Κάρολος Κουίντος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κάρολος Ε' και Α'
Κάρολος Κουίντος
Άγιος Ρωμαίος Αυτοκράτορας·
Βασιλιάς των Ρωμαίων·
Βασιλιάς της Ιταλίας
Περίοδος εξουσίας
28 Ιουνίου 1519 – 27 Αυγούστου 1556[1]
Στέψη 26 Οκτωβρίου 1520, Άαχεν (German royal)
22 Φεβρουαρίου 1530, Μπολόνια (Italian royal)
24 Φεβρουαρίου 1530, Μπολόνια (imperial)
Προκάτοχος Μαξιμιλιανός Α'
Διάδοχος Φερδινάνδος Α'
Βασιλιάς της Ισπανίας
με την Ιωάννα την Τρελή το 1555
Περίοδος εξουσίας
23 Ιανουαρίου 1515 – 16 Ιανουαρίου 1556
Προκάτοχος Ιωάννα της Καστίλης
Φερδινάνδος Β' της Αραγονίας
Διάδοχος Φίλιππος Β' της Ισπανίας
Δούκας της Βουργουνδίας, Κύριος των Κάτω Χωρών και Κόμης Παλατίνος της Βουργουνδίας
Περίοδος εξουσίας
25 Σεπτεμβρίου 1506 – 25 Οκτωβρίου 1555[2]
Προκάτοχος Φίλιππος Α' της Καστίλης
Διάδοχος Φίλιππος Β' της Ισπανίας
Σύζυγος Ισαβέλλα της Πορτογαλίας
Επίγονοι Φίλιππος Β', Βασιλιάς της Ισπανίας
Μαρία, Αγία Ρωμαία Αυτοκράτειρα
Ιωάννα, Πριγκίπισσα της Πορτογαλίας
Ιωάννης της Αυστρίας (illegitimate)
Μαργαρίτα, Δούκισσα της Φλωρεντίας και της Πάρμα (illegitimate)
Βασιλικός Οίκος Οίκος των Αψβούργων
Πατέρας Φίλιππος Α' της Καστίλης
Μητέρα Ιωάννα της Καστίλης
Γέννηση 24 Φεβρουαρίου 1500
Ghent, Φλάνδρα
Θάνατος 21 Σεπτεμβρίου 1558 (58 ετών)
Yuste, Ισπανία
Τοποθεσία Ταφής Εσκοριάλ, San Lorenzo de El Escorial, Ισπανία
Θρησκεία Ρωμαιοκαθολικισμός

Ο Κάρολος Ε' (Ισπανικά: Carlos I, Γερμανικά: Karl V., Ιταλικά: Carlo Quinto, Ολλανδικά: Karel V, Γαλλικά: Charles Quint; 24 Φεβρουαρίου 1500 – 21 Σεπτεμβρίου 1558) ήταν κυβερνήτης της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 1519 και, ως Κάρολος Α', της Ισπανικής Αυτοκρατορίας από το 1516 μέχρι την εθελοντική του απόσυρση και παραίτηση προς χάριν του νεότερου αδελφού του Φερδινάνδου Α' και του γιου του Φιλίππου Β' το 1556.

Ως διάδοχος τριών ηγετικών δυναστειών της Ευρώπης—του Οίκου των Αψβούργων της Μοναρχίας των Αψβούργων· του Οίκου των Βαλουά-Βουργουνδίας των Βουργουνδικών Κάτω Χωρών· και του Οίκου της Τρασταμάρα του Στέμματος της Καστίλης-Λεόν & της Αραγονίας—κυβέρνησε σε εκτεταμένες κτήσεις στην Κεντρική, Δυτική, και Νότια Ευρώπη· και στις Ισπανικές αποικίες στη Βόρεια, Κεντρική, και Νότια Αμερική, την Καραϊβική, και την Ασία.

Ο Κάρολος ήταν ο πρεσβύτερος γιος του Φιλίππου του Ωραίου και της Ιωάννας της Καστίλης. Όταν ο Φίλιππος πέθανε το 1506, ο Κάρολος έγινε κυβερνήτης των Βουργουνδικών Κάτω Χωρών, και ο συγκυβερνήτης της μητέρας του στην Ισπανία με τον θάνατο του παπού του από την πλευρά της μητέρας του, Φερδινάνδου του Καθολικού, το 1516. Καθώς και ο Κάρολος ήταν το πρώτο πρόσωπο που κυβέρνησε την Καστίλη-Λεόν και την Αραγονία ταυτόχρονα ιδίω δικαιώματι, έγινε ο πρώτος Βασιλιάς της Ισπανίας (ο Κάρολος συμβασίλευσε με την μητέρα του Ιωάννα, η οποία ήταν όμως μια τεχνική λεπτομέρεια δεδομένης της ψυχικής της αστάθειας).[3] Το 1519, ο Κάρολος διαδέχθηκε τον πατέρα του πατέρα του Μαξιμιλιανό ως Άγιος Ρωμαίος Αυτοκράτορας και Αρχιδούκας της Αυστρίας. Από αυτό το σημείο και μετά, το βασίλειο του Καρόλου, το οποίο έχει περιγραφεί ως "η αυτοκρατορία στην οποία ο ήλιος δεν δύει ποτέ", κάλυπτε τέσσερα εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα κατά πλάτος της Ευρώπης, της Άπω Ανατολής, και της Αμερικής.[4]

Μεγάλο μέρος της βασιλείας του Καρόλου αφιερώθηκε στους Ιταλικούς Πολέμους εναντίον των Γάλλων βασιλέων Φραγκίσκου Α' και Ερρίκου Β', οι οποία αν και απέραντα πολυέξοδοι, ήταν στρατιωτικά επιτυχείς λόγω του αήττητου Ισπανικού tercio και των προσπαθειών των πρωθυπουργών του Μερκουρίνο Γκαττινάρα και Φρανθίσκο ντε λος Κόμπος υ Μολίνα. Οι δυνάμεις του Καρόλου ανακατέλαβαν και το Μιλάνο και τη Φρανς-Κομτέ από την Γαλλία μετά την αποφασιστική νίκη των Αψβούργων στη Μάχη της Παβίας το 1525,[5] η οποία ώθησε τον Φραγκίσκο να δημιουργήσει τη Γαλλοοθωμανική συμμαχία. Ο αντίπαλος του Καρόλου Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής κατέκτησε την Ουγγαρία το 1526 αφού νίκησε τους Χριστιανούς στην Μάχη του Μόχατς. Παρ'όλα αυτά, η Οθωμανική προέλαση ανακόπηκε όταν απέτυχαν να καταλάβουν τη Βιέννη το 1529.


[Επεξεργασία] Σημειώσεις

  1. Ημερομηνία παραίτησης του Καρόλου· στις 24 Φεβρουαρίου 1558, το κολλέγιο των εκλεκτόρων που συνήλθε στην Φρανκφούρτη δέχθηκε το έγγραφο της αυτοκρατορικής παραίτησης του Καρόλου Ε' και διακήρυξε την εκλογή του Φερδινάνδου ως αυτοκράτορα [1][2]
  2. Abdication of Brussels
  3. William S. Maltby, Charles V. History 1450-1789.
  4. Maximilian I, Luminarium.org. Excerpted from Encyclopædia Britannica, 11th Ed. Vol XVII. Cambridge: Cambridge University Press, 1910. 923.
  5. Blockmans, Emperor Charles V, 60, 68; Guicciardini, History of Italy, 363–364; Oman, Art of War, 211.

[Επεξεργασία] Βιβλιογραφία

[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι



Προσωπικά εργαλεία
Περιοχές ονομάτων

Παραλλαγές
Ενέργειες
Πλοήγηση
Συμμετοχή
Εκτύπωση/εξαγωγή
Εργαλειοθήκη
Άλλες γλώσσες