Οξύλιθος Εύβοιας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°34′46″N 24°06′43″E / 38.5794°N 24.1120°E / 38.5794; 24.1120

Οξύλιθος Εύβοιας
Kymi oxilithos.jpg
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Χώρα Ελλάδα
Διοικητική διαίρεση Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Πληθυσμός 978 ()

Ο Οξύλιθος είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας, κτισμένο σε υψόμετρο 190 μέτρων. Το χωριό, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 978 κατοίκους και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στη Δημοτική Ενότητα Κύμης, μετά την Κύμη. Σήμερα ανήκει στο Δήμο Κύμης-Αλιβερίου. Απέχει 77 χιλιόμετρα από την Χαλκίδα και 10 χιλιόμετρα από την Κύμη. Το χωριό πήρε το όνομά του από τον οξυκόρυφο λόφο ηφαιστειακής προέλευσης που υψώνεται βόρεια του οικισμού.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο αρχαιολογικός χώρος στο λόφο Βιγλατούρι χρονολογείται από τη γεωμετρική εποχή

Κοντά στο χωριό έχουν βρεθεί λείψανα οικισμών τα οποία χρονολογούνται από την νεολιθική εποχή (περίπου 3500 π.Χ.) και την εποχή του Χαλκού. Από την μυκηναϊκή περίοδο χρονολουγούνται θολωτοί τάφοι που έχουν βρεθεί στη περιφέρεια του λόφου και κοντά στη Παραλία (Στόμιο) και ποικίλοι τάφοι στους πρόποδες του λόφου. Πάνω στα κτίρια της μυκηναϊκής περιόδου κτίστηκαν νέα της γεωμετρικής εποχής. Η πόλη αυτή, το λόφο Βιγλατούρι, νότια του Οξυλίθου, ανασκάφηκε το 1994 από την αρχαιολόγο Έφη Σακελλαράκη. Στη πόλη βρέθηκε ένα ωοειδές τέμενος καθώς και ορθογώνιες οικίες και κλίβανοι. Το ιερό της πόλης ήταν κτισμένο πάνω σε κενοτάφια και σε αυτό βρέθηκαν πλούσια ευρήματα. Θεωρείται ότι το ιερό ανεγέρθηκε προς τιμή κάποιου ήρωα ή επιφανών νεκρών που πέθαναν μακριά από την πατρίδα τους. Ο οικισμός εγκαταλήφθηκε στα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ. Είναι πιθανόν να είναι μέρος της Αρχαίας Κύμης. Στους πρόποδες του λόφου εντοπίστηκαν ίχνη οικισμών των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων και στην πεδιάδα ένα εκτεταμένο ρωμαϊκό νεκροταφείο.[1]

Ο σύγχρονος οικισμός δημιουργήθηκε εξαιτίας των επιδρομών πειρατών στα πεδινά και στα παραλία. Το 1474 γίνεται αναφορά σε φορολογικό κατάλογο των Τούρκων, έτσι είναι πιθανόν το χωριό αν χρονολογείται από την Ενετοκρατία ή την Βυζαντινή εποχή. Το 1521 αναφέρεται ΄το είχε 17 σπίτια. Την εποχή της Τουρκοκρατίας ο οικισμός ονομάστηκε «Izoloti» και υπαγόταν στο Αυλωνάρι.[2]

Το 1836 ο οικισμός υπάγεται στο Δήμο Κυμαίων. Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο Οξύλιθος παρήγαγε κυρίως κρασί και ελαιόλαδο, ενώ υπήρχε παραγωγή οπωρικών και σιτηρών.[3] Στο χωριό λειτουργούσε ταχυδρομικό γραφείο και δημοτικό σχολείο. Ο Οξύλιθος σύμφωνα με τις απογραφές έφτασε στο μέγιστο πληθυσμό του το 1940, όταν είχε 1.959 κατοίκους. Στην απογραφή του 2001, ο Οξύλιθος είχε 1.159 κατοίκους.[4]

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Οξύλιθος όπως φαίνεται από τα νότια

Ο οικισμός είναι κτισμένος αμιθεατρικά στη νότια-ανατολική πλαγια του βουνού Οξύλιθος σε υψόμετρο 130 με 250 μέτρων (μεσοσταθμικό 190 μέτρα).[4] Το χωριό περιβάλλεται από ελαιώνες. Νότια του χωριού, σε χαμηλότερο τοπογραφικό υψόμετρο, ρέει ο ποταμός Μανικιάτης.[5]

Το κύριο χαρακτηριστικό του χωριού είναι ο κωνικός ηφαιστειακός λόφος που υψώνεται βόρειά του. Αυτός ο λόφος δημιουργήθηκε πριν περίπου 11 εκατομμύρια χρόνια στο μέσο της λεκάνης της Κύμης και αποτελεί το πιο εμφανές ηφαιστειακό υπόλειμμα στο κεντρικό Αιγαίο. Ο λόφος ύψους 414 μέτρων και είναι μέρος μια ηφαιστειακής ράχης που εκτείνεται από τη θάλασσα μέχρι το χωριό Κήποι Ευβοίας και έχει μήκος 6 χιλιόμετρα και πλάτος 2-4 χιλιόμετρα.[3] Έχει κυρίως δακιτική και λιγότερο ανδεσιτική σύσταση.[6]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Ιστορία». Oxylithos.gr. http://www.oxilithos.gr/index.php/features/module-positions-3. Ανακτήθηκε στις 2013-05-08. 
  2. «Οξύλιθος». Δήμος Κύμης-Αλιβερίου. http://www.kimis-aliveriou.gr/%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B5%CF%83/%CE%BA%CF%8D%CE%BC%CE%B7/%CE%BF%CE%BE%CF%8D%CE%BB%CE%B9%CE%B8%CE%BF%CF%82/. Ανακτήθηκε στις 2013-05-08. 
  3. 3,0 3,1 Σαρρής Ι.Σ.. «Οξύλιθος». Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια. ΙΗ (2η έκδοση). Ο Φοίνιξ, σσ. 929. 
  4. 4,0 4,1 «Οξύλιθος». Ο Σερβιτόρος της Εύβοιας. http://www.servitoros.gr/evia/view.php/457/. Ανακτήθηκε στις 2013-05-08. 
  5. «Μορφολογία». Oxylithos.gr. http://www.oxilithos.gr/index.php/features/module-variations-5. Ανακτήθηκε στις 2013-05-08. 
  6. «Ηφαίστειο». oxylithos.gr. http://www.oxilithos.gr/index.php/features/module-variations-3. Ανακτήθηκε στις 2013-05-08.