Βαγιαζίτ Β΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Βαγιαζίτ Β΄
Βαγιαζίτ Β΄
Περίοδος Εξουσίας 1481-1512
Προκάτοχος Μωάμεθ Β΄
Διάδοχος Σελίμ Α΄
Οίκος Οσμανιδών
Πατέρας Μωάμεθ Β΄
Βαλιντέ Σουλτάνα Μουκριμέ Χατούν
Γέννηση 3 Δεκεμβρίου 1447
Γενέτειρα Διδυμότειχο
Θάνατος 26 Μαΐου1512
Τόπος ταφής Τέμενος Βαγιαζίτ Β΄
Τουρά Tughra of Bayezid II.JPG

O Βαγιαζίτ Β' (τουρκ. II. Bayezid, Διδυμότειχο, 3 Δεκεμβρίου 1447 - 26 Μαΐου 1512) ήταν σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας την περίοδο 1481-1512. Γεννημένος το 1447 στο Διδυμότειχο, ήταν μεγαλύτερος γιος του Μεχμέτ Β' και της Μουκριμέ Χατούν. Με τη στήριξη των γενιτσάρων και των οθωμανών αξιωματούχων Ισχάκ Πασά και Γκεντίκ Αχμέντ Πασά, αναρριχήθηκε στο θρόνο ερχόμενος σε σύγκρουση με το νεότερο αδελφό του Τζεμ Σουλτάν, ο οποίος αναζήτησε τη στρατιωτική στήριξη του τάγματος των Ιωαννιτών Ιπποτών στη Ρόδο. Σε αντάλλαγμα, ο νέος σουλτάνος επρόκειτο να εγκαταλείψει τις πολιτικές του πατέρα του ακολουθώντας πιο στενά το παράδειγμα του Μουράτ Β'. Επέστρεψε μεγάλο μέρος της περιουσίας που είχε δημεύσει ο πατέρας του και για αυτό επαινέθηκε ως δίκαιος σουλτάνος. Παραιτήθηκε από το αξίωμά του παραχωρώντας το θρόνο στο γιο του Σελίμ Α'. Πέθανε καθοδόν προς τη γενέτειρά του στις 26 Μαΐου 1512. Τάφηκε στο Τέμενος Βαγιαζίτ Β΄ στην Κωνσταντινούπολη.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βαγιαζίτ Β΄

Ο Μπεγιαζίτ είχε 8 συζύγους.Την Νιγκιάρ Χατούν,μητέρα του Ηγεμόνα Κορκούτ και της Φατμά Σουλτάν,την Σιρίν Χατούν,μητέρα του ηγεμόνα Αμπντουλάχ,την Γκιουλρούχ Χατούν,μητέρα του Ηγεμόνα Αλεμσάχ και της Καμέρ Σουλτάν,την Μπουλμπούλ Χατούν,μητέρα του Ηγεμόνα Αχμέτ και της Χουντί Σουλτάν,την Χουσνουσάχ Χατούν και την Γκιουλμπαχάρ Χατούν,μητέρα του Γιαβούζ Σουλτάν Σελίμ.

Επιτεύγματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέχρι το θάνατο του αδελφού του Τζεμ το 1495 και τελώντας υπό το φόβο της απειλής του, ο Βαγιαζίτ δεν ήταν σε θέση να προωθήσει μεγάλες πολεμικές εκστρατείες. Αμέσως μετά ακολούθησε η πολεμική σύγκρουση με την Πολωνία και το 1499 με τη Βενετία. Η γενικά φιλειρηνική και συνετή διακυβέρνησή του ευνόησε αξιοσημείωτη εσωτερική ανάπτυξη και πλούτο που αξιοποιήθηκε, μεταξύ άλλων, για την ενίσχυση του στρατού, επιτρέποντας ειδικότερα την κατασκευή πολεμικών πλοίων πρωτόγνωρου, για την εποχή, μεγέθους[1]. Τον Αύγουστο του 1499, οι ισχυροποιημένες οθωμανικές ναυτικές δυνάμεις κατέκτησαν το Λεπάντο και με σαφές πλεονέκτημα λεηλάτησαν τις βενετικές ακτές μέχρι τη Βιτσέντζα. Η Βενετία οδηγήθηκε σε συμφωνία ειρήνης, παραχωρώντας σημαντικές περιοχές όπως το Λεπάντο και το Ναβαρίνο.

Την εποχή του σουλτάνου Βαγιαζίτ σημειώθηκε η μεγαλύτερη μετανάστευση Εβραίων σε εδάφη της οθωμανικής αυτοκρατορίας, ενθαρρύνοντας την εγκατάσταση εκείνων των Εβραίων που εκδιώχθηκαν από την Ισπανία επί της βασιλείας του Φερδινάνδου Β΄[2].Ο Βαγιαζητ Β πεθανει το 1512 σε ηλικια 65 ετων.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. İnalcik, Halil, An economic and social history of the Ottoman Empire, Vol. 1,Cambridge University Press, 1997, σ.19
  2. Lewis, Bernard. The Jews of Islam, Princeton University Press, 1984, σ. 50

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Holt, P.M. Lambton, A.K.S., Lewis, Β. The Cambridge history of Islam, Vol. 1, Cambridge University Press, 1977
  • "Bayazid II", The Encyclopedia of Islam, Vol. I, E.J. Brill, Leiden: 1997

Προτεινόμενη βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ελισσάβετ Α. Ζαχαριάδου, Ο επεκτατικός προσανατολισμός του Βαγιαζήτ Β' , Τα Ιστορικά, τομ.12,τ/χ.23, (Δεκέμβριος 1995),σελ.285-298
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα