Μίχαελ Σουμάχερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μίχαελ Σουμάχερ
Michael Schumacher-I'm the man (cropped).jpg
Προσωπικά στοιχεία
Πλήρες όνομα Michael Schumacher
Ημερομηνία γέννησης 3 Ιανουαρίου 1969 (1969-01-03) (45 ετών)
Τόπος γέννησης Χιρτ Χερμιλχάιμ, Γερμανία
Εθνικότητα Flag of Germany.svg Γερμανός
Πόντοι καριέρας 1.369
Ταχύτεροι γύροι 76
Πρωταθλήματα 7 (1994,1995,2000,2001,2002,2003,2004)
Πρώτος αγώνας 1991 Βελγικό Grand Prix
Πρώτη νίκη 1992 Βελγικό Grand Prix
Τελευταίος αγώνας 2012 Grand Prix Ευρώπης
Τελευταία νίκη 2006 Κινέζικο Grand Prix
Ομάδες
Χρονιές Ομάδα ν-p-β (*)
1991
1991-1995
1996-2006
2010-2012
Jordan Grand Prix
Benetton Formula
Scuderia Ferrari
Mercedes GP
0-0-0
19-10-38
72-58-116
0-0-1
Σύνολο 91-68-155
(*) νίκες-pole positions-βάθρα

Ο Μίχαελ Σουμάχερ (Michael Schumacher, ˈmɪçaʔeːl ˈʃuːmaχɐ ) γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1969 και είναι Γερμανός πρώην οδηγός της Φόρμουλα 1. Υπήρξε επτά φορές Παγκόσμιος πρωταθλητής, περισσότερες από κάθε άλλο οδηγό της Φόρμουλα 1. Τον Οκτώβριο του 2012 ανακοίνωσε για δεύτερη φορά ότι αποσύρεται από το μηχανοκίνητο αθλητισμό.

Πρώτα Χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μίχαελ Σουμάχερ γεννήθηκε στο Χιρτ Χερμιλχάιμ κοντά στην Κολωνία. Ο πατέρας του ονομάζεται Ρολφ Σουμάχερ και η μητέρα του, η οποία απεβίωσε στις 20 Απριλίου 2003, Ελίζαμπεθ. Έχει ένα μικρότερο αδελφό, τον Ραλφ ο οποίος ήταν επίσης οδηγός της Φόρμουλα 1. Όπως οι περισσότεροι οδηγοί, έτσι και αυτός ξεκίνησε από μικρή ηλικία να οδηγεί καρτ (4 ετών). Το 1981 πήρε για πρώτη φορά μέρος στο Πρωτάθλημα καρτ Γερμανίας, το οποίο κατέκτησε τρεις φορές 1984, 1985 και 1987 - μάλιστα το 1987 κατέκτησε και το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καρτ. Το 1988 αποφάσισε να κάνει ένα μεγαλύτερο βήμα στην καριέρα του και να μεταπηδήσει από το Πρωτάθλημα καρτ στο Πρωτάθλημα Koening το οποίο και κατέκτησε. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στην Γερμανική Φόρμουλα Ford 1600 (κατετάγη έκτος) και στην Ευρωπαϊκή Φόρμουλα Ford 1600 (κατετάγη δεύτερος). Το 1989 ισοβάθμησε στην δεύτερη θέση στην Γερμανική Φόρμουλα 3 ενώ το 1990 κατετάγη πρώτος σε αυτή τη διοργάνωση, ενώ παράλληλα συμμετείχε και στην Ευρωπαϊκή Φόρμουλα 3 χωρίς όμως να τερματίσει. Το 1991 συμμετείχε στο πανιαπωνικό πρωτάθλημα Φόρμουλα 3000 όπου κατετάγη 2ος. Παράλληλα, το 1990 και το 1991 συμμετείχε στο Γερμανικό πρωτάθλημα αυτοκινήτων τουρισμού (Touring Car), χωρίς όμως να καταφέρει να τερματίσει. Επίσης πάλι τις ίδιες χρονιές συμμετείχε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Sports-Prototype όπου κατετάγη πέμπτος την πρώτη φορά και 9ος την δεύτερη.

Πορεία στη Φόρμουλα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνολικά ο Σουμάχερ συμμετείχε συνολικά σε 250 Γραν Πρι, από τα οποία κέρδισε τα 91 ενώ στα 155 τερμάτισε μέσα στην πρώτη τριάδα. Με εξαίρεση την πρώτη χρονιά, την οποία συμμετείχε μόνο σε έξι από τους 16 αγώνες, η χειρότερη θέση του στο πρωτάθλημα ήταν η 5η το 1999 όπου πάλι δεν συμμετείχε στους έξι από τους 16 αγώνες λόγω τραυματισμού. Συνολικά, ο Μίχαελ Σουμάχερ συμμετείχε σχεδόν 16 περιόδους (στην πρώτη αγωνιστική προς το τέλος της), κατέκτησε επτά φορές το Πρωτάθλημα και είναι ο πρώτος στην σχετική λίστα, δύο φορές κατετάγη 2ος και τρεις φορές 3ος. Ως μάνατζερ είχε τον Βίλι Βέμπερ από τα χρόνια ακόμα που ήταν στα καρτ.

Στην Τζόρνταν-Φορντ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την Jordan 191 με την οποία έκανε τις πρώτες εμφανίσεις του

Στις 25 Αυγούστου του 1991 ο Έντι Τζόρνταν (Eddie Jordan) επιλέγει για την ομάδα του ένα νεαρό οδηγό, του οποίου μόλις είχε αγοράσει τα δικαιώματα από την ομάδα της Μερτσέντες (Mercedes) έναντι του ποσού των 150.000$, επειδή έπρεπε για να αντικαταστήσει τον φυλακισμένο Μπερτράν Γκασό. Ο οδηγός αυτός ήταν ο Μίχαελ Σουμάχερ. Νωρίτερα εκείνη την αγωνιστική περίοδο ο Σουμάχερ είχε έρθει σε πρώτη επαφή με την Φόρμουλα 1 οδηγώντας στα δοκιμαστικά του Γκραν Πρι του Σίλβερστοουν (Silverstone).

Στη Μπένετον[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την πρώτη του εμφάνιση σε γκραν-πρι, ο Φλάβιο Μπριατόρε τον προσέλαβε άμεσα στην ομάδα της Μπένετον-Φορντ (Benetton-Ford) και του έδωσε θέση οδηγού. Όταν τελείωσε η πρώτη περίοδος είχε αποκομίσει 4 βαθμούς σε 5 αγώνες με τη την ομάδα της Benetton με πολύ καλές εμφανίσεις.

Το 1992 ο ανταγωνισμός στη Φόρμουλα 1 είναι πολύ έντονος: Η Χόντα (Honda) αποχωρεί από τους αγώνες και η ΜακΛάρεν (McLaren) αγωνιζόταν με κινητήρες από την προηγούμενη περίοδο. Η ομάδα της Williams-Renault έχει κάνει πολύ μεγάλα βήματα στην εξέλιξη του μονοθεσίου της και η Benetton, με τους κινητήρες της Ford, έχει γίνει ιδιαίτερα ανταγωνιστική. Το τέλος της περιόδου βρίσκει το Σουμάχερ στην τρίτη θέση, πίσω από τους Μάνσελ και Πατρέζε, αλλά μπροστά από τον Άιρτον Σένα. Στις 30 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς ο Σουμάχερ πέτυχε την πρώτη του νίκη στο Βελγικό Γκραν Πρι. Το 1993 ο περισινός πρωταθλητής Νάιτζελ Μάνσελ έχει προσωρινά εγκαταλείψει την ενεργό δράση και τη θέση του παίρνει ο Ντέϊμον Χιλ. Ο Σουμάχερ έκανε πολύ καλές εμφανίσεις, όμως η ανωτερότητα της Williams και οι εκπληκτικές επιδόσεις του Άιρτον Σένα, ο όποιος έκανε την καλύτερη περίοδό του τον έστειλαν στην τέταρτη μόλις θέση.Το 1994 ο Σένα πήρε μεταγραφή για την ομάδα της Williams και όλοι μιλούσαν για μια άνετη επικράτηση. Τα γεγονότα, όμως, δεν εξελίχθηκαν σύμφωνα με τις προβλέψεις: Στους δύο πρώτους αγώνες ο Σουμάχερ κέρδισε, με το μεγάλο του τότε αντίπαλο (Σένα) να εγκαταλείπει, ενώ στον τρίτο αγώνα συνέβησαν τα θανατηφόρα ατυχήματα των Σένα και Ράτζεμπεργκερ. Μετά τα τραγικά αυτά γεγονότα άνοιξε ο δρόμος και για μία πρώτη θέση εκκίνησης (pole position) για το Σουμάχερ, (ο οποίος έχει αποκτήσει το υποκοριστικό «Σούμι») από τον ακριβώς επόμενο αγώνα. Το τέλος της περιόδου βρήκε το Σουμάχερ Πρωταθλητή, παρά το ότι τιμωρήθηκε σε δύο αγώνες λόγω οδήγησης εκτός κανονισμών. Το 1995 οι ομάδες Benetton και Williams διαθέτουν τον ίδιο κινητήρα της Ρενό (Renault), πράγμα που κάνει και τις δύο ομάδες πολύ δυνατές. Επιπλέον, η Φερράρι έχει κάνει σημαντικά βήματα προόδου, χωρίς όμως ακόμη να είναι από τους διεκδικητές του τίτλου. Έτσι είναι φανερό ότι ο καλύτερος οδηγός θα έκρινε τον τίτλο. Αυτό το κατάφερε τελικά ο Σουμάχερ πετυχαίνοντας και πολύ καλές επιδόσεις.

Στη Φερράρι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1996 η Φερράρι, επιθυμώντας σφοδρά να κερδίσει τον τίτλο, προσλαμβάνει στην ομάδα της τους Μίχαελ Σουμάχερ και Έντι Ιρβάιν. Ο Σουμάχερ κάνει πολύ καλή προσπάθεια, όμως ακόμα η Williams-Renault είναι αήττητη και έτσι καταλήγει στην τρίτη θέση με τους Χιλ και Βιλνέβ να πρηγούνται. Το 1997 η Φερράρι είναι πλέον έτοιμη να διεκδικήσει τον τίτλο από την Williams-Renault. Ο Χιλ αποχωρεί από την ομάδα και την θέση του παίρνει ο Φρέντσεν. Μέχρι το τέλος της περιόδου, οι Βιλνέβ και Σουμάχερ ανταγωνίζονται έντονα για τον τίτλο. Τελικά ο Καναδός Βιλνέβ επικρατεί και ο Σουμάχερ ακυρώνεται, επειδή προσπάθησε να βγάλει εκτός πίστας τον Βιλνέβ και να διατηρήσει την πρωτοπορία που είχε με ένα βαθμό διαφορά στο Ευρωπαϊκό Γκραν Πρι.

ο Σουμάχερ το 2004 στην πίστα της Ινδιανάπολης

Το 1998 η Ρενό αποχωρεί από την Φόρμουλα 1 και έτσι η Williams, μη έχοντας πλέον κινητήρες, έχασε την δύναμη της. Όμως, όσοι βιάστηκαν να βγάλουν την "Σκουντερία" (προσωνύμιο της Φερράρι) πρώτη δεν είχαν λάβει υπόψη τους την παρουσία της ΜακΛάρεν-Μερτσέντες (McLaren Mercedes), η οποία με οδηγούς τους Χάκινεν και Κούλθαρντ κάνει πολύ καλές εμφανίσεις και τελικά ανακηρύσσεται Πρωταθλήτρια. Ο Σουμάχερ κατατάσσεται δεύτερος με 14 βαθμούς διαφορά. Αυτά που έγιναν το 1998 στη Φόρμουλα 1 έδειξαν ότι η επόμενη περίοδος θα ήταν γεμάτη εκπλήξεις.

Το 1999 οι προβλέψεις αυτές επαληθεύονται, καθώς η Φερραρι με πρώτο οδηγό τον Σουμάχερ και δεύτερο τον Ιρβάιν διεκδικεί τον τίτλο της πρωταθλήτριας. Και οι τρεις οδηγοί των McLaren Mercedes και Φερράρι (Χάκινεν, Σούμαχερ και Ιρβάιν) διεκδικούν, αρχικά, τον τίτλο. Στον όγδοο, όμως, αγώνα, το Γκραν Πρι της Βρετανίας, ο Σουμάχερ στον πρώτο γύρο βγήκε εκτός πίστας και τραυματίστηκε, με αποτέλεσμα να χάσει αρκετούς αγώνες (έξι) και την θέση του πήρε ο Σάλο. Τελικά ο Σούμαχερ τερμάτισε 5ος και ο Ιρβάιν 2ος πίσω από τον Χάκινεν. Όμως, η Φερράρι εκείνη την χρόνια κατέκτησε τον τίτλο στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών.

Το 2000 ο Ιρβάιν αποχώρησε από την ομάδα και την θέση του πήρε ο Βραζιλιάνος Ρούμπενς Μπαρικέλο. Αυτή την περίοδο ο Σουμάχερ κατακτά έναν ακόμη τίτλο, συγκεντρώνοντας συνολικά 108 βαθμούς.

Το 2001 ο Σουμάχερ και η Φερράρι ουσιαστικά δεν έχουν αντίπαλο. Ο Σουμάχερ κατατάσσεται πρώτος με 123 βαθμούς, αφήνοντας τον δεύτερο Κούλθαρντ 58 βαθμούς πίσω. Κάτι ανάλογο συνέβη και το 2002 με την διαφορά ότι η Φερράρι ήταν πλέον πολύ πιο ισχυρή. Έτσι, οι οδηγοί της έκαναν σχετικά εύκολα το 1-2 με δεύτερη ομάδα την Williams - BMW, στην οποία οδηγούσαν οι Χουαν Παμπλο Μοντόγια και ο αδελφός του Μίχαελ Σουμάχερ,[Ραλφ].

Το 2003 ήταν μία από τις καλύτερες περιόδους των τελευταίων ετών της Φόρμουλα 1, καθώς τρεις ομάδες διεκδικούν τον τίτλο: Είναι οι Φερράρι, Γουίλιαμς και ΜακΛάρεν, ενώ οι οδηγοί τους Σούμαχερ, Ραϊκόνεν και Μοντόγια διεκδικούν τον τίτλο του καλύτερου οδηγού. Η περίοδος έληξε με επικράτηση των Φερράρι και Σουμάχερ. Το 2004 η Φερράρι έχει ως βασικό αντίπαλο την έκπληξη: Επιστρέφει στους αγώνες η Χόντα, με την ομάδα BAR Honda, ενώ και η Ρενό, επιστρέφοντας και αυτή, εξελίσσει ένα πολλά υποσχόμενο μονοθέσιο. Τελικά η περίοδος λήγει με εύκολη επικράτηση της Φερράρι και του Σουμάχερ.

Το 2005 η Φερράρι δεν κάνει μεγάλη πρόοδο στην εξέλιξη των μονοθεσίων της, σε αντίθεση με την ΜακΛάρεν-Μερτσέντες και την Ρενό. Έτσι, ο Σουμάχερ τερματίζει στην τρίτη θέση πίσω από τους Φερνάντο Αλόνσο και Κίμι Ράικονεν. Επίσης, ούτε και το 2006 η Φερράρι δεν δείχνει να προσαρμόζεται εύκολα σε κάποιες αλλαγές των κανονισμών και στους νέου τύπου κινητήρες. Παρόλα αυτά, ο Σουμάχερ μέχρι το τέλος διεκδικεί τον τίτλο, τον όποια έχασε ουσιαστικά στον προτελευταίο αγώνα, στον οποίο εγκατέλειψε, και ο Αλόνσο με Ρενό τερμάτισε πρώτος. Για την ιστορία, στον τελευταίο αγώνα τερμάτισε 4ος. Ο Σουμάχερ είχε από την αρχή της περιόδου δηλώσει ότι με τη λήξη των αγώνων θα εγκατέλειπε την ενεργό δράση, κάτι που έκανε στο τέλος της χρονιάς.

Επανεμφάνιση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2009 ο τραυματισμός του Φελίπε Μάσα έφερε τον Σουμάχερ στο προσκήνιο για μια πιθανή αντικατάσταση του οδηγού της Φερράρι. Ο Σουμάχερ προσπάθησε να επιστρέψει στους αγώνες με την ιταλική ομάδα, αλλά ένας τραυματισμός του σε κάποιο ατύχημα στην αρχή της χρονιάς δεν επέτρεψε την επανεμφάνισή του με την ομάδα της Φερράρι.

Το 2010 υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα της Mercedes GP. Η Μερσέντες πήρε την διεύθυνση της ομάδας Brawn GP, πρωταθλήτριας της προηγούμενης χρονιάς την οποία προμήθευε με κινητήρα, κάνοντας έτσι την επανεμφάνισή της ως κατασκευάστρια μονοθεσίου Φόρμουλα 1 μετά από 55 χρόνια. Ο Σουμάχερ πήρε την θέση του παγκόσμιου πρωταθλητή της προηγούμενης χρονιάς Τζένσον Μπάτον, ο οποίος υπέγραψε στην άλλη ομάδα που τροφοδοτούσε με κινητήρες η Μερσέντες, την ΜακΛάρεν.

Στις 4 Οκτωβρίου 2012, ο Σουμάχερ ανακοίνωσε ότι θα αποχωρήσει από τους αγώνες μετά το τέλος της σεζόν.[1]

Οι συναγωνιστές του Σουμάχερ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνήθως ο Σουμάχερ τερμάτιζε πριν από τους συναγωνιστές του, με εξαίρεση την πρώτη περίοδό του στους αγώνες F1 και το 1999, χρονιά στην οποία τραυματίστηκε. Όσο ήταν στην Benetton όσο και στην Φερράρι ήταν πρώτος οδηγός, πράγμα που του έδινε εύνοια απέναντι στους συναγωνιστές του. Χαρακτηριστικό είναι το προσπέρασμα του στον Ρούμπενς Μπαρικέλο στο Αυστριακό Γκραν Πρι, όπου ο Βραζιλιάνος τον άφησε να τον περάσει λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό.

Χρονιά Ομάδα Συναγωνιστής (στην ίδια ομάδα)
1991 ΙρλανδίαJordan Ιταλία Αντρέα ντε Τσέζαρις
1991 Flag of the United Kingdom.svgΗνωμένες ΠολιτείεςBenetton Ford Βραζιλία Νέλσον Πικέ
1992 Flag of the United Kingdom.svgΗνωμένες ΠολιτείεςBenetton Ford Flag of the United Kingdom.svg Μάρτιν Μπραντλ
1993 Flag of the United Kingdom.svgΗνωμένες ΠολιτείεςBenetton Ford Ιταλία Ρικάρντο Πατρέζε
1994 Flag of the United Kingdom.svgΗνωμένες ΠολιτείεςBenetton Ford Φινλανδία Τζέι Τζέι Λέιτο/ Flag of the Netherlands.svg Γιος Βερστάπεν/ Flag of the United Kingdom.svg Τζόνι Χέρμπερτ
1995 Flag of the United Kingdom.svgFlag of France.svgBenetton Renault Flag of the United Kingdom.svg Τζόνι Χέρμπερτ
1996 ΙταλίαScuderia Ferrari Flag of the United Kingdom.svg Έντι Ιρβάιν
1997 ΙταλίαScuderia Ferrari Flag of the United Kingdom.svg Έντι Ιρβάιν
1998 ΙταλίαScuderia Ferrari Flag of the United Kingdom.svg Έντι Ιρβάιν
1999 ΙταλίαScuderia Ferrari Flag of the United Kingdom.svg Έντι Ιρβάιν
2000 ΙταλίαScuderia Ferrari Βραζιλία Ρούμπενς Μπαρικέλο
2001 ΙταλίαScuderia Ferrari Βραζιλία Ρούμπενς Μπαρικέλο
2002 ΙταλίαScuderia Ferrari Βραζιλία Ρούμπενς Μπαρικέλο
2003 ΙταλίαScuderia Ferrari Βραζιλία Ρούμπενς Μπαρικέλο
2004 ΙταλίαScuderia Ferrari Βραζιλία Ρούμπενς Μπαρικέλο
2005 ΙταλίαScuderia Ferrari Βραζιλία Ρούμπενς Μπαρικέλο
2006 ΙταλίαScuderia Ferrari Βραζιλία Φελίπε Μάσα
2010 Flag of Germany.svg Mercedes GP Flag of Germany.svg Νίκο Ρόσμπεργκ
2011 Flag of Germany.svg Mercedes GP Flag of Germany.svg Νίκο Ρόσμπεργκ
2012 Flag of Germany.svg Mercedes GP Flag of Germany.svg Νίκο Ρόσμπεργκ

Αποτελέσματα Φόρμουλα 1[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Συμμετοχή Σασί Κινητήρας 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Θέση Βαθμοί
1991 Team 7UP Jordan Jordan 191 Ford HBB 4 3.5 V8 USA BRA SMR MON CAN MEX FRA GBR GER HUN BEL
Εγκ
14ος 4
Camel Benetton Ford Benetton B191 Ford HBA 5 3.5 V8 ITA
5
POR
6
ESP
6
JPN
Εγκ
AUS
Εγκ
1992 Camel Benetton Ford Benetton B191B Ford HB 3.5 V8 RSA
4
MEX
3
BRA
3
3ος 53
Benetton B192 ESP
2
SMR
Εγκ
MON
4
CAN
2
FRA
Εγκ
GBR
4
GER
3
HUN
Εγκ
BEL
1
ITA
3
ΡOR
7
JPN
Εγκ
AUS
2
1993 Camel Benetton Ford Benetton B193 Ford HB 3.5 V8 RSA
Εγκ
BRA
3
4ος 52
Benetton B193B EUR
Εγκ
SMR
2
ESP
3
MON
Εγκ
CAN
2
FRA
3
GBR
2
GER
2
HUN
Εγκ
BEL
2
ITA
Εγκ
POR
1
JPN
Εγκ
AUS
Εγκ
1994 Mild Seven Benetton Ford Benetton B194 Ford Zetec-R 3.5 V8 BRA
1
PAC
1
SMR
1
MON
1
ESP
2
CAN
1
FRA
1
GBR
ΑΚ
GER
Εγκ
HUN
1
BEL
ΑΚ
ITA
POR
EUR
1
JPN
2
AUS
Εγκ
1ος 92
1995 Mild Seven Benetton Renault Benetton B195 Renault RS7 3.0 V10 BRA
1
ARG
3
SMR
Εγκ
ESP
1
MON
1
CAN
5
FRA
1
GBR
Εγκ
GER
1
HUN
11
BEL
1
ITA
Εγκ
POR
2
EUR
1
PAC
1
JPN
1
AUS
Εγκ
1ος 102
1996 Scuderia Ferrari S.p.A. Ferrari F310 Ferrari 046 3.0 V10 ΑUS
Εγκ
BRA
3
ARG
Εγκ
EUR
2
SMR
2
MON
Εγκ
ESP
1
CAN
Εγκ
FRA
ΔΕΚ
GBR
Εγκ
GER
4
ΗUN
9
BEL
1
ITA
1
ΡOR
3
JPN
2
3ος 59
1997 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F310B Ferrari 046/2 3.0 V10 AUS
2
BRA
5
ARG
Εγκ
SMR
2
MON
1
ΕSP
4
CAN
1
FRA
1
GBR
Εγκ
GER
2
HUN
4
BEL
1
ITA
6
AUT
6
LUX
Εγκ
JPN
1
EUR
Εγκ
AK‡ 78
1998 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F300 Ferrari 047 3.0 V10 AUS
Εγκ
BRA
3
ΑRG
1
SMR
2
ESP
3
MON
10
CAN
1
FRA
1
GBR
1
AUT
3
GER
5
HUN
1
BEL
Εγκ
ITA
1
LUX
2
JPN
Εγκ
2ος 86
1999 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F399 Ferrari 048 3.0 V10 AUS
8
BRA
2
SMR
1
MON
1
ESP
3
CAN
Εγκ
FRA
5
GBR
Εγκ
AUT
GER
HUN
BEL
ITA
EUR
MAL
2
JPN
2
5ος 44
2000 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F1-2000 Ferrari 049 3.0 V10 AUS
1
BRA
1
SMR
1
GBR
3
ESP
5
EUR
1
MON
Εγκ
CAN
1
FRA
Εγκ
AUT
Εγκ
GER
Εγκ
HUN
2
BEL
2
ITA
1
USA
1
JPN
1
MAL
1
1ος 108
2001 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2001 Ferrari 050 3.0 V10 AUS
1
MAL
1
BRA
2
SMR
Εγκ
ESP
1
AUT
2
MON
1
CAN
2
EUR
1
FRA
1
GBR
2
GER
Εγκ
HUN
1
BEL
1
ITA
4
USA
2
JPN
1
1ος 123
2002 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2001 Ferrari 050 3.0 V10 AUS
1
MAL
3
1ος 144
Ferrari F2002 Ferrari 051 3.0 V10 BRA
1
SMR
1
ESP
1
AUT
1
MON
2
CAN
1
EUR
2
GBR
1
FRA
1
GER
1
HUN
2
BEL
1
ΙTA
2
USA
2
JPN
1
2003 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2002 Ferrari 051 3.0 V10 AUS
4
MAL
6
BRA
Εγκ
SMR
1
1ος 93
Ferrari F2003-GA Ferrari 052 3.0 V10 ESP
1
AUT
1
MON
3
CAN
1
EUR
5
FRA
3
GBR
4
GER
7
HUN
8
ITA
1
USA
1
JPN
8
2004 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2004 Ferrari 053 3.0 V10 AUS
1
MAL
1
BHR
1
SMR
1
ESP
1
MON
Εγκ
EUR
1
CAN
1
USA
1
FRA
1
GBR
1
GER
1
HUN
1
BEL
2
ITA
2
CHN
12
JPN
1
BRA
7
1ος 148
2005 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari F2004M Ferrari 053 3.0 V10 AUS
Εγκ
MAL
7
3ος 62
Ferrari F2005 Ferrari 055 3.0 V10 BHR
Εγκ
SMR
2
ESP
Εγκ
MON
7
EUR
5
CAN
2
USA
1
FRA
3
GBR
6
GER
5
HUN
2
TUR
Εγκ
ΙTA
10
ΒEL
Εγκ
BRA
4
JPN
7
CHN
Εγκ
2006 Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari 248 F1 Ferrari 056 2.4 V8 BHR
2
MAL
6
AUS
Εγκ
SMR
1
EUR
1
ESP
2
MON
5
GBR
2
CAΝ
2
USA
1
FRA
1
GER
1
HUN
8
ΤUR
3
ITA
1
CHN
1
JPN
Εγκ
BRA
4
2ος 121
2010 Mercedes GP Petronas F1 Team Mercedes MGP W01 Mercedes FO 108X 2.4 V8 BHR
6
AUS
10
MAL
Εγκ
CHN
10
ESP
4
MON
12
TUR
4
CAN
11
EUR
15
GBR
9
GER
9
HUN
11
BEL
7
ITΑ
9
SIN
13
JPN
6
ΚOR
4
BRA
7
ABU
Εγκ
9ος 72
2011 Mercedes GP Petronas F1 Team Mercedes MGP W02 Mercedes FO 108Y 2.4 V8 AUS
Εγκ
MAL
9
CHN
8
TUR
12
ESP
6
MON
Εγκ
CAN
4
EUR
17
GBR
9
GER
8
HUN
Εγκ
BEL
5
ITA
5
SIN
Εγκ
JPN
6
ΚOR
Εγκ
IND
5
ABU
7
BRA
15
8ος 76
2012 Mercedes AMG Petronas F1 Team Mercedes F1 W03 Mercedes FO 108Z 2.4 V8 AUS
Εγκ
MAL
10
CHN
Εγκ
BHR
10
ESP
Εγκ
MON
Εγκ
CAN
Εγκ
EUR
3
GBR
7
GER
7
HUN
Εγκ
BEL
7
ITA
6
SIN
Εγκ
JPN
11
KOR
13
IND
22†
ABU
11
USA
16
BRA
7
13ος 49

Μετά την Φόρμουλα 1[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σουμάχερ ζει την Ελβετία με την γυναίκα του Corinna Betsch (από το 1995) και τα δύο παιδιά τους Gina-Maria (γενν.1997) και Mick (γενν. 1999). Εκτός όμως από τα χρήματα, τα οποία κέρδισε ως οδηγός στη Φόρμουλα 1, δραστηριοποιείται και σε άλλες επιχειρήσεις. Έχει, επίσης, να επιδείξει ένα αξιόλογο φιλανθρωπικό έργο, είναι μέλος της Εθνικής Ομάδας Πιλότων (ομάδα που απαρτίζεται από πρώην και νυν οδηγούς της Φόρμουλα 1 και οδηγεί σε πολλούς αγώνες για φιλανθρωπικό σκοπό). Είναι, επίσης πρέσβης της UΝESCO. Το 2008 συμμετέχει στην ταινία "Ο Αστερίξ στους Ολυμπιακούς Αγώνες" έχοντας το ρόλο ενός αρματοδρόμου.

Τα ρεκόρ στην Φόρμουλα 1[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σουμάχερ αποτελεί "ζωντανό θρύλο" για τη Φόρμουλα 1, καθώς έχει καταρρίψει τα περισσότερα ρεκόρ που έχει καταρρίψει ποτέ αγωνιζόμενος σε αυτό το άθλημα. Χαρακτηριστικά μέχρι το 2006:

Επίτευγμα Αριθμός
Τίτλοι
1 Πρωταθλήματα 7 (1994, 1995, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004)
2 Συνεχόμενα Πρωταθλήματα 5 (2000 - 2001 - 2002 - 2003 - 2004)
3 Νίκες σε Γκραν πρι 91
4 Συνεχόμενες νίκες 7 2004, Ευρωπαϊκό Γκραν Πρι - Ουγγρικό Γκραν Πρι
5 Νίκες με την ίδια ομάδα 72 (Scuderia Ferrari)
6 Περισσότερες νίκες σε Γκραν πρι 8 Γαλλικό Grand Prix
7 Νίκες σε διαφορετικά Γκραν πρι 22
8 Μεγαλύτερο διάστημα μεταξύ πρώτης και τελευταίας νίκης 14 χρόνια, 1 μήνας και 2 μέρες
9 Δεύτερες θέσεις 43
10 Πόντιουμ (Πρώτη τριάδα) 155
11 Συνεχόμενοι τερματισμοί μέσα στην πρώτη τριάδα 19 (2001 Αμερικάνικο Γκραν πρι - 2002 Ιαπωνικό Γκραν πρι)
12 Τερματισμοί μέσα στη βαθμολογούμενη οκτάδα 190
13 Προπορευόμενοι γύροι 4.741 (22.155 Km)
14 Πρώτη θέση εκκίνησης 68
15 Πρώτη σειρά εκκίνησης 115
16 Ταχύτεροι γύροι 77
17 Διπλό αποτέλεσμα (Θέση εκκίνησης ΚΑΙ νίκη) 40
18 Τριπλό αποτέλεσμα (Pole ΚΑΙ Ταχύτερος γύρος ΚΑΙ νίκη) 22
19 Βαθμοί στο Πρωτάθλημα 1.369
20 Περισσότεροι συνεχόμενοι τερματισμοί σε αγώνες * 24 (2001 Ουγγρικό Γκραν Πρι) - (2003 Γκραν Πρι Μαλαισίας)
21 Περισσότεροι βαθμοί σαν δεύτερος στο πρωτάθλημα 121 / από τους 180 (2006)
22 Περισσότερες νίκες σαν δεύτερος στο πρωτάθλημα * 7 (2006)
23 Νίκες στην Ιντιανάπολις (Με οποιοδήποτε αγωνιστικό αυτοκίνητο) 5
24 Νίκες στην Μόντσα (Στην Φόρμουλα) 5
25 Νίκες σε μία περίοδο 13 (2004)
26 Ταχύτεροι γύροι σε μία περίοδο * 10 (2004)
27 Πόντοι που πέτυχε σε μία περίοδο 148 (2004)
28 Πόντιουμ σε μία περίοδο 17 (2002)
29 Πρωτάθλημα κερδίζοντας τις περισσότερες "αριστερόστροφες" πίστες 6 (2002)
30 Περισσότερες περίοδοι με μία τουλάχιστον νίκη 15
31 Συνεχόμενες μέρες ως Πρωταθλητής 1813 (από 8 Οκτωβρίου 2000 μέχρι 25 Σεπτεμβρίου 2005)

* Τα ρεκόρ έχουν καταρριφθεί από κάποιον άλλο οδηγό

Επιστροφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λόγω τραυματισμού του οδηγού της Φεράρι Φελίπε Μάσα ο Σουμάχερ είχε δεχτεί να αφήσει προσωρινά τη θέση του συμβούλου της ομάδας για να συμπληρώσει το κενό του ομόσταυλού του, τρέχοντας στο Ευρωπαϊκό Grand Prix στις 23 Αυγούστου. Προς αυτή την κατεύθυνση ξεκίνησε εντατική προπόνηση[2]. Εντούτοις, ένας τραυματισμός στο λαιμό κατά τη διάρκεια αγώνα μοτοσυκλετών στον οποίο είχε συμμετάσχει νωρίτερα το 2009, αποδείχτηκε επίπονος και τον οδήγησε στην ματαίωση της επιστροφής του στο κόκπιτ, με τον δοκιμαστή της Φερράρι, Λούκα Μπαντοέρ, να παίρνει τη θέση του.[3] Στις 23 Δεκεμβρίου 2009 επιβεβαιώθηκε από την Mercedes ότι ο Σουμάχερ είχε υπογράψει συμβόλαιο για να συμμετέχει ξανά σε αγώνες μαζί με τον Νίκο Ρόσμπεργκ το 2010.[4]

Τραυματισμός 2013[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 29 Δεκεμβρίου του 2013, ο Μίχαελ Σουμάχερ τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι ενώ έκανε σκι στις γαλλικές Άλπεις. Το ατύχημα πάντως έγινε σε σημείο που βρίσκεται εκτός της πίστας που έκανε σκι. Η βοήθεια που του παρασχέθηκε ήταν άμεση. Οι τραυματιοφορείς έφτασαν κοντά του σε διάστημα οκτώ λεπτών. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε με ελικόπτερο σε νοσοκομείο στο Μουτιέ (στις 11:53 τοπική ώρα) και ενώ ο Σουμάχερ είχε ακόμη τις αισθήσεις του. Το νοσοκομείο στο Μουτιέ δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει το συμβάν και ο Σουμάχερ μεταφέρθηκε με ελικόπτερο στη γειτονική Γκρενόμπλ (στις 12:45 τοπική).

Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες που διέρρευσαν τα γαλλικά ΜΜΕ, τα τραύματα που εφέρε ο Σουμάχερ ήταν πιο σοβαρά απ' ότι αρχικά έδειχναν. Η κατάσταση της υγείας του είχε επιδεινωθεί και οι γιατροί τον υπέβαλαν σε τεχνητό κώμα. Ο Σουμάχερ υποβλήθηκε σε δύο νευροχειρουργικές επεμβάσεις, καθώς είχε εγκεφαλική αιμορραγία.[5]

Μελέτη του βίντεο και φωτογραφικού υλικού από την κάμερα που ήταν στο κράνος του Σουμάχερ από τις γαλλικές αρχές δείχνουν πως ο Σουμάχερ δεν έκανε σκι με μεγάλη ταχύτητα την ώρα που χτύπησε. Ερευνάται αν ο Σουμάχερ μειώνε την ταχύτητά του πριν το ατύχημα, πιθανώς επειδή δεν αισθανόταν καλά.[6]

Στις 16 Ιουνίου του 2014, η μάνατζερ του Σουμάχερ, Σαμπίνε Κεμ, προχώρησε σε ανακοίνωση όπου ενημέρωσε πως ο Σουμάχερ βγήκε από το κώμα, ενώ μεταφέρθηκε και από το νοσοκομείο της Γκρενόμπλ όπου νοσηλεύονταν για 6 μήνες σε άγνωστο μέρος, ώστε να ξεκινήσει την αποθεραπεία του μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.[7]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα