο και τον Νοέμβριο του 1942, αφού προηγουμένως είχε προαχθεί από συνταγματάρχη σε υποστράτηγο, οργάνωσε και διηύθυνε την απόβαση των συμμάχων στην Νότια Αφρική. Το 1943 διορίστηκε ανώτατος διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων κατά την Απόβαση της Νορμανδίας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος του πολέμου[1] ανερχόμενος στον βαθμό του Αρχιστράτηγου (Στρατηγού 5 αστέρων). Η θέση που του εμπιστεύτηκαν παρόλο που μάχιμα δεν διέθετε αντίστοιχη πείρα ήταν αποτέλεσμα της διπλωματικής ισορροπίας που απαιτούσε ο πόλεμος μεταξύ των Συμμάχων και ειδικά της Αγγλίας και όπου οι προστριβές με τον στρατηγό Μπέρναρντ Μοντγκόμερυ ήταν αρκετά συχνές στο παρασκήνιο..

Το 1948 παραιτήθηκε από τον στρατό και έγινε πρόεδρος του πανεπιστημίου Κολούμπια ενώ το 1950 ανέλαβε την αρχηγία του Ν.Α.Τ.Ο. Το 1952 έθεσε υποψηφιότητα για το προεδρικό αξίωμα με την υποστήριξη των Ρεπουμπλικανών. Κέρδισε τις εκλογές άνετα αφού ο Αϊζενχάουερ στα μάτια των Αμερικανών πολιτών ήταν ένας ζωντανός μύθος. Ο κύριος λόγος ήταν ωστόσο ο Πόλεμος στην Κορέας και τα ισχυρά αντικομμουνιστικά αισθήματα της κοινής γνώμης που πίστευε ότι θα αντιμετώπιζε καλλίτερα ένας στρατιωτικός παρά ο πολιτικός 'δεύτερης κατηγορίας' Χάρρυ Τρούμαν που για τους Ρεπουμπλικάνους είχε χαρακτηριστεί σαν 'ατύχημα' που προέκυψε απ τον θάνατο του Ρούζβελτ[2]. Επανεκλέχτηκε στην προεδρία το 1956 και το 1961, με την λήξη δηλαδή της θητείας του, αποχώρησε από την ενεργό πολιτική δράση. Τον Σεπτέμβριο του 1955 έπαθε καρδιακό και χρειάστηκε επτά μήνες για να αναρρώσει[3].

Απεβίωσε στην Ουάσιγκτον στις 28 Μαρτίου του 1969. Ήταν νυμφευμένος από το 1916 με την Mamie Geneva Doud και είχαν δύο παιδιά. Ο εγγονός του, Ντέιβιντ Αϊζενχάουερ, νυμφεύτηκε την κόρη του Ρίτσαρντ Νίξον, Τζούλι.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. Δομή, Αθήνα 1996, Τόμος 2, σελ.143
  2. εφ. ΤΟ ΒΗΜΑ, . Η άνοδος του «Αϊκ» και η πτώση του «Τζο»
  3. Βιογραφικό του Αϊζενχάουερ από την επίσημη ιστοσελίδα του Λευκού Οίκου (αγγλικά)