Χουάν Μανουέλ Σάντος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χουάν Μανουέλ Σάντος
Juan Manuel Santos in 2018.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Juan Manuel Santos (Ισπανικά)
Γέννηση 10  Αυγούστου 1951
Μπογκοτά
Κατοικία Casa de Nariño (έως 2018)
Εθνικότητα Colombians
Υπηκοότητα Κολομβία
Θρησκεία Καθολικισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ισπανικά
Σπουδές Πανεπιστήμιο του Κάνσας
Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου
Σχολή Χάρβαρντ Κένεντι
Πανεπιστήμιο Ταφτς
The Fletcher School of Law and Diplomacy
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
δημοσιογράφος
οικονομολόγος
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Social Party of National Unity και Colombian Liberal Party
Οικογένεια
Σύζυγος María Clemencia Rodríguez Múnera (από 1987)
Γονείς Enrique Santos Castillo
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Πρόεδρος της Κολομβίας (2010–2018)
Βραβεύσεις Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης (2016)[1][2]
Πρόγραμμα Φουλμπράιτ
κολάρο του Τάγματος της Ισαβέλλας της Καθολικής
Grand Collar of the Order of Prince Henry
Kew International Medal (2017)
Ιστοσελίδα
Υπογραφή
Juan Manuel Santos Signature.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Χουάν Μανουέλ Σάντος Καλντερόν (Μπογκοτά Κολομβίας, 10 Αυγούστου 1951-) είναι Κολομβιανός δημοσιογράφος, οικονομολόγος, πολιτικός και υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Κολομβίας από το 2010 ως το 2018. Ανήκει στην συντηρητική παράταξη του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Εθνικής Ενότητας (Partido Social de Unidad Nacional), που ονομάζεται επίσης Άλβαρο Ουρίμπε ή Partido de «la U». Είναι ένας από τους ιδρυτές και ιστορικό στέλεχος του κόμματος. Ανέλαβε πρόεδρος στις 7 Αυγούστου 2010, για τέσσερα χρόνια σύμφωνα με το κολομβιανό σύνταγμα, και μετά την ήττα που είχε ο προκάτοχός του και πρώην πρόεδρος της χώρας Αντάνας Μόκους (Antanas Mockus) κατά το πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών. Ο Σάντος είχε προηγουμένως υπηρετήσει ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Υπουργός Εμπορίου και Υπουργός Οικονομικών.

Ο Σάντος προέρχεται από μια πλούσια και πολιτική οικογένεια της Κολομβίας. Ο θείος του Εδουάρδο Σάντος (Eduardo Santos) ήταν ο 20ός Πρόεδρος της χώρας από το 1938 ως το 1942, ενώ ένας μακρινός εξάδελφός του, ο Φρανσίσκο Σάντος Καλντερόν ήταν πρόεδρος της χώρας το 1882.

Συμπεριελήφθη στη λίστα που εξέδωσε το περιοδικό Time για τα «Πρόσωπα με τη Μεγαλύτερη Επιρροή Παγκοσμίως» για το έτος 2012.[3]

Επανεξελέγη πρόεδρος στις προεδρικές εκλογές του 2014.

Το 2016 βραβεύτηκε με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, "για τις αποφασιστικές προσπάθειες του να φέρει τέλος στον άνω των 50 ετών εμφύλιο πόλεμο στη χώρα, ο οποίος έχει κοστίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 220.000 Κολομβιανούς και τον εκτοπισμό σχεδόν 6 εκατομμυρίων ανθρώπων."[4]

Σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπούδασε στο ιδιωτικό κολέγιο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Σαν Κάρλος.[5] Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Κάνσας και είναι μέλος της Αδερφότητας Δέλτα Ύψιλον.[6] Αποφοίτησε το 1973 με μπάτσελορ στα Οικονομικά και στη Διοίκηση Επιχειρήσεων.[7] Εν συνεχεία παρακολούθησε μαθήματα στο London School of Economics και απέκτησε πτυχίο Μάστερ στην Οικονομική Ανάπτυξη το 1975[8] και Μάστερ Δημόσιας Διοίκησης από τη Σχολή Διοικήσεως Τζον Φ. Κένεντι του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ το 1981.[9]

Υπηρέτησε ως υπουργός Διεθνούς Εμπορίου κατά τη διακυβέρνηση του προέδρου Σέσαρ Γκαβίρια από το 1991 ως το 1994,[10] και υπουργός Οικονομικών επί προεδρίας του Άντρες Παστράνα από το 2000 ως το 2002.[11]

Το 1994 ίδρυσε το Ίδρυμα Ορθής Διοίκησης.[12][13][14]Ο οργανισμός αυτός πρότεινε μεταξύ άλλων μια αποστρατιωτικοποημένη ζώνη και τη διεξαγωγή ειρηνευτικών συνομιλιών με τους αριστεριστές αντάρτες του FARC.[15]

Το 2000 διορίστηκε ως υπουργός Οικονομικών από τον πρόεδρο Άντρες Παστράνα.[11]

Από τις 19 Ιουλίου 2006 ως τις 18 Μαΐου 2009 ήταν υπουργός Άμυνας. Στις 4 Νοεμβρίου 2008 ο Σάντος παραδέχτηκε ότι ο στρατός είχε διαπράξει εξωδικαστικές εκτελέσεις και υποσχέθηκε να επιλύσει το θέμα.[16] Έπειτα από εσωτερική ΕΔΕ στους χώρους του στρατού 27 αξιωματικοί, μεταξύ των οποίων και 3 στρατηγοί και 11 συνταγματάρχες, απολύθηκαν ως υπαίτιοι για διοικητικά σφάλματα και ατασθαλίες κατά την αναφορά θυμάτων του εχθρού.[17] Έπειτα από τα γεγονότα, παραιτήθηκε ο διοικητής του Εθνικού Στρατού της Κολομβίας.[18] Ως το Μάιο του 2009 είχαν καταδικαστεί συνολικά 67 στρατιώτες και είχαν συλληφθεί περισσότεροι από 400, αναμένοντας τη δίκη τους.[19]

Πρόεδρος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 20 Ιουνίου 2010,έπειτα από τη διεξαγωγή δύο γύρων ψηφοφορίας στις προεδρικές εκλογές, ο Σάντος εξελέγη πρόεδρος της χώρας του και ορκίστηκε στις 7 Αυγούστου 2010 εν μέσω διπλωματικής κρίσης με τη Βενεζουέλα, η οποία επιλύθηκε σύντομα.[20]

Ο Σάντος επανεξελέγη στις προεδρικές εκλογές του δεύτερου γύρου, στις 14 Ιουνίου 2014, με ποσοστό 50,9% των ψήφων έναντι 45% του αντιπάλου του, Όσκαρ Σουλουάγα.[21]

Μετά την επανεκλογή του, ορκίστηκε για μια δεύτερη θητεία, στις 8 Αυγούστου 2014.

Επιλεγμένα έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Santos Calderón, Juan Manuel (1994). Colombia Sin Fronteras: Para Un Nuevo Futuro. Μπογκοτά: Κολομβιανό Υπουργείο Διεθνούς Εμπορίου. OCLC 34283634. 
  • Santos Calderón, Juan Manuel (1994). El Nuevo Camino al Progreso. Μπογκοτά: Κολομβιανό Υπουργείο Διεθνούς Εμπορίου. OCLC 253690673. 
  • Santos Calderón, Juan Manuel. Hommes Rodríguez, Rudolf. et al (1994). Prácticas Comerciales y Perspectivas Macroeconómicas. Μπογκοτά: Cladei. ISBN 9789589394007. OCLC 318185414. 
  • Santos Calderón, Juan Manuel. Blair, Tony (1999). La Tercera Vía: Una Alternativa Para Colombia. Μπογκοτά: Aguilar. ISBN 9789588061313. OCLC 318268059. 
  • Santos Calderón, Juan Manuel. Carrasquilla Barrera, Alberto (2000). Memorias de Hacienda. Μπογκοτά: Κολομβιανό Υπουργείο Οικονομικών. OCLC 318238583. 
  • Santos Calderón, Juan Manuel (2009). Jaque al Terror: Los Años Horribles de las FARC (2η, εικονογραφημένη. έκδοση). Μπογκοτά: Planeta. ISBN 9789584223029. OCLC 605944076. 

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. www.nobelprize.org/nobel_prizes/peace/laureates/2016/press.html. Ανακτήθηκε στις 7  Οκτωβρίου 2016.
  2. www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/.
  3. Juan Manuel Santos, The 100 Most Influential People in the World, Time Magazine, Απρίλιος 2012.
  4. «The Nobel Peace Prize 2016». Nobel Foundation. http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/peace/laureates/2016/press.html. Ανακτήθηκε στις 7-10-2016. 
  5. «El Colegio San Carlos ha sido un gran formador de líderes, destacó el Presidente Santos» (στα ισπανικά). Μπογκοτά: Colombia, Office of the President. 6-2-2011. http://wsp.presidencia.gov.co/Prensa/2011/Febrero/Paginas/20110206_01.aspx. Ανακτήθηκε στις 5-7-2013. 
  6. Esau, John (Νοέμβριος2012). «Colombian President Juan Manuel Santos Visits Delta Upsilon Chapter at the University of Kansas». Delta Upsilon Quarterly (Indianapolis, IN: Delta Upsilon Fraternity) 130 (4): 38–39. OCLC 6644516. http://issuu.com/deltaupsilon/docs/quarterly130no4/40. Ανακτήθηκε στις 5-7-2013. 
  7. «Colombian president to visit KU Sept. 24». Lawrence, KS: Πανεπιστήμιο του Κάνσας. 4-9-2012. http://archive.news.ku.edu/2012/september/4/santos.shtml. Ανακτήθηκε στις 5-7-2013. 
  8. «LSE Leaders». London School of Economics. http://www2.lse.ac.uk/intranet/LSEServices/divisionsAndDepartments/ERD/pressAndInformationOffice/LSEFacts/worldLeaders.aspx. 
  9. Gavel, Doug (24-6-2010). «Kennedy School Alumnus Elected President of Colombia». Cambridge, MA: John F. Kennedy School of Government. http://www.hks.harvard.edu/news-events/news/articles/alumnus-colombia-jun10. Ανακτήθηκε στις 5-7-2013. 
  10. «Retos del Nuevo Gabinete» (στα ισπανικά). El Tiempo (Μπογκοτά). 10-11-1991. ISSN 0121-9987. OCLC 28894254. http://www.eltiempo.com/archivo/documento/MAM-188182. Ανακτήθηκε στις 28-5-2014. 
  11. 11,0 11,1 «En Sus Puestos» (στα ισπανικά). El Tiempo (Μπογκοτά). 18-7-2000. ISSN 0121-9987. OCLC 28894254. http://www.eltiempo.com/archivo/documento/MAM-1275966. Ανακτήθηκε στις 28-5-2014. 
  12. Fundacion Buen Gobierno. «Portal de Fundacion Buen Gobierno». Buengobierno.com. http://www.buengobierno.com/. Ανακτήθηκε στις 12-8-2010. 
  13. «Juan Manuel Santos - Biografia Y Fotos». ColombiaLink.com. http://www.colombialink.com/01_INDEX/index_personajes/politica/santos_juan_manuel.html. Ανακτήθηκε στις 12-8-2010. 
  14. «Fundación Buengobierno». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2-2-1999. http://web.archive.org/web/19990202054420/http://www.buengobi.org/Hojavida.htm. 
  15. «Propuesta de Paz». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9-2-1999. http://web.archive.org/web/19990209033413/http://www.buengobi.org/paz.htm. 
  16. (Ισπανικά) «El Mindefensa reconoce ejecuciones extrajudiciales». El Espectador. 4-11-2008. http://elespectador.com/articulo88049-el-mindefensa-reconoce-ejecuciones-extrajudiciales. Ανακτήθηκε στις 12-8-2010. 
  17. (Ισπανικά) «El ‘dossier’ secreto de los falsos positivos». Semana (Κολομβία). 25 -1-2009. http://www.semana.com/noticias-nacion/dossier-secreto-falsos-positivos/120025.aspx. Ανακτήθηκε στις 7-10-2010. 
  18. «Colombian army commander resigns». BBC News. 4-11-2008. http://news.bbc.co.uk/2/hi/americas/7709073.stm. Ανακτήθηκε στις 7-10-2010. 
  19. «Toxic fallout of Colombian scandal». BBC News. 7-5-2009. http://news.bbc.co.uk/2/hi/americas/8038399.stm. Ανακτήθηκε στις 7-10-2010. 
  20. «Venezuela Resumes Relations It Severed with Colombia». Latin American International Tribune. 11-8-2010. http://www.laht.com/article.asp?ArticleId=362587&CategoryId=10717. Ανακτήθηκε στις 19-8-2010. 
  21. Επανεξελέγη ο Σάντος στην προεδρία της Κολομβίας, Νέα Κρήτη, ηλεκτρονική έκδοση, 16-6-2014.


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Juan Manuel Santos της Ισπανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).