Μαντόνα
|
|
Αυτό το λήμμα χρειάζεται επιμέλεια ώστε να ανταποκρίνεται σε υψηλότερες προδιαγραφές ορθογραφικής και συντακτικής ποιότητας ή μορφοποίησης. Γίνετε περισσότερο συγκεκριμένοι ως προς το τι χρειάζεται το λήμμα με {{επιμέλεια|αίτιο}} ή χρησιμοποιήστε ένα πρότυπο όπως το {{μορφοποίηση}}.Για περαιτέρω βοήθεια, δείτε τα λήμματα πώς να επεξεργαστείτε μια σελίδα και τον οδηγό μορφοποίησης λημμάτων. |
Η Μαντόνα το 2012. |
|
| Πραγματικό όνομα | Μαντόνα Λουίζ Βερόνικα Τσικονέ (Madonna Louise Veronica Ciccone) |
|---|---|
| Γέννηση | 16 Αυγούστου 1958 Μπέι Σίτι, Μίσιγκαν, ΗΠΑ |
| Είδος Τέχνης | Τραγούδι, χορός, λογοτεχνία, κιν/φος, σκηνοθεσία, σχεδιάστρια μόδας, συγγραφέας |
| Καλλιτεχνικά ρεύματα | Pop (Dance, Electro - Pop), Rock, Ελεκτρόνικα, Synthpop |
Η Madonna Louise Veronica Ciccone (16 Αυγούστου, 1958) είναι μία Αμερικανίδα τραγουδίστρια, στιχουργός, μουσικός, παραγωγός, χορεύτρια, ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης. Συνήθως αναφέρεται ως η "Βασίλισσα της Ποπ", "Madge (Ματζ)", "Material Girl ". Είναι γνωστή για τα πρωτοπωριακά μουσικά της video, καθώς και την χρήση πολιτικών, θρησκευτικών και σεξουαλικών συμβόλων στην δουλειά της.
Το 2000, το βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες αναγνώρισε τη Madonna ως την πιο επιτυχημένη τραγουδίστρια όλων των εποχών, με πωλήσεις περίπου 130 εκατομμυρίων δίσκων και 50 εκατομμυρίων singles. Mε πωλήσεις που ανέρχονται σε πάνω απο 200 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως, η Μαντόνα είναι η πιο ακριβοπληρωμένη τραγουδίστρια όλων των εποχών, σύμφωνα με το βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες το 2007, καθώς και το Billboard Magazine". Το περιοδικό Forbes έχει υπολογίσει την περιουσία της κοντά στα $325 εκατομμύρια. Επιπλέον η Μαντόνα είναι κάτοχος του ρεκόρ των μεγαλύτερων εισπράξεων περιοδείας (Confessions Tour) από γυναίκα καλλιτέχνη, με κέρδη πάνω απο $200 εκατομμύρια.
Μετά την Confessions Tour (2006), ακολούθησε η Sticky & Sweet Tour (2008-2009) η οποία έσπασε το προηγούμενο ρεκορ, κάνοντας την Sticky & Sweet Tour την πιο κερδοφόρα περιοδεία απο σόλο καλλιτέχνη (άνδρα και γυναίκα) αφού τα κέρδη ξεπέρασαν τα $407.713.266 , με τους θεατές να φτάνουν τους 3.545.899 σε 85 σταθμούς σε όλον τον κόσμο.
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Πρώτα χρόνια
Η Madonna Ciccone γεννήθηκε στο Bay City του Michigan. Είναι το τρίτο ανάμεσα στα έξι παιδιά του Silvio "Tony" P.Ciccone και της Madonna Louise Fortin. Μεγάλωσε με καθολικές αρχές στα προάστια του Ντιτρόιτ. Η μητέρα της πέθανε από καρκίνο του μαστού στην ηλικία των τριάντα ετών (1 Δεκεμβρίου 1963) και αυτό, όπως λέει η ίδια, σημάδεψε ανεπανόρθωτα τη ζωή της. Ο πατέρας της αργότερα παντρεύτηκε την οικονόμο του σπιτιού, την Joan Gustafson και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά.
Η Μαντόνα έπεισε τον πατέρα της να την αφήσει να παρακολουθήσει μαθήματα μπαλέτου. Με τον τότε δάσκαλο της Κρίστοφερ Φλιν (Christopher Flynn) επισκέπτονταν Gay Bars. Φοίτησε στο Λύκειο του Ρότσεστερ Άνταμς (Rochester Adams High School) όπου ήταν από τις καλύτερες μαθήτριες, καθώς και μέλος της ομάδας μαζορέτων.
Το 1976 , μόλις αποφοίτησε από το σχολείο, έλαβε μία υποτροφία για σπουδές χορού στο πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Ένα χρόνο αργότερα εγκατέλειψε το κολέγιο και πήγε στη Νέα Υόρκη, για να κάνει καριέρα ως χορεύτρια. Η ίδια έχει πει:
“ Όταν πήγα στην Νέα Υόρκη, ήταν η πρώτη φορά που ανέβαινα σε αεροπλάνο, η πρώτη φορά που έπαιρνα ταξί, η πρώτη φορά για όλα. Και ήρθα με 35 δολάρια στο πορτοφόλι μου. Είναι το πιο γενναίο πράγμα που έκανα στη ζωή μου ”
Είχε πολύ λίγα χρήματα, και για λίγο καιρό ζούσε στην εξαθλίωση, κάνοντας χαμηλόμισθες δουλειές, συμπεριλαμβανομένης και μιας θέσης στα Ντάνκιν Ντόνατς (Dunkin' Donuts). Διδάχτηκε χορό από την Μάρθα Γκράχαμ (Martha Graham) και την Περλ Λάνγκ (Pearl Lang).
Κατά την διάρκεια της περιοδείας του Γάλλου καλλιτέχνη Πάτρικ Χερνάντεζ (Patrick Hernandez) το 1979, στην οποία συμμετείχε, γνωρίσε και ερωτεύτηκε τον μουσικό Νταν Γκίλροϊ (Dan Gilroy), με τον οποίο αργότερα δημιούργησαν το ροκ συγκρότημα "Breakfast Club". Σε αυτό εκτός απο φωνητικά, έπαιζε κιθάρα και ντραμς, πριν να δημιουργήσει το συγκρότημα Emmy το 1980 όπου ο ντράμερ Στίβεν Μπρέϊ (Stephen Bray) ήταν και πρώην φίλος της. Εκείνη και ο Μπρέϊ έγραψαν και παρήγαγαν μουσικά κομμάτια που τράβηξαν την τοπική προσοχή των κλαμπ της Νέας Υόρκης. Ο DJ και παραγωγός Μαρκ Κέϊμινς (Mark Kamins) εντυπωσιάστηκε απο τα ντέμο που είχε ηχογραφήσει, έτσι τα έδειξε στον ιδιοκτήτη της εταιρίας Σάϊρ Ρέκορντς (Sire Records), τον Σέϊμουρ Στέϊν (Seymour Stein.)
[Επεξεργασία] Επαγγελματική Καριέρα
[Επεξεργασία] 1980-1985
Το 1982 υπέγραψε συμβόλαιο με τη Sire Records (μια καινούργια εταιρία που άνηκε στην Warner Bros Records) στις ΗΠΑ, που της απέφερε $5,000 για κάθε τραγούδι. Η πρώτη της κυκλοφορία (24 Απριλίου 1982) το σινγκλ "Everybody", του οποίου τους στίχους έγραψε η ίδια ενώ την παραγωγή έκανε ο Mark Kamins, έγινε χιτ στο Billboard Hot Dance/Club Chart αλλά δεν κατάφερε να έχει απήχηση στο Billbοard Hot 100. Παίχτηκε επίσης πολύ στους R&Β ραδιοφωνικούς σταθμούς των Ηνωμένων Πολιτειών, οδηγώντας πολλούς να υποθέσουν ότι η Μαντόνα ήταν έγχρωμη τραγουδίστρια. Το διπλό 12" σινγκλ βινύλιο που ακολούθησε το 1983, με τα τραγούδια Burning Up και Physical Attraction, έγινε μεγάλη επιτυχία στα Χορευτικά τσαρτς. Αποτέλεσμα ήταν να πεισθούν τα διοικητικά στελέχη της Sire Records να χρηματοδοτήσουν ένα άλμπουμ.
Το ντεμπούτο της έγινε με το άλμπουμ Madonna (1983), που ήταν μια συλλογή από χορευτικά τραγούδια , που αρχικά η παραγωγή του ξεκίνησε από τον Ρέτζι Λούκας (Reggie Lucas). Ωστόσο όμως, κατά την διάρκεια της συνεργασίας τους κατάλαβαν ότι δεν μπορούσαν να δουλέψουν αποτελεσματικά μαζί. Έτσι, ύστερα από την αρχική του παραγωγή, η Μαντόνα πήγε το άλμπουμ στο τότε φίλο της Τζον Μπένιτεζ (John Benitez) ο οποίος εκτός από τα ρεμίξ, ξανά σχεδίασε το άλμπουμ. Έφτασε στο νούμερο οκτώ στα Album Charts των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ περιείχε 3 επιτυχημένα 100 καυτά σίνγκλς, τα "Holiday", "Bordeline" και "Lucky Star". Τότε, ο δίσκος πούλησε τρια εκατομμύρια, με το ένα απο αυτά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από τότε έχει φτάσει περίπου τα δεκατρία εκατομμύρια σε πωλήσεις παγκοσμίως.
Καθώς η φήμη της Μαντόνα μεγάλωνε, χιλιάδες έφηβα κορίτσια άρχισαν να επηρεάζονται από την μόδα που προμόταρε διαμέσου φωτογραφήσεων, μουσικών βίντεο και ζωντανών εμφανίσεων. Το ξεχωριστό αυτό στυλ, που συμπεριελάμβανε μπλούζες από δαντέλα, φούστες πάνω από Κάπρι παντελόνια, μακριές κάλτσες, κοσμήματα με τον χριστιανικό σταυρό και αποχρωματισμένα μαλλιά, έγινε το θηλυκό fashion trend των 80's.
Ο επόμενος δίσκος της, Like a Virgin (1984), ήταν μια διεθνής επιτυχία και έγινε ο πρώτος της δίσκος που έφτασε νούμερο ένα στο άλμμπουν τσαρτ των Ηνωμένων Πολιτειών. Η επιτυχία του ομότιτλου τραγουδιού, που έγινε νούμερο 1 στις ΗΠΑ (με διαμονή έξι εβδομάδων στην κορυφή του Billboard Hot 100 Singles Chart! μαζί με τα εξίσου επιτυχημένα singles Material Girl (που έφτασε #2 στις ΗΠΑ, χάνοντας την πρωτιά απο το "We Are The World"), Angel και Dress You Up, οδήγησε το άλμπουμ να πουλήσει 12 εκατομμύρια παγκοσμίως, και ως σήμερα έχει φτάσει τα 24. Η εμφάνιση της στα Μουσικά βραβεία MTV, όπου τραγουδούσε το Like A Virgin πάνω σε μια γαμήλια τούρτα φορώντας ένα συνδυασμό κορσάζ/νυφικού, δαντελένιες μακριές κάλτσες, ζαρτιέρες και το τότε σήμα κατατεθέν της, την ζώνη "Boy Toy" (σε ελεύθερη μετάφραση "Παιχνίδι Για Αγόρια"), ήταν η πρώτη από τις πολλές εμφανίσεις της που βοήθησε να μεγαλώσει το fun club της, παρόλο που ενόχλησε κάποιους κριτικούς, οι οποίοι πίστευαν πως η προκλητικότητα της προσπαθούσε να κρύψει το γεγονός ότι δεν είχε ταλέντο.
Το 1985, η Μαντόνα έκανε την πρώτη της εμφάνιση σε mainstream ταινία, το "Vision Quest", όπου είχε ένα μικρό ρόλο ως τραγουδίστρια σε ένα κλαμπ. Το soundtrack της ταινίας περιείχε το δεύτερο νούμερο 1 ποπ χιτ της, την μπαλάντα "Crazy For You", η οποία μάλιστα προτάθηκε για "Γκράμι", καθώς και το Gambler, που είχε μεγάλη επιτυχία στην Μεγάλη Βρετανία. Αργότερα εκείνο το χρόνο
Η Μαντόνα ξεκίνησε την περιοδεία της στις ΗΠΑ (The Virgin Tour) το 1985, με βοηθητικό συγκρότημα τους Beastie Boys.
[Επεξεργασία] 1986-1991
Ο δίσκος True Blue (1986) παρουσίασε μία εικόνα περισσότερο ώριμη μουσικά και θεματολογικά, προτρέποντας το περιοδικό Rolling Stone να δηλώσει, "τραγουδώντας καλύτερα από ποτέ, η Μαντόνα προβάλλει την αξίωση της ως η ποπ ποιήτρια της μικρομεσαίας Αμερικής". Ο δίσκος συμπεριλάμβανε την εκφραστική μπαλάντα "Live to tell", που έγραψε για την ταινία At Close Range, όπου πρωταγωνιστούσε ο τότε σύζυγος της Σον Πεν. Στο δίσκο συνεργάστηκε με το συνθέτη Πάτρικ Λέοναρντ, που αργότερα θα γινόταν μακροχρόνιος συνεργάτης και φίλος της. Το True Blue έφτασε στο #1 σε τριάντα χώρες, με 26 εκατομμύρια πωλήσεις.
Το 1987, η Μαντόνα πρωταγωνίστησε στην ταινία Who’s that girl και το ομότιτλο τραγούδι έγινε το έκτο #1 στις ΗΠΑ. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε την επιτυχημένη Who’s that girl περιοδεία, όπου σημειώθηκε η πρώτη διαμάχη με το Βατικανό, όταν ο Πάπας προέτρεψε τους θαυμαστές της να μην παρακολουθήσουν τις συναυλίες της στην Ιταλία. Εκείνο το χρόνο η Μαντόνα κυκλοφόρησε ένα remixed άλμπουμ (You can dance).
Έως την κυκλοφορία του επόμενου της δίσκου, η Μαντόνα θεωρούνταν ήδη μια από τις μεγαλύτερες παγκόσμιες σταρ. Το όνομα του ήταν Like a Prayer (1989)και παρουσίασε περισσότερο στοχαστικούς και προσωπικούς στίχους και ένα πιο ώριμο φωνητικό ύφος. Συνεργάστηκε με τον Prince σε τρία τραγούδια και έλαβε πολύ θετικές κριτικές προσελκύοντας ένα πιο ώριμο κοινό. Το Rolling Stone τότε έγραψε ότι ο δίσκος είναι "μια απόδειξη όχι μόνο ότι η Μαντόνα πρέπει να αντιμετωπίζεται σοβαρά ως καλλιτέχνης αλλά και ότι είναι μία από τις πιο αναγκαίες φωνές των 80’ς". Το βίντεο του Like a Prayer περιείχε πολλά καθολικά σύμβολα και καταδικάστηκε από το Βατικανό ως «βλάσφημο». Αν και το βίντεο αποκήρυσσε το ρατσισμό, επικρίθηκε για τη χρήση συμβόλων, όπως τα στίγματα και η ανάφλεξη σταυρών. Παρ' όλα αυτά το άλμπουμ σημείωσε τεράστια επιτυχια παγκοσμίως πουλώντας πάνω από 20 εκατομμύρια.
Το 1990, η Μαντόνα έπαιξε το ρόλο της Breathless Mahoney στην κινηματογραφική μεταφορά της σειράς κωμικών βιβλίων Ντικ Τρέισι στο πλευρό του Γουόρεν Μπίτι. Για την προώθηση της ταινίας κυκλοφόρησε το I’m Breathless, με τραγούδια εμπνευσμένα από τη δεκαετία του 1930. Συμπεριλάμβανε τον #1 χορευτικό ύμνο Vogue, ένα αφιέρωμα στα αστέρια του Χόλιγουντ .
Επιπλέον, εκείνη τη χρονιά, κυκλοφόρησε τον πρώτο greatest hits δίσκο της, The Immaculate Collection, που περιείχε δύο νέα τραγούδια (Justify my love, “Rescue Me”). Το βίντεο του Justify my love κρίθηκε αρκετά τολμηρό από το MTV και έτσι απαγορεύτηκε, όντας το πρώτο κλιπ που είχε τέτοιου είδους μεταχείριση. Η Warner Bros Records κυκλοφόρησε το βίντεο, το οποίο έγινε ένα από τα πιο επιτυχημένα (εμπορικά) όλων των εποχών. Το τραγούδι έφτασε στο #1 των τσαρτς στις ΗΠΑ.
Το 1991, ακολούθησε το ντοκιμαντέρ Truth or Dare,(επίσης γνωστό και ως In Bed with Madonna εκτός ΗΠΑ)το οποίο είναι ο προκάτοχος του I'm Going To Tell You A Secret, και, εκτός απο κάποια στγμιότυπα της Blonde Ambition Tour, περιλαμβάνει αρκετό υλικό απο τα παρασκήνια, επεξεργασμένο με ασπρόμαυρο φίλτρο. Παράλληλα συμμετείχε στην ταινία A League of their Own. για την οποία έγραψε το This Used to be my Playground, που έγινε το δέκατο #1 στις ΗΠΑ.
[Επεξεργασία] 1992-1997
Το 1992, η Μαντόνα κυκλοφόρησε ένα προκλητικό βιβλίο επονομαζόμενο SEX, το οποίο έδωσε τροφή στα media, καθώς όλοι νόμιζαν ότι η Μαντόνα "το είχε παρατραβήξει"
Ύστερα κυκλοφόρησε το Erotica (1992), το οποίο θεωρήθηκε ως ένας πολύ προκλητικό δίσκος αλλά στην πραγματικότητα συμπεριλάμβανε μόνο 3 (από 14) τραγούδια σεξουαλικού περιεχομένου. Οι κριτικοί, αφήνοντας στην άκρη την προκλητικότητα κάποιων στίχων, αποφάνθηκαν πως απο τεχνικής πλευράς ο δίσκος είναι πολύ καλός. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε σε δύο βερσιόν, μια κανονική, και μια δεύτερη χωρίς το τραγούδι Did You Do It? Σε καμία από τις δύο δεν περιλαμβάνοντα οι στίχοι του.
Τέλος, η Μαντόνα πρωταγωνίστησε στην ταινία "Body Of Evidence", η οποία μάλιστα κατηγορήθηκε ότι ήταν μια αντιγραφή του "Βασικού Ενστίκτου"
Η περιοδεία της The Girlie Show (1993) ήταν η πιο προκλητική και αμφισβητήσιμη που έχει κάνει ως τώρα, και η οποία είχε συνολικά έσοδα 60.2 εκατομμύρια δολάρια.
Μετά την περίοδο σεξ, η Madonna κυκλοφόρησε το έκτο άλμπουμ της, Bedtime Stories (1994), παραγωγής Nellee Hooper και Dallas Austin. Έγινε επιτυχία στην Ευρώπη, Αυστραλία και ΗΠΑ και ήταν υποψήφιο για Grammy στην κατηγορία Καλύτερο Ποπ Άλμπουμ. Με το τραγούδι Bedtime story, εν μέρει γραμμένο από την Björk, ο δίσκος έδωσε μια ιδέα για το τι θα ακολουθούσε μουσικά τα επόμενα χρόνια.
Στα τέλη του 1995, η Μαντόνα κυκλοφόρησε το Something to Remember, μία συλλογή με τις καλύτερες μπαλάντες της, που συμπεριλάμβανε τρία νέα κομμάτια, όπως η διασκευή στο I Want You του Marvin Gaye, σε συνεργασία με τους Massive Attack, και το You’ll see.
Το 1996 κυκλοφόρησε η πιο πετυχημένη της ταινία, Evita. Το soundtrack της ταινίας έγινε το δωδέκατο πλατινένιο άλμπουμ της, με δύο πολύ πετυχημένα τραγούδια – Don’t cry for me Argentina, You must love me – το δεύτερο κέρδισε και το Όσκαρ για το Καλύτερο Τραγούδι για Ταινία. Η ίδια επίσης κέρδισε και Χρυσή Σφαίρα ως η Καλύτερη Ηθοποιός σε Μιούζικαλ ή Κωμωδία.
[Επεξεργασία] 1998-2002
Το έβδομο άλμπουμ της Madonna, Ray of light (1998), συνδύασε προσωπικούς και ενδοσκοπικούς στίχους με ανατολίτικους ήχους, down-tempo, ηλεκτρονική ενορχήστρωση και τα έγχορδα όργανα του Craig Armstrong. Κέρδισε τις καλύτερες κριτικές της καριέρας της. Το Rolling Stone εγκωμίασε την ίδια και τον William Orbit (συμπαραγωγός) για τη “δημιουργία του πρώτου ποπ δίσκου που αγκάλιασε επιτυχημένα την techno” δηλώνοντας ότι μουσικά το Ray of light είναι ο πιο “περιπετειώδης δίσκος της”. Ο δίσκος κέρδισε 4 βραβεία Grammy και κατατάχθηκε στο #363 στη λίστα του Rolling Stone με τα 500 Καλύτερα Άλμπουμ όλων των εποχών. Η Madonna συνέχισε την επιτυχία του Ray of light με το σινγκλ “Beautiful Stranger” που έγραψε με τον Orbit για την ταινία Austin Powers: Ο κατάσκοπος που με κουτούπωσε (1999).
Το 2000 κυκλοφόρησε η ταινία The Next Best Thing, που ήταν μία εμπορική απογοήτευση και πήρε κακές κριτικές. Η Madonna συνείσφερε δύο τραγούδια για το soundtrack της ταινίας, το “Time stood still” και το “American pie”, μία χορευτική διασκευή στο κομμάτι του Don McLean.
Με το Music (2000), το όγδοο άλμπουμ της, η Madonna επέστρεψε στο πνεύμα της χορευτικής ποπ και house μουσικής. Εν τούτοις, διατήρησε την ενδοσκοπική δριμύτητα του Ray of light σε κομμάτια όπως το Paradise (Not for me) και εισήγαγε κιθάρες για μία πιο folk νότα (“Don’t tell me”, “Gone”) σε συνεργασία με το Γάλλο μουσικό της house Mirwais Ahmadzai. Το τρίτο σινγκλ του άλμπουμ “What it feels like for a girl” συνοδεύτηκε από ένα βίντεο που σκηνοθέτησε ο πρώην σύζυγος της, Guy Ritchie, και απαγορεύτηκε από το MTV και το VH1 λόγω των βίαιων σκηνών του. Φυσικά η Madonna κυκλοφόρησε το βίντεο στην αγορά και έγινε το πιο εμπορικό βίντεο όλων των εποχών.
Το 2001 ξεκίνησε την περιοδεία της Drowned World Tour, την πρώτη μετά από οχτώ χρόνια. Η επιτυχία της περιοδείας αυτής καταγράφηκε σε DVD και συνέπεσε με την κυκλοφορία του δεύτερου greatest hits άλμπουμ της, GHV2. Το 2002 έγραψε και ερμήνευσε το θεματικό τραγούδι της ταινίας James Bond, Die another day όπου είχε ένα μικρό ρόλο ως δασκάλα ξιφασκίας.
[Επεξεργασία] 2003-2008
Το ένατο άλμπουμ της Madonna, American Life (2003), στο οποίο οι στίχοι ήταν εμπνευσμένοι από τις πτυχές του αμερικάνικου ονείρου, της δόξας, του πλούτου και της κοινωνίας, δίχασε τους κριτικούς. Αναμφισβήτητα το πιο τολμηρό και μουσικά ακραίο άλμπουμ της, το American Life, σε συνεργασία με τον Mirwais Ahmadzai, παρουσίασε μία πιο σκοτεινή πλευρά της τραγουδίστριας. Το μουσικό βίντεο για το πρώτο σινγκλ, “American life”, προκάλεσε διαμάχη στις ΗΠΑ, καθώς περιείχε σπλαγχνικές σκηνές απεικονίζοντας τον πόλεμο με εκρήξεις και αίμα (τον ίδιο καιρό είχε εισβάλλει ο αμερικανικός στρατός στο Ιράκ). Η Madonna το απέσυρε και παρουσίασε μία άλλη έκδοση του, δείχνοντας την ίδια να τραγουδάει μπροστά από διάφορες σημαίες από όλο τον κόσμο. Παρ’όλο που ο δίσκος ήταν ο χαμηλότερος σε πωλήσεις στην καριέρα της, έγινε #1 στις ΗΠΑ.
Το 2004 η Madonna έκανε την πιο πετυχημένη περιοδεία της χρονιάς (The Re-Invention Tour). Την ίδια χρονιά μπλέχτηκε σε μία δικαστική διαμάχη με τη Warner Music Group, με την οποία μοιραζόταν τη δισκογραφική Maverick. Η διαμάχη έληξε με τη Warner Music Group να αγοράζει τις μετοχές της Madonna. Τον Ιανουάριο 2005 η Madonna ερμήνευσε το Imagine του John Lennon για την τηλεοπτική συναυλία “Tsunami Aid: A Concert of Hope”, με την οποία συγκεντρώθηκαν χρήματα για τα θύματα του τσουνάμι στην Ασία.
Το δέκατο άλμπουμ της, Confessions on a Dance Floor (2005), δημιουργήθηκε ως ένα συνεχές μιξάρισμα χορευτικών τραγουδιών, με μουσικά στοιχεία των 70’s αλλά και του δικού της παλαιότερου ρεπερτορίου, με την παραγωγή του Stuart Price. Ο δίσκος έφτασε την κορυφή σε 41 χώρες και έχει πουλήσει 12 εκατομμύρια αντίτυπα από την κυκλοφορία του (Νοέμβριος 2005). Η δουλειά αυτή δέχτηκε πολύ θετικές κριτικές, όμοιες μ’αυτές του Ray of light. Το “Hung up”, το οποίο περιείχε ένα δείγμα από το “Gimme! Gimme! Gimme!” των ABBA, έγινε το πιο πετυχημένο σινγκλ της καριέρας της. Το δεύτερο σινγκλ “Sorry” έγινε το δωδέκατο #1 στη Μεγάλη Βρετανία. Ακολούθησε το “Get together” που έγινε το τριακοστό έκτο #1 χορευτικό χιτ στις ΗΠΑ. Το τέταρτο και τελευταίο σινγκλ του άλμπουμ είναι το “Jump” (Οκτώβριος 2006).
Στα μουσικά βραβεία Αρίων που έγιναν την τρίτη 28 Μαρτίου 2006 και μεταδόθηκαν απο το MEGA channel κέρδισε δύο βραβεία. Βραβείο για το υψηλότερο σε πωλήσεις single ξένου ρεπερτορίου για το τραγούδι Hung up, και βραβείο για τον υψηλότερο σε πωλήσεις δισκο ξένου ρεπερτορίου για το άλμπουμ Confessions on a dance floor. Κέρδισε και τα δύο βραβεία ξένου καλλιτέχνη.
Η περιοδεία της, Confessions Tour, ξεκίνησε στα τέλη του Μαΐου 2006 και έγινε η μεγαλύτερη περιοδεία στην ιστορία από γυναίκα καλλιτέχνη (193,7 εκατομμύρια δολάρια). Όμως, προκάλεσε διαμάχες όταν χρησιμοποίησε θρησκευτικά σύμβολα στη σκηνή, όπως τη σταύρωση της κατά τη διάρκεια του “Live to tell”. Η περιοδεία τελείωσε στις 21 Σεπτεμβρίου 2006 στο Τόκιο.
Η Madonna κυκλοφόρησε το 2008 το νέο της άλμπουμ με τίτλο "Hard Candy" σε συνεργασία με τον Timbaland και το Justin Timberlake. Το πρωτο σινγκλ του αλμπουμ,"4 Minutes" εγινε μεγαλη επιτυχια.
Η Μαντόνα ερμήνευσε 4 τραγούδια της στη συναυλία Live Earth που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο. Τα τραγούυδια ήταν τα:Hey You, Ray Of Light, La Isla Bonita και Hung Up. Και ήταν εκείνη η οποία έκλεισε τη βραδιά της 7ης Ιουλίου 2007 (07.07.07) στο Wembley Stadium.[1]
Στα βραβεία Αρίων|6 του 2007 κερδισε για δεύτερη συνεχή χρονιά τα βραβεια για το υψηλότερο σε πωλήσεις single ξένου ρεπερτορίου για το τραγούδι Hung up, και βραβείο για τον υψηλότερο σε πωλήσεις δισκο ξένου ρεπερτορίου για το άλμπουμ Confessions on a dance floor.
Το 2008 μπήκε [2] στην Αίθουσα της Δόξας του Ροκ εν Ρολ.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2008 η Μαντόνα πραγματοποίησε συναυλία στην Ελλάδα, για πρώτη φορά κατα τη διάρκεια της καριέρας της, στα πλαίσια της περιοδείας της Sticky & Sweet Tour με τους θεατες να αγγίζουν τους 75.637 και εισπράξεις που φτάνουν τα 9.030.440$, κανοντας την Αθήνα τη συναυλία με τους περισσότερους θεατες απο όλους τους άλλους σταθμούς της περιοδείας της, και μια απο τις πιό κερδοφόρες συναυλίες της στα πλαίσια της Sticky & Sweet Tour.
Η περιοδεία της Sticky & Sweet Tour(2008-2009) έσπασε το προηγούμενο ρεκορ που κατείχε η ίδια για την πιο κερδοφόρα περιοδεία απο γυναίκα καλλιτέχνη απο την προηγούμενη περιοδεία της The Confessions Tour κάνοντας έτσι την Sticky & Sweet Tour την πιο κερδοφόρα περιοδεία απο σόλο καλλιτέχνη (άνδρα και γυναίκα) με κέρδη που ξεπερνούν τα $407.713.266 και τους θεατές να φτάνουν τους 3.545.899 σε 85 σταθμούς. Το Σεπτέμβριο του 2009 η Μαντόνα κυκλοφόρησε το Celebration, ένα άλμπουμ με τις μεγαλύτερες επιτυχίες της καριέρας της. Το άλμπουμ αυτό είχε επίσης και δύο νέα κομμάτια, το Celebration και το Revolver. Ήταν ουσιαστικά το τελευταίο άλμπουμ που έβγαλε με τη δισκογραφική εταιρία Warner Bros. Records
[Επεξεργασία] 2010-Τώρα
Τον Ιανουάριο του 2010 η Madonna ερμήνευσε το Like A Prayer για τους σεισμοπαθείς στην Αϊτή (Hope for Haiti Now: A Global Benefit for Earthquake Relief Concert). Τον Απρίλιο του 2010 κυκλοφόρησε το τρίτο live άλμπουμ της Sticky & Sweet Tour, οπού ήταν η πρώτη απελευθέρωσή της από την Live Nation.Επίσης ανακοίνωσε τα σχέδια της για την δεύτερη ταινία της, W.E., μια βιογραφική ταινία με υπόθεση μια ιστορία αγάπης ανάμεσα στον βασιλιά Edward VIIΙ και την Wallis Simpson. Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, κυκλοφόρησε το “Material Girl”, μια σειρά ρούχων, την οποία σχεδίασε μαζί με την κόρη της Lourdes Leon. Η σειρά ρούχων ήταν εμπνευσμένη από το punk-girl στυλ της Madonna τη δεκαετία του 1980 και κυκλοφόρησε απ’ τα Macy’s.
Ανακοίνωσε τα σχεδία της για να ανοίξει μια σειρά γυμναστηρίων σε όλο τον κόσμο. Αυτή τη σειρά την ονόμασαν Hard Candy Fitness και είναι μια εταιρική σχέση μεταξύ της Madonna, τον μάνατζέρ της Guy Oseary και τον Mark Mastrov, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της 24ης Fitness Hour. Το πρώτο γυμναστήριο άνοιξε στην πόλη του Μεξικού τον Νοέμβριο του 2010.
Η ταινία της W.E. έκανε πρεμιέρα εκτός συναγωνισμού τον Σεπτέμβριο του 2011 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας και έλαβε μεικτές κριτικές. Τον Ιούνιο του 2011 ο Guy Oseary, μάνατζέρ της Madonna, επιβεβαίωσε μέσα απ’ το Twitter ότι η Madonna έχει ξεκινήσει την ηχογράφηση του δωδέκατου studio άλμπουμ της. Αργότερα η ίδια η Madonna επιβεβαίωσε ότι το άλμπουμ της θα κυκλοφορήσει πριν από την άνοιξη του 2012 και επίσης, ότι το πρώτο της single Gimme All Your Luvin θα κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο του 2012.
[Επεξεργασία] Ρεκόρ,βραβέια,κλπ
Η Madonna έχει θεωρηθεί ως μία από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες της μουσικής και πλέον μία από της πιο ισχυρές γυναίκες στην ιστορία. Το 1998 ήταν στο βιβλίο με τις 100 πιο σημαντικές γυναίκες του 20ου αιώνα, που δημοσιεύθηκε από την εφημερίδα Ladies' Home. Το 2010, το περιοδικό Time περιλαμβάνει τη Madonna στη λίστα με τις 25 πιο ισχυρές γυναίκες του προηγούμενου αιώνα, όπου αυτή η λίστα είχε μόνο δύο τραγουδίστριες, την Madonna μαζί με την Aretha Franklin. Η Madonna πήγε στο νούμερο ένα στην λίστα για τις “50 Greatest Women of the Video Era” του VH1. Οι συγγραφείς Ros Horton και Sally Simmons περιλάμβαναν τη Madonna το 2007 στο βιβλίο τους «Γυναίκες που άλλαξαν τον κόσμο»(“Women Who Changed the World”), το οποίο αποτελεί έναν φόρο τιμής στις 50 γυναίκες που ασκούν μεγάλη επιρροή στον κόσμο και στις πιο θαυμαστές γυναίκες όλων των εποχών. Επιπλέον, η Madonna κέρδισε την έβδομη θέση στον κατάλογο του VH1 για τα «200 καλύτερα ποπ Icons όλων των εποχών». Η Madonna έχει αναφερθεί πολλές φορές στο Guinness World Records, συμπεριλαμβανομένων αυτό της πιο ακριβοπληρωμένης τραγουδίστριας όλων των εποχών και αυτό της πιο επιτυχημένης γυναίκας καλλιτέχνης όλων των εποχών. Η Madonna έχει πουλήσει περισσότερα από 300 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως και σύμφωνα με την Recording Industry Association of America (RIAA) είναι η γυναίκα καλλιτέχνης με τις υψηλότερες πωλήσεις του 20ού αιώνα και η δεύτερη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2008, το περιοδικό Billboard κατέταξε την Μαντόνα στην δεύτερη θέση, πίσω από τους Beatles, στη λίστα για τους “Billboard Hot 100 All-Time Top Artists”, κάνοντάς την την πιο επιτυχημένη σόλο καλλιτέχνης στην ιστορία των αμερικάνικων singles chart. Έχει 13 νούμερο ένα singles στο Ηνωμένο Βασίλειο, 11 στην Αυστραλία και 23 στον Καναδά, περισσότερα από κάθε άλλη γυναίκα καλλιτέχνη.
[Επεξεργασία] Άλμπουμ
[Επεξεργασία] Στούντιο Άλμπουμ
- The First Album (1983)
- Like a Virgin (1984)
- True Blue (1986)
- Like a Prayer (1989)
- Erotica (1992)
- Bedtime Stories (1994)
- Ray of Light (1998)
- Music (2000)
- American Life (2003)
- Confessions on a Dance Floor (2005)
- Hard Candy (2008)
- MDNA (2012)
[Επεξεργασία] Soundtrack Albums
- Who's That Girl (1987)
- I'm Breathless (1990)
- Evita (1996)
- The Next Best Thing (2000)
- W.E. (2012)
[Επεξεργασία] Ανθολογίες
- You Can Dance (1987)
- The Immaculate Collection (1990)
- Something to Remember (1995)
- GHV2 (2001)
- Remixed & Revisited (2003)
- Celebration (2009)
[Επεξεργασία] Live Albums
- I'm Going to Tell You Secret (2006)
- The Confessions Tour (2007)
- Sticky & Sweet Tour (2010)
[Επεξεργασία] Ρεμίξ Άλμπουμ
- Remixed Prayers (1989)
- GHV2 Remixed: The Best of 1991-2001 (2001)
- Confessions Remixed (2006)
[Επεξεργασία] Singles
[Επεξεργασία] 1980s
[Επεξεργασία] Madonna
- Everybody (1982)
- Burning Up (1983)
- Holiday (1983)
- Lucky Star (1984)
- Borderline (1984)
[Επεξεργασία] Like a Virgin
- Like a Virgin (1984)
- Material Girl (1985)
- Angel (1985)
- Into the Groove (1985)
- Dress You Up (1985)
[Επεξεργασία] Vision Quest
- Crazy for You (1985)
- Gambler (1985)
[Επεξεργασία] True Blue
- Live to Tell (1986)
- Papa Don't Preach (1986)
- True Blue (1986)
- Open Your Heart (1986)
- La Isla Bonita (1987)
[Επεξεργασία] Who's That Girl
- Who's That Girl (1987)
- Causing a Commotion (1987)
- The Look of Love (1987)
[Επεξεργασία] You Can Dance
- Spotlight (1988)
[Επεξεργασία] Like a Prayer
- Like a Prayer (1989)
- Express Yourself (1989)
- Cherish (1989)
- Oh Father (1989)
- Dear Jessie (1989)
[Επεξεργασία] 1990s
[Επεξεργασία] Like a Prayer
- Keep It Together (1990)
[Επεξεργασία] I'm Breathless
- Vogue (1990)
- Hanky Panky (1990)
[Επεξεργασία] The Immaculate Collection
- Justify My Love (1990)
- Rescue Me (1991)
[Επεξεργασία] Barcelona Gold
- This Used To Be My Playground (1992)
[Επεξεργασία] Erotica
- Erotica (1992)
- Deeper and Deeper (1992)
- Bad Girl (1993)
- Fever (1993)
- Rain (1993)
- Bye Bye Baby (1993)
[Επεξεργασία] With Honors
- I'll Remember (1994)
[Επεξεργασία] Bedtime Stories
- Secret (1994)
- Take a Bow (1994)
- Bedtime Story (1995)
- Human Nature (1995)
[Επεξεργασία] Something to Remember
- You'll See (1995)
- One More Chance (1996)
- Love Don't Live Here Anymore (1996)
[Επεξεργασία] Evita
- You Must Love Me (1996)
- Don't Cry for Me Argentina (1996)
- Another Suitcase in Another Hall (1997)
[Επεξεργασία] Ray of Light
- Frozen (1998)
- Ray of Light (1998)
- Drowned World/Substitute for Love (1998)
- The Power of Good-Bye (1998)
- Nothing Really Matters (1999)
[Επεξεργασία] Austin Powers: The Spy Who Sagged Me
- Beautiful Stranger (1999)
[Επεξεργασία] 2000s
[Επεξεργασία] The Next Best Thing
- American Pie (2000)
[Επεξεργασία] Music
- Music (2000)
- Don't Tell Me (2000)
- What It Feels Like for a Girl (2001)
[Επεξεργασία] American Life
- Die Another Day (2002)[Εμφανίστηκε ως single στην ομώνυμη ταινία]
- American Life (2003)
- Hollywood (2003)
- Nothing Fails (2003)
- Love Profusion (2003)
[Επεξεργασία] Confessions on a Dance Floor
- Hung Up (2005)
- Sorry (2006)
- Get Together (2006)
- Jump (2006)
[Επεξεργασία] Live Earth
- Hey You (2007)
[Επεξεργασία] Hard Candy
- 4 Minutes (ft. Justin Timberlake & Timbaland) (2008)
- Give It 2 Me (2008)
- Miles Away (2008)
[Επεξεργασία] Celebration
- Celebration (2009)
- Revolver (ft. Lil Wayne) (2009)
[Επεξεργασία] 2010s
[Επεξεργασία] Περιοδείες
- The Virgin Tour (1985)
- Who's That Girl World Tour (1987)
- The Blond Ambition World Tour (1990)
- The Girlie Show World Tour (1993)
- Drowned World Tour (2001)
- Re-Invention World Tour (2004)
- Confessions Tour (2006)
- Sticky & Sweet Tour (2008 - 2009)
- MDNA Tour (2012 - 2013)
[Επεξεργασία] Συνεργασίες με άλλους καλλιτέχνες
- Me Against The Music (ft. Britney Spears) (2003)
- 4 Minutes (ft. Justin Timberlake) (2008)
- Give Me All Your Luvin (ft Nicki Minaj and M.I.A.) (2012)
[Επεξεργασία] Πηγές
2. Madonna.com
3. Madonna News