Το 1954 διεξήχθη το 5ο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1. Ξεκίνησε στις 17 Ιανουαρίου από την Αργεντινή και ολοκληρώθηκε στις 24 Οκτωβρίου, στην Ισπανία, μετά από 9 αγώνες. Νικητής ήταν ο Χουάν Μανουέλ Φάντζιο.
Η Mercedes-Benz W 196, Μουσείο "Juan Manuel Fangio", Balcarce, Αργεντινή
Την χρονιά αυτή υπήρχαν σημαντικές αλλαγές στους κανονισμούς, με την FIA να επιτρέπει την χρησιμοποίηση αυτοκινήτων με κινητήρα 2,5 λίτρων. Από το Γαλλικό γκραν πρι, η Μερτσέντες αποφασίζει την επιστροφή της στο πρωτάθλημα, με ένα αυτοκίνητο διαφορετικό από ό,τι είχε εμφανιστεί μέχρι τότε από άποψη σχεδίασης. Η Mercedes-Benz W 196 είχε οκτακύλινδρο κινητήρα 2,5 λίτρων, ενώ οι ρόδες ήταν καλυμμένες. Ο Φάντζιο ξεκίνησε δυναμικά το πρωτάθλημα αγωνιζόμενος με την ομάδα της Maserati, σημειώνοντας δύο νίκες στα πρώτα δύο Ευρωπαϊκά γκραν πρι, εν αναμονή της εισόδου της Μερτσέντες. Από εκεί και μετά, πέρασε στην ομάδα της Μερτσέντες με την οποία νίκησε στο Γαλλικό γκραν πρι. Η Φερράρι με τον Γκονζάλεζ νίκησε στο Σίλβερστόουν, εκμεταλλευόμενη τα προβλήματα που δημιουργούσε το πρωτοποριακό κατά τ' άλλα αμάξωμα στη Μερτσέντες. Η τελευταία παρουσίασε από την Γερμανία ένα νέο μοντέλο, με ελαφρές διαφορές στο αμάξωμα, με το οποίο ο Φάντζιο νίκησε στο Γερμανικό, το Ελβετικό και το Ιταλικό γκραν πρι. Στο τελευταίο γκραν πρι στην Ισπανία, νικητής ήταν ο Μάικ Χόθορν με Φερράρι. Στο Ιντιανάπολις 500 νικητής ήταν για δεύτερη συνεχόμενη φορά ο Μπιλ Βούκοβιτς.
Σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, το γκραν πρι Ισπανίας, αντικατέστησε τον αγώνα στην Ολλανδία.
Οι νικητές ανά αγώνα:
|
Αγώνας |
Πίστα |
Ημερομηνία |
Ταχύτερος Γύρος |
Νικητής |
Ομάδα |
| 1 |
Γκραν Πρι Αργεντινής |
Autódromo Juan y Óscar Gálvez |
17 Ιανουαρίου |
Χοσέ Φρόιλαν Γκονζάλεζ |
Χουάν Μανουέλ Φάντζιο |
Maserati |
| 2 |
Indianapolis 500 |
Indianapolis Motor Speedway |
31 Μαΐου |
Τζακ ΜακΓκράθ |
Μπιλ Βούκοβιτς |
Kurtis Kraft-Offenhauser |
| 3 |
Γκραν Πρι Βελγίου |
Circuit de Spa-Francorchamps |
20 Ιουνίου |
Χουάν Μανουέλ Φάντζιο |
Χουάν Μανουέλ Φάντζιο |
Maserati |
| 4 |
Γκραν Πρι Γαλλίας |
Reims-Gueux |
4 Ιουλίου |
Χανς Χέρμαν |
Χουάν Μανουέλ Φάντζιο |
Mercedes |
| 5 |
Γκραν Πρι Βρετανίας |
Silverstone Circuit |
17 Ιουλίου |
Χ. Μ. Φάντζιο / Χ. Φ. Γκονζάλεζ /
Μ. Χόθορν / Α. Ασκάρι /
Ζ. Μπεχρά |
Χοσέ Φρόιλαν Γκονζάλεζ |
Ferrari |
| 6 |
Γκραν Πρι Γερμανίας |
Nürburgring |
1 Αυγούστου |
Καρλ Κλινγκ |
Χουάν Μανουέλ Φάντζιο |
Mercedes |
| 7 |
Γκραν Πρι Ελβετίας |
Circuit Bremgarten |
22 Αυγούστου |
Χουάν Μανουέλ Φάντζιο |
Χουάν Μανουέλ Φάντζιο |
Mercedes |
| 8 |
Γκραν Πρι Ιταλίας |
Autodromo Nazionale Monza |
5 Σεπτεμβρίου |
Χοσέ Φρόιλαν Γκονζάλεζ |
Χουάν Μανουέλ Φάντζιο |
Mercedes |
| 9 |
Γκραν Πρι Ισπανίας |
Pedralbes Circuit |
24 Οκτωβρίου |
Αλμπέρτο Ασκάρι |
Μάικ Χόθορν |
Ferrari |
Οι κανόνες ήταν οι ίδιοι με τις προηγούμενες χρονιές. Οι 5 πρώτες θέσεις βαθμολογούνταν με 8, 6, 4, 3 και 2, ενώ 1 επιπλέον βαθμό έπαιρνε ο οδηγός με τον ταχύτερο γύρο. Σε περίπτωση αντικατάστασης του οδηγού με άλλον, ή όταν δύο ή περισσότεροι οδηγοί έκαναν τον ταχύτερο γύρο στον αγώνα, μοιράζονταν τους βαθμούς. Μόνο τα καλύτερα 5 αποτελέσματα μετρούσαν στη τελική βαθμολογία κάθε οδηγού. Από τους 87 οδηγούς που πήραν μέρος, οι παρακάτω 25 κατάφεραν να πάρουν βαθμούς, ενώ συνολικά 55 κατάφεραν να τερματίσουν σε κάποιο από τους αγώνες.
|
Οδηγός |
Ομάδα |
Βαθμοί |
| 1 |
Χουάν Μανουέλ Φάντζιο |
Maserati / Mercedes-Benz |
42 (57,14) |
| 2 |
Χοσέ Φρόιλαν Γκονζάλεζ |
Ferrari |
25,14 (26,64) |
| 3 |
Μάικ Χόθορν |
Ferrari |
24,64 |
| 4 |
Μορίς Τριντιγνάντ |
Ferrari |
17 |
| 5 |
Καρλ Κλινγκ |
Mercedes-Benz |
12 |
| 6 |
Μπιλ Βούκοβιτς |
Kurtis Kraft-Offenhauser |
8 |
| 7 |
Χανς Χέρμαν |
Mercedes-Benz |
8 |
| 8 |
Τζουζέπε Φαρίνα |
Ferrari |
6 |
| 9 |
Λουίτζι Μούσο |
Maserati |
6 |
| 10 |
Τζίμι Μπρίαν |
Kuzma -Offenhauser |
6 |
| 11 |
Ρομπέρτο Μιέρες |
Maserati |
6 |
| 12 |
Τζακ ΜακΓκράθ |
Kurtis Kraft-Offenhauser |
5 |
| 13 |
Ονόφρε Μαριμόν |
Maserati |
4,14 |
| 14 |
Στίρλινγκ Μος |
Maserati |
4,14 |
| 15 |
Ρομπέρτ Μανζόν |
Ferrari |
4 |
| 16 |
Σέρτζιο Μαντοβάνι |
Maserati |
4 |
| 17 |
Πρινς Μπιρά |
Maserati |
3 |
| 18 |
Ουμπέρτο Μαγκιόλι |
Ferrari |
2 |
| 19 |
Αντρέ Πιλέτ |
Gordini |
2 |
| 20 |
Λουίτζι Βιλορέσι |
Maserati |
2 |
| 21 |
Μάικ Ναζάρουκ |
Kurtis Kraft-Offenhauser |
2 |
| 22 |
Ελί Μπεγιόλ |
Gordini |
2 |
| 23 |
Τρόι Ρούτμαν |
Kurtis Kraft-Offenhauser |
1,5 |
| 24 |
Ντουέιν Κάρτερ |
Kurtis Kraft-Offenhauser |
1,5 |
| 25 |
Αλμπέρτο Ασκάρι |
Maserati / Lancia |
1,14 |
| 26 |
Ζαν Μπεχρά |
Gordini |
0,14 |
|
Φόρμουλα 1 |
|
| Σεζόν |
|
|
| Πρωταθλητές |
Τζουζέπε Φαρίνα (1950) · Χουάν Μανουέλ Φάντζιο (1951, 1954, 1955, 1956, 1957) · Αλμπέρτο Ασκάρι (1952, 1953) · Μάικ Χόθορν (1958) · Τζακ Μπράμπαμ (1959, 1960, 1966) · Φιλ Χιλ (1961) · Γκρέιαμ Χιλ (1962, 1968) · Τζιμ Κλάρκ (1963, 1965) · Τζον Σέρτις (1964) · Ντένις Χιούλμ (1967) · Τζάκι Στιούαρτ (1969, 1971, 1973) · Γιόχεν Ριντ (1970) · Έμερσον Φιτιπάλντι (1972, 1974) · Νίκι Λάουντα (1975, 1977, 1984) · Τζέιμς Χαντ (1976) · Μάριο Αντρέτι (1978) · Τζόντι Σέκτερ (1979) · Άλαν Τζόουνς (1980) · Νέλσον Πικέ (1981, 1983, 1987) · Κέκε Ρόσμπεργκ (1982) · Αλέν Προστ (1985, 1986, 1989, 1993) · Άιρτον Σένα (1988, 1990, 1991) · Νάιτζελ Μάνσελ (1992) · Μίχαελ Σουμάχερ (1994, 1995, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004) · Ντέιμον Χιλ (1996) · Ζακ Βιλνέβ (1997) · Μίκα Χάκινεν (1998, 1999) · Φερνάντο Αλόνσο (2005, 2006) · Κίμι Ράικονεν (2007) · Λιούις Χάμιλτον (2008) · Τζένσον Μπάτον (2009) · Σεμπάστιαν Φέτελ (2010, 2011, 2012)
|
|