Κάρολος Β΄ της Νάπολης
 |
|
| Βασιλιάς της Νάπολης | |
|---|---|
| Περίοδος εξουσίας | |
| 7 Ιανουαρίου 1285 - 8 Μαΐου 1309 | |
| Προκάτοχος | Κάρολος ο Ανδεγαυός |
| Διάδοχος | Ροβέρτος της Νάπολης |
| Σύζυγος | Μαρία της Ουγγαρίας |
| Επίγονοι | Κάρολος Μαρτέλος της Ουγγαρίας Άγιος Λουδοβίκος της Τουλούζης Ροβέρτος της Νάπολης Φίλιππος Α΄ του Τάραντα Ραϋμόνδος Βερεγκάριος της Άντρια Ιωάννης της Γκραβίνα Μαργαρίτα, κόμισσα του Ανζού Ελεονώρα του Ανζού και άλλοι |
| Βασιλικός Οίκος | Οίκος του Ανζού-Σικελίας |
| Πατέρας | Κάρολος ο Ανδεγαυός |
| Μητέρα | Βεατρίκη της Προβηγκίας |
| Γέννηση | 1254 |
| Θάνατος | 8 Μαΐου 1309 Νάπολη, Βασίλειο της Νάπολης |
Ο Kάρολος Β΄ ο Χωλός (Γαλλικά: Charles d'Anjou) (1254 - 8 Μαΐου 1309) ήταν Βασιλιάς της Νάπολης (1295 - 1302), μεγαλύτερος γιος του βασιλιά της Νάπολης Καρόλου Α΄ του Ανδεγαυού και της Βεατρίκης της Προβηγκίας.
Κατά τους Σικελικούς Εσπερινούς, Συνελήφθη το 1284 στη ναυμαχία της Νάπολης από τον Ρογήρο ντε Λαούρια. Όταν πέθανε ο πατέρας του (1285) ήταν αιχμάλωτος στην αυλή του βασιλιά της Αραγωνίας Πέτρου Γ΄. Ελευθερώθηκε το 1288 με τη μεσολάβηση του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου A΄.
Προσπάθησε να πείσει τον ξάδελφο του, Κάρολο του Βαλουά, να αποκηρύξει το βασίλειο της Αραγωνίας, που δόθηκε σε αυτόν από τον Πάπα Μαρτίνο Δ΄, για 20.000 ασημένιες λίρες και να τιμωρήσει τον Πέτρο που είχε επιτεθεί στην Σικελία. Ο Κάρολος Βαλουά σε συμμαχία με τον βασιλιά της Καστίλης άνοιξε την Αραγωνική Σταυροφορία.
Ο Αλφόνσος Γ΄ της Αραγωνίας πιέστηκε να δεχτεί την Συνθήκη του Ταρασκόν, να αποσύρει τα στρατεύματα που είχε στείλει για να βοηθήσουν τον αδελφό του Ιάκωβο Β΄ στην Σικελία και να αποκηρύξει τα δικαιώματα του στο νησί. Ο Αλφόνσος πέθανε άτεκνος (1291), και έτσι ο Ιάκωβος έσπευσε ταχύτατα να αναλάβει τον θρόνο της Αραγωνίας, αφήνοντας την Σικελία στον μικρό αδελφό του, Φρειδερίκο. Νέος πάπας εξελέγη ο Βονιφάτιος Η΄ (1294) με την υποστήριξη του Καρόλου και εξανάγκασε τον Ιάκωβο να υπογράψει την ταπεινωτική συνθήκη του Ανάνι (1295), να παντρευτεί την κόρη του Καρόλου, Λευκή, και να αφήσει την Ανδεγαυική δυναστεία να βασιλεύσει μόνη της στην Σικελία.
Η Σικελία ανακτήθηκε ξανά (1302) από τον οίκο της Αραγωνίας και δόθηκε προίκα στην Ελεονώρα, κόρη του Καρόλου Β΄, η οποία παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο. Προσκάλεσε στην αυλή του τους πρίγκιπες της Αχαΐας Φίλιππο της Σαβοΐας και Ισαβέλλα Βιλλεαρδουίνου (1306), αφαιρώντας τους το χρίσμα λόγω ανυπακοής, αφού η Ισαβέλλα προχώρησε σε τρίτο γάμο παρά την θέληση του, και δίνοντας το στον τέταρτο γιο του, Φίλιππο. Στην Νάπολη διάδοχος του ήταν ο τρίτος γιος του, Ροβέρτος (1309 - 1343).
Κληρονόμοι [Επεξεργασία]
Το 1270, παντρεύτηκε την Μαρία της Ουγγαρίας, κόρη του βασιλιά Στεφάνου Ε΄ της Ουγγαρίας και έκαναν 14 παιδιά, τα περισσότερα εκ των οποίων πέθαναν σε πολύ μικρές ή νεαρότατες ηλικίες. Μεταξύ αυτών είναι:
- Κάρολος Μαρτέλος της Ουγγαρίας
- Μαργαρίτα του Ανζού
- Άγιος Λουδοβίκος της Τουλούζης
- Ροβέρτος ο Σοφός
- Φίλιππος Α΄ του Τάραντα
- Ραϋμόνδος Βερεγκάριος της Άντρια
- Ελεονώρα του Ανζού
- Μαρία (1290 - 1346) που παντρεύτηκε τον βασιλιά Σάντσο της Μαγιόρκα
- Ιωάννης της Γκραβίνα, δούκας του Δυρραχίου (1294 - 1336)
| Προκάτοχος: Κάρολος Α΄ της Σικελίας |
Βασιλιάς της Νάπολης 1285–1309 |
Διάδοχος: Ροβέρτος ο Σοφός |
| Προκάτοχος Κάρολος Α΄ της Σικελίας |
Πρίγκηπας της Αχαΐας 1278–1285 |
Διάδοχος Ισαβέλλα Βιλλεαρδουίνη |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charles II of Naples της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Armorial de la maison d'Anjou-Sicile της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
