Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών
Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών αποτελεί ένα σημαντικό θεσμό σε επίπεδο Ευρώπης για το άθλημα του βόλεϊ. Η πρώτη διοργάνωση διεξήχθη το 1948 στη Ρώμη και νικήτρια αναδείχθηκε η Τσεχοσλοβακία, με νίκη επί της Γαλλίας.[1][2]
Η καλύτερη θέση που έχει καταλάβει η Ελλάδα είναι το χάλκινο Μετάλλιο το 1987 στη Γάνδη.[3]
Μετάλλια και 4η θέση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Διοργανώτρια χώρα / πόλη | Τελικός | Αγώνας για τις θέσεις 3–4 | Χώρες | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Χρυσό |
Σκορ |  Ασημένιο |
 Χάλκινο |
Σκορ | 4η θέση | |||
| 1948 |  ΙταλίαΡώμη |
 Τσεχοσλοβακία |
Όμιλος (3–0) |
 Γαλλία |
Ιταλία |
Όμιλος (3–0) |
 Πορτογαλία |
6 |
| 1950 |  ΒουλγαρίαΣόφια |
 Σοβιετική Ένωση |
Όμιλος (3–0) |
Τσεχοσλοβακία |
 Ουγγαρία |
Όμιλος (3–2) |
Βουλγαρία |
6 |
| 1951 | Γαλλία Παρίσι |
Σοβιετική Ένωση |
Όμιλος (3–0) |
Βουλγαρία |
Γαλλία |
Όμιλος (0–3) |
 Ρουμανία |
10 |
| 1955 | Ρουμανία Βουκουρέστι |
Τσεχοσλοβακία |
Όμιλος (3–1) |
Ρουμανία |
Βουλγαρία |
Όμιλος (3–2) |
Σοβιετική Ένωση |
14 |
| 1958 | Τσεχοσλοβακία Πράγα |
Τσεχοσλοβακία |
Όμιλος (3–1) |
Ρουμανία |
Σοβιετική Ένωση |
Όμιλος (3–2) |
Βουλγαρία |
20 |
| 1963 | Ρουμανία - Βουκουρέστι, Μπρασόβ, Κλουζ-Ναπόκα, Τίργκου Μούρες |
Ρουμανία |
Όμιλος (3–0) |
Ουγγαρία |
Σοβιετική Ένωση |
Όμιλος (3–2) |
Βουλγαρία |
17 |
| 1967 |  ΤουρκίαΚωνσταντινούπολη, Άγκυρα, Άδανα, Σμύρνη |
Σοβιετική Ένωση |
Όμιλος (3–2) |
Τσεχοσλοβακία |
 Πολωνία |
Όμιλος (1–3) |
 Ανατολ. Γερμανία |
20 |
| 1971 | Ιταλία - Ανκόνα, Μπέργκαμο, Μπολώνια, Ίμολα, Μιλάνο, Μόντενα, Τορίνο |
Σοβιετική Ένωση |
Όμιλος (0–3) |
Τσεχοσλοβακία |
Ρουμανία |
Όμιλος (3–0) |
Ανατολ. Γερμανία |
22 |
| 1975 |  ΓιουγκοσλαβίαΒελιγράδι, Κράλιεβο, Σκόπια, Σουμπότιτσα |
Σοβιετική Ένωση |
Όμιλος (3–0) |
Πολωνία |
Γιουγκοσλαβία |
Όμιλος (3–2) |
Ρουμανία |
12 |
| 1977 |  ΦινλανδίαΕλσίνκι, Όουλου, Τάμπερε, Τούρκου |
Σοβιετική Ένωση |
3–1 | Πολωνία |
Ρουμανία |
3–0 | Ουγγαρία |
12 |
| 1979 | Γαλλία Παρίσι, Νανσί, Νάντη, Σαιν-Καντέν, Τουλούζη |
Σοβιετική Ένωση |
Όμιλος (3–0) |
Πολωνία |
Γιουγκοσλαβία |
Όμιλος (3–0) |
Γαλλία |
12 |
| 1981 | Βουλγαρία Μπουργκάς, Πάζαρτζικ, Βάρνα |
Σοβιετική Ένωση |
Όμιλος (3–0) |
Πολωνία |
Βουλγαρία |
Όμιλος (3–1) |
Τσεχοσλοβακία |
12 |
| 1983 | Ανατολική Γερμανία Ανατολικό Βερολίνο, Έρφουρτ, Σουλ |
Σοβιετική Ένωση |
Όμιλος (3–1) |
Πολωνία |
Βουλγαρία |
Όμιλος (2–3) |
Ιταλία |
12 |
| 1985 |  Ολλανδία - Άμστερνταμ, Χρόνινγκεν, Ντεν Μπος, Φόρμπουργκ, Ζβόλε |
Σοβιετική Ένωση |
Όμιλος (3–0) |
Τσεχοσλοβακία |
Γαλλία |
Όμιλος (3–1) |
Πολωνία |
12 |
| 1987 |  ΒέλγιοΓάνδη, Γκενκ, Άουντερχεμ |
Σοβιετική Ένωση |
3–1 | Γαλλία |
 Ελλάδα |
3–2 |  Σουηδία |
12 |
| 1989 | Σουηδία Στοκχόλμη, Ερεμπρού |
Ιταλία |
3–1 | Σουηδία |
Ολλανδία |
3–0 | Σοβιετική Ένωση |
12 |
| 1991 |  ΓερμανίαΒερολίνο, Αμβούργο, Καρλσρούη |
Σοβιετική Ένωση |
3–0 | Ιταλία |
Ολλανδία |
3–0 | Γερμανία |
12 |
| 1993 | Σουηδία Όουλου, Τούρκου |
Ιταλία |
3–2 | Ολλανδία |
 Ρωσία |
3–1 | Γερμανία |
12 |
| 1995 | Ελλάδα Πειραιάς, Πάτρα |
Ιταλία |
3–2 | Ολλανδία |
 Σερβία και Μαυροβούνιο |
3–0 | Βουλγαρία |
12 |
| 1997 | Ολλανδία Αϊντχόφεν, Ντεν Μπος |
Ολλανδία |
3–1 | Σερβία και Μαυροβούνιο |
Ιταλία |
3–1 | Γαλλία |
12 |
| 1999 |  ΑυστρίαΒιέννη, Βίνερ Νόιστατ |
Ιταλία |
3–1 | Ρωσία |
Σερβία και Μαυροβούνιο |
3–0 | Τσεχία |
8 |
| 2001 | Τσεχία Οστράβα |
Σερβία και Μαυροβούνιο |
3–0 | Ιταλία |
Ρωσία |
3–2 | Τσεχία |
12 |
| 2003 | Γερμανία Βερολίνο, Καρλσρούη, Λειψία |
Ιταλία |
3–2 | Γαλλία |
Ρωσία |
3–1 | Σερβία και Μαυροβούνιο |
12 |
| 2005 | Ιταλία - Ρώμη Σερβία και Μαυροβούνιο - Βελιγράδι |
Ιταλία |
3–2 | Ρωσία |
Σερβία και Μαυροβούνιο |
3–0 |  Ισπανία |
12 |
| 2007 | Ρωσία Μόσχα, Αγία Πετρούπολη |
Ισπανία |
3–2 | Ρωσία |
 Σερβία |
3–1 | Φινλανδία |
16 |
| 2009 | Τουρκία Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη |
Πολωνία |
3–1 | Γαλλία |
Βουλγαρία |
3–0 | Ρωσία |
16 |
| 2011 | Αυστρία - Βιέννη, Ίνσμπρουκ Τσεχία - Πράγα, Κάρλοβι Βάρι |
Σερβία |
3–1 | Ιταλία |
Πολωνία |
3–10 | Ρωσία |
16 |
| 2013 |  Δανία - Όντενσε, Χέρνινγκ, Άρχους, Κοπενχάγη Πολωνία - Γκντανσκ, Γκντίνια |
Ρωσία |
3–1 | Ιταλία |
Σερβία |
3–0 | Βουλγαρία |
16 |
| 2015 | Βουλγαρία - Σόφια, Βάρνα Ιταλία - Μπούστο Αρσίτσιο, Τορίνο |
Γαλλία |
3–0 |  Σλοβενία |
Ιταλία |
3–1 | Βουλγαρία |
16 |
| 2017 | Πολωνία Κρακοβία, Γκντανσκ, Κατοβίτσε, Στετίνο, Βαρσοβία |
Ρωσία |
3–2 | Γερμανία |
Σερβία |
3–2 |  Βέλγιο |
16 |
| 2019 | Γαλλία - Μονπελιέ, Νάντη. Παρίσι Σλοβενία - Λουμπλιάνα Βέλγιο - Αμβέρσα, Βρυξέλλες Ολλανδία - Άπελντοορν, Άμστερνταμ, Ρότερνταμ |
Σερβία |
3–1 | Σλοβενία |
Πολωνία |
3–0 | Γαλλία |
24 |
| 2021 | Πολωνία - Κρακοβία, Γκντανσκ, Κατοβίτσε Τσεχία - Οστράβα Εσθονία - Ταλίν Φινλανδία - Τάμπερε [4] |
Ιταλία |
3–2 [5] | Σλοβενία |
Πολωνία |
3–0 [5] | Σερβία |
24 |
| 2023 | Ιταλία - Ανκόνα, Μπάρι, Μπολόνια, Περούτζα, Ρώμη Βουλγαρία - Βάρνα Βόρεια Μακεδονία - Σκόπια Ισραήλ - Τελ Αβίβ |
Πολωνία |
3–0 [6] | Ιταλία |
Σλοβενία |
3–2 [6] | Γαλλία |
24 |
Πίνακας μεταλλίων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Kυρίαρχη είναι η Σοβιετική Ένωση με 12 τίτλους και ακολουθεί η Ιταλία με επτά.
| Θέση | Χώρα | Χρυσά | Αργυρά | Χάλκινα | Σύνολο |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Σοβιετική Ένωση |
12 | 0 | 2 | 14 |
| 2 | Ιταλία |
7 | 5 | 3 | 15 |
| 3 | Τσεχοσλοβακία |
3 | 4 | 0 | 7 |
| 4 | Πολωνία |
2 | 5 | 4 | 11 |
| 5 | Ρωσία |
2 | 3 | 3 | 8 |
| 6 | Σερβία |
2 | 0 | 3 | 5 |
| 7 | Γαλλία |
1 | 4 | 2 | 7 |
| 8 | Ολλανδία |
1 | 2 | 2 | 5 |
| Ρουμανία |
1 | 2 | 2 | 5 | |
| 10 | Σερβία και Μαυροβούνιο |
1 | 1 | 3 | 5 |
| 11 | Ισπανία |
1 | 0 | 0 | 1 |
| 12 | Σλοβενία |
0 | 3 | 1 | 4 |
| 13 | Βουλγαρία |
0 | 1 | 4 | 5 |
| 14 | Ουγγαρία |
0 | 1 | 1 | 2 |
| 15 | Γερμανία |
0 | 1 | 0 | 1 |
| Σουηδία |
0 | 1 | 0 | 1 | |
| 17 | Γιουγκοσλαβία |
0 | 0 | 2 | 2 |
| 18 | Ελλάδα |
0 | 0 | 1 | 1 |
| Σύνολο (18 χώρες) | 33 | 33 | 33 | 99 | |
- 1948 – 1977: Δεν απονεμήθηκε
- 1979 –
Βλάντιμιρ Κόντρα - 1983 –
Φράνκο Μπερτολι - 1985 – Βιτσεσλάβ Ζάιτσεφ
- 1987 –
Φιλίπ Μλάν - 1989 –
Μπενγκτ Γκούσταφσον - 1991 – Ντμίτρι Φόμιν
- 1993 – Αντρέα Τζάνι
- 1995 – Λορέντζο Μπερνάρντι
- 1997 –
Χίντο Γκέρτσεν - 1999 – Αντρέα Τζάνι
- 2001 –
Ιβάν Μίλκοβιτς - 2003 – Αντρέα Σαρτορέτι
- 2005 – Αλμπέρτο Τσιζόλα
- 2007 –
Συμεών Πολτάβσκι - 2009 –
Πιότρ Γκρούσκα - 2011 –
Ιβάν Μίλκοβιτς - 2013 – Ντμίτρι Μουσέρσκι
- 2015 – Αντονίν Ρουζιέ
- 2017 – Μαξίμ Μιχαήλοφ
- 2019 – Ούρος Κοβάτσεβιτς
- 2021 – Σιμόνε Τζανέλι
- 2023 – Γουιλφρέδο Λεόν
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ 1ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών www-old.cev.eu
- ↑ Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών - Ιστορία eurovolley.cev.eu Αρχειοθετήθηκε 2023-03-15 στο Wayback Machine.
- ↑ Το θαύμα της Γάνδης www.volleyplanet.gr Αρχειοθετήθηκε 2020-12-02 στο Wayback Machine.
- ↑ Διοργανώτριες πόλεις του πρωταθλήματος 2021 eurovolley.cev.eu Αρχειοθετήθηκε 2023-02-01 στο Wayback Machine.
- 1 2 Η Ιταλία σε 5 σετ πήρε τον 7ο τίτλο τηςeurovolley.cev.eu Αρχειοθετήθηκε 2023-08-15 στο Wayback Machine.
- 1 2 Η Πολωνία επέστρεψε στην κορυφή της Ευρώπηςeurovolley.cev.eu Αρχειοθετήθηκε 2023-09-18 στο Wayback Machine.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- CEV - Επίσημος ιστότοπος www.cev.eu
- Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Πετοσφαίρισης Ανδρών www-old.cev.eu
- «Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πετοσφαίρισης Ανδρών 1948 - 2009». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2007. sports123.com
- Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Πετοσφαίρισης Αμδρών - Γυναικών / Πλήρη αποτελέσματα www.todor66.com
- Θα έχουμε πάντα τη Γάνδη... www.onsports.gr Αρχειοθετήθηκε 2022-04-25 στο Wayback Machine.
- Γάνδη, 4 Οκτωβρίου 1987: Το χρονικό του "χάλκινου" θριάμβου www.volleyball.gr Αρχειοθετήθηκε 2022-12-07 στο Wayback Machine.