Λουδοβίκος ΙΒ΄ της Γαλλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
O Λουδοβίκος ΙΒ΄της Γαλλίας

Ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ (27 Ιουνίου 1462 - 1 Ιανουαρίου 1515), ο αποκαλούμενος πατέρας του λαού, ήταν ο 35ος βασιλιάς της Γαλλίας και ο μοναδικός μονάρχης από τον κλάδο Βαλουά - Ορλεάνης του Οίκου των Βαλουά (1498-1515). Γιος του Καρόλου δούκα της Ορλεάνης και της Μαρίας του Κλέβ που διαδέχθηκε τον πατέρα του σαν δούκας της Ορλεάνης (1465), διάδοχος του ξαδέλφου του Καρόλου Η', που πέθανε χωρίς αρσενικούς απογόνους.

Προβλήματα με τους γάμους του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1476 παντρεύτηκε την Ιωάννα της Γαλλίας (1464-1505), κόρη του Λουδοβίκου ΙΑ' από τη δεύτερη σύζυγό του.

Αφού ο προκάτοχος του είχε πεθάνει άτεκνος, απαρνήθηκε τον γάμο του με την Ιωάννα, προκειμένου να παντρευτεί την Άννα της Βρεττάνης, κόρης και διαδόχου του δούκα Φραγκίσκου Β' της Βρεττάνης και να την ενσωματώσει στο βασίλειο του. Δεν είχε όμως καθόλου νόμιμα δικαιώματα που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει για να διαλύσει τον γάμο του. Δεν μπορούσε να βρει έγγραφα που να αποδεικνύουν την συγγένεια του με την Ιωάννα, αφού αυτός ήταν ο σημαντικότερος λόγος της εποχής του για την διάλυση των γάμων, ούτε μπορούσε να βρει αποδεικτικά έγγραφα που να πιστοποιούν ότι τέλεσε τον γάμο σε ηλικία 13 ετών ή την ηλικία του, αφού η νόμιμη ηλικία για γάμο στον άντρα ήταν το 14ο έτος, και αποφάσισε να καταφύγει σε άλλες ύπουλες μεθόδους.

Ο Λουδοβίκος κατηγόρησε την Ιωάννα ότι ήταν σωματικά ελαττωματική και ανίκανη να εκπληρώσει τα συζυγικά της καθήκοντα. Η Ιωάννα εξοργισμένη απήγγειλε βαριές κατηγορίες γι' αυτόν και τον πατέρα του. Αν και η Ιωάννα είχε με το μέρος της όλα τα νόμιμα δικαιώματα και η θέση του Λουδοβίκου ήταν πολύ δύσκολη, ο Πάπας πήρε το μέρος του και νομιμοποίησε την διάλυση του γάμου. Η Ιωάννα εξοργίστηκε πάλι και τον ειρωνεύτηκε με νέες κατηγορίες.

Ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ είχε μια αμφιλεγόμενη θέση στην ιστορία, αφού τοποθετείται στην θέση ακμής μεταξύ των μεσαιωνικών βασιλέων και αυτών της Αναγέννησης. Μετά τον θάνατο της Άννας, παντρεύτηκε (1514) την Μαρία Τυδώρ (1496 - 1533), κόρη του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας, προκειμένου να αποκτήσει διάδοχο και δικαιώματα πάνω στον Αγγλικό θρόνο. Ο μόνος γάμος που ήταν γι' αυτόν γόνιμος ήταν με την Άννα της Βρεττάνης, που του έφερε δύο κόρες :

Έστρεψε την προσοχή του κατά της αριστοκρατίας προκειμένου να ισχυροποιήσει τις θέσεις του. Στην Σύνοδο του Μπλουά (1499), και της Λυών (1510), αποφάσισε ενίσχυση των βασιλικών δικαιωμάτων ακόμα και εις βάρος του νομοθετικού πλαισίου.

Κατάληψη του Μιλάνου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήθελε να καταλάβει το Μιλάνο, από το οποίο είχε κληρονομικά δικαιώματα λόγω της γιαγιάς του, Βαλεντίνα Βισκόντι. Έκανε μια σειρά εκστρατειών κατά της Ιταλίας και κατάφερε να το καταλάβει (1499) από τον μεγάλο αντίπαλο του, Λουδοβίκο Σφόρτσα, και έμεινε υπό την Γαλλική κατοχή για 12 χρόνια.

Κατάφερε να νικήσει και την Βενετία στην αποφασιστική μάχη του Ανιαντέλο (1509). Τα πράγματα γι' αυτόν έγιναν πολύ δύσκολα με την άνοδο στον παπικό θρόνο (1510) του πολεμοχαρούς Ιουλίου Β΄, που σχημάτισε την Καθολική Λίγκα της Ιταλίας, που ήθελε να αντιταχθεί με κάθε τρόπο στις Γαλλικές φιλοδοξίες. Διώχθηκε τελικά (1513) από το Μιλάνο από τους Ελβετούς, ενώ έχασε και τα δικαιώματα του στον θρόνο της Νάπολης (1504).

Πέθανε κερδίζοντας τον τίτλο του πατέρα του λαού, ενώ τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στο κενό διαδοχής του ήταν πολύ μεγάλο, αλλά όχι μικρότερο από αυτό που υπήρχε όταν ανέβηκε ο ίδιος στον θρόνο. Λόγω του Σαλικού νόμου, δεν μπορούσε να τον διαδεχθεί η κόρη του με τον σύζυγο της και ο θρόνος πέρασε αναγκαστικά στον ξάδελφο του Φραγκίσκο.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αγγλική Wikipedia
  • Baumgartner, Frederic J., Louis XII New York: St.Martin's Press, 1996.
Προκάτοχος:
Κάρολος Η'
Βασιλιάς της Γαλλίας
7 Απριλίου14981 Ιανουαρίου 1515
Διάδοχος:
Φραγκίσκος Α΄