Οσμάν Α΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Οσμάν Α΄
Οσμάν Α΄
Περίοδος Εξουσίας 1299–1326
Προκάτοχος -
Διάδοχος Ορχάν
Οίκος Οσμανιδών
Πατέρας Ερτογρούλ
Βαλιντέ Σουλτάνα Χαϊμέ Χατούν
Γέννηση 1258
Γενέτειρα Θηβάσιο της Βιθυνίας
Θάνατος 1326
Σύζυγος Μαλχούν Χατούν
Μπαλά Χατούν

Ο Οσμάν Α΄ ή Οσμάν Γαζής (που σημαίνει νικητής[1]), (τουρκ. Osman Gazi, 1258 - 1326[2]) ήταν ιδρυτής και Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Διαμάχη για την προέλευση του ονόματός του "Οσμάν"[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από την κλασική εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, πιστευόταν ότι ο Οσμάν Α' πήρε το όνομά του απ'τον Uthman ibn Affan, ο οποίος ήταν ο τρίτος Rashidun χαλίφης του Ισλάμ και ένας από τους συντρόφους του προφήτη Μωάμεθ. Ωστόσο, μερικοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι το αρχικό όνομα του Οσμάν Α' ήταν "Άτμαν". Ο ισχυρισμός αυτός βασίζεται σε χρονικό του Βυζαντινού ιστορικού Γεωργίου Παχυμέρη, ο οποίος ήταν σύγχρονος του Οσμάν Α'. Το γράμμα ث στο عثمان έχει μεταφραστεί ως "th" ("θ") στο λατινικό αλφάβητο. Ως εκ τούτου, το "Οσμάν" μεταφράζεται ως "Ottomanus" στα λατινικά και το όνομα της αυτοκρατορίας μεταφράζεται ως Οθωμανική. Ωστόσο, το ελληνικό γράμμα σίγμα "Σ" είναι συριστικό σύμφωνο και το ع στο عثمان πρέπει να μεταφραστεί στην ελληνική ως όμικρον ή ωμέγα αντί για άλφα όπως στα χρονικά.[εκκρεμεί παραπομπή]

Ένα άλλο επιχείρημα που υποστηρίζει αυτόν τον ισχυρισμό είναι ότι ούτε οι πρόγονοί ούτε οι θείοι, αδελφοί ή υπασπιστές του Οσμάν Α' έχουν ισλαμικά ονόματα. Όντας νομάδες, οι πρόγονοί του είχαν εκτεθεί στον ισλαμικό πολιτισμό πολύ λίγο και άρχισαν να ζουν σε μόνιμους οικισμούς μόλις κατά τη διάρκεια της ηγεσίας του Ertuğrul στο Söğüt. Επιπλέον, σύμφωνα με μια διάσημη ιστορία, ο Οσμάν Α' είδε για πρώτη φορά Κοράνι στο σπίτι του Σεΐχη Edebali, του οποίου την κόρη ο Οσμάν Α παντρεύτηκε αργότερα. Πρωτότοκος γιος του Οσμάν Α και διάδοχος του ήταν ο Ορχάν, το όνομα του οποίου έχει επίσης ρίζες στην παλιά τουρκική. Το πρώτο ισλαμικό όνομα στην γενιά του Οσμάν Α είναι του γιου του "Alaeddin". Πήρε πιθανώς το όνομά του από τον Alaeddin Keykubad ΙΙΙ (πέθανε το 1303), ο οποίος ήταν ο Σελτζούκος σουλτάνος του Ικονίου της εποχής, ως φόρος τιμής.[εκκρεμεί παραπομπή]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Οσμάν σε Οθωμανική Μινιατούρα

Γεννήθηκε στο χωριό Θηβάσιο (τουρκ. Söğüt) της Βιθυνίας. Ήταν γιος του Τούρκου φύλαρχου Ερτογρούλ και της Χαϊμέ Χατούν[3].Ο Πατέρας του ήταν αρχηγός της φυλής των Καγί ο οποίος εγκαταστάθηκε στο Θηβάσιο αφού μετανάστευσε με την φυλή και την οικογένειά του από τη Αρμενία.Μετά τον θάνατο του πατέρα του έγινε Μπέης.Σε νεαρή ηλικία,ο Οσμάν,επιτέθηκε εναντίον του βυζαντινού φρουρίου της Αγγελοκώμης[4] (τουρκ. İnegöl), το οποίο και κατέλαβε. Έγινε στρατηγός του Σελτζούκου σουλτάνου Μαχσούντ Β΄ και στη συνέχεια, μετά τον θάνατο του τελευταίου, έγινε ηγεμόνας της Βιθυνίας. Το 1299 αυτοανακηρύχτηκε Σουλτάνος του δικού του ανεξάρτητου κράτους[5], στο οποίο έδωσε το όνομα του. Σταδιακά άρχισε να επεκτείνει την κυριαρχία του, αρχικά στην περιοχή του Μαρμαρά και αργότερα στη Μικρά Ασία. Πολιόρκησε την Προύσα, την οποία τελικά κατέλαβε ο γιος του Ορχάν στις 6 Απριλίου 1326[6]. Η πρωτεύουσα του κράτους του ήταν το Καρά Χισάρ ενώ είχε κόψει νομίσματα τα οποία έφεραν το όνομά του[7].

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Οσμάν είχε 2 συζύγους την Μαλχούν Χατούν, μητέρα του Ορχάν, και την Μπαλά Χατούν, μητέρα του Ηγεμόνα Αλαντίν. Απέκτησε οκτώ παιδιά: επτά γιούς και μία κόρη. Τον Ορχάν Γαζή, τον Παζαρλί Μπέη, τον Τσομπάν Μπέη, τον Χαμίντ Μπέη, τον Αλαντίν Μπέη, τον Μελίκ Μπέη, τον Σαβτσί Μπέη και την Φατμά Χατούν.

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απεβίωσε το 1326 ενώ πολιορκούσε την Προύσα σε ηλικια 68 ετων. Ο τάφος του - ανοικοδομημένος μετά από σεισμό - βρίσκεται εκεί μαζί με αυτόν του γιου του, Ορχάν.[8]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Αβραάμ Γ. Βαπορίδης, Βιογραφική ιστορία των σουλτάνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας : Μετά 31 προσωπογραφιών προς χρήσιν των σχολείων αμφοτέρων των φυλών, Τύποις Ι. Παλαμάρη, 1894 σ. 9
  2. Shaw, Stanford J., History of the Ottoman Empire and modern Turkey, 1, Cambridge University Press, 1976 σ. 13
  3. Αβραάμ Γ. Βαπορίδης, 1894 σ. 9
  4. Αβραάμ Γ. Βαπορίδης, 1894 σ. 10
  5. Palabiyi Hamit, Turkish public administration: from tradition to the modern age, USAK Books, 2008 σ. 65
  6. Trudy Ring, Robert M. Salkin, Sharon La Boda, International Dictionary of Historic Places: Southern Europe, International Dictionary of Historic Places, Τόμος 3, Taylor & Francis, 1996 σ.106
  7. Lindner, Rudi Paul, Explorations in Ottoman prehistory, University of Michigan Press, 2007 σ. 18
  8. Trudy Ring, Robert M. Salkin, Sharon La Boda, International Dictionary of Historic Places: Southern Europe, International Dictionary of Historic Places, Τόμος 3, Taylor & Francis, 1996 σ.107
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα