Σίκινος
| Σίκινος |
|
|---|---|
 Ναός της Επισκοπής δεξιά και ο μικρός βυζαντινός της Αγ.Άννας |
|
| Γεωγραφία | |
 |
|
| Αρχιπέλαγος | Αιγαίο Πέλαγος |
| Σύμπλεγμα | Κυκλάδες |
| Έκταση | 41 τ.χλμ |
| Υψηλότερη Κορυφή | 600μ. ( μ) |
| Χώρες | |
 Ελλάδα |
|
| Περιφέρεια | Νοτίου Αιγαίου |
| Νομός | Κυκλάδων |
| Πρωτεύουσα | Σίκινος |
| Δημογραφικά Χαρακτηριστικά | |
| Πληθυσμός | 260 (απογραφής 2011) |
| Ιστότοπος | |
| www.sikinos.gr & www.photosikinos.com | |
Η Σίκινος είναι ένα κυκλαδίτικο νησί του Αιγαίου Πελάγους, που βρίσκεται μεταξύ των νήσων Φολέγανδρου και Ίου και σε απόσταση 14 και 10 μίλια αντίστοιχα. Από τον Πειραιά απέχει 102 μίλια.
Η Σίκινος έχει τρεις οικισμούς: την Αλοπρόνοια, το Χωριό και το Κάστρο. Αλοπρόνοια (αλς= θάλασσα + πρόνοια) ονομάζεται το μικρό λιμάνι της Σικίνου. Ωραίο κολύμπι στη μεγαλύτερη παραλία του νησιού, το Λιβάδι, και ταβέρνες με καλό φαγητό δίπλα στη θάλασσα. Στον παραθαλάσσιο οικισμό της Αλοπρόνοιας υπάρχει σουπερμάρκετ, ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια, καφενεία για ένα καφεδάκι πριν τον απογευματινό περίπατο στο λιμάνι και μπαράκια για τη νυχτερινή έξοδο. Από εδώ ξεκινάει το λεωφορείο για τη Χώρα και την Επισκοπή και το καΐκι για τις εκδρομές στις απομακρυσμένες παραλίες της Σικίνου. Το Χωριό είναι ένας μικρός λαβύρινθος από δρομάκια, παλιά σπίτια, πεζούλια, στενές ανηφόρες, περάσματα, κρυφές γωνιές, ανθισμένα παρτέρια και σκαλάκια. Όποιος ανέβει εδώ πρέπει να αφουγκραστεί το σιωπηλό ήχο ενός πολύ παλιού, χαμένου κόσμου. Αυτόν τον ήχο μην τον προσπεράσετε έτσι: είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχει να χαρίσει η Σίκινος. Το Κάστρο, χτισμένο στο χείλος του γκρεμού 280 μέτρα πάνω από τη θάλασσα, είναι παλιός οχυρωμένος οικισμός του 15ου αιώνα. Εδώ χτυπάει η καρδιά του τόπου: η πλατεία, το δημαρχείο, το ιατρείο, τα μαγαζιά και τα καφενεία είναι το κέντρο της κοινωνικής ζωής του νησιού. Με έναν περίπατο μέσα στον οικισμό θα θαυμάσετε παλιά αρχοντικά, το επίχρυσο ξυλόγλυπτο τέμπλο στην εκκλησία της Παντάνασσας και παμπάλαιες εικόνες, ζωγραφισμένες από το χέρι μεγάλων αγιογράφων των περασμένων αιώνων. Στην εικόνα δεξιά φαίνεται ο ναός της Επισκοπής ο οποίος απέχει από το κέντρο του νησιού περίπου 4 χιλιόμετρα και χρησιμοποιήθηκε σαν χριστιανικός ναός στα πρώτα χριστιανικά χρόνια της Σικίνου. Ένα από τα κύρια και πολύ ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά της Σικίνου είναι οι Ναοί τα ξωκκλήσια της, 61 τον αριθμό. Υπάρχουν και έξι βυζαντινοί ναοί (ανήκουν στον τύπο της απλής μονόκλιτης καμαρόσκεπης βασιλικής) με τοιχογραφίες του 13ου και του 14ου αιώνα. Πρόκειται για τον Άγιο Νικόλαο στις Ράχες Κατέργου, την Παναγία στη Συκιά κοντά στην Αλοπρόνοια, το Χριστό ή Μεταμόρφωση του Σωτήρος κοντά στη Xώρα, τον Άγιο Στέφανο κοντά στο Χωριό, την Αγία Άννα, παρεκκλήσι της Επισκοπής, και τον Άγιο Γεώργιο κοντά στην Επισκοπή. Πλούσιο φωτογραφικό υλικό για τα Ξωκκλήσια και τους Ναούς της Σικίνου θα βρείται στο www.photosikinos.com στη σχετική θεματική ενότητα.
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Γεωγραφία
Η επιφάνειά της εκτιμάται στα 41 τ.χλμ. ενώ έχει μήκος ακτών 40 χιλιόμετρα. Ο δε περίπλους της νήσου είναι 17 μίλια. Γύρω από τη Σίκινο βρίσκονται οι ακόλουθες νησίδες, βόρειο-δυτικά: η Αβωλάδα, ο Άγιος Γεώργιος, και η Καρδιώτισσα (η αρχαία Λάγουσα), και νότιοδυτικά ο Καλόγερος με πολλούς ενάλιους βράχους σημαντικότερος των οποίων είναι ο Κάραβος.
Κυριότερα βουνά της νήσου είναι ο Τρούλος (553μ.), ο Άγιος Μάμας (549μ.), η Αγία Μαρίνα (450μ.) και το λεγόμενο "Φρούδι του Μοναστηριού" (350μ.) όπου και η Μονή της Χρυσοπηγής.
Κυριότερος όρμος που αποτελεί και λιμένα επίνειο της νήσου, βρίσκεται ΝΑ, είναι η Αλοπρόνοια Τον όρμο αυτό οι παλαιότεροι περιηγητές τον ονόμαζαν "Σαν Μπουρνιά" από το όνομα του καθολικού ιεραποστόλου Ιάκωβου των Μπουρνιών που ήταν και ιατρός. Με το όνομα αυτό φέρεται και σε παλαιούς χάρτες. www.photosikinos.com
[Επεξεργασία] Μυθολογία
Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία η νήσος Σίκινος έλαβε το όνομά της από τον Σίκινο τον γιο του Θόαντα, Βασιλέως της Λήμνου, και εγγονού του Βάκχου και της Αριάδνης που διέμεναν στη Νάξο. Η Υψιπύλη προσπαθώντας να σώσει τον γιο της Θόαντα από τις Λήμνιες γυναίκες που προκάλεσαν τη σφαγή των συζύγων τους τον έκρυψε μέσα σε ξύλινη λάρνακα και τον έριξε στη θάλασσα. Παρασυρόμενη η λάρνακα αυτή από τα κύματα εκβράστηκε στη Σίκινο όπου οι αλιείς της περιοχής έσωσαν τον Θόαντα. Εκεί ο Θόας νυμφεύθηκε την εγχώρια νύμφη Νηΐδα με την οποία και απέκτησε τον Σίκινον οποίος και βασίλευσε στη νήσο.
Κατά τον Πλίνιο και τον Στέφανον τον Βυζάντιον το αρχαιότερο όνομα της νήσου αυτής ήταν "Οινόη".
Το όνομα Σίκινος διατηρήθηκε αναλλοίωτο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Μόνο κατά την εποχή της Φραγκοκρατίας, για κάποιο χρονικό διάστημα περεφθάρει σε Σύκανδρος, όπως σημειώνει ο Φλωρεντινός ιερέας Χριστόφορος Βουεδολμόντης ή Μπουεντολμόντης που επισκέφθηκε τη νήσο το 1422 και αναφέρει πως το όνομά της οφείλεται στα πολλά σύκα που παράγει η νήσος. Σύκανδρο ονομάζουν επίσης τη Σίκινο και ο Porcachi το 1572, ο Boschini το 1651, ο Piancenza το 1688 κ.ά. Ναυτικοί χάρτες της εποχής αναφέρουν τη Σίκινο επίσης με τα ονόματα Zetine ή Setine και Setin.
[Επεξεργασία] Δημογραφία
Η Σίκινος είχε πληθυσμό 260 άτομα στην απογραφή του 2011.
[Επεξεργασία] Τοπικά Προϊόντα
Παρά το γεγονός ότι η Σίκινος, όπως και όλες οι Κυκλάδες, δεν είναι περιοχή πλούσια σε βροχές, οι κάτοικοί της από τα παλιά χρόνια έχουν ενασχοληθεί ιδιαίτερα με την καλλιέργεια, τη βοσκή, την αλιεία, τη μελισσοκομεία και την τυροκομεία. Στο γεωργικό κομμάτι της παραγωγής μπορεί κανείς, ιδίως τους καλοκαιρινούς μήνες, να βρεί ντόπια φασολάκια (ή αμπελοφάσουλα αλλιώς), σικινιώτικα αγγούρια τα οποία είναι μοναδικά καθώς είναι σε στρογγυλό σχήμα και έχουν εξαίσιο άρωμα (παρόμοια αλλά σε πιο μακρόστενη μορφή είναι αυτά της Σαντορίνης). Η Σίκινος επίσης παράγει σημαντική ποικιλία τυριών αναλογικά και με το μέγεθός της. Ξινόγαλο, Μυζήθρα ξερή, Μυζήθρα νωπή και σικινιώτικο τυρί είναι τα βασικά είδη τυριών που με παράδοση και αγάπη παράγουν οι κάτοικοι της Σικίνου όπως έμαθαν από τους γονείς τους. Η Σίκινος επίσης διαθέτει εξαιρετική παραγωγή θυμαρίσιου μελιού, γνωστού για τη μοναδική γεύση, άρωμα και ευεργετική λειτουργία του. Παστέλι από ντόπιο θυμαρίσιο μέλι και σουσάμι μπορεί να βρει ο επισκέπτης όλο το χρόνο. Ακόμη, τους καλοκαιρινούς μήνες μεγάλη είναι και η ποικιλία ψαριών που φέρνουν οι ψαράδες του νησιού(όπως σκάροι, αθερίνα, μαρίδα, γόπες, σκορπίνες κ.α.). Λάδι, ξύδι και κρασί παράγονται σε μικρότερες ποσότητες και αφορούν συνήθως αυτοκατανάλωση.
[Επεξεργασία] Πηγές
- Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τ.ΚΑ΄ σελ.832.
[Επεξεργασία] Βιβλιογραφία
- "Σίκινος: Σμιλεμένη από πέτρα και θάλασσα". Ειδικό αφιέρωμα περιοδικού Γεωτρόπιο τεύχος 70, σ.18-29 (Αυγ. 2001).
[Επεξεργασία] Εξωτερικές συνδέσεις
Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα: Σίκινος (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Αυτό το άρθρο γεωγραφίας της Ελλάδας χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!
|
||||||||
