Κατερίνα Βασιλάκου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κατερίνα Βασιλάκου
Γέννηση 1941
Αιδηψός
Θάνατος 4 Ιουλίου 2001 (60 ετών)
Αθήνα
Εθνικότητα Ελληνική
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Ιδιότητα ηθοποιός και ηθοποιός ταινιών
Σύζυγος Θανάσης Μυλωνάς (έως 1989)
Είδος τέχνης ηθοποιός

Η Κατερίνα Βασιλάκου (Αιδηψός, 1941 - Αθήνα, 4 Ιουλίου 2001) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν σύζυγος του επίσης ηθοποιού Θανάση Μυλωνά (πέθανε το 1989). Έπαιξε σε 51 ταινίες του κινηματογράφου, με σημαντική ερμηνεία της στην ταινία Της μιας δραχμής τα γιασεμιά.

Πέθανε από έναν σπάνιο μύκητα στον εγκέφαλο και κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Το όνομά της δόθηκε σε θέατρο.

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τηλεόραση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Συγγραφέας Σκηνοθεσία
1973 Τ'αγρίμια Έλενα Πανταζώνη Μήτσου Λυγίζου
1975 Μενεξεδένια πολιτεία Άγγελος Τερζάκης Κώστα Φέρρη
1976 Ο φάρος Σούλα Πιεράκου Γιώργου Σκαλενάκη
1990 Οικογένεια --- Μάριου Ποντίκα

Κινηματογράφος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος
1960 Της μιας δραχμής τα γιασεμιά
1962 Το κορίτσι του λόχου

Η Ελληνίδα και ο έρωτας

Τα σκαλοπάτια της ζωής

1963 Όλα, και τη ζωή μου ακόμη
1965 Δύσκολοι δρόμοι
1966 Kλεμμένη αγάπη

Mεγάλη μου αγάπη

Δεν πουλάω την καρδιά μου

Ο ζεστός μήνας Αύγουστος

1967 Άδικη κατάρα

Δάκρυα οργής

1968 Τα ψίχουλα του κόσμου

Aς με κρίνουν οι γυναίκες

Εκείνοι που ξέρουν ν' αγαπούν

Αργυρώ, η προδομένη τσελιγκοπούλα

1969 Αδούλωτη ράτσα

Η κραυγή μιας αθώας

Η σφραγίδα του Θεού

Zεστός μήνας Αύγουστος

Φτωχογειτονιά αγάπη μου

Ένας άντρας με συνείδηση

Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου

1970 Γύρω μας γκρεμίστηκαν όλα
1971 Οι άντρες ξέρουν ν' αγαπούν

Θέατρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κατερίνα Βασιλάκου, μετά την σχολή του Εθνικού θεάτρου και για τέσσερα χρόνια [1962-1965] βρέθηκε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπου έπαιξε σε δέκα έργα: Νίνα στον "Γλάρο" του Τσέχωφ, Βιόλα στην "Δωδέκατη Νύχτα" του Σαίξπηρ, ακόμα στα έργα "Οθέλλος" του Σαίξπηρ, "Ο Αρχοντοχωριάτης" του Μολιέρου, "Τρισεύγενη" του Κωστή Παλαμά, "Νησί της Αφροδίτης" του Αλέξη Πάρνη, "Ματωμένος γάμος" του Λόρκα, "Ο Επιθεωρητής" του Γκόγκολ, "Το παιχνίδι της τρέλας και της φρονιμάδας" του Γεώργιου Θεοτοκά, "Νικόλαος Γαλάτης" του Σπύρου Ευαγγελάτου. Στα έργα αυτά έπαιξε στο πλευρό μεγάλων ηθοποιών όπως η Κυβέλη, η Αλέκα Παΐζη, ο Τίτος Βανδής, ο Χρήστος Ευθυμίου κ.ά. και με σκηνοθέτες-δασκάλους όπως ο Σωκράτης Καραντινός, Αλέξης Σολομός, Πέλος Κατσέλης, Μήτσος Λυγίζος, Μίνως Βολανάκης, Σπύρος Ευαγγελάτος.

Επιστρέφοντας στην Αθήνα [1965-1968] παίζει σε σημαντικούς θιάσους της εποχής: στην "Ελληνική λαϊκή σκηνή" της Χριστίνας Σύλβα "Το ερωτικό κυνήγι" του Λετράζ, στην "Ελληνική σκηνή" της Άννας Συνοδινού στο "Πόλεμος και Ειρήνη" του Τολστόι, στο θίασο της κυρίας Κατερίνας στα έργα "Δεν θα τα πάρεις μαζί σου" του Κάουφμαν και "Η μάμα" του Ρουσέν και στο θίασο Βουτσά-Χρονοπούλου-Ρίζου σε δύο Ελληνικές κωμωδίες.

Χρονολόγιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τέλος του 1987 αρρώστησε ο Θανάσης Μυλωνάς και η Κατερίνα Βασιλάκου έμεινε μακρυά από το θέατρο μέχρι και τον θάνατο του Μυλωνά στις 4 Ιανουαρίου 1989. Καλοκαίρι του 1990 επιστρέφει στο θέατρο φτιάχνοντας το καλοκαιρινό θέατρο "Ούλοφ Πάλμε" στο Δήμο Ζωγράφου, όπου έπαιξε "Το ημέρωμα της στρίγκλας" του Σαίξπηρ. Χειμώνα του 1991 παίζει στο θέατρο "Ελυζέ" στην "Κάντιντα" του Τζορτζ Μπέρναρντ Σο και στα έργα του Χάρολντ Πίντερ "Νάνοι", "Εραστής" με τον γενικό τίτλο "Δύο αινίγματα". Άνοιξη του 1992 εγκαινιάζει το νέο της θέατρο, το "Πανελλήνιο", στην Λεωφόρο Συγγρού με το Φεστιβάλ Πίντερ. Παρουσίασε τα έργα "Νάνοι", "Εραστής", "Ένας ασήμαντος πόνος", "Επίδειξη μόδας" σε σκηνοθεσία Μίνου Βολανάκη. Στο θέατρο αυτό παρουσιάζει ακόμα τα έργα "Εγκλήματα καρδιάς" της Μπέθ Χένλυ, "Η Ωραία του Άμερστ" του Γουίλλιαμς Λούς, "Μελό" του Χένρι Μπερνστάιν, ενώ τα καλοκαίρια ανεβάζει στο θέατρο Λυκαβηττού και σε περιοδεία τα έργα του Λόρκα "Περλιμπλίν και Μπελίσα" και "Δόνα Ροζίτα" και "Η παμπόνηρος και η ενάρετος" του Σοφ. Καρύδη.

Από το 1995 και ενώ δεν έχει πλέον θεατρική στέγη παίζει χειμώνα-καλοκαίρι με δικό της θίασο για πέντε χρόνια.

  • 1995-1996 - Περιοδεία στα νησιά του Αιγαίου, παραστάσεις στο "Αθηναϊκό Δημοτικό θέατρο", στο Δημοτικό θέατρο Καλλιθέας με το έργο "Η Ωραία του Αμερστ" του Λούς.
  • Καλοκαίρι 1996 - "Δόνα Ροζίτα" στο "Ηρώδειο" και περιοδεία.
  • Χειμώνας 1996-1997 - Παραστάσεις του έργου "Η Ωραία του Αμερστ" στην Θεσσαλονίκη, Αλεξανδρούπολη, Κομοτηνή στο πλαίσιο την εκδηλώσεων "Θεσσαλονίκη-Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 1997"
  • Καλοκαίρι 1997 - Ζαν Ανούιγ, "Μήδεια" στο "Βεάκειο" αμφιθέατρο Πειραιά και περιοδεία.
  • Χειμώνας 1997-1998 - "Η Ωραία του Αμερστ" στο Balais de Beaux-arts στις Βρυξέλλες.

Τον ίδιο χειμώνα παρουσιάζει στο Δημοτικό θέατρο του Πειραιά και σε περιοδεία τα μονόπρακτα "Μίλα μου σαν την βροχή" του Τένεσι Ουίλιαμς, "Το φάντασμα της Μασαλίας", "Την έχασα" του Κοκτώ, "Όλια μια ψυχούλα", "Η κυρία με το σκυλάκι" του Τσέχωφ, "Ένα ηλιόλουστο πρωινό" του Κιντέρο.

  • Καλοκαίρι 1998 - Ανεβάζει στο θέατρο "Λυκαβηττού" και σε περιοδεία το έργο του Γρηγόριου Ξενόπουλου "Μαριτάνα".
  • Καλοκαίρι 1999 - Εγκαινιάζεται η μικρή σκηνή του νέου της θεάτρου, του θεάτρου "Κατερίνα Βασιλάκου" στον Κεραμεικό. Η μικρή σκηνή γίνεται στέκι νεολαίας από την Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς.
  • Χειμώνας 1999-2000 - Η πρώτη και τελευταία εμφάνιση της στην σκηνή του θεάτρου "Κατερίνα Βασιλάκου" με το έργο "Επικίνδυνες σχέσεις" του Λακλό.
  • Καλοκαίρι 2000 - "Μαριτάνα" στην Κύπρο και μικρή περιοδεία στην Ελλάδα.
  • Χειμώνας 2000-2001 - Φιλοξενεί στο θέατρο της τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο στο έργο "Κάθε Πέμπτη κύριε Γκριν". Ανεβάζει το έργο "Το πράσινο πουλί" του Carlo Gozzi στην παιδική σκηνή που δημιούργησε. Αρχίζει την προετοιμασία του έργου της [Γιασμίνα Ρεζάν "Ο άντρας που δεν τον περίμενε κανείς". Έφτασε ως την γενική δοκιμή, το έργο δεν ανέβηκε.4 Ιουλίου του 2001, πέθανε σε ηλικία 60 χρόνων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]