Ταγματάρχης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κοινοί στρατιωτικοί βαθμοί στα ελληνικά
Στρατός Ξηράς Πολεμικό Ναυτικό Πολεμική Αεροπορία
Aξιωματικοί
Ανώτατοι
Στρατάρχης Αρχιναύαρχος Αιθεράρχης
Στρατηγός Ναύαρχος Πτέραρχος
Αντιστράτηγος Αντιναύαρχος Αντιπτέραρχος
Υποστράτηγος Υποναύαρχος Υποπτέραρχος
Ταξίαρχος Αρχιπλοίαρχος Ταξίαρχος
Ανώτεροι
Συνταγματάρχης Πλοίαρχος Σμήναρχος
Αντισυνταγματάρχης Αντιπλοίαρχος Αντισμήναρχος
Ταγματάρχης (Υποταγματάρχης) Πλωτάρχης Επισμηναγός
Κατώτεροι
Λοχαγός Υποπλοίαρχος Σμηναγός
Υπολοχαγός Ανθυποπλοίαρχος Υποσμηναγός
Ανθυπολοχαγός Σημαιοφόρος Ανθυποσμηναγός
Ενδιάμεσοι
Ανθυπασπιστής Ανθυπασπιστής Ανθυπασπιστής
Δόκιμος Έφεδρος Αξιωματικός Σημαιοφόρος Επίκουρος Αξιωματικός Δόκιμος Έφεδρος Αξιωματικός
Υπαξιωματικοί
Αρχιλοχίας Αρχικελευστής Αρχισμηνίας
Επιλοχίας Επικελευστής Επισμηνίας
Λοχίας Κελευστής (Υποκελευστής) Σμηνίας
Δεκανέας Δίοπος Υποσμηνίας
Οπλίτες
Υποδεκανέας Υποδίοπος Ανθυποσμηνίας
Στρατιώτης Ναύτης Σμηνίτης
π  σ  ε

Κοινοί βαθμοί σωμάτων ασφαλείας στα ελληνικά
Aξιωματικοί
Ανώτατοι
Στρατηγός ΕΛ.ΑΣ. (ε.α.) Στρατηγός Ε.Χ. (ε.α.) Ναύαρχος Λ.Σ.-Ε.Α. (ε.α.) Στρατηγός Π.Σ. (ε.α.)
Αντιστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. Αντιστράτηγος Ε.Χ. Αντιναύαρχος Λ.Σ.-Ε.Α. Αντιστράτηγος Π.Σ.
Υποστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. Υποστράτηγος Ε.Χ. Υποναύαρχος Λ.Σ.-Ε.Α. Υποστράτηγος Π.Σ.
Ταξίαρχος ΕΛ.ΑΣ. Ταξίαρχος Ε.Χ. Αρχιπλοίαρχος Λ.Σ.-Ε.Α. Αρχιπύραρχος
Ανώτεροι
Αστυνομικός Διευθυντής Συνταγματάρχης Ε.Χ. Πλοίαρχος Λ.Σ.-Ε.Α. Πύραρχος
Αστυνομικός Υποδιευθυντής Αντισυνταγματάρχης Ε.Χ. Αντιπλοίαρχος Λ.Σ.-Ε.Α. Αντιπύραρχος
Αστυνόμος Ταγματάρχης Ε.Χ. Πλωτάρχης Λ.Σ.-Ε.Α. Επιπυραγός
Κατώτεροι
Αστυνόμος Β΄ Μοίραρχος Υποπλοίαρχος Λ.Σ.-Ε.Α. Πυραγός
Υπαστυνόμος Α΄ Υπομοίραρχος Ανθυποπλοίαρχος Λ.Σ.-Ε.Α. Υποπυραγός
Υπαστυνόμος Β΄ Ανθυπομοίραρχος Σημαιοφόρος Λ.Σ.-Ε.Α. Ανθυποπυραγός
Ανθυπασπιστές
Ανθυπαστυνόμος Ανθυπασπιστής E.X. Ανθυπασπιστής Λ.Σ.-Ε.Α. Πυρονόμος
Υπαξιωματικοί
Αρχιφύλακας (Ανακριτικός) Ενωμοτάρχης Α΄ Αρχικελευστής Λ.Σ.-Ε.Α. Αρχιπυροσβέστης (Παραγωγικής Σχολής)
Αρχιφύλακας (Μη ανακριτικός) Ενωμοτάρχης Β΄ Επικελευστής Λ.Σ.-Ε.Α. Αρχιπυροσβέστης (Μη Παραγωγικής Σχολής)
Υπαρχιφύλακας (Ανακριτικός)
Υπαρχιφύλακας (Μη ανακριτικός)
Υπενωμοτάρχης Κελευστής Λ.Σ.-Ε.Α.
(Υποκελευστής Λ.Σ.-Ε.Α.)
Υπαρχιπυροσβέστης
Αστυφύλακες, Χωροφύλακες, Λιμενοφύλακες, Πυροσβέστες
Αστυφύλακας Χωροφύλακας Λιμενοφύλακας Πυροσβέστης
Δόκιμοι
Δόκιμος Αστυφύλακας Δόκιμος Χωροφύλακας Δόκιμος Λιμενοφύλακας Δόκιμος Πυροσβέστης
π  σ  ε

Ο ταγματάρχης (τχης, ή επίλαρχος, επχος, για τα Τεθωρακισμένα και παλαιότερα το Ιππικό) είναι ανώτερος αξιωματικός του ελληνικού Στρατού Ξηράς. Ο βαθμός του ταγματάρχη είναι στρατιωτικός βαθμός όλων των όπλων του Στρατού Ξηράς (εκτός, παλαιότερα, του Ιππικού) και της πάλαι ποτέ Χωροφυλακής.

Ιεραρχικά, ο ταγματάρχης είναι κατώτερος του αντισυνταγματάρχη και ανώτερος του λοχαγού (παλαιότερα του υποταγματάρχη. Αντιστοιχεί με τον βαθμό του πλωτάρχη του Πολεμικού Ναυτικού / Λιμενικού Σώματος και του επισμηναγού της Πολεμικής Αεροπορίας.

Στους αγγλόφωνους στρατούς ο αντίστοιχος βαθμός καλείται Major.

Ετυμολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η λέξη ταγματάρχης προέρχεται από το τάγμα (γενική: τάγματος) + άρχω (διοικώ).

Στρατιωτική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ταγματάρχες ξεκινούν ως απόφοιτοι της Σχολής Ευελπίδων, φέροντας το βαθμό του ανθυπολοχαγού και συνήθως μετατίθενται σε κέντρα νεοσυλλέκτων. Μετά από χρόνια υπηρεσίας φτάνουν στο βαθμό του ταγματάρχη (σε ηλικία τουλάχιστον 34 - 36 ετών). Επίσης στον βαθμό του Ταγματάρχη με 32 έτη περίπου υπηρεσίας προάγονται και αξιωματικοί οι οποίοι προέρχονται από την Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ). Αρχικά, συνήθως, εργάζονται σε επιτελικά γραφεία, ως υποδιοικητές Ανεξαρτήτων Μονάδων, ή και ως διοικητές Ανεξαρτήτων Υπομονάδων.

Αν και από τη σύνθεση της λέξης ταγματάρχης υποδηλώνεται, ότι πρόκειται για τον διοικητή του τάγματος, εντούτοις, αυτό δεν ισχύει κατά κανόνα στη σημερινή εποχή. Αρχικά, οι ταγματάρχες διοικούσαν τα (εξαρτημένα) τάγματα των Συνταγμάτων, όμως όταν δημιουργήθηκαν τα ανεξάρτητα Τάγματα του Στρατού Ξηράς, άρχισαν να αναλαμβάνουν καθήκοντα υποδιοικητή σε αυτά, καθώς η διοίκηση ανατέθηκε στους ανώτερους αντισυνταγματάρχες. Προβλέπεται, πάντως, οι ταγματάρχες να τοποθετούνται ως διοικητές ανεξάρτητων λόχων και, αν χρειαστεί, ως διοικητές ταγμάτων.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το φθινόπωρο του 1829, έπειτα από τη Μάχη της Πέτρας, ο τότε Κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας, στο πλαίσιο προσπάθειας για εκσυγχρονισμό των ελληνικών στρατευμάτων διέλυσε τις χιλιαρχίες και δημιούργησε 13 ελαφρά τάγματα. Θέσεις ευθύνης και αρμοδιότητας σε αυτούς τους σχηματισμούς ορίστηκαν οι ακόλουθες:[1]

  • Διοικητής (ταγματάρχης)
  • Υποταγματάρχης, ο υποδιοικητής του τάγματος
  • Υπασπιστής, με βαθμό υπολοχαγού
  • Καταλυματίας, με βαθμό υπολοχαγού
  • Σημαιοφόρος, με βαθμό ανθυπολοχαγού
  • σαλπιγκτές, ιερέας.

Διακριτικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το διακριτικό του Ταγματάρχη στον Ελληνικό Στρατό Ξηράς (και παλαιότερα στην Ελληνική Χωροφυλακή).

Το διακριτικό της στολής του ταγματάρχη στον Στρατό Ξηράς είναι η χρυσή φλογοφόρος ροιά (= φλογοφόρος σφαίρα) με ένα αστέρι χρυσό, σε κάθετη διάταξη (σε κάθε επωμίδα) και μία σειρά χρυσής δάφνης στο γείσο του πηλήκιου της στολής εξόδου.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. ΓΕΣ - Διεύθυνση Πεζικού/3α (2014). Η ιστορία του Πεζικού. Τυπογραφείο Ελληνικού Στρατού, σελ. 46-47. http://www.geetha.mil.gr/media/Thesmika_Keimena/GES/kanonismoi/3.%20SK%20900-21%20H%20ISTORIA%20TOY%20PEZIKOY.pdf. Ανακτήθηκε στις 23.04.2017.