Αγρίνιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°37′00″N 21°24′00″E / 38.6167, 21.4

Αγρίνιο

Έμβλημα

Χάρτης
Θέση στην Ελλάδα
Αγρίνιο (Ελλάδα)
Αγρίνιο
Αγρίνιο
Πληροφορίες
Γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεά Ελλάδα
Περιφέρεια Δυτική Ελλάδα
Νομός Αιτωλοακαρνανίας
Επίσημος πληθυσμός 51.406 (2001)
Υψόμετρο 90 m
Ταχυδρομικός κώδικας 30100
Τηλεφωνικός κωδικός 26410
Δήμαρχος Παύλος Μοσχολιός
Ιστότοπος http://www.agrinio.gr

Το Αγρίνιο (Λατινικά: Agrinium) είναι η μεγαλύτερη πόλη της Αιτωλοακαρνανίας με επίσημο πληθυσμό 51.406 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή 2001, στην πραγματικότητα όμως συγκεντρώνει σχεδόν τους μισούς από τους 225.000 κατοίκους του νομού.[1] Μαζί με την Πάτρα και τα Ιωάννινα αποτελούν τα 3 μεγαλύτερα αστικά κέντρα στο δυτικό τμήμα της χώρας. Αποτελεί έδρα του Δήμου Αγρινίου, με συνολικό πληθυσμό 96.321 κατοίκους, ενώ ήταν έδρα του πρώην ομώνυμου Καποδίστριακού δήμου.

Πίνακας περιεχομένων

[Επεξεργασία] Ιστορία

Κατά τη μυθολογία χτίστηκε από το Βασιλιά Άγριο, που ήταν απόγονος του γενάρχη Αιτωλού και του γιου του Πλευρώνα. Η πόλη, χτισμένη δίπλα σχεδόν στον ποταμό Αχελώο που ήταν το φυσικό σύνορο ανάμεσα στη Αιτωλία και την Ακαρνανία βρέθηκε αρκετές φορές υπό την κυριαρχία και των δύο πλευρών και το 314 π.Χ. καταστράφηκε από τον Κάσσανδρο. Οι ανασκαφές του Μηλιάδη το 1920 έδειξαν ότι η αρχαία πόλη βρίσκονταν στο γειτονικό Ζαπάντι (σημ. Μεγάλη Χώρα), τα τελευταία χρόνια όμως έχουν βρεθεί πολλά αρχαία ακόμα και στο κέντρο της σημερινής πόλης.

Μετά από κάποιους αιώνες στην αφάνεια, η πόλη ξαναεμφανίζεται την εποχή της Τουρκοκρατίας με το όνομα Βραχώρι (Imbrahoar). Κατοικήθηκε από πολλούς Τούρκους και στις αρχές του 18ου αιώνα έγινε έδρα του Σαντζακίου του Κάρλελι, διοικητικό κέντρο της σημερινής Αιτωλοακαρνανίας. ΄Ελαβε ενεργό μέρος στην Επανάσταση του 1821 και απελευθερώθηκε προσωρινά στις 11 Ιουνίου του 1821. Αργότερα κατακτήθηκε ξανά από τον Κιουταχή και τελικά προσγράφτηκε οριστικά στα σύνορα του ελεύθερου ελληνικού κράτους το 1832.

Μετά την απελευθέρωση το Βραχώρι πήρε ξανά το αρχαίο του όνομα Αγρίνιον. Η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς, ειδικά μετά τα τέλη του 19ου - αρχές 20ου αιώνα όταν στράφηκε μαζικά στην καλλιέργεια του καπνού. Χτίστηκαν τεράστιες αποθήκες και εργοστάσια επεξεργασίας του καπνού, με κυριότερες αυτές των οικογενειών Παπαστράτου, Παπαπέτρου και Παναγόπουλου. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή πλήθος προσφύγων έφτασαν στην πόλη και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Αγίου Κωνσταντίνου ενώ μεγάλη μετακίνηση πληθυσμών είχαμε και από την Ήπειρο και την Ευρυτανία.

[Επεξεργασία] Δήμος Αγρινίου

Ο δήμος Αγρινίου αποτελείται από 10 δημοτικές ενότητες (πρώην Καποδιστριακούς δήμους).

Πανοραμική άποψη του Αγρινίου
Πλατεία Δημοκρατίας
Δημοτικές Ενότητες δήμου Αγρινίου
Ονομασία δημοτ. ενότητας Πληθυσμός (2001)
Αγρινίου 54.253
Αγγελοκάστρου 2.765
Αρακύνθου 6.448
Θεστιέων 7.594
Μακρυνείας 5.235
Νεάπολης 5.052
Παναιτωλικού 2.062
Παραβόλας 4.482
Παρακαμπυλίων 2.757
Στράτου 6.443
Σύνολο δήμου 96.321

Η πόλη αποτελείται από αρκετές συνοικίες - γειτονιές, όπως η Γκένοβα, η Ντούτσαγα, τα Καραπανέικα, τα Δύο Ρέματα, το Γιαννούζι, τα Κοκκινοπύλια και άλλες. Περισσότερες πληροφορίες στο άρθρο Συνοικίες του Αγρινίου.

[Επεξεργασία] Αξιοθέατα

Οι διατηρητέες αποθήκες της καπνοβιομηχανίας Παπαστράτου
Άποψη του κέντρου του Αγρινίου
O Άγιος Χριστόφορος και η ομώνυμη συνοικία

[Επεξεργασία] Προσωπικότητες του Αγρινίου

[Επεξεργασία] Δείτε επίσης

[Επεξεργασία] Παραπομπές και σημειώσεις

  1. Στατιστικά στοιχεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης - 46% του μαθητικού δυναμικού του νομού φοιτά στο Αγρίνιο. Εφημερίδα "Εβδομάδα", 13/9/2005.

[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Η βορειοδυτική πλευρά της πόλης όπως φαίνεται από το ύψωμα της Αγίας Παρασκευής. Στο βάθος οι δύο λίμνες, αριστερά η Τριχωνίδα και δεξιά η Λυσιμαχία.
Προσωπικά εργαλεία
Περιοχές ονομάτων

Παραλλαγές
Ενέργειες
Πλοήγηση
Συμμετοχή
Εκτύπωση/εξαγωγή
Εργαλειοθήκη
Άλλες γλώσσες