Ο Αχμέτ Β΄ (τουρκ.: II. Ahmed, Οθ. τουρκ: احمد ثانى Aḥmed-i sānī, 25 Φεβρουαρίου 1643 - 6 Φεβρουαρίου 1695) ήταν σουλτάνος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας από το 1691 έως το 1695. Ήταν γιος του σουλτάνου Ιμπραήμ Α΄ (1640-1648). Ανήλθε στο θρόνο μετά το θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Σουλεϊμάν Β' (1687-1691). Η τετραετής βασιλεία του υπήρξε περίοδος έντονης παρακμής, καταπτώσεως και συνεχών καταστροφών για την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Λίγο μετά την άνοδό του στο θρόνο τα οθωμανικά στρατεύματα συνετρίβησαν από τους Αυστριακούς, που πολεμούσαν υπό την ηγεσία του Λουδοβίκου-Γουλιέλμου, Μαργκράβου του Μπάντεν, στην μάχη του Σλάνκαμεν. Συνέπεια αυτής της μάχης ήταν η εκκένωση της Ουγγαρίας από τους Οθωμανούς. Από τις σημαντικότερες ενέργειές του ήταν ο διορισμός του Μουσταφά Κιοπρουλού ως Μεγάλου Βεζύρη. Πέθανε στα 1695.
