Μίχαελ Σουμάχερ
| Μίχαελ Σουμάχερ | ||
| Προσωπικά στοιχεία | ||
|---|---|---|
| Πλήρες όνομα | Michael Schumacher | |
| Ημερομηνία γέννησης | 3 Ιανουαρίου 1969 | |
| Τόπος γέννησης | Χιρτ Χερμιλχάιμ, Γερμανία | |
| Εθνικότητα | ||
| Πόντοι καριέρας | 1.369 | |
| Ταχύτεροι γύροι | 76 | |
| Πρωταθλήματα | 7 (1994,1995,2000,2001,2002,2003,2004) | |
| Πρώτος αγώνας | 1991 Βελγικό Grand Prix | |
| Πρώτη νίκη | 1992 Βελγικό Grand Prix | |
| Τελευταίος αγώνας | 20100 Grand Prix Άμπου Ντάμπι | |
| Τελευταία νίκη | 2006 Κινέζικο Grand Prix | |
| Ομάδες | ||
| Χρονιές | Ομάδα | ν-p-β (*) |
| 1991 1991-1995 1996-2006 2010- |
Jordan Grand Prix Benetton Formula Scuderia Ferrari Mercedes GP |
0-0-0 19-10-38 72-58-116 |
| Σύνολο | 91-68-154 | |
| (*) νίκες-pole positions-βάθρα | ||
Ο Μίχαελ Σουμάχερ (Michael Schumacher, ˈmɪçaʔeːl ˈʃuːmaχɐ ) γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1969 και είναι Γερμανός οδηγός της Φόρμουλα 1. Υπήρξε επτά φορές Παγκόσμιος πρωταθλητής, περισσότερες από κάθε άλλο οδηγό της Φόρμουλα 1.
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Πρώτα Χρόνια
Ο Μίχαελ Σουμάχερ γεννήθηκε στο Χιρτ Χερμιλχάιμ κοντά στην Κολωνία. Ο πατέρας του ονομάζεται Rolf και η μητέρα του Elizabeth. Έχει ένα μικρότερο αδελφό, τον Ραλφ ο οποίος ήταν επίσης οδηγός της Φόρμουλα 1. Όπως οι περισσότεροι οδηγοί, έτσι και αυτός ξεκίνησε από μικρή ηλικία να οδηγεί καρτ (4 ετών). Το 1981 πήρε για πρώτη φορά μέρος στο Πρωτάθλημα καρτ Γερμανίας, το οποίο κατέκτησε τρεις φορές 1984, 1985 και 1987 - μάλιστα το 1987 κατέκτησε και το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καρτ. Το 1988 αποφάσισε να κάνει ένα μεγαλύτερο βήμα στην καριέρα του και να μεταπηδήσει από το Πρωτάθλημα καρτ στο Πρωτάθλημα Koening το οποίο και κατέκτησε. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στην Γερμανική Φόρμουλα Ford 1600 (κατετάγη έκτος) και στην Ευρωπαϊκή Φόρμουλα Ford 1600 (κατετάγη δεύτερος). Το 1989 ισοβάθμησε στην δεύτερη θέση στην Γερμανική Φόρμουλα 3 ενώ το 1990 κατετάγη πρώτος σε αυτή τη διοργάνωση, ενώ παράλληλα συμμετείχε και στην Ευρωπαϊκή Φόρμουλα 3 χωρίς όμως να τερματίσει. Το 1991 συμμετείχε στο πανιαπωνικό πρωτάθλημα Φόρμουλα 3000 όπου κατετάγη 2ος. Παράλληλα, το 1990 και το 1991 συμμετείχε στο Γερμανικό πρωτάθλημα αυτοκινήτων τουρισμού (Touring Car), χωρίς όμως να καταφέρει να τερματίσει. Επίσης πάλι τις ίδιες χρονιές συμμετείχε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Sports-Prototype όπου κατετάγη πέμπτος την πρώτη φορά και 9ος την δεύτερη.
[Επεξεργασία] Πορεία στη Φόρμουλα
Συνολικά ο Σουμάχερ συμμετείχε συνολικά σε 250 Γραν Πρι, από τα οποία κέρδισε τα 91 ενώ στα 154 τερμάτισε μέσα στην πρώτη τριάδα. Με εξαίρεση την πρώτη χρονιά, την οποία συμμετείχε μόνο σε έξι από τους 16 αγώνες, η χειρότερη θέση του στο πρωτάθλημα ήταν η 5η το 1999 όπου πάλι δεν συμμετείχε στους έξι από τους 16 αγώνες λόγω τραυματισμού. Συνολικά, ο Μίχαελ Σουμάχερ συμμετείχε σχεδόν 16 περιόδους (στην πρώτη αγωνιστική προς το τέλος της), κατέκτησε επτά φορές το Πρωτάθλημα και είναι ο πρώτος στην σχετική λίστα, δύο φορές κατετάγη 2ος και τρεις φορές 3ος. Ως μάνατζερ είχε τον Βίλι Βέμπερ από τα χρόνια ακόμα που ήταν στα καρτ.
[Επεξεργασία] Στην Τζόρνταν-Φορντ
Στις 25 Αυγούστου του 1991 ο Έντι Τζόρνταν (Eddie Jordan) επιλέγει για την ομάδα του ένα νεαρό οδηγό, του οποίου μόλις είχε αγοράσει τα δικαιώματα από την ομάδα της Μερτσέντες (Mercedes) έναντι του ποσού των 150.000$, επειδή έπρεπε για να αντικαταστήσει τον φυλακισμένο Bertrand Gachot. Ο οδηγός αυτός ήταν ο Μίχαελ Σουμάχερ. Νωρίτερα εκείνη την αγωνιστική περίοδο ο Σουμάχερ είχε έρθει σε πρώτη επαφή με την Φόρμουλα 1 οδηγώντας στα δοκιμαστικά του Γκραν Πρι του Σίλβερστοουν (Silverstone).
[Επεξεργασία] Στη Μπένετον
Μετά την πρώτη του εμφάνιση σε γκραν-πρι, ο Φλάβιο Μπριατόρε τον προσέλαβε άμεσα στην ομάδα της Μπένετον-Φορντ (Benetton-Ford) και του έδωσε θέση οδηγού. Όταν τελείωσε η πρώτη περίοδος είχε αποκομίσει 4 βαθμούς σε 5 αγώνες με τη την ομάδα της Benetton με πολύ καλές εμφανίσεις.
Το 1992 ο ανταγωνισμός στη Φόρμουλα 1 είναι πολύ έντονος: Η Χόντα (Honda) αποχωρεί από τους αγώνες και η ΜακΛάρεν (McLaren) αγωνιζόταν με κινητήρες από την προηγούμενη περίοδο. Η ομάδα της Williams-Renault έχει κάνει πολύ μεγάλα βήματα στην εξέλιξη του μονοθεσίου της και η Benetton, με τους κινητήρες της Ford, έχει γίνει ιδιαίτερα ανταγωνιστική. Το τέλος της περιόδου βρίσκει τον Σουμάχερ στην τρίτη θέση, πίσω από τους Μάνσελ και Πέτρεσεν, αλλά μπροστά από τον Άιρτον Σένα. Στις 30 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς ο Σουμάχερ πέτυχε την πρώτη του νίκη στο Βελγικό Γκραν Πρι. Το 1993 ο περισινός πρωταθλητής Νάιγκελ Μάνσελ έχει προσωρινά εγκαταλείψει την ενεργό δράση και τη θέση του παίρνει ο Ντέϊμον Χιλ. Ο Σουμάχερ έκανε πολύ καλές εμφανίσεις, όμως η ανωτερότητα της Williams και οι εκπληκτικές επιδόσεις του Άιρτον Σένα, ο όποιος έκανε την καλύτερη περίοδό του τον έστειλαν στην τέταρτη μόλις θέση.Το 1994 ο Σένα πήρε μεταγραφή στην για την ομάδα της Williams και όλοι μιλούσαν για μια άνετη επικράτηση. Τα γεγονότα, όμως, δεν εξελίχθηκαν σύμφωνα με τις προβλέψεις: Στους δύο πρώτους αγώνες ο Σουμάχερ κέρδισε, με το μεγάλο του τότε αντίπαλο (Σένα) να εγκαταλείπει, ενώ στον τρίτο αγώνα συνέβησαν τα θανατηφόρα ατυχήματα των Σένα και Ράτζεμπεργκ. Μετά τα τραγικά αυτά γεγονότα άνοιξε ο δρόμος και για μία πρώτη θέση εκκίνησης (pole position) για τον Σουμάχερ, (ο οποίος έχει αποκτήσει το υποκοριστικό «Σούμι») από τον ακριβώς επόμενο αγώνα. Το τέλος της περιόδου βρήκε τον Σουμάχερ Πρωταθλητή, παρά το ότι τιμωρήθηκε σε δύο αγώνες λόγω οδήγησης εκτός κανονισμών. Το 1995 οι ομάδες Benetton και Williams διαθέτουν τον ίδιο κινητήρα της Ρενό (Renault), πράγμα που κάνει και τις δύο ομάδες πολύ δυνατές. Επιπλέον, η Φερράρι έχει κάνει σημαντικά βήματα προόδου, χωρίς όμως ακόμη να είναι από τους διεκδικητές του τίτλου. Έτσι είναι φανερό ότι ο καλύτερος οδηγός θα έκρινε τον τίτλο. Αυτό το κατάφερε τελικά ο Σουμάχερ πετυχαίνοντας και πολύ καλές επιδόσεις.
[Επεξεργασία] Στη Φερράρι
Το 1996 η Φερράρι, επιθυμώντας σφοδρά να κερδίσει τον τίτλο, προσλαμβάνει στην ομάδα της τους Μίχαελ Σουμάχερ και Έντι Ιρβάιν. Ο Σουμάχερ κάνει πολύ καλή προσπάθεια, όμως ακόμα η Williams-Renault είναι αήττητη και έτσι καταλήγει στην τρίτη θέση με τους Χιλ και Βιλνέβ να πρηγούνται. Το 1997 η Φερράρι είναι πλέον έτοιμη να διεκδικήσει τον τίτλο από την Williams-Renault. Ο Χιλ αποχωρεί από την ομάδα και την θέση του παίρνει ο Φρέντσεν. Μέχρι το τέλος της περιόδου, οι Βιλνέβ και Σουμάχερ ανταγωνίζονται έντονα για τον τίτλο. Τελικά ο Καναδός Βιλνέβ επικρατεί και ο Σουμάχερ ακυρώνεται, επειδή προσπάθησε να βγάλει εκτός πίστας τον Βιλνέβ και να διατηρήσει την πρωτοπορία που είχε με ένα βαθμό διαφορά στο Ευρωπαϊκό Γκραν Πρι.
Το 1998 η Ρενό αποχωρεί από την Φόρμουλα 1 και έτσι η Williams, μη έχοντας πλέον κινητήρες, έχασε την δύναμη της. Όμως, όσοι βιάστηκαν να βγάλουν την "Σκουντερία" (προσωνύμιο της Φερράρι) πρώτη δεν είχαν λάβει υπόψη τους την παρουσία της ΜακΛάρεν-Μερτσέντες (McLaren Mercedes), η οποία με οδηγούς τους Χάκινεν και Κούλθαρντ κάνει πολύ καλές εμφανίσεις και τελικά ανακηρύσσεται Πρωταθλήτρια. Ο Σουμάχερ κατατάσσεται δεύτερος με 14 βαθμούς διαφορά. Αυτά που έγιναν το 1998 στη Φόρμουλα 1 έδειξαν ότι η επόμενη περίοδος θα ήταν γεμάτη εκπλήξεις.
Το 1999 οι προβλέψεις αυτές επαληθεύονται, καθώς η Φερραρι με πρώτο οδηγό τον Σουμάχερ και δεύτερο τον Ιρβάιν διεκδικεί τον τίτλο της πρωταθλήτριας. Και οι τρεις οδηγοί των McLaren Mercedes και Φερράρι (Χάκινεν, Σουμάχερ και Ιρβάιν) διεκδικούν, αρχικά, τον τίτλο. Στον όγδοο, όμως, αγώνα, το Γκραν Πρι της Βρετανίας, ο Σουμάχερ στον πρώτο γύρο βγήκε εκτός πίστας και τραυματίστηκε, με αποτέλεσμα να χάσει αρκετούς αγώνες (έξι) και την θέση του πήρε ο Σάλο. Τελικά ο Σουμάχερ τερμάτισε 5ος και ο Ιρβάιν 2ος πίσω από τον Χάκινεν. Όμως, η Φερράρι εκείνη την χρόνια κατέκτησε τον τίτλο στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών.
Το 2000 ο Ιρβάιν αποχώρησε από την ομάδα και την θέση του πήρε ο Βραζιλιάνος Ρούμπενς Μπαρικέλο. Αυτή την περίοδο ο Σουμάχερ κατακτά έναν ακόμη τίτλο, συγκεντρώνοντας συνολικά 108 βαθμούς. Ο δεύτερος οδηγός της Φερράρι ήταν 4ος στη γενική κατάταξη.
Το 2001 ο Σουμάχερ και η Φερράρι ουσιαστικά δεν έχουν αντίπαλο. Ο Σουμάχερ κατατάσσεται πρώτος με 123 βαθμούς, αφήνοντας τον δεύτερο Κούλθαρντ 58 βαθμούς πίσω. Κάτι ανάλογο συνέβη και το 2002 με την διαφορά ότι η Φερράρι ήταν πλέον πολύ πιο ισχυρή. Έτσι, οι οδηγοί της έκαναν σχετικά εύκολα το 1-2 με δεύτερη ομάδα την Williams - BMW, στην οποία οδηγούσαν οι Κάρλος Μοντόγια και ο αδελφός του Μίχαελ, Ράλφ Σουμάχερ.
Το 2003 ήταν μία από τις καλύτερες περιόδους των τελευταίων ετών της Φόρμουλα 1, καθώς τρεις ομάδες διεκδικούν τον τίτλο: Είναι οι Φερράρι, Γουίλιαμς και ΜακΛάρεν, ενώ οι οδηγοί τους Σουμάχερ, Ραϊκόνεν και Μοντόγια διεκδικούν τον τίτλο του καλύτερου οδηγού. Η περίοδος έληξε με επικράτηση των Φερράρι και Σουμάχερ. Το 2004 η Φερράρι έχει ως βασικό αντίπαλο την έκπληξη: Επιστρέφει στους αγώνες η Χόντα, με την ομάδα BAR Honda, ενώ και η Ρενό, επιστρέφοντας και αυτή, εξελίσσει ένα πολλά υποσχόμενο μονοθέσιο. Τελικά η περίοδος λήγει με εύκολη επικράτηση της Φερράρι και του Σουμάχερ.
Το 2005 η Φερράρι δεν κάνει μεγάλη πρόοδο στην εξέλιξη των μονοθεσίων της, σε αντίθεση με την ΜακΛάρεν-Μερτσέντες και την Ρενό. Έτσι, ο Σουμάχερ τερματίζει στην τρίτη θέση πίσω από τους Φερνάντο Αλόνσο και Κίμι Ράικονεν. Επίσης, ούτε και το 2006 η Φερράρι δεν δείχνει να προσαρμόζεται εύκολα σε κάποιες αλλαγές των κανονισμών και στους νέου τύπου κινητήρες. Παρόλα αυτά, ο Σουμάχερ μέχρι το τέλος διεκδικεί τον τίτλο, τον όποια έχασε ουσιαστικά στον προτελευταίο αγώνα, στον οποίο εγκατέλειψε, και ο Αλόνσο με Ρενό τερμάτισε πρώτος. Για την ιστορία, στον τελευταίο αγώνα τερμάτισε 4ος. Ο Σουμάχερ είχε από την αρχή της περιόδου δηλώσει ότι με τη λήξη των αγώνων θα εγκατέλειπε την ενεργό δράση, κάτι που έκανε στο τέλος της χρονιάς.
[Επεξεργασία] Επανεμφάνιση
Το 2009 ο τραυματισμός του Φελίπε Μάσα έφερε τον Σουμάχερ στο προσκήνιο για μια πιθανή αντικατάσταση του οδηγού της Φερράρι. Ο Σουμάχερ προσπάθησε να επιστρέψει στους αγώνες με την ιταλική ομάδα, αλλά ένας τραυματισμός του σε κάποιο ατύχημα στην αρχή της χρονιάς δεν επέτρεψε την επανεμφάνισή του με την ομάδα της Φερράρι.
Το 2010 υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα της Mercedes GP. Η Μερσέντες πήρε την διεύθυνση της ομάδας Brawn GP, πρωταθλήτριας της προηγούμενης χρονιάς την οποία προμήθευε με κινητήρα, κάνοντας έτσι την επανεμφάνισή της ως κατασκευάστρια μονοθεσίου Φόρμουλα 1 μετά από 55 χρόνια. Ο Σουμάχερ πήρε την θέση του παγκόσμιου πρωταθλητή της προηγούμενης χρονιάς Τζένσον Μπάτον, ο οποίος υπέγραψε στην άλλη ομάδα που τροφοδοτούσε με κινητήρες η Μερσέντες, την ΜακΛάρεν.
[Επεξεργασία] Οι συναγωνιστές του Σουμάχερ
Συνήθως ο Σουμάχερ τερμάτιζε πριν από τους συναγωνιστές του, με εξαίρεση την πρώτη περίοδό του στους αγώνες F1 και το 1999, χρονιά στην οποία τραυματίστηκε. Όσο ήταν στην Benetton όσο και στην Φερράρι ήταν πρώτος οδηγός, πράγμα που του έδινε εύνοια απέναντι στους συναγωνιστές του. Χαρακτηριστικό είναι το προσπέρασμα του στον Μπαρικέλο στο Αυστριακό Γκραν Πρι, όπου ο Βραζιλιάνος τον άφησε να τον περάσει λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό. Πάντως κανένας από τους συναγωνιστές του δεν εξέφρασε ποτέ παράπονο καθώς δεχόταν το ρόλο του δευτέρου οδηγού.
| Χρονιά | Ομάδα | Συναγωνιστής (στην ίδια ομάδα) |
|---|---|---|
| 1991 | ||
| 1991 | ||
| 1992 | ||
| 1993 | ||
| 1994 | ||
| 1995 | ||
| 1996 | ||
| 1997 | ||
| 1998 | ||
| 1999 | ||
| 2000 | ||
| 2001 | ||
| 2002 | ||
| 2003 | ||
| 2004 | ||
| 2005 | ||
| 2006 | ||
| 2010 |
[Επεξεργασία] Γκραν πρι και θέσεις
Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται οι θέσεις που κατέλαβε ο Μίκαελ Σουμάχερ στην καριέρα του, ανά χρονιά και χώρα διοργάνωσης του κάθε γκραν πρι.
- DNS = Δεν ξεκίνησε
- DSQ = Disqualified (αποβλήθηκε από τον αγώνα)
- RET = Eγκατέλειψε
- inj = Ήταν τραυματίας και δεν αγωνίστηκε
- ΕΧ = Τιμωρημένος
- όπου υπάρχουν έντονα στοιχεία σημαίνει πως είχε την πρώτη θέση εκκίνησης (pole position)
| Χρονιές | Ομάδα | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | Θέση | Πόντοι |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1991 | Jordan/ Benetton | - |
- |
- |
- |
- |
- |
- |
- |
- |
- |
Ret |
5 |
6 |
6 |
Ret |
Ret |
14ος | 4 | |||
| 1992 | Benetton Formula | 4 |
3 |
3 |
2 |
Ret |
4 |
2 |
Ret |
4 |
3 |
Ret |
1 |
3 |
7 |
Ret |
2 |
3ος | 53 | |||
| 1993 | Benetton Formula | Ret |
3 |
Ret |
2 |
3 |
Ret |
2 |
3 |
2 |
2 |
Ret |
2 |
Ret |
1 |
Ret |
Ret |
4ος | 52 | |||
| 1994 | Benetton Formula | 1 |
1 |
1 |
1 |
2 |
1 |
1 |
DSQ |
Ret |
1 |
DSQ |
EX |
EX |
1 |
2 |
Ret |
1ος | 92 | |||
| 1995 | Benetton Formula | 1 |
3 |
Ret |
1 |
1 |
5 |
1 |
Ret |
1 |
Ret |
1 |
Ret |
2 |
1 |
1 |
1 |
Ret |
1ος | 102 | ||
| 1996 | Φερράρι | Ret |
3 |
Ret |
2 |
2 |
Ret |
1 |
Ret |
DNS |
Ret |
4 |
9 |
1 |
1 |
3 |
2 |
3ος | 59 | |||
| 1997 | Φερράρι | 2 |
5 |
Ret |
2 |
1 |
4 |
1 |
1 |
Ret |
2 |
4 |
1 |
6 |
6 |
Ret |
1 |
Ret |
DSQ** | 78 | ||
| 1998 | Φερράρι | Ret |
3 |
1 |
2 |
3 |
10 |
1 |
1 |
1 |
3 |
5 |
1 |
Ret |
1 |
2 |
Ret |
2ος | 86 | |||
| 1999 | Φερράρι | 8 |
2 |
1 |
1 |
3 |
Ret |
5 |
DNS |
Inj |
Inj |
Inj |
Inj |
Inj |
Inj |
2 |
2 |
5ος | 44 | |||
| 2000 | Φερράρι | 1 |
1 |
1 |
3 |
5 |
1 |
Ret |
1 |
Ret |
Ret |
Ret |
2 |
2 |
1 |
1 |
1 |
1 |
1ος | 108 | ||
| 2001 | Φερράρι | 1 |
1 |
2 |
Ret |
1 |
2 |
1 |
2 |
1 |
1 |
2 |
Ret |
1 |
1 |
4 |
2 |
1 |
1ος | 123 | ||
| 2002 | Φερράρι | 1 |
3 |
1 |
1 |
1 |
1 |
2 |
1 |
2 |
1 |
1 |
1 |
2 |
1 |
2 |
2 |
1 |
1ος | 144 | ||
| 2003 | Φερράρι | 4 |
6 |
Ret |
1 |
1 |
1 |
3 |
1 |
5 |
3 |
4 |
7 |
8 |
1 |
1 |
8 |
1ος | 93 | |||
| 2004 | Φερράρι | 1 |
1 |
1 |
1 |
1 |
Ret |
1 |
1 |
1 |
1 |
1 |
1 |
1 |
2 |
2 |
12 |
1 |
7 |
1ος | 148 | |
| 2005 | Φερράρι | Ret |
7 |
Ret |
2 |
Ret |
7 |
5 |
2 |
1 |
3 |
6 |
5 |
2 |
Ret |
10 |
Ret |
4 |
7 |
Ret |
3ος | 62 |
| 2006 | Φερράρι | 2 |
6 |
Ret |
1 |
1 |
2 |
5 |
2 |
2 |
1 |
1 |
1 |
8 |
3 |
1 |
1 |
Ret |
4 |
2ος | 121 | |
| 2010 | Mercedes GP | 6 |
10 |
Ret |
10 |
4 |
12 |
4 |
11 |
15 |
9 |
9 |
11 |
7 |
9 |
13 |
6 |
4 |
7 |
Ret |
9ος | 72 |
[Επεξεργασία] Μετά την Φόρμουλα 1
Ο Σουμάχερ ζει την Ελβετία με την γυναίκα του Corinna Betsch (από το 1995) και τα δύο παιδιά τους Gina-Maria (γενν.1997) και Mick (γενν. 1999). Εκτός όμως από τα χρήματα, τα οποία κέρδισε ως οδηγός στη Φόρμουλα 1, δραστηριοποιείται και σε άλλες επιχειρήσεις. Έχει, επίσης, να επιδείξει ένα αξιόλογο φιλανθρωπικό έργο, είναι μέλος της Εθνικής Ομάδας Πιλότων (ομάδα που απαρτίζεται από πρώην και νυν οδηγούς της Φόρμουλα 1 και οδηγεί σε πολλούς αγώνες για φιλανθρωπικό σκοπό). Είναι, επίσης πρέσβης της UΝESCO. Το 2008 συμμετέχει στην ταινία "Ο Αστερίξ στους Ολυμπιακούς Αγώνες" έχοντας το ρόλο ενός αρματοδρόμου.
[Επεξεργασία] Τα ρεκόρ στην Φόρμουλα 1
Ο Σουμάχερ αποτελεί "ζωντανό θρύλο" για τη Φόρμουλα 1, καθώς έχει καταρρίψει τα περισσότερα ρεκόρ που έχει καταρρίψει ποτέ αγωνιζόμενος σε αυτό το άθλημα. Χαρακτηριστικά μέχρι το 2006:
| Επίτευγμα | Αριθμός | |
|---|---|---|
| Τίτλοι | ||
| 1 | Πρωταθλήματα | 7 (1994, 1995, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004) |
| 2 | Συνεχόμενα Πρωταθλήματα | 5 (2000 - 2001 - 2002 - 2003 - 2004) |
| 3 | Νίκες σε Γκραν πρι | 91 |
| 4 | Συνεχόμενες νίκες | 7 2004, Ευρωπαϊκό Γκραν Πρι - Ουγγρικό Γκραν Πρι |
| 5 | Νίκες με την ίδια ομάδα | 72 (Scuderia Ferrari) |
| 6 | Περισσότερες νίκες σε Γκραν πρι | 8 Γαλλικό Grand Prix |
| 7 | Νίκες σε διαφορετικά Γκραν πρι | 22 |
| 8 | Μεγαλύτερο διάστημα μεταξύ πρώτης και τελευταίας νίκης | 14 χρόνια, 1 μήνας and 2 μέρες |
| 9 | Δεύτερες θέσεις | 43 |
| 10 | Πόντιουμ (Πρώτη τριάδα) | 154 |
| 11 | Συνεχόμενοι τερματισμοί μέσα στην πρώτη τριάδα | 19 (2001 Αμερικάνικο Γκραν πρι - 2002 Ιαπωνικό Γκραν πρι) |
| 12 | Τερματισμοί μέσα στη βαθμολογούμενη οκτάδα | 190 |
| 13 | Προπορευόμενοι γύροι | 4.741 (22.155 Km) |
| 14 | Πρώτη θέση εκκίνησης | 68 |
| 15 | Πρώτη σειρά εκκίνησης | 115 |
| 16 | Ταχύτεροι γύροι | 76 |
| 17 | Διπλό αποτέλεσμα (Θέση εκκίνησης ΚΑΙ νίκη) | 40 |
| 18 | Τριπλό αποτέλεσμα (Pole ΚΑΙ Ταχύτερος γύρος ΚΑΙ νίκη) | 22 |
| 19 | Βαθμοί στο Πρωτάθλημα | 1.369 |
| 20 | Περισσότεροι συνεχόμενοι τερματισμοί σε αγώνες * | 24 (2001 Ουγγρικό Γκραν Πρι) - (2003 Γκραν Πρι Μαλαισίας) |
| 21 | Περισσότεροι βαθμοί σαν δεύτερος στο πρωτάθλημα | 121 / από τους 180 (2006) |
| 22 | Περισσότερες νίκες σαν δεύτερος στο πρωτάθλημα * | 7 (2006) |
| 23 | Νίκες στην Ιντιανάπολις (Με οποιοδήποτε αγωνιστικό αυτοκίνητο) | 5 |
| 24 | Νίκες στην Μόντσα (Στην Φόρμουλα) | 5 |
| 25 | Νίκες σε μία περίοδο | 13 (2004) |
| 26 | Ταχύτεροι γύροι σε μία περίοδο * | 10 (2004) |
| 27 | Πόντοι που πέτυχε σε μία περίοδο | 148 (2004) |
| 28 | Πόντιουμ σε μία περίοδο | 17 (2002) |
| 29 | Πρωτάθλημα κερδίζοντας τις περισσότερες "αριστερόστροφες" πίστες | 6 (2002) |
| 30 | Περισσότερες περίοδοι με μία τουλάχιστον νίκη | 15 |
| 31 | Συνεχόμενες μέρες ως Πρωταθλητής | 1813 (από 8 Οκτωβρίου 2000 μέχρι 25 Σεπτεμβρίου 2005) |
* Τα ρεκόρ έχουν καταρριφθεί από κάποιον άλλο οδηγό
[Επεξεργασία] Επιστροφή
Λόγω τραυματισμού του οδηγού της Φεράρι Φελίπε Μάσα ο Σουμάχερ είχε δεχτεί να αφήσει προσωρινά τη θέση του συμβούλου της ομάδας για να συμπληρώσει το κενό του ομόσταυλού του, τρέχοντας στο Ευρωπαϊκό Grand Prix στις 23 Αυγούστου. Προς αυτή την κατεύθυνση ξεκίνησε εντατική προπόνηση[1]. Εντούτοις, ένας τραυματισμός στο λαιμό κατά τη διάρκεια αγώνα μοτοσυκλετών στον οποίο είχε συμμετάσχει νωρίτερα το 2009, αποδείχτηκε επίπονος και τον οδήγησε στην ματαίωση της επιστροφής του στο κόκπιτ, με τον δοκιμαστή της Φερράρι, Λούκα Μπαντοέρ, να παίρνει τη θέση του.[2] Στις 23 Δεκεμβρίου 2009 επιβεβαιώθηκε από την Mercedes ότι ο Σουμάχερ είχε υπογράψει συμβόλαιο γιαα να συμμετέχει ξανά σε αγώνες μαζί με τον Νίκο Ρόσμπεργκ το 2010.[3]
[Επεξεργασία] Παραπομπές
- ↑ Ο Σουμάχερ κάνει σοκαριστική επιστροφή στην F1 BBC, 29 Ιουλίου
- ↑ "Μπαντοέρ ο αντί-Μάσα!". Sport FM. 11-08-2009. http://www.sport-fm.gr/article/189592.
- ↑ "Michael Schumacher signs up for F1 return with Mercedes". BBC Sport. 23 Δεκεμβρίου 2009. http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/motorsport/formula_one/8427552.stm. Ανακτήθηκε την 23 Δεκεμβρίου 2009.
[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι
|
||||||||