Αμισουλπρίδη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αμισουλπρίδη
Amisulpride.svg
Amisulpride-xtal-1990-ball-and-stick-model.png
Ονομασία IUPAC
4-amino-N-[(1-ethylpyrrolidin-2-yl)methyl]-5-ethylsulfonyl-2-methoxybenzamide
Κλινικά δεδομένα
Εμπορικές ονομασίεςSolian, Barhemsys, άλλες
AHFS/Drugs.commonograph
Δεδομένα άδειας
Κατηγορία ασφαλείας κύησης
  • AU: C [1][2]
  • US: N (Δεν έχει ταξινομηθεί ακόμη) [2]
Οδοί
χορήγησης
Από το στόμα, ενδοφλεβίως
Κυκλοφορία
Κυκλοφορία
Φαρμακοκινητική
Βιοδιαθεσιμότητα48%[4][5]
Πρωτεϊνική σύνδεση16%[5]
ΜεταβολισμόςΉπαρ (ελάχιστος, κυρίως απεκκρίνεται αμετάβλητη)[5]
Βιολογικός χρόνος ημιζωής12 ώρες[4]
ΑπέκκρισηΝεφρά[4] (23–46%),[6][7] Κόπρανα[5]
Κωδικοί
Αριθμός CAS71675-85-9 N
Κωδικός ATCN05AL05
PubChemCID 2159
IUPHAR/BPS963
DrugBankDB06288 YesY
ChemSpider2074 YesY
UNII8110R61I4U YesY
KEGGD07310 YesY
ChEBICHEBI:64045 N
ChEMBLCHEMBL243712 YesY
ΣυνώνυμαAPD421
Χημικά στοιχεία
Χημικός τύποςC17H27N3O4S
Μοριακή μάζα369,48 g·mol−1
  (verify)

Η Αμισουλπρίδη είναι αντιεμετικό και αντιψυχωσικό φάρμακο που χρησιμοποιείται σε χαμηλότερες δόσεις ενδοφλεβίως για την πρόληψη και τη θεραπεία της μετεγχειρητικής ναυτίας και εμέτου και σε υψηλότερες δόσεις από το στόμα και ενδομυϊκά για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας και των οξέων ψυχωτικών επεισοδίων. Πωλείται με τα εμπορικά σήματα Barhemsys[8] (ως αντιεμετικό) και Solian, Socian, Deniban και άλλες (ως αντιψυχωσικό). Χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία της δυσθυμίας.[9]

Συνήθως ταξινομείται στα άτυπα αντιψυχωσικά. Χημικά είναι ένα βενζαμίδιο και όπως και άλλα αντιψυχωσικά βενζαμίδιου, όπως η σουλπιρίδη, σχετίζεται με υψηλό κίνδυνο αύξησης των επιπέδων στο αίμα της ορμόνης γαλουχίας προλακτίνης (προκαλώντας έτσι δυνητικά την απουσία του εμμηνορροϊκού κύκλου, διεύρυνση του μαστού, ακόμη και σε άνδρες, έκκριση μητρικού γάλακτος που δεν σχετίζεται με θηλασμό, μειωμένη γονιμότητα, ανικανότητα, πόνο στο στήθος κ.λπ. ) και χαμηλό κίνδυνο, σε σχέση με τα τυπικά αντιψυχωσικά, να προκαλέσουν διαταραχές της κίνησης.[10][11][12] Έχει επίσης βρεθεί ότι είναι μέτρια πιο αποτελεσματική στη θεραπεία της σχιζοφρένειας από άλλα κοινά χρησιμοποιούμενα αντιψυχωσικά.

Η αμισουλπρίδη πιστεύεται ότι δρα μπλοκάροντας, ή ανταγωνίζοντας, το υποδοχέα της ντοπαμίνης D2, μειώνοντας σηματοδότηση της. Η αποτελεσματικότητα της αμισουλπρίδης στη θεραπεία της δυσθυμίας και τα αρνητικά συμπτώματα της σχιζοφρένειας πιστεύεται ότι οφείλεται σε αποκλεισμό των προσυναπτικών υποδοχέων ντοπαμίνης D2. Αυτοί οι προσυναπτικοί υποδοχείς ρυθμίζουν την απελευθέρωση της ντοπαμίνης στη σύναψη, οπότε εμποδίζοντας τους, η αμισουλπρίδη αυξάνει τις συγκεντρώσεις της ντοπαμίνης στη σύναψη. Αυτή η αυξημένη συγκέντρωση ντοπαμίνης θεωρητικολογείται ότι δρα στους υποδοχείς ντοπαμίνης D1 για την ανακούφιση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων (στη δυσθυμία) και των αρνητικών συμπτωμάτων της σχιζοφρένειας.[9]

Παρουσιάστηκε από τη Sanofi-Aventis στη δεκαετία του 1990. Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας της έληξε έως το 2008 και έγιναν διαθέσιμα γενόσιμα σκευάσματα.[13] Διατίθεται στο εμπόριο σε όλες τις αγγλόφωνες χώρες εκτός από τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες.[12] Μια εταιρεία με έδρα τη Νέα Υόρκη, η LB Pharmaceuticals, ανακοίνωσε τη συνεχιζόμενη ανάπτυξη του LB-102, επίσης γνωστή ως N-μέθυλο αμισουλπρίδη, ένα αντιψυχωσικό με στόχο ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες.[14][15] Μια παρουσίαση αφίσας στην Ευρωπαϊκή Νευροψυχοφαρμακολογία[16] φαίνεται να υποδηλώνει ότι αυτή η έκδοση της αμισουλπρίδης, γνωστή ως LB-102 εμφανίζει την ίδια δέσμευση με τους D2, D3 και 5HT7 με την αμισουλπρίδη.[17][18]

Ιατρικές χρήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σχιζοφρένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε μια μελέτη του 2013 που συνέκρινε 15 αντιψυχωσικά φάρμακα στην αποτελεσματικότητα στη θεραπεία των σχιζοφρενικών συμπτωμάτων, η αμισουλπρίδη κατατάχθηκε δεύτερη και κατέδειξε υψηλή αποτελεσματικότητα, 11% πιο αποτελεσματική από την ολανζαπίνη (3η), 32-35% πιο αποτελεσματική από την αλοπεριδόλη, την κουετιαπίνη και την αριπιπραζόλη και 25% λιγότερο αποτελεσματική από την κλοζαπίνη (1η).[11] Σύμφωνα με άλλες μελέτες φαίνεται να έχει συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα με την ολανζαπίνη στη θεραπεία της σχιζοφρένειας.[19][20] Η αύξηση της αμισουλπρίδης, όπως και η αύξηση της σουλπιρίδης, έχει θεωρηθεί βιώσιμη επιλογή θεραπείας (αν και αυτό βασίζεται σε στοιχεία χαμηλής ποιότητας) σε ανθεκτικές στην κλοζαπίνη περιπτώσεις σχιζοφρένειας.[21][22] Μια άλλη πρόσφατη μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αμισουλπρίδη είναι κατάλληλη θεραπεία πρώτης γραμμής για τη διαχείριση της οξείας ψύχωσης.[23]

Άλλες χρήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αμισουλπρίδη ενδείκνυται για χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες σε ενήλικες για την πρόληψη της μετεγχειρητικής ναυτίας και εμέτου (PONV), είτε μόνη της είτε σε συνδυασμό με αντιεμετικό διαφορετικής κατηγορίας, και για τη θεραπεία της ναυτίας σε άτομα που έχουν λάβει αντιεμετική προφύλαξη με παράγοντα διαφορετικής κατηγορίας ή δεν έχουν λάβει προφύλαξη.[8]

Αντενδείξεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η χρήση αμισουλπρίδης αντενδείκνυται στις ακόλουθες καταστάσεις ασθένειας[24][10]

Ούτε συνιστάται η χρήση αμισουλπρίδης σε ασθενείς με υπερευαισθησία στην αμισουλπρίδη ή σε έκδοχα που βρίσκονται στη μορφή δοσολογίας του.

Παρενέργειες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πολύ συχνές (συχνότητα ≥10%)
Συχνές (≥1%, συχνότητα <10%)[25][24][10]
  • Υπερπρολακτιναιμία (η οποία μπορεί να οδηγήσει σε γαλακτόρροια, διεύρυνση και ευαισθησία του μαστού, σεξουαλική δυσλειτουργία κ.λπ. )
  • Αύξηση βάρους (παράγει μικρότερη αύξηση βάρους από χλωροπρομαζίνη, κλοζαπίνη, ιλοπεριδόνη, ολανζαπίνη, παλιπεριδόνη, κουετιαπίνη, ρισπεριδόνη, σερτινδόλη, ζοτεπίνη και άλλα (αν και όχι στατιστικά σημαντικά) αύξηση βάρους από την αλοπεριδόλη, τη λουρασιδόνη, τη ζιπρασιδόνη και την αύξηση βάρους περίπου όσο η αριπιπραζόλη και ασεναπίνη)[11]
  • Αντιχολινεργικές παρενέργειες (αν και δεν συνδέεται με τους μουσκαρινικούς υποδοχείς ακετυλοχολίνης και ως εκ τούτου αυτές οι παρενέργειες είναι συνήθως αρκετά ήπιες) όπως
- δυσκοιλιότητα
- ξερό στόμα
- διαταραχή στέγασης
- Θολή όραση
Σπάνιες (<1% επίπτωση)[25][24][10]
  • Δυσκρασίες αίματος όπως λευκοπενία, ουδετεροπενία και ακοκκιοκυττάρωση
  • Παράταση του διαστήματος QT (σε πρόσφατη μετα-ανάλυση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας 15 αντιψυχωσικών φαρμάκων, η αμισουλπρίδη βρέθηκε να έχει το 2ο υψηλότερο μέγεθος επίδρασης για την παράταση του διαστήματος QT[11] )

Η υπερπρολακτιναιμία είναι αποτέλεσμα του ανταγωνισμού των D2 υποδοχέων που βρίσκονται στα λακτοτροφικά κύτταρα που βρίσκονται στο πρόσθιο λοβό της υπόφυσης. Η αμισουλπρίδη έχει υψηλή τάση για την αύξηση των επιπέδων πλάσματος της προλακτίνης ως αποτέλεσμα της κακής διεισδυτικότητας δια του αιματοεγκεφαλικού φραγμού και συνεπώς την προκύπτουσα μεγαλύτερη αναλογία πληροτότητας των περιφερικών D 2 υποδοχέων σε σχέση με τους κεντρικούς D 2. Αυτό σημαίνει ότι για να επιτευχθεί η επαρκής κατάληψη (~ 60-80%[26]) των κεντρικών D 2 υποδοχέων έτσι ώστε να προκληθεί θεραπευτική του δράση μια δόση η οποία είναι αρκετή για να κορεστούν οι περιφερικοί υποδοχείς D2 , συμπεριλαμβανομένων εκείνων στην πρόσθια υπόφυση.[27][28]

  • Υπνηλία. Παράγει ελάχιστη καταστολή λόγω της απουσίας χολινεργικού, ισταμινεργικού και άλφα αδρενεργικού υποδοχέα. Είναι ένα από τα λιγότερο κατασταλτικά αντιψυχωσικά.[11]

Διακοπή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Βρετανικό Εθνικό Συνταγολόγιο συνιστά σταδιακή απόσυρση κατά τη διακοπή των αντιψυχωσικών για να αποφευχθεί το σύνδρομο οξείας απόσυρσης ή ταχεία υποτροπή.[29] Τα συμπτώματα στέρησης συνήθως περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο και απώλεια όρεξης.[30] Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν ανησυχία, αυξημένη εφίδρωση και προβλήματα ύπνου. Λιγότερο συχνά μπορεί να υπάρχει αίσθηση περιστροφής του χώρου, μούδιασμα ή μυϊκοί πόνοι. Τα συμπτώματα γενικά υποχωρούν μετά από μικρό χρονικό διάστημα.

Υπάρχουν προσωρινές ενδείξεις ότι η διακοπή των αντιψυχωσικών μπορεί να οδηγήσει σε ψύχωση.[31] Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε επανεμφάνιση της πάθησης που αντιμετωπίζεται.[32] Σπάνια μπορεί να εμφανιστεί όψιμη δυσκινησία όταν σταματήσει το φάρμακο.[30]

Υπερβολική δόση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Torsades de pointes είναι συχνό στην υπερβολική δόση.[33][34] Η αμισουλπρίδη είναι μέτρια επικίνδυνη σε υπερβολική δόση (με τα TCA να είναι πολύ επικίνδυνα και τα SSRI να είναι αρκετά επικίνδυνα).[35][36]

Αλληλεπιδράσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αμισουλπρίδη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με φάρμακα που παρατείνουν το διάστημα QT (όπως σιταλοπράμη, βουπροπιόνη, κλοζαπίνη, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, σερντιδόλη, ζιπρασιδόνη κ.λπ.),[35] μειώνουν τον καρδιακό ρυθμό και αυτά που μπορούν να προκαλέσουν υποκαλιαιμία. Παρομοίως, είναι ακατάλληλο να συνδυάζονται αντιψυχωσικά λόγω του πρόσθετου κινδύνου για όψιμη δυσκινησία και κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο.

Φαρμακολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φαρμακοδυναμική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αμισουλπρίδη λειτουργεί κυρίως ως ανταγωνιστής των υποδοχέων ντοπαμίνης D2 και D3. Έχει υψηλή συγγένεια για αυτούς τους υποδοχείς με σταθερές διαχωρισμού των 3.0 και 3.5 nM, αντίστοιχα.[37] Παρόλο που οι τυπικές δόσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ψύχωσης αναστέλλουν τη ντοπαμινεργική νευροδιαβίβαση, οι χαμηλές δόσεις αποκλείουν κατά προτίμηση τους ανασταλτικούς προσυναπτικούς αυτόματους υποδοχείς. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη διευκόλυνση της δραστηριότητας της ντοπαμίνης, και για το λόγο αυτό, η χαμηλή δόση αμισουλπρίδης έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της δυσθυμίας.

Η αμισουλπρίδη και οι συγγενείς τις σουλπιρίδη, λεβοσουλπιρίδη και σουλπρίδη έχουν αποδειχθεί ότι συνδέονται με τον υψηλής συγγένειας υποδοχέα GHB σε συγκεντρώσεις που είναι θεραπευτικά σχετικές ( IC50 = 50 nM για την αμισουλπρίδη).[38]

Οι αμισουλπρίδη, σουλτοπρίδη και σουλπιρίδη αντίστοιχα παρουσιάζουν μειωμένη in vitro συγγένεια για τον υποδοχέα D2 (IC50 = 27, 120 και 181 nM) και τον υποδοχέα D3 (IC50 = 3.6, 4.8 και 17.5 nM).[39]

Αν και ήταν μακρά ευρέως δεκτό ότι ντοπαμινεργική διαφοροποίηση είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για το αντίστοιχο αντικαταθλιπτικές και αντιψυχωσικού ιδιότητες των αμισουλπρίδη, ήταν εκ των υστέρων ότι το φάρμακο δρα επίσης ως ισχυρός ανταγωνιστής του σεροτονίνης 5-ΗΤ7 υποδοχέα (Κi = 11.5 ηΜ).[37] Αρκετά από τα άλλα άτυπα αντιψυχωσικά όπως η ρισπεριδόνη και η ζιπρασιδόνη είναι ισχυροί ανταγωνιστές του υποδοχέα 5-ΗΤ7 καθώς και εκλεκτικοί ανταγωνιστές του υποδοχέα δείχνουν οι ίδιοι αντικαταθλιπτικές ιδιότητες. Για να χαρακτηριστεί ο ρόλος του υποδοχέα 5-ΗΤ7 στις αντικαταθλιπτικές δράσεις της αμισουλπρίδη, μια μελέτη έφτιαξε knockout ποντίκιαγια τον 5-ΗΤ7 υποδοχέα. Η μελέτη διαπίστωσε ότι σε δύο ευρέως χρησιμοποιούμενα μοντέλα κατάθλιψης τρωκτικών, το τεστ ανάρτησης ουράς και το τεστ καταναγκαστικής κολύμβησης, αυτά τα ποντίκια δεν παρουσίασαν αντικαταθλιπτική ανταπόκριση κατά τη θεραπεία με αμισουλπρίδη. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι ο ανταγωνισμός του 5-ΗΤ 7 υποδοχέα μεσολαβεί στις αντικαταθλιπτικές επιδράσεις της αμισουλπρίδης.

Η αμισουλπρίδη φαίνεται επίσης να δεσμεύεται με υψηλή συγγένεια με τον υποδοχέα σεροτονίνης 5-HT2B (Ki = 13 nM), όπου δρα ως ανταγωνιστής.[37] Οι κλινικές επιπτώσεις αυτού, εάν υπάρχουν, είναι ασαφείς. Σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει ένδειξη ότι αυτή η δράση μεσολαβεί σε οποιαδήποτε από τις θεραπευτικές επιδράσεις της αμισουλπρίδης.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Australian Product Information – Solian (Amisulpride) Tablets And Solution». TGA eBS. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2020. 
  2. 2,0 2,1 «Amisulpride (Barhemsys) Use During Pregnancy». Drugs.com. 2 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2020. 
  3. «Amisulpride 100 mg Tablets - Summary of Product Characteristics (SmPC)». (emc). 5 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2020. 
  4. 4,0 4,1 4,2 Rosenzweig, P.; Canal, M.; Patat, A.; Bergougnan, L.; Zieleniuk, I.; Bianchetti, G. (2002). «A review of the pharmacokinetics, tolerability and pharmacodynamics of amisulpride in healthy volunteers». Human Psychopharmacology 17 (1): 1–13. doi:10.1002/hup.320. PMID 12404702. https://archive.org/details/sim_human-psychopharmacology_2002-01_17_1/page/n6. 
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 «Solian tablets and solution product information» (PDF). TGA eBusiness Services. Sanofi-Aventis Australia Pty Ltd. 27 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2020. 
  6. Caccia, S (May 2000). «Biotransformation of Post-Clozapine Antipsychotics Pharmacological Implications». Clinical Pharmacokinetics 38 (5): 393–414. doi:10.2165/00003088-200038050-00002. PMID 10843459. 
  7. Noble, S; Benfield, P (December 1999). «Amisulpride: A Review of its Clinical Potential in Dysthymia». CNS Drugs 12 (6): 471–483. doi:10.2165/00023210-199912060-00005. 
  8. 8,0 8,1 «Barhemsys (amisulpride) injection, for intravenous use» (PDF). U.S. Food and Drug Administration (FDA). Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2020. 
  9. 9,0 9,1 «The substituted benzamides and their clinical potential on dysthymia and on the negative symptoms of schizophrenia». Molecular Psychiatry 7 (3): 247–53. 2002. doi:10.1038/sj.mp.4001040. PMID 11920152. 
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 Rossi, S, επιμ. (2013). Australian Medicines Handbook (2013 έκδοση). Adelaide: The Australian Medicines Handbook Unit Trust. ISBN 978-0-9805790-9-3. 
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 11,5 Leucht, S; Cipriani, A; Spineli, L; Mavridis, D; Orey, D; Richter, F; Samara, M; Barbui, C και άλλοι. (September 2013). «Comparative efficacy and tolerability of 15 antipsychotic drugs in schizophrenia: a multiple-treatments meta-analysis». Lancet 382 (9896): 951–962. doi:10.1016/S0140-6736(13)60733-3. PMID 23810019. 
  12. 12,0 12,1 Brayfield, A, επιμ. (Ιουνίου 2017). «Amisulpride: Martindale: The Complete Drug Reference». MedicineComplete. Pharmaceutical Press. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2017. 
  13. De Silva, V; Hanwella, R (April 2008). «Pharmaceutical patents and the quality of mental healthcare in low- and middle-income countries». The Psychiatrist 32 (4): 121–23. doi:10.1192/pb.bp.107.015651. 
  14. «Pipeline». LB Pharmaceuticals. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2019. 
  15. «About Us». LB Pharmaceuticals. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2020. 
  16. «Data presented at 2017 ECNP meeting (European Neuropsychopharmacology, 2017, 27 (S4), S922-S923)». LB Pharmaceuticals. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2020. 
  17. «Building a translational bridge from animals to man for clinical candidate LB-102, a next-generation benzamide antipsychotic (P.101)» (PDF). LB Pharmaceuticals. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2019. 
  18. «Antipsychotic Benzamides Amisulpride and LB-102 Display Polypharmacy as Racemates, S Enantiomers Engage Receptors D2 and D3, while R Enantiomers Engage 5-HT7». ACS Omega 4 (9): 14151–4. August 2019. doi:10.1021/acsomega.9b02144. ISSN 2470-1343. PMID 31497735. 
  19. Komossa, K; Rummel-Kluge, C; Hunger, H; Schmid, F; Schwarz, S; Silveira da Mota Neto, JI; Kissling, W; Leucht, S (January 2010). «Amisulpride versus other atypical antipsychotics for schizophrenia». The Cochrane Database of Systematic Reviews (1): CD006624. doi:10.1002/14651858.CD006624.pub2. PMID 20091599. 
  20. Leucht, S; Corves, C; Arbter, D; Engel, RR; Li, C; Davis, JM (January 2009). «Second-generation versus first-generation antipsychotic drugs for schizophrenia: a meta-analysis». Lancet 373 (9657): 31–41. doi:10.1016/S0140-6736(08)61764-X. PMID 19058842. 
  21. Solanki, RK; Sing, P; Munshi, D (Oct–Dec 2009). «Current perspectives in the treatment of resistant schizophrenia». Indian Journal of Psychiatry 51 (4): 254–60. doi:10.4103/0019-5545.58289. PMID 20048449. 
  22. Mouaffak, F; Tranulis, C; Gourevitch, R; Poirier, MF; Douki, S; Olié, JP; Lôo, H; Gourion, D (2006). «Augmentation Strategies of Clozapine With Antipsychotics in the Treatment of Ultraresistant Schizophrenia». Clinical Neuropharmacology 29 (1): 28–33. doi:10.1097/00002826-200601000-00009. PMID 16518132. 
  23. Nuss, P.; Hummer, M.; Tessier, C. (2007). «The use of amisulpride in the treatment of acute psychosis». Therapeutics and Clinical Risk Management 3 (1): 3–11. doi:10.2147/tcrm.2007.3.1.3. PMID 18360610. 
  24. 24,0 24,1 24,2 Joint Formulary Committee (2013). British National Formulary (BNF) (65 έκδοση). London, UK: Pharmaceutical Press. ISBN 978-0-85711-084-8. 
  25. 25,0 25,1 Truven Health Analytics, Inc. DRUGDEX System (Internet) [cited 2013 Sep 19]. Greenwood Village, CO: Thomsen Healthcare; 2013.
  26. Brunton, L· Chabner, B (2010). Goodman and Gilman's The Pharmacological Basis of Therapeutics (12th έκδοση). New York: McGraw-Hill Professional. ISBN 978-0-07-162442-8. 
  27. McKeage, K; Plosker, GL (2004). «Amisulpride: a review of its use in the management of schizophrenia». CNS Drugs 18 (13): 933–956. doi:10.2165/00023210-200418130-00007. ISSN 1172-7047. PMID 15521794. 
  28. Natesan, S; Reckless, GE; Barlow, KB; Nobrega, JN; Kapur, S (October 2008). «Amisulpride the 'atypical' atypical antipsychotic — Comparison to haloperidol, risperidone and clozapine». Schizophrenia Research 105 (1–3): 224–235. doi:10.1016/j.schres.2008.07.005. PMID 18710798. 
  29. Joint Formulary Committee, BMJ, επιμ. (Μαρτίου 2009). «4.2.1». British National Formulary (57 έκδοση). United Kingdom: Royal Pharmaceutical Society of Great Britain. σελ. 192. ISBN 978-0-85369-845-6. Withdrawal of antipsychotic drugs after long-term therapy should always be gradual and closely monitored to avoid the risk of acute withdrawal syndromes or rapid relapse. 
  30. 30,0 30,1 Haddad, Peter· Haddad, Peter M. (2004). Adverse Syndromes and Psychiatric Drugs: A Clinical Guide (στα Αγγλικά). OUP Oxford. σελίδες 207–216. ISBN 9780198527480. 
  31. «Does antipsychotic withdrawal provoke psychosis? Review of the literature on rapid onset psychosis (supersensitivity psychosis) and withdrawal-related relapse». Acta Psychiatrica Scandinavica 114 (1): 3–13. July 2006. doi:10.1111/j.1600-0447.2006.00787.x. PMID 16774655. 
  32. Sacchetti, Emilio· Vita, Antonio (2013). Adherence to Antipsychotics in Schizophrenia (στα Αγγλικά). Springer Science & Business Media. σελ. 85. ISBN 9788847026797. 
  33. Isbister, GK; Balit, CR; Macleod, D; Duffull, SB (August 2010). «Amisulpride overdose is frequently associated with QT prolongation and torsades de pointes». Journal of Clinical Psychopharmacology 30 (4): 391–395. doi:10.1097/JCP.0b013e3181e5c14c. PMID 20531221. https://archive.org/details/sim_journal-of-clinical-psychopharmacology_2010-08_30_4/page/391. 
  34. Joy, JP; Coulter, CV; Duffull, SB; Isbister, GK (August 2011). «Prediction of Torsade de Pointes From the QT Interval: Analysis of a Case Series of Amisulpride Overdoses». Clinical Pharmacology & Therapeutics 90 (2): 243–245. doi:10.1038/clpt.2011.107. PMID 21716272. https://archive.org/details/sim_clinical-pharmacology-and-therapeutics_2011-08_90_2/page/243. 
  35. 35,0 35,1 Taylor, D· Paton, C (2012). Maudsley Prescribing Guidelines in Psychiatry (11th έκδοση). West Sussex: Wiley-Blackwell. ISBN 978-0-47-097948-8. 
  36. Levine, M; Ruha, AM (July 2012). «Overdose of atypical antipsychotics: clinical presentation, mechanisms of toxicity and management». CNS Drugs 26 (7): 601–611. doi:10.2165/11631640-000000000-00000. PMID 22668123. 
  37. 37,0 37,1 37,2 «Amisulpride is a potent 5-HT7 antagonist: relevance for antidepressant actions in vivo». Psychopharmacology 205 (1): 119–28. 2009. doi:10.1007/s00213-009-1521-8. PMID 19337725. PMC 2821721. https://archive.org/details/sim_psychopharmacology_2009-07_205_1/page/119. 
  38. Maitre, M.; Ratomponirina, C.; Gobaille, S.; Hodé, Y.; Hechler, V. (Apr 1994). «Displacement of [3H] gamma-hydroxybutyrate binding by benzamide neuroleptics and prochlorperazine but not by other antipsychotics». European Journal of Pharmacology 256 (2): 211–214. doi:10.1016/0014-2999(94)90248-8. PMID 7914168. 
  39. Blomme, Audrey; Conraux, Laurence; Poirier, Philippe; Olivier, Anne; Koenig, Jean-Jacques; Sevrin, Mireille; Durant, François; George, Pascal (2000), «Amisulpride, Sultopride and Sulpiride: Comparison of Conformational and Physico-Chemical Properties», Molecular Modeling and Prediction of Bioactivity (Springer US): 404–405, doi:10.1007/978-1-4615-4141-7_97, ISBN 9781461368571