Αυτοκρατορία των Σιχ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αυτοκρατορία των Σιχ
ਸਰਕਾਰ ਖਾਲਸਾ (Sarkar-i Khalsa)

 

 

1799 – 1849


Σημαία

Σύνθημα
ਦੇਗ ਤੇਗ਼ ਫ਼ਤਿਹ (Deg Tegh Fateh)
Η Αυτοκρατορία των Σιχ στο απόγειό της (~1839)
Πρωτεύουσα Γκουτζρανβάλα (1799–1802)
Λαχώρη (1802–1849)
Γλώσσες Περσική (επίσημη)
Παντζάμπι
Θρησκεία Σιχισμός (επίσημη)
Ινδουισμός
Ισλάμ
Πολίτευμα Ομοσπονδιακή Μοναρχία
Μαχαραγιάς
 -  1801-1839 Ραντζίτ Σινγκ (πρώτος)
 -  1843-1849 Νταλίπ Σινγκ (τελευταίος)
Ιστορία
 -  Κατάκτηση της Λαχώρης 7 Ιουλίου 1799
 -  Λήξη του Β΄ Πολέμου Άγγλων και Σιχ 29 Μαρτίου 1849
Σήμερα Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας Κίνα
Ινδία Ινδία
Πακιστάν Πακιστάν

Η Αυτοκρατορία των Σιχ ήταν μεγάλη δύναμη στην ινδική υποήπειρο για το μισό του 19ου αιώνα, αναδυόμενη υπό την ηγεσία του μαχαραγιά Ραντζίτ Σινγκ, που κατέλαβε τη Λαχώρη το 1799 και ίδρυσε μια αυτοκρατορία με κέντρο την περιοχή του Παντζάμπ, του Κασμίρ και της Κιμπέρ-Πακτούνκβα (παλαιά γνωστή ως Βορειοδυτική Μεθόριος). Η αυτοκρατορία διατηρήθηκε από το 1799 ώς το 1849 (50 χρόνια). Στην ακμή της, το 19ο αιώνα, εκτεινόταν από το πέρασμα του Κιμπέρ στα δυτικά έως το δυτικό Θιβέτ στα ανατολικά, και από την περιοχή Μπαχαβαλπούρ στα νότια μέχρι την περιοχή Τζαμμού και Κασμίρ στο Βορρά.