Μανίκια Εύβοιας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°32′53″N 23°59′26″E / 38.54806°N 23.99056°E / 38.54806; 23.99056

Τα Μανίκια με θέα τον Κόστυλα.jpg
Τα Μανίκια με θέα τον Κόστυλα
Γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεά Ελλάδα
Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας
Περιφερειακή ενότητα Εύβοιας
Δήμος Κύμης-Αλιβερίου
Δημοτικό διαμέρισμα Μανικίων
Πληθυσμός 131(2011)
Υψόμετρο 410 μέτρα

Τα Μανίκια είναι ένας γραφικός ορεινός οικισμός χτισμένος σε υψόμετρο 400-450 μέτρων στον ορεινό όγκο της κεντρικής Εύβοιας στη σκιά ενός απόκρημνου ασβεστολιθικού βουνού μήκους 3 χλμ με την ονομασία Κόστυλας. Αποτελεί ομώνυμη τοπική κοινότητα του νεοσύστατου Δήμου Κύμης-Αλιβερίου (παλαιότερα υπήρξε δημοτικό διαμέρισμα του τέως Δήμου Κονιστρών).

Οι κύριες οικονομικές δραστηριότητες των κατοίκων του χωριού ανήκουν στον αγροτικό και κτηνοτροφικό τομέα.

Πορεία του πληθυσμού
1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
483 536 586 570 398 249 240 206 131

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το τοπικό φράγμα.

Τα Μανίκια βρίσκονται στον επαρχιακό δρόμο που ξεκινά από την Αμάρυνθο και μέσω της Σέτας Εύβοιας καταλήγει στην Κύμη, απέχει 130 χλμ από την πόλη των Αθηνών, 55 χλμ από τη Χαλκίδα και 15 χλμ από τις ακτές του Αιγαίου.

Ο οικισμός είναι κτισμένος πάνω από τον ορμητικό ποταμό Μανικιάτη ο οποίος κατά την αρχαιότητα είχε την ονομασία Νέδων. Πάνω από το χωριό στέκει επιβλητικά ο Κόστυλας τον οποίο οι αρχαίοι ονόμαζαν Τρύχα.

Γειτονικά χωριά είναι η Σέτα και το Μακρυχώρι ερχόμενος από Χαλκίδα ενώ με κατεύθυνση το Αιγαίο συναντάμε τη Βρύση και το κέντρο του πρώην δήμου, τις Κονίστρες.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διοικητική Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα Μανίκια κατά τον 19ο αιώνα (28/12/1836) υπάγονταν στο Δήμο Κονιστρών. Στις αρχές του 20ου αιώνα (16/8/1912) ο οικισμός ορίζεται ως έδρα της κοινότητας Μανικίων. Το 1997 μετά την εφαρμογή του σχεδίου "Καποδίστριας" η κοινότητα Μανικίων καταργείται και υπάγεται στο δήμο Κονιστρών. Μετά τη τελευταία διοικητική μεταρρύθμιση "Καλλικράτης" (1/1/2011) ο οικισμός των Μανικίων υπάγεται πλέον στο διευρυμένο δήμο Κύμης-Αλιβερίου.

Τοπική Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη δυτική πλευρά του χωριού όπου βρίσκεται η πηγή με την ονομασία "Κρύο Νερό" έχουν ανακαλυφθεί ερείπια από οικίες και τάφους και εικάζεται ότι στη συγκεκριμένη τοποθεσία υπήρχε το χωριό Παλιοχώρι ή Παλιόσπιτα.

Από τα Μανίκια κατάγονταν αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 με πιο γνωστούς τους Γεώργιο και Σπυρίδωνα Λάμπρου. Ο πρώτος αφού πολέμησε σε σημαντικές μάχες σε Εύβοια, Αττική και Ρούμελη στο πλευρό του Κριεζώτη σκοτώθηκε κατά τη πολιορκία της Ακρόπολης από τον Κιουταχή. Ο δεύτερος πολέμησε επίσης σε μάχες σε Εύβοια, Αττική και Στερεά Ελλάδα με πιο σημαντική αυτή στα Βρυσάκια.

Κάθε χρόνο στις 16 Ιουλίου παραμονή της γιορτής της Αγίας Μαρίνας πραγματοποιείται το παραδοσιακό πανηγύρι του χωριού στη γραφική πλατεία υπό την αιγίδα του εκπολιτιστικού συλλόγου Μανικίων.

Μνημεία και Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μνημεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το εξωκλήσι του Αγ. Κωνσταντίνου
Καταρράκτης του Μανικιάτη

Τα κυριότερα μνημεία που θα συναντήσει κανείς στον οικισμό των Μανικίων είναι η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, η οποία βρίσκεται στη γραφική πλατεία του χωριού, τα εξωκκλήσια του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Κωνσταντίνου με το δεύτερο να είναι κρεμασμένο στα απόκρημνα βράχια του Κόστυλα και το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, το οποίο βρίσκεται στο δρόμο προς το υπό κατασκευήν φράγμα στο γεμάτο έλατα βουνό της Σκοτεινής.

Στο δρόμο προς τη Βρύση μπορεί κάποιος να επισκεφτεί το ξωκκλήσι της Παναγιάς της Δραγονέρας που δεσπόζει πάνω από τον Μανικιάτη ποταμό και εικάζεται ότι είναι χτισμένο πάνω σε αρχαίο ναό της θεάς Άρτεμις. Επίσης κοντά στο εκκλησάκι υπάρχουν τα ερείπια του κάστρου της Δραγονέρας το οποίο επόπτευε το φαράγγι του Μανικιάτη Ποταμού και κτίστηκε κατά τον 8ο αιώνα π.Χ.

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πάνω από τις εντυπωσιακές και απότομες πλαγιές του Κόστυλα συναντάμε το γεμάτο έλατα οροπέδιο της Μελείνας το οποίο είναι περιτριγυρισμένο από τα βουνά Σκοτεινή, Ξηροβούνι και Μαυροβούνι.
  • Το οροπέδιο της Μελείνας το διασχίζει ο ποταμός του οποίου τα νερά δεν βρίσκουν διέξοδο προς τη θάλασσα και συγκεντρώνονται σε μία χοάνη διαμέτρου 1,5 μέτρων που βρισκεται στο βάθος μίας τεράστιας σπηλιάς. Η συγκεκριμένη χοάνη είναι γνωστή με το όνομα "Καταβόθρα" και αποτελεί αντικείμενο έρευνας σπηλαιολόγων από όλη την Ευρώπη. Στη θέση αυτή κατασκευάζεται το φράγμα των Μανικίων, του οποίου οι εργασίες έχουν προσωρινά σταματήσει.
  • Ένα από τα πιο όμορφα και εντυπωσιακά αξιοθέατα των Μανικίων είναι και το φαράγγι, το οποίο διασχίζεται από τον Μανικιάτη ποταμό. Τα νερά από την πηγή της Ατσιτούς τροφοδοτούν τον ποταμό σχηματίζοντας στην περιοχή των Σκαπέτων έναν εντυπωσιακό καταρράκτη. Στην συνέχεια ο Μανικιάτης ενώνεται με τον Μακρυχωριάτη ποταμό και περνώντας από ένα φαράγγι γεμάτο απόκρημνα βράχια συνεχίζει με λιγότερη ορμή προς το Στόμιο Οξύλιθου όπου και εκβάλλει. Κατά μήκος του φαραγγιού δεν υπάρχει κάποιο σηματοδοτημένο μονοπάτι, κατά τους θερινούς μήνες όμως μπορεί κανείς να περπατήσει κατά μήκος της κοίτης του ποταμού, λόγω της χαμηλής στάθμης του νερού.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Δήμος Κύμης-Αλιβερίου