Ρουτζέρο ντι Λαούρια

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ρουτζέρο ντι Λαούρια
Roger de Llúria.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1245
Scalea[1]
Θάνατος 19  Ιανουαρίου 1305
Βαλένθια[2][3][4]
Υπηκοότητα Στέμμα της Αραγωνίας[5][6]
Βασίλειο της Σικελίας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα Ναύαρχος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ρουτζέρο ντι Λαούρια (παλαιότερα αναφερόμενος ως Ρογήρος της Λαυρίας, ιταλ. Ruggiero di Lauria) ήταν Σικελός ναύαρχος (1245-1305). Θεωρούνταν κορυφαίος ειδικός στη ναυτική τακτική.

Ήταν γιος του Ριχάρδου από την πόλη Λαούρια ή Σκαλέα, Μεγάλου Κριτού του Βασιλείου της Νάπολης, και της Ντόνα Μπέλα, μιας τροφού της Κωνσταντίας Β΄ των Χοενστάουφεν.

Με την πτώση των Χοενστάουφεν έγινε αμιράλης στην υπηρεσία του βασιλιά Πέτρου Γ' της Αραγωνίας και του οίκου της Βαρκελώνης γενικότερα. Νικούσε σε όποια επιχείρηση ηγούνταν. Το διάστημα 1282-1287 πέτυχε 6 νίκες:

Τελικά, επέστρεψε στο ρηγάτο όπου και προσχώρησε στην υπηρεσία των Φράγκων του ανδεγαυικού οίκου. Νίκησε τους Αραγωνέζους στη ναυμαχία του ακρωτηρίου Ορλάντο, όπου αιχμαλώτισε 18 γαλέρες (1299), και στη μάχη της Πόντσας (1300), όπου αιχμαλώτισε τον Φρειδερίκο. Εν τούτοις, συμφιλιώθηκε μαζί του, αμνηστεύτηκε και ονομάστηκε κόμης της Μάλτας (1300-13).

Η ζωή του χαρακτηρίστηκε από σκληρότητα, ασυδοσία, απουσία πατριωτικού φρονήματος, αλλά και ηθικών αναστολών.


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το αντίστοιχο λήμμα από την/το Ελληνική Βικιπαίδεια, διανεμόμενο κατά την GNU FDL. (ιστορικό/συντάκτες).