Εθνική Βελγίου (ποδόσφαιρο ανδρών)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Βέλγιο
KBVB-URBSFA logo.png
Ψευδώνυμο(α) Rode Duivels
Diables Rouges
Rote Teufel
(Κόκκινοι Διάβολοι)
Ομοσπονδία Βελγική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία
Συνομοσπονδία ΟΥΕΦΑ (Ευρώπη)
Προπονητής Flag of Spain.svg Ρομπέρτο Μαρτίνεθ
Αρχηγός Εντέν Αζάρ
Συμμετοχές Μαρκ Κόλεμανς (96)
Τέρματα Μπέρναρντ Φούρχοφ (30)
Πολ Βαν Χιμστ (30)
Στάδιο έδρας Στάδιο Κίνγκ Μποντουέν
Κωδικός ΦΙΦΑ BEL
Πρώτη εμφάνιση
Κατάταξη ΦΙΦΑ
Τρέχουσα 5 (9 Μαρτίου 2017)
Υψηλότερη 1 (Νοέμβριος 2015 - Μάρτιος 2016)
Χαμηλότερη 71 (Ιούνιος 2007)
Ευρύτερη νίκη
Βέλγιο - Γιβραλτάρ 9-0

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Βελγίου (ολλανδικά: Het Belgische voetbalelftal, γαλλικά: L'équipe de Belgique de football, γερμανικά: Die Belgische Fußballnationalmannschaft) εκπροσωπεί το Βέλγιο στις διεθνείς διοργανώσεις του αθλήματος και διευθύνεται από την Βασιλική Βελγική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (URBSFA / KBVB) που είναι η διοικούσα αρχή για το ποδόσφαιρο στο Βέλγιο.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Βέλγιο είναι η αρχαιότερη εθνική ομάδα ποδοσφαίρου στην Ήπειρο της Ευρώπης. Το μεγαλύτερο επίτευγμα της εθνικής Βελγίου, είναι οι έξι συνεχόμενες προκρίσεις σε τελικές φάσεις Παγκοσμίων Κυπέλλων από το 1982 έως το 2002.

Παγκόσμιο Κύπελλο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Βέλγιο είναι από τις χώρες που δίνουν συχνά το παρών σε τελικές φάσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου. Συνολικά έχει συμμετάσχει σε 11 από τις 19 διοργανώσεις που έχουν γίνει. Το 1930, το 1934 και το 1938, στις τρεις πρώτες διοργανώσεις, αν και ήταν παρών, αποκλείστηκε σε όλες τις περιπτώσεις, μόνο με ήττες. Την πρώτη της ισοπαλία την έφερε στην επόμενη συμμετοχή της, το 1954, που δεν ήταν ικανή να της δώσει πρόκριση. Το 1970, κατάφερε και πήρε την πρώτη της νίκη, αλλά δεν αρκούσε, αφού στα άλλα δύο ματς ηττήθηκε, μένοντας εκτός της φάσης των νοκ-άουτ αγώνων. Από το 1982 έως και το 2002, σημείωσε ένα εξαιρετικό επίτευγμα, με την συμμετοχή της σε έξι συνεχόμενες τελικές φάσεις (1982, 86', 90', 94', 98', 2002). Από αυτές στην πρώτη χρονιά, έφτασε μέχρι τον δεύτερο γύρο, την δεύτερη κατόρθωσε να φτάσει έως τον Μικρό τελικό και να ηττηθεί καταλαμβάνοντας την 4η θέση (το 1986), στην συνέχεια έφτασε δύο συνεχόμενες φορές ως την φάση των '16', το 1998 αποκλείστηκε νωρίς από την φάση των ομίλων, ενώ το 2002 έφτασε και πάλι έως τους '16' του θεσμού. Το 2006 και το 2010, δεν κατόρθωσε να προκριθεί στην τελική φάση. Το 2012, ο Μάρκ Βίλμοτς ανέλαβε την ομάδα, μετά την λήξη της συνεργασίας με τον Λίκενς. Οι εμφανίσεις του Βελγίου βελτιώθηκαν και κατάφερε να περάσει αήττητο στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλου του 2014. Εκεί, το Βέλγιο πέρασε στους προημιτελικούς όπου αποκλείστηκε στον προημιτελικό από την Αργεντινή.[1]

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρόλο που σε Παγκόσμια κλίματα τα πηγαίνει καλά, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα δυσκολεύει το Βέλγιο. Εκεί έχει μόνο τέσσερις παρουσίες σε τελικές φάσεις. Το 1972 που διοργάνωσε τον θεσμό, στην πρώτη της συμμετοχή, κατάφερε να φτάσει έως τον Μικρό τελικό και να κατακτήσει την 3η θέση. Στην δεύτερη συμμετοχή του, το Βέλγιο, έγινε Φιναλίστ το 1980. Στον Μεγάλο Τελικό ηττήθηκε από την Δυτική Γερμανία με 2-1. Μετέπειτα, ακολούθησαν δύο ακόμα συμμετοχές, το 1984 και το 2000, με την εθνική Βελγίου να αποκλείεται στην φάση των ομίλων και στις δύο περιπτώσεις. Το 2016 προκρίθηκε στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ενώ έφτασε για πρώτη φορά στην ιστορία του την 1η θέση στην κατάταξη της FIFA το Νοέμβριο του 2015.[2] Στο EURO 2016 τερμάτισε 7η χάνοντας στα προημιτελικά της διοργάνωσης από την Εθνική Ουαλίας του Γκάρεθ Μπέιλ με 3-1.[3]

Ολυμπιακοί Αγώνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την μεγαλύτερη διάκρισή της, η ομάδα του Βελγίου, την έχει πετύχει σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Συγκεκριμένα έχει κατακτήσει το Χρυσό μετάλλιο, το 1920, όταν διοργάνωσε τους Αγώνες. Πριν από αυτό το επίτευγμα, είχε συμμετοχή στους Αγώνες του Παρισιού το 1900, όπου κατέκτησε το Μπρούντζινο μετάλλιο της τρίτης θέσης. Στο Παρίσι το 1924, είχε ξανά μια ανεπιτυχής συμμετοχή και πήρε μέρος χωρίς επιτυχία και στους Αγώνες του 1928 στο Άμστερνταμ. Η πιο πρόσφατη συμμετοχή του Βελγίου σε Ολυμπιακούς Αγώνες είναι το 2008, στο Πεκίνο, όπου έμεινε στην Τέταρτη θέση, εκτός μεταλλίων.

Σήμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στάδιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εθνική ποδοσφαίρου του Βελγίου, έχει ως έδρα της, το Στάδιο Κινγκ Μπαουντουίν, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα της Βρυξέλλες. Η χωρητικότητά του είναι 45,200. Το συγκεκριμένο στάδιο έχει φιλοξενήσει αγώνες ράγκμπι και τέννις, εκτός από ποδόσφαιρο. Η έδρα της εθνικής Βελγίου είναι το Στάδιο Κίνγκ Μποντουέν.

Στατιστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτοι σε συμμετοχές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην λίστα με τους πρώτους ποδοσφαιριστές σε συμμετοχές, προηγείται ο Γιάν Κιούλεμανς, με 96. Ακολουθεί ο εν ενεργεία, Τίμι Σίμονς με 94, στη τρίτη θέση βρίσκεται ο Γιαν Βερτόνγκεν με 89 και στην τέταρτη θέση με 86 συμμετοχές, βρίσκονται οι Έρικ Γκέρετς και Φράνκι Φαν ντερ Ελστ. Ο Ένζο Σκίφο είναι στην 6η με 84 και 7ος βρίσκεται ο Ντάνιελ Βαν Μπούιτεν με 83.

Πρώτοι σκόρερ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπέρναρντ Βουρχούφ είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στην ιστορία της εθνικής Βελγίου, έχοντας σκοράρει 30 φορές σε 61 παιχνίδια. Τόσες φορές έχει σκοράρει και ο Πολ Βαν Χιμστ, όμως μένει δεύτερος λόγω περισσότερων συμμετοχών (81). Στην τρίτη θέση, με ένα γκολ διαφορά, ο Μαρκ Γουίλμοτς και στην τέταρτη ο Τζόσεφ Μερμάνς με 27 γκολ. Στην πέμπτη θέση με 26 τέρματα, βρίσκεται ο Ρόμπερτ Ντε Βιν.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]