Μπιλ Κλίντον

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μπιλ Κλίντον
Bill Clinton.jpg
42ος Πρόεδρος των ΗΠΑ
Περίοδος
20 Ιανουαρίου 1993 – 20 Ιανουαρίου 2001
Αντιπρόεδρος Αλ Γκορ
Προκάτοχος Τζορτζ. Χ. Ο. Μπους
Διάδοχος Τζορτζ Ο. Μπους
40ος και 42ος Κυβερνήτης του Αρκάνσας
Περίοδος
11 Ιανουαρίου 1983 – 12 Δεκεμβρίου 1992
Αναπληρωτής Τζο Περσέλ
Προκάτοχος Φρανκ Ουάιτ
Διάδοχος Τζιμ Τάκερ
Περίοδος
9 Ιανουαρίου 1979 – 19 Ιανουαρίου 1981
Προκάτοχος Τζο Περσέλ (υπηρεσιακός)
Διάδοχος Φρανκ Ουάιτ
50ος Γενικός Εισαγγελέας του Αρκάνσας
Περίοδος
3 Ιανουαρίου 1977 – 9 Ιανουαρίου 1979
Κυβερνήτης Ντέιβιντ Πράιορ
Τζο Περσέλ ([υπηρεσιακός)
Προκάτοχος Τζιμ Τάκερ
Διάδοχος Στιβ Κλαρκ
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 19 Αυγούστου 1946 (1946-08-19) (71 ετών)
Χόουπ, Αρκάνσας, Η.Π.Α.
Υπηκοότητα Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Πολιτικό κόμμα Δημοκρατικό Κόμμα
Σπουδές Πανεπιστήμιο Τζόρτζταουν (B.S.)
Κολλέγιο Γιουνιβέρσιτι, Οξφόρδη
Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Γέιλ (J.D.)
Θρήσκευμα Βαπτιστής
Υπογραφή Signature of Bill Clinton.svg
Ιστοσελίδα Clinton foundation

Ο Ουίλιαμ Τζέφερσον "Μπιλ" Κλίντον (William Jefferson "Bill" Clinton, πραγματικό όνομα: William Jefferson Blythe III, 19 Αυγούστου 1946) είναι Αμερικανός πολιτικός ο οποίος χρημάτισε 42ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1993 μέχρι το 2001. Αναλαμβάνοντας καθήκοντα Προέδρου σε ηλικία 46 ετών, ήταν ο τρίτος νεότερος πρόεδρος των ΗΠΑ. Ανήλθε στο αξίωμα στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου, και ήταν ο πρώτος πρόεδρος από τη γενεά των baby boomers. Ο Κλίντον έχει περιγραφεί ως Νέος Δημοκρατικός. Πολλές από τις πολιτικές του αποδίδονται στην κεντρώα φιλοσοφία διακυβέρνησης του Τρίτου Δρόμου.

Γεννημένος και αναθρεμμένος στο Αρκάνσας, ο Κλίντον έγινε μαθητικός ηγέτης και δεξιοτέχνης μουσικός. Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου Τζόρτζταουν όπου ήταν μέλος των αδελφοτήτων Phi Beta Kappa και Kappa Kappa Psi και κέρδισε Υποτροφία Ρόουντς για να παρακολουθήσει στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Είναι νυμφευμένος με την Χίλαρι Ρόνταμ Κλίντον, η οποία είναι Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2009 και ήταν Γερουσιαστής της Νέας Υόρκης από το 2001 μέχρι το 2009. Αμφότεροι οι Κλίντον έλαβαν πτυχία νομικής από τη Νομική Σχολή του Γέιλ, όπου συναντήθηκαν και άρχισαν να έχουν σχέσεις.

Ο Κλίντον εκλέχθηκε πρόεδρος το 1992, νικώντας τον εν ενεργεία πρόεδρο Τζορτζ Χ. Ο. Μπους. Ως πρόεδρος, ο Κλίντον προέδρευσε κατά την διάρκεια της μακρύτερης περιόδου οικονομικής ανάπτυξης σε καιρό ειρήνης στην Αμερικανική ιστορία. Υπέγραψε σε μορφή νόμου την Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου της Βόρειας Αμερικής. Εφάρμοσε την πολιτική Don't ask, don't tell, ένα αμφιλεγόμενο ενδιάμεσο βήμα για την πλήρη συμμετοχή των ομοφυλόφιλων στις ένοπλες δυνάμεις. Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια μεταρρύθμισης της υγειονομικής περίθαλψης, οι Ρεπουμπλικανοί κέρδισαν τον έλεγχο του Κογκρέσου το 1994, για πρώτη φορά μέσα σε τέσσερις δεκαετίες. Δύο χρόνια μετά, ο επανεκλεγείς Κλίντον έγινε το πρώτο μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος μετά τον Φράνκλιν Ρούζβελτ που κέρδισε μια δεύτερη πλήρη θητεία στην προεδρεία. Πέρασε επιτυχώς μια μεταρρύθμιση ευημερίας και ένα State Children's Health Insurance Program, παρέχοντας υγειονομική περίθαλψη σε εκατομμύρια παιδιά. Αργότερα, υπέστη διαδικασία μομφής για ψευδορκία και παρακώλυση δικαιοσύνης σε ένα σκάνδαλο με μια εσωτερικό υπάλληλο του Λευκού Οίκου, αλλά αθωώθηκε από την Γερουσία των ΗΠΑ και συνέχισε κανονικά την θητεία του. Το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου ανέφερε πλεόνασμα στον προϋπολογισμό μεταξύ των ετών 1998 και 2000, των τελευταίων τριών ετών της πρεδρίας του Κλίντον.

Ο Κλίντον απήλθε από το αξίωμά του με την υψηλότερη δημοτικότητα από κάθε Πρόεδρο των ΗΠΑ μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Από τότε, έχει αναμειχθεί σε δραστηριότητας δημόσιου λόγου και ανθρωπιστικού έργου. Βασισμένος στην φιλανθρωπική του κοσμοθεωρία, ο Κλίντον δημιούργησε το William J. Clinton Foundation για να προωθήσει και να ασχοληθεί με διεθνή ζητήματα όπως η αποτροπή του AIDS και την παγκόσμια θέρμανση. Το 2004, κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία του My Life. Έχει παραμείνει ενεργός στην πολιτική κάνοντας εκστρατείες για τους Δημοκρατικούς υποψηφίους, με πιο αξιοσημείωτη αυτή για την προσπάθεια της συζύγου του να λάβει το χρίσμα των Δημοκρατικών για την προεδρία, και αργότερα τις προεδρικές εκστρατείες του Μπάρακ Ομπάμα το 2008 και το 2012. Το 2009, χρίστηκε Ειδικός Απεσταλμένος των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αϊτή, και μετά τον σεισμό του 2010 ενώθηκε με τον Τζορτζ Ο. Μπους για να δημιουργήσουν το Clinton Bush Haiti Fund. Αφότου άφησε το αξίωμά του, ο Κλίντον κατατάσσεται ψηλά στις δημοσκοπήσεις της κοινής γνώμης για τους Προέδρους των ΗΠΑ.

Πρώιμη ζωή και καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπιλ Κλίντον γεννήθηκε στις 19 Αυγούστου 1946, ως Ουίλλιαμ Τζέφερσον Μπλάιθ III, στο Julia Chester Hospital στο Χόουπ, Αρκάνσας.[1][2] Η οικογένεια μετακόμισε στο Hot Springs in 1950. Ο πατέρας του, Ουίλλιαμ Τζέφερσον Μπλάιθ, νεότερος, ήταν περιπλανώμενος πωλητής ο οποίος πέθανε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα τρεις μήνες πριν την γέννηση του Μπιλ.[3]

Πολιτική σταδιοδρομία 1978–1992[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κυβερνήτης του Αρκάνσας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αφότου αποφοίτησε από την Νομική Σχολή του Γέιλ, ο Κλίντον επέστρεψε στο Αρκάνσας και έγινε καθηγητής δικαίου στο University of Arkansas. Ένα έτος μετά, κατέβηκε υποψήφιος για την Βουλή των Αντιπροσώπων το 1974. Ο κάτοχος, ο Ρεπουμπλικανός Τζον Πολ Χάμμερσμιτ, νίκησε τον Κλίντον στην γενική εκλογή με 52% έναντι 48%. Με μικρή αντιπαλότητα στον προκριματικό και καθόλου στην γενική εκλογή,[4] ο Κλίντον εκλέχθηκε Γενικός Εισαγγελέας του Αρκάνσας το 1976.[5]

Ο Κλίντον ως νεοεκλεγείς Κυβερνήτης του Αρκάνσας, συναντάται με τον Πρόεδρο Τζίμι Κάρτερ το 1978

Ο Κλίντον εκλέχθηκε Κυβερνήτης του Αρκάνσας το 1978, έχοντας νικήσει τον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο Λυν Λόου, έναν αγρότη από την Τεξαρκάνα. Έγινε ο νεότερος κυβερνήτης στην χώρα, σε ηλικία 32 ετών. Λόγω της νεανικής του εμφάνισης, ο Κλίντον συχνά αποκαλείτο "Boy Governor" (Αγόρι Κυβερνήτης), ένα προσωνύμιο που συνεχίζει να χρησιμοποιείται για την αναφορά σε αυτόν κατά την περίοδο που ήταν κυβερνήτης περιστασιακά.[6][7][8] Εργάσθηκε πάνω στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και τους δρόμους του Αρκάνσας, με την σύζυγό του Χίλαρι να προεδρεύει μιας επιτυχούς επιτροπής για την μεταρρύθμιση της αστικής υγειονομικής περίθαλψης. Όμως, η θητεία το περιελάμβανε έναν αντιδημοφιλή φόρο στα μηχανοκίνητα οχήματα και την οργή των πολιτών για την απόδραση Κουβανών προσφύγων από το Mariel boatlift όπου εκρατούντο το 1980. Ο Μονρόε Σβάρτσλοζ του Κίνγκσλαντ στην Κομητεία Κλίβελαντ, έλαβε 31 % των ψήφων έναντι του Κλίντον στον Δημοκρατικό προκριματικό για κυβερνήτη του 1980. Μερικοί ισχυρίσθηκαν ότι η ανέλπιστη απόδοση του Σβάρτσλοζ στην ψηφοφορία επισκίασε την ήττα του Κλίντον στην γενική εκλογή εκείνο το έτος από τον Ρεπουμπλικανικό αντίπαλο του Φρανκ Ντ. Ουάιτ. Όπως αστειεύτηκε κάποτε ο Κλίντον, ήταν ο νεότερος πρώην κυβερνήτης στην ιστορία της χώρας.[5]

Ο Κλίντον εντάχθηκε στην νομική εταιρεία του φίλου του Μπρους Λίντσεϋ, την Wright, Lindsey and Jennings.[9] Το 1982, εκλέχθηκε πάλι κυβερνήτης και κράτησε αυτή τη θέση για δέκα έτη.[4] Βοήθησε το Αρκάνσας να μετασχηματίσει την οικονομία του και να βελτιωθεί σημαντικά το πολιτειακό εκπαιδευτικό σύστημα. Έγινε μια ηγετική μορφή μεταξύ των Νέων Δημοκρατικών.[10][11] Οι Νέοι Δημοκρατικοί, οργανωμένοι ως Συμβούλιο Δημοκρατικής Ηγεσίας (DLC), ήταν ένας κλάδος του Δημοκρατικού Κόμματος που ζητούσε μεταρρύθμιση ευημερίας (welfare reform) και μικρότερη κυβέρνηση, μια πολιτική που υποστηριζόταν από τους Δημοκρατικούς και τους Ρεπουμλικανούς.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Directory of Irish Genealogy: American Presidents with Irish Ancestors». Homepage.eircom.net. March 23, 2004. http://homepage.eircom.net/%257Eseanjmurphy/dir/pres.htm. Ανακτήθηκε στις August 30, 2011. 
  2. Clinton, Bill (2004). My Life. Random House. ISBN 1-4000-3003-X. 
  3. «Biography of William J. Clinton». The White House. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις July 22, 2011. http://www.whitehouse.gov/about/presidents/williamjclinton/. Ανακτήθηκε στις August 30, 2011. 
  4. 4,0 4,1 «Bill Clinton Political Career». CNN: AllPolitics. 1997. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις July 19, 2011. http://web.archive.org/web/20110719145720/http://cgi.cnn.com/ALLPOLITICS/1996/candidates/democrat/clinton/political.career.shtml. Ανακτήθηκε στις August 30, 2011. 
  5. 5,0 5,1 Maraniss, David (1996). First In His Class: A Biography Of Bill Clinton. Touchstone. ISBN 0-684-81890-6. 
  6. Adam Cohen (December 12, 2007). «Bill and Hillary Clinton's Pitch in Iowa: 'I Love the '90s'». The New York Times. http://www.nytimes.com/2007/12/12/opinion/12wed4.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2011. 
  7. R. Emmett Tyrrell, Jr. (1996). Boy Clinton: The Political Biography. Eagle Publishing. ISBN 978-0-89526-439-8. http://books.google.com/?id=rLSJ5oJG3fcC&pg=PA236&lpg=PA236&dq=Clinton+%22Boy+Governor%22#v=onepage&q=Clinton%20%22Boy%20Governor%22&f=false. 
  8. Michael Kelly (November 27, 1992). «Little Rock Hopes Clinton Presidency Will Put Its Dogpatch Image to Rest». The New York Times. http://www.nytimes.com/1992/11/27/us/little-rock-hopes-clinton-presidency-will-put-its-dogpatch-image-to-rest.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2011. 
  9. Jonathan W. Nicholsen. «Bill Clinton Timeline». Timeline Help. http://www.timeline-help.com/bill-clinton-timeline.html. Ανακτήθηκε στις August 30, 2011. 
  10. Klein, Joe (2002). The Natural: The Misunderstood Presidency of Bill Clinton. Doubleday. ISBN 0-7679-1412-0. 
  11. «Bill Clinton, New Democrat». DLC. July 25, 2004. http://www.dlc.org/ndol_ci.cfm?kaid=127&subid=173&contentid=252794. Ανακτήθηκε στις August 30, 2010. 

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βασικές πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Clinton, Bill. (with Al Gore). Science in the National Interest. Washington, D.C.: The White House, August 1994.
  • --- (with Al Gore). The Climate Change Action Plan. Washington, D.C.: The White House, October 1993.
  • Taylor Branch The Clinton Tapes: Wrestling History with the President. (2009) Simon and Schuster. ISBN 978-1-4165-4333-6
  • Official Congressional Record Impeachment Set : ... Containing the Procedures for Implementing the Articles of Impeachment and the Proceedings of the Impeachment Trial of President William Jefferson Clinton. Washington, D.C.: U.S. G.P.O., 1999.
  • Public Papers of the Presidents of the United States, William J. Clinton. Washington, D.C.: Office of the Federal Register, National Archives and Records Administration: For sale by the Supt. of Docs., U.S. G.P.O., 1994–2002.
  • S. Daniel Abraham Peace is Possible, foreword by Bill Clinton

Δημοφιλή Βιβλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ακαδημαϊκές μελέτες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Cohen; Jeffrey E. "The Polls: Change and Stability in Public Assessments of Personal Traits, Bill Clinton, 1993–99" Presidential Studies Quarterly, Vol. 31, 2001
  • Cronin, Thomas E. and Michael A. Genovese; "President Clinton and Character Questions" Presidential Studies Quarterly Vol. 28, 1998
  • Davis; John. "The Evolution of American Grand Strategy and the War on Terrorism: Clinton and Bush Perspectives" White House Studies, Vol. 3, 2003
  • Edwards; George C. "Bill Clinton and His Crisis of Governance" Presidential Studies Quarterly, Vol. 28, 1998
  • Fisher; Patrick. "Clinton's Greatest Legislative Achievement? the Success of the 1993 Budget Reconciliation Bill" White House Studies, Vol. 1, 2001
  • Glad; Betty. "Evaluating Presidential Character" Presidential Studies Quarterly, Vol. 28, 1998
  • William G. Hyland. Clinton's World: Remaking American Foreign Policy (1999) ISBN 0-275-96396-9
  • Jewett, Aubrey W. and Marc D. Turetzky; "Stability and Change in President Clinton's Foreign Policy Beliefs, 1993–96" Presidential Studies Quarterly, Vol. 28, 1998
  • Johnson, Fard. "Politics, Propaganda and Public Opinion: The Influence of Race and Class on the 1993–1994 Health Care Reform Debate", 2004. ISBN 1-4116-6345-4
  • Laham, Nicholas, A Lost Cause: Bill Clinton's Campaign for National Health Insurance (1996)
  • Lanoue, David J. and Craig F. Emmert; "Voting in the Glare of the Spotlight: Representatives' Votes on the Impeachment of President Clinton" Polity, Vol. 32, 1999
  • Maurer; Paul J. "Media Feeding Frenzies: Press Behavior during Two Clinton Scandals" Presidential Studies Quarterly, Vol. 29, 1999
  • Nie; Martin A. "'It's the Environment, Stupid!': Clinton and the Environment" Presidential Studies Quarterly, Vol. 27, 1997
  • O'Connor; Brendon. "Policies, Principles, and Polls: Bill Clinton's Third Way Welfare Politics 1992–1996" The Australian Journal of Politics and History, Vol. 48, 2002
  • Poveda; Tony G. "Clinton, Crime, and the Justice Department" Social Justice, Vol. 21, 1994
  • Renshon; Stanley A. The Clinton Presidency: Campaigning, Governing, and the Psychology of Leadership Westview Press, 1995
  • Renshon; Stanley A. "The Polls: The Public's Response to the Clinton Scandals, Part 1: Inconsistent Theories, Contradictory Evidence" Presidential Studies Quarterly, Vol. 32, 2002
  • Rushefsky, Mark E. and Kant Patel. Politics, Power & Policy Making: The Case of Health Care Reform in the 1990s (1998) ISBN 1-56324-956-1
  • Schantz, Harvey L. Politics in an Era of Divided Government: Elections and Governance in the Second Clinton Administration (2001) ISBN 0-8153-3583-0
  • Wattenberg; Martin P. "The Democrats' Decline in the House during the Clinton Presidency: An Analysis of Partisan Swings" Presidential Studies Quarterly, Vol. 29, 1999
  • Wattier; Mark J. "The Clinton Factor: The Effects of Clinton's Personal Image in 2000 Presidential Primaries and in the General Election" White House Studies, Vol. 4, 2004
  • Smithers, Luken J. "The Miracle Whip"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Επίσημα
Οργανώσεις
Βιβλία και ταινίες
Συνεντεύξεις, ομιλίες και δηλώσεις
Άλλα
Νομικά αξιώματα
Προκάτοχος
Jim Tucker
Γενικός Εισαγγελέας του Αρκάνσας
1977–1979
Διάδοχος
Στιβ Κλαρκ
Κομματικά πολιτικά αξιώματα
Προκάτοχος
Ντέιβιντ Πράιορ
Δημοκρατικός υποψήφιος για Κυβερνήτης του Αρκάνσας
1978, 1980, 1982, 1984, 1986, 1990
Διάδοχος
Τζιμ Τάκερ
Προκάτοχος
Σαμ Ναν
Πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Κυβερνητών
1990–1991
Διάδοχος
Τζον Μπρο
Προκάτοχος
Μάικλ Δουκάκις
Δημοκρατικός προτεινόμενος για Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών
1992, 1996
Διάδοχος
Αλ Γκορ
Πολιτικά αξιώματα
Προκάτοχος
Τζο Περσέλ
υπηρεσιακός
Κυβερνήτης του Αρκάνσας
1979–1981
Διάδοχος
Φρανκ Ουάιτ
Προκάτοχος
Φρανκ Ουάιτ
Κυβερνήτης του Αρκάνσας
1983–1992
Διάδοχος
Τζιμ Τάκερ
Προκάτοχος
Λαμάρ Αλεξάντερ
Πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Κυβερνητών
1986–1987
Διάδοχος
Τζον Χ. Σουνούνου
Προκάτοχος
Τζορτζ Χ. Ο. Μπους
Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών
1993–2001
Διάδοχος
Τζορτζ Ο. Μπους
Διπλωματικές θέσεις
Προκάτοχος
Ζακ Σιράκ
Πρόεδρος της Group of 8
1997
Διάδοχος
Τόνι Μπλερ
Τάξη προτεραιότητας στις Ηνωμένες Πολιτείες
Προκάτοχος
Τζορτζ Χ. Ο. Μπους
ως Πρώην Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών
Τάξη Προτεραιότητας των Ηνωμένων Πολιτειών
ως Πρώην Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών
Διάδοχος
Τζορτζ Ο. Μπους
ως Πρώην Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών