Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1953)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το 1953 διεξήχθη το 4ο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1. Ξεκίνησε στις 18 Ιανουαρίου από την Αργεντινή και ολοκληρώθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου, στην Ιταλία. Νικητής ήταν, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, ο Αλμπέρτο Ασκάρι με Φερράρι.

Σύνοψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πρωτάθλημα, όπως και την προηγούμενη χρονιά, διοργανώθηκε με τους κανόνες της Φόρμουλα 2 (εκτός από το Indianapolis 500). Αν και ο Φάντζιο -που επέστρεψε μετά από τον σοβαρό τερυματισμό του το 1952 - οδηγώντας μια Maserati κατάφερε να βγει δεύτερος, νικώντας τον τελευταίο αγώνα στην Ιταλία, η Φερράρι ήταν και πάλι το καλύτερο αυτοκίνητο, νικώντας στά 7 από τα 8 ευρωπαϊκά γκραν πρι. Ο Ασκάρι μάλιστα, κατάφερε να διευρύνει το ρεκόρ του, μένοντας αήττητος για 9 συνεχόμενους αγώνες, μέχρι την Γαλλία, όπου νικητής ήταν ο Μάικ Χόθορν. Στη Γερμανία νικητής ήταν ο Τζουζέπε Φαρίνα, ενώ στο Σίλβερστόουν ο Ασκάρι και ο Γκονσάλες μοιράστηκαν τον βαθμό του ταχύτερου γύρου. Νικητής στο Indianapolis 500 ήταν ο Μπιλ Βούκοβιτς.

Αγώνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την χρονιά αυτή είχαμε για πρώτη φορά ένα γκραν πρι εκτός Ευρώπης (χωρίς φυσικά να μετράμε σε αυτό το Indianapolis 500), αυτό της Αργεντινής, στο οποίο πήραν μέρος οι μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες. Το γκραν πρι της Αργεντινής διεξήχθη στις αρχές του χρόνου, με το πρωτάθλημα να διακόπτετε στη συνέχεια για 5 μήνες. Επίσης διάφοροι άλλοι ανεπίσημοι αγώνες διεξήχθησαν την ίδια χρονιά, με παρόμοιους όρους.

Οι επίσημοι αγώνες και οι νικητές τους:

Αγώνας Πίστα Ημερομηνία Ταχύτερος Γύρος Νικητής Ομάδα Ελαστικά
1 Flag of Argentina.svg Γκραν Πρι Αργεντινής Autódromo Juan y Óscar Gálvez 18 Ιανουαρίου Flag of Italy.svg Αλμπέρτο Ασκάρι Flag of Italy.svg Αλμπέρτο Ασκάρι Flag of Italy.svg Ferrari Pirelli
2 Flag of the United States.svg Indianapolis 500 Indianapolis Motor Speedway 30 Μαΐου Flag of the United States.svg Μπιλ Βούκοβιτς Flag of the United States.svg Μπιλ Βούκοβιτς Flag of the United States.svg Kuzma-Offenhauser Firestone
3 Flag of the Netherlands.svg Γκραν Πρι Ολλανδίας Circuit Zandvoort 7 Ιουνίου Flag of Italy.svg Λουίτζι Βιλορέσι Flag of Italy.svg Αλμπέρτο Ασκάρι Flag of Italy.svg Ferrari Pirelli
4 Flag of Belgium.svg Γκραν Πρι Βελγίου Circuit de Spa-Francorchamps 21 Ιουνίου Flag of Argentina.svg Χοσέ Φροϊλάν Γκονσάλες Flag of Italy.svg Αλμπέρτο Ασκάρι Flag of Italy.svg Ferrari Pirelli
5 Flag of France.svg Γκραν Πρι Γαλλίας Reims-Gueux 5 Ιουλίου Flag of Argentina.svg Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Flag of the United Kingdom.svg Μάικ Χόθορν Flag of Italy.svg Ferrari Pirelli
6 Flag of the United Kingdom.svg Γκραν Πρι Βρετανίας Silverstone Circuit 18 Ιουλίου Flag of Italy.svg Αλμπέρτο Ασκάρι /
Flag of Argentina.svg Χοσέ Φροϊλάν Γκονσάλες
Flag of Italy.svg Αλμπέρτο Ασκάρι Flag of Italy.svg Ferrari Pirelli
7 Flag of Germany.svg Γκραν Πρι Γερμανίας Nürburgring 2 Αυγούστου Flag of Italy.svg Αλμπέρτο Ασκάρι Flag of Italy.svg Τζουζέπε Φαρίνα Flag of Italy.svg Ferrari Pirelli
8 Flag of Switzerland.svg Γκραν Πρι Ελβετίας Circuit Bremgarten 23 Αυγούστου Flag of Italy.svg Αλμπέρτο Ασκάρι Flag of Italy.svg Αλμπέρτο Ασκάρι Flag of Italy.svg Ferrari Pirelli
9 Flag of Italy.svg Γκραν Πρι Ιταλίας Autodromo Nazionale Monza 13 Σεπτεμβρίου Flag of Argentina.svg Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Flag of Argentina.svg Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Flag of Italy.svg Maserati Pirelli

Βαθμολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι 5 πρώτες θέσεις βαθμολογούνταν με 8, 6, 4, 3 και 2, ενώ 1 επιπλέον βαθμό έπαιρνε ο οδηγός με τον ταχύτερο γύρο. Σε περίπτωση αντικατάστασης του οδηγού με άλλον, οι δυό τους μοιράζονταν τους βαθμούς. Μόνο τα καλύτερα 4 αποτελέσματα μετρούσαν στη τελική βαθμολογία κάθε οδηγού. Από τους 104 οδηγούς που πήραν μέρος, οι παρακάτω 19 κατάφεραν να πάρουν βαθμούς, ενω συνολικά 63 κατάφεραν να τερματίσουν σε κάποιο από τους αγώνες.

Οδηγός Ομάδα Βαθμοί
1 Flag of Italy.svg Αλμπέρτο Ασκάρι Φερράρι 34,5 (46,5)
2 Flag of Argentina.svg Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Maserati 28 (29,5)
3 Flag of Italy.svg Τζουζέπε Φαρίνα Φερράρι 26 (32)
4 Flag of the United Kingdom.svg Μάικ Χόθορν Φερράρι 19 (27)
5 Flag of Italy.svg Λουίτζι Βιλορέσι Φερράρι 17
6 Flag of Argentina.svg Χοσέ Φροϊλάν Γκονσάλες Maserati 13,5 (14,5)
7 Flag of the United States.svg Μπιλ Βούκοβιτς Kurtis Kraft-Offenhauser 9
8 Flag of Switzerland.svg Τόουλο ντε Γραφενριέντ Maserati 7
9 Flag of Italy.svg Φελίς Μπονέτο Maserati 6.5
10 Flag of the United States.svg Αρτ Κρος Kurtis Kraft-Offenhauser 6
11 Flag of Argentina.svg Ονόφρε Μαριμόν Maserati 4
12 Flag of France.svg Μορίς Τριντιγνάντ Gordini 4
13 Flag of the United States.svg Σαμ Χανκς Kurtis Kraft-Offenhauser 2
14 Flag of the United States.svg Ντουέιν Κάρτερ Kurtis Kraft-Offenhauser 2
15 Flag of Argentina.svg Όσκαρ Αλφρέδο Γκάλβες Maserati 2
16 Flag of the United States.svg Τζακ Μακγκράθ Kurtis Kraft-Offenhauser 2
17 Flag of Germany.svg Χέρμαν Λανγκ Maserati 2
18 Flag of the United States.svg Φρεντ Αγκαμπασιάν Kurtis Kraft-Offenhauser 1,5
19 Flag of the United States.svg Πόλ Ρούσο Kurtis Kraft-Offenhauser 1,5
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 1953 Formula One season της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).