Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1958)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το 1958 διεξήχθη το 9ο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1. Ξεκίνησε στις 19 Ιανουαρίου (Γκραν Πρι Αργεντινής) και ολοκληρώθηκε στις 19 Οκτωβρίου, (Γκραν Πρι Μαρόκου). Νικητής ήταν ο Μάικ Χόθορν, με Φερράρι. Την χρονιά αυτή, παράλληλα με το πρωτάθλημα οδηγών, διεξήχθη για πρώτη φορά και πρωτάθλημα για τους κατασκευαστές. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Βάνγουολ. Η χρονιά αυτή σημαδεύτηκε από διάφορα τραγικά περιστατικά στον κόσμο της Φόρμουλα 1.

Σύνοψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με βάση τους κανονισμούς που ίσχυσαν από τη χρονιά εκείνη, το μικρότερο επιτρεπτό μήκος της διαδρομής που θα διένυαν τα μονοθέσια έπρεπε να ήταν 300 χιλιόμετρα ή η διάρκεια του αγώνα να μην υπερβαίνει τις 2 ώρες. Μια δεύτερη σημαντική αλλαγή είχε να κάνει με τα καύσιμα, αφού από εκείνη τη χρονιά χρησιμοποιήθηκαν καύσιμα με βάση τοπετρέλαιο.

Στο πρωτάθλημα οδηγών, ο Μάικ Χόθορν κατάφερε να τερμάτισε πρώτος, αν και είχε νικήσει μόνο στον αγώνα της Γαλλίας. Δεύτερος ήταν ο Στέρλινγκ Μος και τρίτος ο Τόνι Μπρουκς. Ο Μος ξεκίνησε με νίκη στην Αργεντινή, αλλά όχι με την ομάδα της Βάνγουολ αλλά με αυτή της Κούπερ-Κλίμαξ. Στο Μονακό την νίκη πήρε ο Μορίς Τρεντινιάν. Ο Μος κατάφερε να νικήσει με τη Βάνγουολ στην Ολλανδία, στην Πορτογαλία και στο Μαρόκο, ενώ ο Τόνι Μπρουκς νίκησε στο Βέλγιο, στη Γερμανία και στην Ιταλία. Στη Βρετανία νικητής ήταν ο Πήτερ Κόλλινς. Αν και ο Χόθορν είχε μόνο την νίκη στη Γαλλία, κατάφερε να τερματίσει δεύτερος σε Βέλγιο, Βρετανία, Πορτογαλία, Ιταλία και Μαρόκο και τρίτος στην Αργεντινή, ενώ πέτυχε και σε τέσσερις αγώνες τον ταχύτερο γύρο. Με αυτά τα αποτελέσματα κατάφερε να περάσει στη πρώτη θέση της βαθμολογίας. Αντίθετα, στο πρωτάθλημα των κατασκευαστών, που εντάχθηκε για πρώτη φορά στο πρόγραμμα της Φόρμουλα ένα, νικήτρια ήταν η ομάδα της Βάνγουολ. Τέλος στο Indianapolis 500 νικητής ήταν ο Τζίμι Μπράιαν.

Η χρονιά αυτή σημαδεύτηκε από αρκετούς θανάτους οδηγών. Ο Λουίτζι Μούσο σκοτώθηκε στο Γκραν Πρι της Γαλλίας, ενώ ο Πήτερ Κόλλινς σε αυτό της Γερμανίας. Στο τελευταίο Γκραν Πρι της σαιζόν σκοτώθηκε ο Στιούαρτ Λιούις-Έβανς, ενώ και ο πρωταθλητής Μάικ Χόθορν σκοτώθηκε λίγους μήνες μετά το τέλος του πρωταθλήματος, στις 22 Ιανουαρίου του 1959. Ένα διαφορετικό γεγονός πάντως, ήταν η συμμετοχή της Μαρία Τεράζα ντε Φίλιππις σε 4 αγώνες του πρωταθλήματος, κάτι που την κάνει την πρώτη γυναίκα που πήρε μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1.

Αγώνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1958 διοργανώθηκαν 11 αγώνες. Από τους αγώνες της προηγούμενης χρονιάς δεν υπήρχε αυτός στην Πεσκάρα. Επανήλθαν οι αγώνες σε Βέλγιο και Ολλανδία, ενώ προστέθηκαν και δύο νέοι αγώνες σε Πορτογαλία και, για πρώτη φορά σε χώρα της Αφρικής, στο Μαρόκο. Επίσης, το Γαλλικό Γκραν Πρι επέστρεψε ξανά στη Ρενς, και το Βρετανικό στο Σίλβερστοουν.

Οι αγώνες και οι νικητές:


Αγώνας Πίστα Ημερομηνία Ταχύτερος Γύρος Νικητής Ομάδα
1 Flag of Argentina.svg Γκραν Πρι Αργεντινής Autódromo Juan y Óscar Gálvez 19 Ιανουαρίου Flag of Argentina.svg Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Flag of the United Kingdom.svg Στέρλινγκ Μος Flag of the United Kingdom.svg Cooper-Climax
2 Flag of Monaco.svg Γκραν Πρι Μονακό Circuit de Monaco 18 Μαΐου Flag of the United Kingdom.svg Μάικ Χόθορν Flag of France.svg Μορίς Τριντιγνάντ Flag of the United Kingdom.svg Cooper-Climax
3 Flag of the Netherlands.svg Γκραν Πρι Ολλανδίας Circuit Zandvoort 26 Μαΐου Flag of the United Kingdom.svg Στέρλινγκ Μος Flag of the United Kingdom.svg Στέρλινγκ Μος Flag of the United Kingdom.svg Vanwall
4 Flag of the United States.svg Indianapolis 500 Indianapolis Motor Speedway 30 Μαΐου Flag of the United States.svg Τόνι Μπετενχάουζεν Flag of the United States.svg Τζίμι Μπράιαν Flag of the United States.svg Epperly-Offenhauser
5 Flag of Belgium.svg Γκραν Πρι Βελγίου Circuit de Spa-Francorchamps 15 Ιουνίου Flag of the United Kingdom.svg Μάικ Χόθορν Flag of the United Kingdom.svg Τόνι Μπρουκς Flag of the United Kingdom.svg Vanwall
6 Flag of France.svg Γκραν Πρι Γαλλίας Reims-Gueux 6 Ιουλίου Flag of the United Kingdom.svg Μάικ Χόθορν Flag of the United Kingdom.svg Μάικ Χόθορν Flag of Italy.svg Ferrari
7 Flag of the United Kingdom.svg Γκραν Πρι Βρετανίας Silverstone Circuit 19 Ιουλίου Flag of the United Kingdom.svg Μάικ Χόθορν Flag of the United Kingdom.svg Πήτερ Κόλλινς Flag of Italy.svg Ferrari
8 Flag of Germany.svg Γκραν Πρι Γερμανίας Nürburgring 3 Αυγούστου Flag of the United Kingdom.svg Στέρλινγκ Μος Flag of the United Kingdom.svg Τόνι Μπρουκς Flag of the United Kingdom.svg Vanwall
9 Flag of Portugal.svg Γκραν Πρι Πορτογαλίας Circuito da Boavista 24 Αυγούστου Flag of the United Kingdom.svg Μάικ Χόθορν Flag of the United Kingdom.svg Στέρλινγκ Μος Flag of the United Kingdom.svg Vanwall
10 Flag of Italy.svg Γκραν Πρι Ιταλίας Autodromo Nazionale Monza 7 Σεπτεμβρίου Flag of the United States.svg Φιλ Χιλ Flag of the United Kingdom.svg Τόνι Μπρουκς Flag of the United Kingdom.svg Vanwall
11 Flag of Morocco.svg Γκραν Πρι Μαρόκου Ain-Diab 19 Οκτωβρίου Flag of the United Kingdom.svg Στέρλινγκ Μος Flag of the United Kingdom.svg Στέρλινγκ Μος Flag of the United Kingdom.svg Vanwall

Βαθμολογία Κατασκευαστών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για πρώτη χρονία διοργανώθηκε πρωτάθλημα κατασκευατών. Στη βαθμολογία μετρούσαν τα καλύτερα έξι αποτελέσματα κάθε κατασκευαστή.

Θέση Κατασκευαστής Βαθμοί
1 Flag of the United Kingdom.svg Vanwall 48 (57)
2 Flag of Italy.svg Scuderia Ferrari 40 (57)
3 Flag of the United Kingdom.svg Cooper-Climax 31
4 Flag of the United Kingdom.svg British Racing Motors (BRM) 18
5 Flag of Italy.svg Maserati 6
6 Flag of the United Kingdom.svg Lotus-Climax 3
7 Flag of the United Kingdom.svg Connaught 0
8 Flag of Italy.svg Officine Specializate Costruzione Automobili (OSCA) 0
9 Flag of Germany.svg Porsche 0

Βαθμολογία Οδηγών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι 5 πρώτες θέσεις βαθμολογούνταν με 8, 6, 4, 3 και 2, ενώ 1 επιπλέον βαθμό έπαιρνε ο οδηγός με τον ταχύτερο γύρο. Αυτή τη φορά δε μοιράζονταν οι βαθμοί σε περίπτωση αντικατάστασης του οδηγού. Στη τελική κατάταξη μετρούσαν τα 6 καλύτερα αποτελέσματα. Από τους 85 οδηγούς οι παρακάτω 21 βαθμολογήθηκαν ενώ συνολικά 52 κατάφεραν να τερματίσουν σε κάποιο αγώνα.

Στη παρακάτω βαθμολογία δεν περιλαμβάνεται το όνομα του Μπρους ΜακΛάρεν. Αν και στο Γκραν Πρι της Γερμανίας πήρε μέρος και τερμάτισε στη 5η θέση (2 βαθμοί), το αποτέλεσμα δεν μέτρησε στο πρωτάθλημα, καθώς για λόγους μεγαλύτερης συμμετοχής, στον αγώνα είχε επιτραπεί να λάβουν μέρος και αυτοκίνητα που έτρεχαν κάτω από κανόνες της Φόρμουλα 2. Τέτοια ήταν και η Cooper-Climax που χρησιμοποιούσε ο μετέπειτα δημιουργός της ομάδας της ΜακΛάρεν.

Οδηγός Ομάδα Βαθμοί
1 Flag of the United Kingdom.svg Μάικ Χόθορν Ferrari 42 (49)
2 Flag of the United Kingdom.svg Στέρλινγκ Μoς Vanwall 41
3 Flag of the United Kingdom.svg Τόνι Μπρουκς Vanwall 24
4 Flag of the United Kingdom.svg Ρόι Σαλβαντόρι Cooper-Climax 15
5 Flag of the United Kingdom.svg Πήτερ Κόλλινς Ferrari 14
6 Flag of the United States.svg Χάρι Σχελ BRM 14
7 Flag of France.svg Μορίς Τριντιγναντ Cooper-Climax 12
8 Flag of Italy.svg Λουίτζι Μούσο Ferrari 12
9 Flag of the United Kingdom.svg Στιούαρτ Λιούις-Έβανς Vanwall 11
10 Flag of the United States.svg Φιλ Χιλ Ferrari 9
11 Flag of France.svg Ζαν Μπεχρά BRM 9
12 Flag of Germany.svg Βόλφγκανγκ φον Τρίπς Ferrari 9
13 Flag of the United States.svg Τζίμι Μπραίαν Epperly-Offenhauser 8
14 Flag of Argentina.svg Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Maserati 7
15 Flag of the United States.svg Τζορτζ Έιμικ Epperly-Offenhauser 6
16 Flag of the United States.svg Τζόνυ Μπόιντ Kurtis-Offenhauser 4
17 Flag of the United States.svg Τόνι Μπετενχάουζεν Epperly-Offenhauser 4
18 Flag of Australia.svg Τζακ Μπράμπαμ Cooper-Climax 3
19 Flag of the United Kingdom.svg Κλιφ Άλισον Lotus-Climax 3
20 Flag of Sweden.svg Γιόακιμ Μπονιέρ BRM 3
21 Flag of the United States.svg Τζιμ Ράθμαν Watson-Offenhauser 2
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 1958 Formula One season της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).