Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας

Φίλιππος ο ΣΤ΄ (1293 - 1350) ήταν βασιλιάς της Γαλλίας (1328 - 1350), γιος του Καρόλου Βαλουά, ιδρυτή του οίκου των Βαλουά, και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας του Ανζού, εγγονός του βασιλιά Φιλίππου Γ΄.

Το 1328 πεθαίνει ο ξάδελφος του Κάρολος χωρίς διάδοχο, με τη γυναίκα του έγκυο. Υπήρχε και άλλος διεκδικητής του Γαλλικού ο θρόνου, ο βασιλιάς της Αγγλίας Εδουάρδος Γ΄, λόγω της μητέρας του. Τελικά επεκράτησε ο Φίλιππος λόγω του Σαλικού νόμου που ίσχυε στη Γαλλία και απαγόρευε την άνοδο στον θρόνο βασιλιάδων που δεν κατάγονταν απευθείας από την αρρενογονική γραμμή του Ούγου Καπέτου. Η σύζυγος του Κάρολου τελικά γέννησε κόρη και ο Φίλιππος των Βαλουά ανέβηκε στον θρόνο ως Φίλιππος ΣΤ΄ και στέφθηκε το 1328 στον Καθεδρικό ναό της Ρενς. Θέλησε να προσαρτήσει στο Γαλλικό στέμμα το βασίλειο της Ναβάρρας, αλλά δεν μπορούσε γιατί δεν είχε καμιά σχέση με τη διαδοχή της Ιωάννας της Ναβάρρας. Το έκανε με τον γραφειοκρατικό διοικητικό μηχανισμό του, αφού η Ναβάρα ήταν οικονομικά εξαρτημένη από τη Γαλλία. Έδωσε επίσημα το θρόνο της Ναβάρρας στην Ιωάννα, κόρη του βασιλιά Λουδοβίκου Ι΄, και στη συνέχεια το αντάλλαξε μαζί της παραχωρώντας της εκτάσεις στην Νορμανδία.

Παντρεύτηκε το 1313 την Ιωάννα, κόρη του Ροβέρτου Β΄, δούκα της Βουργουνδίας και της πριγκίπισσας Αγνής της Γαλλίας (νεώτερης κόρης του βασιλιά Λουδοβίκου Θ΄ του Άγιου). Η Ιωάννα, πολύ δυναμική στις μακρόχρονες εκστρατείες του συζύγου της, ήταν ο αληθινός κυβερνήτης της Γαλλίας.

Πόλεμοι με την Αγγλία και τον βασιλιά Εδουάρδο Γ΄[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρώτη επιτυχής εκστρατεία του ήταν στη Φλάνδρα, τον Αύγουστο του 1328, όπου επιτέθηκε προκειμένου να αποκαταστήσει τον Λουδοβίκο Α΄ της Φλάνδρας που είχε ανατραπεί από επαναστάτες. Με το βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδο Γ΄ οι σχέσεις ήταν αρχικά φιλικές, σχεδίαζαν μάλιστα να κάνουν μαζί Σταυροφορία (1332), κάτι που τελικά δεν έγινε. Προσφέροντας καταφύγιο στο βασιλιά της Σκωτίας Δαυίδ Β΄ (1334) και αναγγέλλοντας εκστρατεία αποκατάστασής του, εξόργισε τον Εδουάρδο. Ο πόλεμος μεταξύ τους άνοιξε το 1336. Ο Φίλιππος τακτοποίησε τα θέματα μεταξύ του Πάπα στην Αβινιόν και του αυτοκράτορα Λουδοβίκου Δ΄, ώστε ο Λουδοβίκος να διακόψει την συμμαχία του με τον Εδουάρδο (1337). Ο Εδουάρδος απάντησε προσφέροντας καταφύγιο στον πρώην έμπιστο σύμβουλο του Φιλίππου Ροβέρτο Γ΄, κόμη του Αρτουά που τον κυνηγούσε λυσσωδώς ο βασιλιάς του για θέματα πλαστογραφίας. Τότε ο Φίλιππος κήρυξε έκπτωτο τον Εδουάρδο από την περιοχή της Ακουιτανίας (1337).

Ο εκατονταετής πόλεμος ξεκίνησε πλέον επίσημα, με τη Γαλλία να έχει πολύ περισσότερα πλεονεκτήματα, γιατί εκείνη την εποχή ήταν πολύ ισχυρότερο και πλουσιότερο κράτος σε σχέση με την Αγγλία. Άγγλοι και Γάλλοι πειρατές έκαναν σποραδικές επιδρομές για αντίποινα, ιδιαίτερα οι Γάλλοι ρήμαζαν τις πόλεις της Νότιας Αγγλίας. Συγκέντρωσαν στόλο στο Σλόις, αλλά στη ναυμαχία του Σλόις το 1340, οι Άγγλοι επιτέθηκαν στο λιμάνι και κατέστρεψαν τα πλοία. Στην ξηρά ο Εδουάρδος συγκεντρώθηκε στις Κάτω Χώρες που είχε κερδίσει συμμάχους με διπλωματία. Μια επιδρομή στην Πικαρδία (1339) τελείωσε άδοξα και χωρίς καν να δώσει μάχη ο Εδουάρδος, δραπέτευσε στην Αγγλία μέσω της Φλάνδρας.

Τον Ιούλιο 1340, ο Εδουάρδος επέστρεψε και άρχισε την πολιορκία του Τουρναί. Ο Φίλιππος έφερε στρατό κατά των πολιορκητών και ο Εδουάρδος χωρίς να δώσει μάχη επέστρεψε ξανά στην Αγγλία. Σε γενικές γραμμές οι Γάλλοι ήταν σε πολύ πλεονεκτικότερη θέση σε σχέση με τα χτυπημένα από την πανώλη Αγγλικά στρατεύματα. Ο Εδουάρδος (1343) μέσω του Πάπα έκανε πρόταση ειρήνης με αντάλλαγμα να αναλάβει εξ' ολοκλήρου αυτός το δουκάτο της Ακουιτανίας, κάτι που ο Φίλιππος αμέσως αρνήθηκε.

H επόμενη επίθεση ήρθε το 1345, όταν ο Ερρίκος, δούκας του Λάνκαστερ, επέλασε και κατέλαβε την Ανγκουλέμ, ενώ δυνάμεις στη Βρετάνη υπό τον σερ Τόμας Ντάγκουορθ είχαν επιτυχίες. Οι Γάλλοι απάντησαν την άνοιξη του 1346 με μια οργανωμένη εκστρατεία κατά της Ακουιτανίας, όπου στρατός υπό τον Ιωάννη, δούκα της Νορμανδίας, πολιόρκησε τον Ερρίκο στο Εγκιγιόν. Στις προτροπές του εξόριστου Γάλλου ευγενή Γοδεφρείδου Χαρκούρ, ο Εδουάρδος επιτέθηκε στη Νορμανδία αντί της Ακουιτανίας. Οι Νορμανδοί ήταν ανέτοιμοι για πόλεμο, ενώ η κύρια μαχητική δύναμη των Γάλλων βρισκόταν επί Εγκιγιόν, φτάνοντας ως το Πουασσύ. Ο Φίλιππος επέστρεψε βιαστικά στο Παρίσι, ενώ ο Εδουάρδος προετοιμάστηκε για μάχη στο Κρεσί.

Συντριβή από τους Άγγλους[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φίλιππος αναγνώρισε τις θέσεις των Άγγλων την παραμονή της μάχης και αποφάσισε επίθεση την επόμενη μέρα. Ανέλπιστα ο Γαλλικός στρατός συνετρίβη, και ο Φίλιππος μόλις δραπέτευσε από την αιχμαλωσία. Αναβλήθηκε η πολιορκία της Εγκιγιόν και ο Νορμανδικός στρατός οπισθοχώρησε προς τα βόρεια. Ο Αγγλικός στρατός αποσύρθηκε από το Κρεσί και άρχισε να πολιορκεί το Καλαί. Οι κάτοικοι αντιστάθηκαν πεισματικά και ο Εδουάρδος περιόρισε την πολιορκία κατά μήκος της διώρυγας. Με την αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος και την λεηλασία των Νορμανδικών περιοχών μπόρεσε να κρατήσει την πολιορκία, και έτσι η πόλη παραδόθηκε το 1347. Μετά την ήττα του Κρεσί και την απώλεια του Καλαί, η κατάσταση ήταν απελπιστικά εναντίον του Φίλιππου: αρνήθηκαν να του δώσουν χρήματα να ξεκινήσει νέες εκστρατείες. Το τελικό χτύπημα το έδωσε ο Μαύρος Θάνατος το 1348, η θανατηφόρα αρρώστια που έπληξε την Γαλλία και σκότωσε το ⅓ του Γαλλικού πληθυσμού, ανάμεσα στους οποίους και την βασίλισσα Ιωάννα.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιούλιο του 1313 παντρεύτηκε την Ιωάννα, κόρη του Ροβέρτου Β΄, δούκα της Βουργουνδίας, και της πριγκίπισσας Αγνής της Γαλλίας (νεώτερης κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ του Άγιου). Παιδιά τους ήταν :

Τα υπόλοιπα παιδιά τους πέθαναν σε βρεφική ηλικία.

Μετά τον θάνατο της Ιωάννας (1348), ο Φίλιππος πραγματοποίησε δεύτερο γάμο με την Λευκή του Εβρέ, πριγκίπισσα της Ναβάρας.

Έκαναν μια κόρη, την Ιωάννα (1351 - 1371).

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Curry, Anne (2003), «O Eκατονταετής πόλεμος» New York
  • Seward, Desmond (1999), «Ο Εκατονταετής πόλεμος»
Προκάτοχος:
Κάρολος Δ΄
Βασιλιάς της Γαλλίας
1 Απριλίου 132822 Αυγούστου 1350
Διάδοχος:
Ιωάννης Β΄
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Philip VI of France της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).