Αμοργός
| Αμοργός |
|
|---|---|
 Εικόνα από την Αμοργό |
|
| Γεωγραφία | |
 |
|
| Αρχιπέλαγος | Αιγαίο Πέλαγος |
| Σύμπλεγμα | Κυκλάδες |
| Έκταση | 121 τ.χλμ |
| Χώρες | |
 Ελλάδα |
|
| Περιφέρεια | Νοτίου Αιγαίου |
| Νομός | Κυκλάδων |
| Πρωτεύουσα | Αμοργός |
| Δημογραφικά Χαρακτηριστικά | |
| Πληθυσμός | 1.859 (απογραφής 2001) |
| Ιστότοπος | |
| amorgos.net | |
Η Αμοργός είναι ένα κυκλαδίτικο νησί του Αιγαίου Πελάγους. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο των Κυκλάδων, Νοτιοανατολικά της Νάξου και σε απόσταση 136 ναυτικών μιλίων από τον Πειραιά. Η επιφάνειά της εκτιμάται στα 121 τ.χλμ., ενώ έχει μήκος ακτών 126 χιλιόμετρα. Είναι μακρόστενο νησί που εκτείνεται από ΝΔ. προς ΒΑ. με απότομη ορεινή μορφολογία εδάφους. Διαθέτει δύο φυσικά λιμάνια, τα Κατάπολα και την Αιγιάλη, αμφότερα επί των βορείων ακτών. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Χώρα Αμοργού, ενώ το κύριο λιμάνι της νήσου είναι τα Κατάπολα.
Η Αμοργός είχε πληθυσμό 1.859 άτομα στην απογραφή του 2001. Οι κάτοικοι ασχολούνται παραδοσιακά με τις αγροτικές εκμεταλλεύσεις, την κτηνοτροφία αλλά και την αλιεία.
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Ιστορία
Από τα τέλη της 4ης χιλιετίας π.Χ υπάρχουν ίχνη ανθρώπινης ύπαρξης στην Αμοργό. Κατά την αρχαιότητα η Αμοργός γίνεται ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του Κυκλαδικού πολιτισμού. Αργότερα κατά την μινωική εποχή στο νησί καταφθάνουν πολλοί μινωίτες ιδρύοντας μία από τις πρώτες πόλεις του νησιού, την Μινώα. Αργότερα Ναξιώτες ιδρύουν την Αρκεσίνη, στη σημερινή περιοχή Καστρί και την ίδια εποχή Μιλήσιοι εγκαθίστανται στην Αιγιάλη, το σημερινό χωριό Θολάρια. Αυτές ήταν κατά την αρχαιότητα οι σπουδαιότερες πόλεις του νησιού. Στους Ρωμαϊκούς χρόνους θα είναι τόπος εξορίας : επί Τιβερίου, το 23 μ.Χ. θα εξοριστεί ο Βέβιος Σειρήνος ,ανθύπατος της Ισπανίας[1] Μετά την επανάσταση του 1821 ενώθηκε στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος.
[Επεξεργασία] Ο δήμος Αμοργού
Ο δήμος Αμοργού περιλαμβάνει το νησί της Αμοργού και τις γύρω νησίδες. Αναλυτικά οι οικισμοί και οι νησίδες που αποτελούν τον δήμο Αμοργού:
- Δ.δ. Αμοργού [ 414 ]
-
- η Αμοργός [ 398 ]
- το Γραμπονήσι (νησίδα) [ 0 ]
- η Καστελόπετρα [ 16 ]
- τα Νικούρια (νησίδα) [ 0 ]
-
- Δ.δ. Αιγιάλης [ 487 ]
-
- η Αιγιάλη [ 229 ]
- ο Άγιος Παύλος [ 17 ]
- ο Όρμος Αιγιάλης [ 125 ]
- ο Ποταμός [ 116 ]
-
- Δ.δ. Αρκεσίνης [ 218 ]
-
- η Αρκεσίνη [ 129 ]
- η Γραμβούσσα (νησίδα) [ 0 ]
- η Καλοταρίτισσα [ 31 ]
- η Καλοφάνα [ 41 ]
- η Μαύρη Μύτη [ 5 ]
- η Ραχούλα [ 12 ]
- η Φελούκα (νησίδα) [ 0 ]
- η Ψαλίδα (νησίδα) [ 0 ]
-
- Δ.δ. Βρούτση [ 82 ]
- Δ.δ. Θολαρίων [ 173 ]
-
- τα Θολάρια [ 147 ]
- η Παραλία Θολαρίων [ 26 ]
-
- Δ.δ. Καταπόλων (Αμοργού) [ 485 ]
-
- τα Κατάπολα [ 128 ]
- το Άνω Αντικέρι (νησίδα) [ 0 ]
- το Κάτω Αντικέρι (νησίδα) [ 1 ]
- οι Λεύκες [ 49 ]
- τα Νερά [ 9 ]
- το Ξυλοκερατίδι [ 107 ]
- το Πέρα Ραχίδι [ 36 ]
- το Ραχίδι [ 148 ]
- το Χριστουλάκι (τ. ο Τσεσεμές) [ 7 ]
-
Σημειώνεται ότι με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011, ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 2.29.Γ. αυτού.
[Επεξεργασία] Εκκλησιαστικά
Σήμερα η Αμοργός υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Θήρας Αμοργού και Νήσων όπου και αποτελεί την αρχιερατική περιφέρεια Αμοργού.
[Επεξεργασία] Σημειώσεις
Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για την Αμοργό παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 2ος τόμος και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-423/4, και ΧΕΕ-423/5 που αποτελούν τους λιμενοδείκτες των όρμων Κατάπολα και Αιγιάλης αντίστοιχα, καθώς και ο ΧΕΕ-423 που καλύπτει όλες τις ΝΑ. Κυκλάδες.
[Επεξεργασία] Εξωτερικές συνδέσεις
- ↑ Αντ. Σακελλαρίου, Οι Κυκλάδες ως τόπος εξορίας επί Τιβερίου, Πλάτων τομ.50 (1998),σελ. 170.
[Επεξεργασία] Βιβλιογραφία
- Μαρίνα Κουμανούδη, «Για ένα κομμάτι γης: Η διαμάχη Σανούδων - Γκίζη για το νησί της Αμοργού (14ος αι.)», Θησαυρίσματα τομ. 29 (1999), σελ. 45-89.
[Επεξεργασία] Εξωτερικές συνδέσεις
- Οδηγός Αμοργού
- Η επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Αμοργού
- Αφιέρωμα στην Αμοργό από τις Επτά Ημέρες της Καθημερινής
- Το μοναστήρι της Παναγιάς της Χοζοβιώτισσας
Αμοργός (Αρχείο ντοκιμαντέρ της Ε.Ρ.Τ.)
|
||||||||
|
||||||||
