Αμπντούλ Μετζίτ Α΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αμπντούλ Μετζίτ Α΄
Χαλίφης του Ισλάμ
Αμπντούλ Μετζίτ Α΄
Περίοδος Εξουσίας 1839 - 1861
Προκάτοχος Μαχμούτ Β΄
Διάδοχος Αμπντούλ Αζίζ
Οίκος Οίκος των Οσμανιδών
Πατέρας Μαχμούτ Β΄
Βαλιντέ Σουλτάνα Μπεζμιαλέμ Σουλτάν
Γέννηση 25 Απριλίου 1823
Γενέτειρα Μπεσίκτας
Θάνατος 25 Ιουνίου 1861
Τόπος θανάτου Κωνσταντινούπολη
Τουρά Tughra of Abdülmecid I.JPG

Ο Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ (Abdülmecid I) (25 Απριλίου 1823 - 26 Ιουνίου 1861) ήταν ο 31ος σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν γιος του Μαχμούτ Β΄ και της Μπεζμιαλέμ Σουλτάν. Σε μικρή ηλικία έμαθε πολλές γλώσσες όπως γερμανικά και αγγλικά, ενώ γενικότερα διακρινόταν για την ευφυΐα του.

Βασιλεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εσωτερική Πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διαδέχθηκε τον πατέρα του στις 2 Ιουλίου του 1839 σε ηλικία μόλις 15 ετών, και συνέχισε το μεταρρυθμιστικό του έργο, το οποίο ονομάστηκε Τανζιμάτ, που σημαίνει Ευτυχής οργάνωση. Η συγκεκριμένη μεταρρύθμιση, που επιβλήθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από τις Δυτικές Δυνάμεις μετά από τους Κριμαϊκούς πολέμους, παραχώρησε πολλά δικαιώματα στους υπηκόους των χριστιανικών κοινοτήτων και έδωσε σημαντική ώθηση στην ανάπτυξη του εμπορίου, των γραμμάτων κ.α. Το 1839 με τη συνθήκη Χάτι Σερίφ και το 1856 με τη συνθήκη Χάτι Χουμαγιούν δημιουργήθηκε ένα προστατευτικό πλαίσιο για τις μειονότητες και να εξασφαλίσει δικαιώματα για ισότιμη μεταχείριση, ίση απονομή δικαιοσύνης κ.ά. Το Χάτι Χουμαγιούν χαρακτηρίστηκε η Magna Carta της Τουρκίας[1]. Παρ' όλο που οι διατάξεις των συνθηκών αυτών περί θρησκευτικών ελευθεριών παραβιάζονταν συστηματικά (Pears, σ. 2), οι θρησκευτικές και εθνικές μειονότητες (μεταξύ των οποίων και η Ελληνική) επωφελήθηκαν και προχώρησαν σε μαζική ίδρυση σχολείων, ναών και άλλων ιδρυμάτων.

Mε εντολή του, το 1843, ξεκίνησε η κατασκευή του ανάκτορου Ντολμά Μπαχτσέ (τουρκ. Dolmabahçe Sarayı) που ολοκληρώθηκε το 1856. Το Ντολμά Μπαχτσέ σχεδιάστηκε από τους Αρμένιους αρχιτέκτονες Καραμπέτ και Νικογιός Μπαλιάν. Τον εσωτερικό διάκοσμο του ανακτόρου ανέλαβε ο Γάλλος διακοσμητής Σεσάν, ενώ αρκετοί Ευρωπαίοι καλλιτέχνες ανέλαβαν να φιλοτεχνήσουν έργα ζωγραφικής για να κοσμήσουν το παλάτι. Από το 1960 λειτουργεί ως μουσείο.

Εξωτερική Πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην εξωτερική πολιτική ο Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ κατάφερε να καταστείλει τα επαναστατικά κινήματα στη Συρία, στην Αλβανία, στη Βοσνία και στο Μαυροβούνιο. Στον Κριμαϊκό πόλεμο προστάτεψε εν μέρει τα συμφέροντα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αλλά αναγκάστηκε να αναγνωρίσει την ένωση των παραδουνάβιων χωρών. Οι σφαγές του χριστιανικού πληθυσμού στο Λίβανο στάθηκαν αφορμή για επέμβαση των Ευρωπαϊκών δυνάμεων το 1860 που τον ανάγκασαν να αναγνωρίσει την αυτονομία της χώρας.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είχε 4 συζύγους: την Σεβκεφζά Σουλτάν μητέρα του Μουράτ Ε', την Τιριμουτζγκάν Σουλτάν μητέρα του Αμπντούλ Χαμίτ Β', την Γκιουλτζεμάλ Σουλτάν μητέρα του Μεχμέτ Ε΄ και την Γκιουλουστού Σουλτάν μητέρα του Μεχμέτ ΣΤ'.

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απεβίωσε στις 26 Ιουνίου του 1861 από φυματίωση και τον διαδέχτηκε ο αδερφός του Αμπντούλ Αζίζ. Γιοί του ήταν οι Μουράτ Ε΄, Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, Μωάμεθ Ε΄ και Μωάμεθ ΣΤ΄ που επίσης έγιναν σουλτάνοι. Τάφηκε στο Τέμενος Γιαβούζ Σελίμ.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Pears Edwin (1917) Life of Abdul Hamid, Constable & Co., London. p.1, 2.