Βασίλης Λεβέντης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Βασίλης Λεβέντης
Vassilis Leventis a Mar 2016 cropped.jpg
Πρόεδρος Ένωσης Κεντρώων
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
2 Μαρτίου 1992
Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
20 Σεπτεμβρίου 2015
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 2 Νοεμβρίου 1951 (1951-11-02) (65 ετών)
Μεσσήνη Μεσσηνίας, Ελλάδα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Πολιτικό κόμμα Ένωση Κεντρώων
Σύζυγος Αναστασία Μεντεσίδου
Σπουδές Πολιτικός Μηχανικός, ΕΜΠ

Ο Βασίλης Λεβέντης (Μεσσήνη Μεσσηνίας, 2 Νοεμβρίου 1951) είναι Έλληνας πολιτικός, πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων και βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βασίλης Λεβέντης γεννήθηκε το 1951 στην Μεσσήνη Μεσσηνίας. Είναι το τέταρτο παιδί του Αποστόλου και της Γρηγορίας Λεβέντη, οι οποίοι κατάγονταν από το Κορακοβούνι Αρκαδίας ο πατέρας και η μητέρα από τον Δρυμώνα Κυθήρων. Η οικογένεια Λεβέντη, μετά από καταστροφή της περιουσίας της από τους Γερμανούς κατακτητές, είχε μετοικήσει στον Πειραιά όπου ο Βασίλης Λεβέντης ολοκλήρωσε τη στοιχειώδη και μέση εκπαίδευση (το δημοτικό και το εξατάξιο γυμνάσιο).

Το 1969 εισήλθε όγδοος στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στη σχολή Πολιτικών Μηχανικών.[1] Ολοκλήρωσε τις σπουδές του με άριστα και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Μόναχο της Γερμανίας.

Ολοκλήρωσε την στρατιωτική του θητεία στο Πολεμικό Ναυτικό στη Διεύθυνση Διοικητικής Μέριμνας Ναυτικού (Δ.Δ.Μ.Ν.), στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας, ως Επίκουρος Σημαιοφόρος, την περίοδο 1976-1978.

Ομιλεί Αγγλικά και Γερμανικά.

Πολιτική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1970-1982[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια του αντιδικτατορικού αγώνα (1970-1974), που ο Βασίλης Λεβέντης ήταν φοιτητής στο Πολυτεχνείο, κατείχε πολύγραφο και με ομάδα συμφοιτητών του διένειμε προκηρύξεις, καλώντας τους Αθηναίους σε εξέγερση ενάντια στο δικτατορικό καθεστώς.

Η πρώτη ουσιαστική όμως επαφή του Βασίλη Λεβέντη με την πολιτική έγινε το 1975 όταν, ως συνεργάτης του πρώην πρύτανη του Πολυτεχνείου, Κυπριανού Μπίρη, συνέβαλε στη σύνταξη των άρθρων 21 και 24 του Συντάγματος και στη δημιουργία του προγράμματος ΔΕΠΟΣ.

Με την ενεργό πολιτική ασχολήθηκε για πρώτη φορά το 1974 ως ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ. Μετά το 1981 εκδήλωσε έντονες διαφωνίες, υπό την άποψη ότι το κόμμα μετά τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης σταδιακά απομακρυνόταν από τις αρχές του και στην ουσία συνέχιζε την πολιτική των προκατόχων του. Το 1982 έθεσε υποψηφιότητα για δήμαρχος του Πειραιά.

1983-1989[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1984 ίδρυσε το πρώτο οικολογικό κόμμα στην Ελλάδα, ενώ ο συνδυασμός που δημιούργησε με τον τίτλο «Ελεύθεροι» συμμετείχε στις Ευρωεκλογές της ίδιας χρονιάς αποσπώντας 8.816 ψήφους και ποσοστό 0,15%. Κατά δήλωσή του, εμπνεύστηκε το όνομα του κόμματος από το ομώνυμο οικολογικό κόμμα της Γερμανίας, όπου και είχε κάνει τα προηγούμενα χρόνια το μεταπτυχιακό του[2]. Το 1986 έθεσε υποψηφιότητα για δήμαρχος Αθηναίων, λαμβάνοντας 2.352 ψήφους και ποσοστό 0,57%.

Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του 1989 μετείχε ως υποψήφιος βουλευτής στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στη Β' Αθήνας, όμως με 5.212 σταυρούς προτίμησης κατατάχθηκε μόλις 29ος ανάμεσα σε 31 υποψήφιους και δεν εκλέχτηκε.[3]

1990-1992[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1990 ίδρυσε το οικολογικό κόμμα Οικολόγοι Ειρηνιστές Πράσινοι, με το οποίο συμμετείχε στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 1990. Το 1992 θα συνεργαστεί με το κόμμα Κέντρο του Γιώργου Γ. Παπανδρέου στη δημιουργία του κόμματος Ένωση Κεντρώων και Οικολόγων.

Το 1992 πραγματοποιήθηκε το ιδρυτικό συνέδριο του κόμματος Ένωση Κεντρώων και Οικολόγων, μετέπειτα γνωστού ως Ένωση Κεντρώων. Το όνομα του κόμματος επελέγη για να θυμίζει την Ένωση Κέντρου, της οποίας ιδρυτής και πρόεδρος ήταν ο Γεώργιος Παπανδρέου. Αρχικά συμπεριλάμβανε τη φράση "και Οικολόγων" η οποία όμως αργότερα αφαιρέθηκε. Σκοπός της ίδρυσης του κόμματος ήταν να στεγάσει στον κεντρώο χώρο την παραδοσιακή κοινωνική βάση του ΠΑΣΟΚ, καθώς ο Βασίλης Λεβέντης θεωρούσε πως αυτή προδόθηκε από τη μετεξέλιξη του κινήματος.

Ο Βασίλης Λεβέντης έγινε ευρύτερα γνωστός λόγω της συμμετοχής του στις αναπληρωματικές εκλογές στις 5 Απριλίου 1992 στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Αθήνας. Παρόλο που δεν εκλέχθηκε βουλευτής, ο Βασίλης Λεβέντης απέσπασε περισσότερες από 100 χιλιάδες ψήφους (114.942), αριθμός κατά πολύ μεγαλύτερος από την εκλογική δύναμη της Ένωσης Κεντρώων στην περιφέρεια.[4]

1993 - 2014[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ένωση Κεντρώων συμμετείχε σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις για το Κοινοβούλιο και το Ευρωκοινοβούλιο από το 1993. Το 1990 ίδρυσε τον τηλεοπτικό σταθμό Κανάλι 67, ο οποίος το 1993 μετονομάστηκε σε Κανάλι 40: Κοινωνική και Οικολογική Τηλεόραση Ελλάδος. Ο σταθμός στα τέλη του 2000 πουλήθηκε στον εκδότη Γιώργο Κουρή που τον μετονόμασε αρχικά σε Extra Channel και αργότερα σε Extra Channel 3. Ο Βασίλης Λεβέντης από το 2000 διατηρεί τηλεοπτική εκπομπή πολιτικού περιεχομένου στο ίδιο κανάλι, με τίτλο Πολιτικός Μαραθώνιος, που προβάλλεται σε εβδομαδιαία βάση. Αρθρογραφούσε τακτικά στην εφημερίδα Αυριανή. Φιλοξενείται συχνά από δημοσιογράφους περιφερειακών καναλιών για συνεντεύξεις και σχολιασμό της επικαιρότητας. Από το 2004 διακινεί την εφημερίδα-όργανο του κόμματος της Ένωσης Κεντρώων «Αντιδιαπλοκή».[5] Επίσης είναι ο συγγραφέας δύο βιβλίων-συλλογών δημοσιευμάτων του στην Αυριανή, τα «Εκδότες και δημοσιογράφοι, οι μεγάλες πληγές της ελληνικής κοινωνίας» και «Ανοίγουμε το αρχείο του Βασίλη Λεβέντη».

Ο Βασίλης Λεβέντης είχε προτείνει για τη θέση του πρωθυπουργού σε κυβέρνηση συνεργασίας τον Λουκά Παπαδήμο από τον Ιούνιο του 2011, πριν την ανάθεση εντολής σχηματισμού στις 10 Νοεμβρίου του 2011, της Κυβέρνησης Λουκά Παπαδήμου, όταν έφτασε σε αδιέξοδο διαχείρισης της χώρας το ελληνικό πολιτικό σύστημα, κατά την Ελληνική κρίση χρέους 2010. Μέχρι σήμερα εξακολουθεί να εκφράζει την εκτίμησή του στο πρόσωπο του Λουκά Παπαδήμου και υποστηρίζει ότι η Κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου τελούσε υπό ασφυκτική ομηρία των πολιτικών κομμάτων που τη στήριζαν, αλλιώς θα μπορούσε να παραγάγει περισσότερο και καλύτερο έργο.[6][7][8]

2015-σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις Βουλευτικές Εκλογές του Ιανουαρίου 2015, το κόμμα του Βασίλη Λεβέντη λαμβάνει 5,11% στην Α΄ Θεσσαλονίκης (δηλαδή μία μονάδα πάνω από το ΠΑΣΟΚ (4,12%) και περίπου 4 μονάδες πάνω από το ΚΙΔΗΣΟ (1,33%), ενώ στην επικράτεια το 1,79% με 110.826 πολίτες να ψηφίζουν την Ένωση Κεντρώων, όταν στις προηγούμενες εκλογές του Ιουνίου 2012 είχε περιοριστεί στο 0,28%.[9]

Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 η Ένωση Κεντρώων πέτυχε την είσοδό της στην Βουλή, όπως και ο Βασίλης Λεβέντης, 23 χρόνια μετά την ίδρυση του κόμματος, με ποσοστό 3,43% και εκλογή 9 βουλευτών. Ο Βασίλης Λεβέντης ανέλαβε καθήκοντα Βουλευτού επί την ορκωμοσία των Βουλευτών την 1η Οκτωβρίου 2015.

Βιαιοπραγίες και προσωπικές επιθέσεις εναντίον του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βασίλης Λεβέντης υποστηρίζει ότι έχει γίνει δολοφονική απόπειρα εναντίον του στην Καλλιθέα Αττικής κατά τις αναπληρωματικές εκλογές της Β' Αθηνών του 1992.[εκκρεμεί παραπομπή] Επίσης, καταγγέλλει μία δεύτερη δολοφονική απόπειρα στην περιοχή Μαλγάρων Θεσσαλονίκης στις 21 Σεπτεμβρίου 1996 (παραμονή των βουλευτικών εκλογών του 1996)[10]. Στην δεύτερη περίπτωση, νοσηλεύτηκε στο Γ.Ν.Θ. Ιπποκράτειο επί ένα μήνα.

Στις αρχές του 1994 ο τότε δημοσιογράφος - και μετέπειτα υπουργός εργασίας, πολιτισμού και εθνικής άμυνας - Πάνος Παναγιωτόπουλος κάλεσε τον Βασίλη Λεβέντη σε εκπομπή του στο κανάλι ΑΝΤ1 με εμφανή διάθεση εμπαιγμού. [11] Ο Βασίλης Λεβέντης όμως κατάφερε να κρατηθεί στο ύψος του και μάλιστα ανέφερε και σε εκείνη την εκπομπή την εκτίμησή του ότι η οικονομική πολιτική που ασκείτο στην Ελλάδα από τα δυο μεγάλα κόμματα που κυβερνούσαν μετά το 1974 οδηγεί τη χώρα σε πτώχευση, κάτι που επαληθεύτηκε το 2010. [12] Τις επόμενες ημέρες ο Πάνος Παναγιωτόπουλος δέχθηκε έντονη κριτική από τα ΜΜΕ, κλήθηκε και σε απολογία από την ΕΣΗΕΑ και τερματίστηκε η συνεργασία του με τον ΑΝΤ1.[13]

Σάτιρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αποτέλεσε αντικείμενο έντονης σάτιρας στο παρελθόν από τον Γιώργο Μητσικώστα. Ο τελευταίος όμως, κατά δήλωση του μέσω των κοινωνικών δικτύων, πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, ζήτησε συγγνώμη από τον Βασίλη Λεβέντη, καλώντας τον κόσμο να ψηφίσει το κόμμα του, την Ένωση Κεντρώων.[14]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημειώσεις και παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Οι εισαγώμενοι εις τα πανεπιστήμια και εις τας άλλας ανωτάτας σχολάς». Μακεδονία: σελ. 4. 25/10/1969. http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=124&dc=25&db=10&da=1969. Ανακτήθηκε στις 21/9/2015. 
  2. «Εκπομπή στo τοπικό κανάλι της θράκης Kosmos Channel(1993)». http://www.youtube.com/watch?v=mte_KwcSlus?t=31m26s. 
  3. Οι εκλογές της 18ης Ιουνίου 1989, Εκδόσεις Το Ποντίκι, Αθήνα 1989, σελίδα 16
  4. Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1993», Εκδόσεις Αλμανάκ, Θεσσαλονίκη 1993.
  5. http://www.antidiaploki.gr/ - Εφημερίδα Αντιδιαπλοκή
  6. Hellenic Nexus Απριλίου : Βασίλης Λεβέντης | ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ | Επίσημη ιστοσελίδα της 'Ενωσης Κεντρώων – Ας κάνουμε επανεκκίνηση!
  7. Χαράλαμπος Ξεκουκουλωτάκης (3 Νοε 2011). «Πανηγυρική δικαίωση του Βασίλη Λεβέντη». Το Ποντίκι. http://topontiki.gr/article/24518. Ανακτήθηκε στις 12 Νοε 2011. 
  8. Κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου >2λ56δ< Πολιτικό κανάλι Ένωσης Κεντρώων Youtube.com (8 Ιουν 2011) (ανακτήθηκε 12 Νοε 2011)
  9. Εθνικές Εκλογές Σεπτέμβριος 2015, Υπουργείο Εσωτερικών
  10. Δολοφονική απόπειρα Βασίλη Λεβέντη Mαλγαρα 1996
  11. Ζωντανό Προφίλ 1994 - YouTube
  12. Βασίλης Λεβέντης Οι Προφητείες 1992 - 2013 - YouTube
  13. Μαριλή Μαργωμένου (28-01-2015). «Πώς οι 17.191 ψήφοι στον Λεβέντη έγιναν 110.000». Η Καθημερινή. http://www.kathimerini.gr/801201/article/epikairothta/politikh/pws-oi-17191-yhfoi-ston-leventh-eginan-110000. Ανακτήθηκε στις 02-02-2015. 
  14. «Ο Γιώργος Μητσικώστας είναι λεβέντης! Εσύ;». https://www.youtube.com/watch?v=pxzk3awQM5o. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]