Toyota iQ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Toyota IQ
Toyota iQ front - PSM 2009.jpg
Toyota iQ rear - PSM 2009.jpg Toyota iQ του 2009
Σύνοψη
ΚατασκευαστήςFlag of Japan.svg Toyota
Εναλλακτική ονομασίαScion iQ (ειδικά στη Βόρεια Αμερική)
Παραγωγή2008 — Απρίλιος 2016
ΣυναρμολόγησηΤακαόκα, Ιαπωνία
ΣχεδιαστήςHiroki Nakajima (2006)
Toyota ED2 studio, στη Νίκαια, Γαλλία
Αμάξωμα και σασί
ΚατηγορίαΑυτοκίνητο πόλης
Αμάξωμα3-πορτο hatchback
ΔιαμόρφωσηΚινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση
Σχετική εξέλιξηAston Martin Cygnet
Σύστημα κίνησης
Κινητήρας998 cm³ 3-κύλινδρος σε σειρά, βενζίνης
1.329 cm³ 4-κύλινδρος σε σειρά, βενζίνης
1.364 cm³ 4-κύλινδρος σε σειρά, πετρελαίου
Ηλεκτροκινητήρας (iQ EV)
Μετάδοση5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο
6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο
Κιβώτιο Διαρκώς Μεταβαλλόμενης Σχέσης (CVT)
Χωρητικότητα καυσίμου32 λίτρα
Διαστάσεις
Μεταξόνιο2.000 χιλιοστά
Μήκος2.985 χιλιοστά
Πλάτος1.680 χιλιοστά
Ύψος1.500 χιλιοστά
Κενό Βάρος920 - 1.050 κιλά
Χρονολόγιο
Προηγούμενο μοντέλοΚανένα
Επόμενο μοντέλοToyota Aygo δεύτερης γενιάς (ειδικά στην Ευρώπη)

Tο Toyota iQ (στη Βόρεια Αμερική Scion iQ) ήταν ένα μικροσκοπικό αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Α, που παρήχθη από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Toyota, από τα τέλη του 2008 έως τις 4 Απριλίου 2016. Το μοντέλο αξιολογήθηκε εξ αρχής ως καινοτόμο στους τομείς της πρακτικότητας και της ενεργητικής και παθητικής ασφάλειας, για τα στάνταρ της κατηγορίας του. Παράλληλα, διακρίθηκε και για την φιλικότητά του προς το περιβάλλον και μάλιστα το 2012 προσέθεσε και μια αμιγώς ηλεκτροκίνητη έκδοση, την iQ EV.

Το iQ αποτέλεσε και τη βάση για ένα πολυτελές αυτοκίνητο πόλης, την Aston Martin Cygnet, που κυκλοφόρησε σε ελάχιστα αντίτυπα. Η Cygnet βασίστηκε στο Toyota iQ, αλλά με εξωτερική αισθητική αντίστοιχη των άλλων μοντέλων της Aston Martin και με ιδιαίτερα πολυτελές σαλόνι.

Εισαγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Toyota IQ Concept στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2007.

Το τελικό IQ βασίστηκε στο πρωτότυπο μοντέλο Toyota IQ Concept, που αποκαλύφθηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2007, ως μια σχεδιαστική ιδέα ενός αυτοκινήτου πόλης με μήκος κάτω από τα 3 μέτρα, αλλά με επαρκείς εσωτερικούς χώρους για 3 ενήλικες και 1 παιδί, η λεγόμενη διάταξη 3+1. Η υποδοχή από το κοινό ήταν ενθουσιώδης και, ως αποτέλεσμα, η εταιρεία αποφάσισε να το εισάγει στην παραγωγή, διατηρώντας τα βασικά σχεδιαστικά στοιχεία και την πρακτική διάταξη 3+1.

Η πρώτη επίσημη παρουσίαση του μοντέλου παραγωγής έγινε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2008. Οι πρώτες πωλήσεις ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 2008 στην Ιαπωνία, ενώ στην Ευρώπη κυκλοφόρησε στις 24 Ιανουαρίου 2009. Επίσης, από τον Οκτώβριο του 2011 διατέθηκε στις ΗΠΑ και από το 2012 στον Καναδά, και στα δύο αυτά κράτη ως Scion iQ, όπου και διατηρήθηκε έως το 2015.

Εμπορική τοποθέτηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Scion iQ του 2012.

Το iQ ανήκει στην κατηγορία Α, όπως συμβαίνει και με το αμέσως μεγαλύτερο Toyota Aygo. Ωστόσο, το Toyota iQ αποτελεί μια εναλλακτική προσέγγιση στο ζήτημα της επιλογής των αυτοκινήτων πόλης, καθώς είναι φαρδύτερο, υψηλότερο, βαρύτερο και ακριβότερο από το Aygo, αλλά κοντύτερο κατά σχεδόν μισό μέτρο, με το συνολικό μήκος μάλιστα να είναι οριακά κάτω από τα 3 μέτρα. Με αυτή την μορφή, τοποθετήθηκε στην αγορά ως ανταγωνιστής κυρίως του Smart Fortwo, αν και σε αντίθεση με τη διάταξη «όλα πίσω» του Smart Fortwo, το iQ υιοθέτησε το σύνηθες «κινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση», κοινώς «όλα εμπρός». Μάλιστα ακόμα και το όνομα του μοντέλου, που είναι το διεθνές ακρωνύμιο για τον Δείκτη Νοημοσύνης, ήταν μια έμμεση απάντηση στο όνομα της εταιρείας Smart, το οποίο συμπίπτει με την αγγλική λέξη smart, που σημαίνει «έξυπνος».

Δεξιοτίμονο Toyota iQ του 2015 στην Ιαπωνία, σε αντιπροσωπεία τον Μάρτιο του 2015.

Παρά την ισχυρή διαφημιστική του προώθηση, ωστόσο, οι πωλήσεις ήταν πολύ χαμηλότερες από αυτές του Fortwo και τελικώς τον Μάρτιο του 2014 η εταιρεία ανακοίνωσε τη διακοπή της εξαγωγής του Toyota IQ στην Ευρώπη, όπως και έγινε τον Μάιο του 2014, αν και στην πράξη κάποια αντίτυπα του μοντέλου παρέμειναν διαθέσιμα ως καινούρια σε αρκετές αντιπροσωπείες έως και τα τέλη του 2015. Συνέχισε όμως να πωλείται επίσημα στην Ιαπωνία έως και τη λήξη της παραγωγής του, στις 4 Απριλίου 2016.

Κινητήρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δεξιοτίμονο Toyota eQ στην Ιαπωνία, τον Οκτώβριο του 2012.

Τα μηχανικά σύνολα του iQ προήλθαν από το Toyota Yaris, με τους βενζινοκινητήρες να είναι 1.0 λίτρου τρικύλινδρος με ισχύ 50 kW (68 hp) και 1.3 λίτρων τετρακύλινδρος, ισχύος 72 kW (98 hp). Επίσης, έως τον Απρίλιο του 2012 διατέθηκε και με έναν 4-κύλινδρο πετρελαιοκινητήρα 1.4 λίτρων, ισχύος 66 kW (90 hp). Από τον Ιούλιο του 2009, το iQ προσέφερε ένα σύστημα start-stop σε συνδυασμό με τον κινητήρα των 1.3 λίτρων.

iQ EV[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα τέλη του 2011 παρουσιάστηκε και μια αμιγώς ηλεκτροκίνητη έκδοση, το iQ EV, γνωστό και ως eQ, που μπήκε στην παραγωγή τον Αύγουστο του 2012. Το πρώτο έτος κατασκευής της, το 2012, η παραγωγή του ηλεκτροκίνητου μοντέλου ανήλθε σε μόλις 600 αντίτυπα, με τα 400 να παραμένουν στην Ιαπωνία, τα 100 να εξάγονται στις ΗΠΑ και τα 100 στην Ευρώπη.[1]

Εξωτερικοί χρωματισμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η παλέτα των εξωτερικών χρωματισμών του Toyota iQ στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Τόκιο, τον Οκτώβριο του 2009.
Preview Name
Pearl White
Tyrol Silver
Decuma Grey
Eclipse Black
Chilli Red
Hot Lava
Deep Amethyst

Ασφάλεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πίνακας οργάνων ενός δεξιοτίμονου Toyota iQ.

Το iQ ήταν το πρώτο μοντέλο παγκοσμίως που έφερε τον καινοτόμο αερόσακο τύπου κουρτίνας που ανοίγει πίσω από τα προσκέφαλα της δεύτερης σειράς καθισμάτων για την προστασία των πίσω επιβατών σε οπίσθιες συγκρούσεις. Προς το παρόν, εξακολουθεί να είναι και το μοναδικό μοντέλο στη συνολική ιστορία της αυτοκίνησης με την πατέντα αυτή, η οποία μάλιστα ήταν στάνταρ σε όλες τις εκδόσεις και όλα τα κράτη. Ο λόγος που ώθησε την Toyota σε αυτή την καινοτομία, ήταν ο ελάχιστος χώρος αποσκευών πίσω από τη δεύτερη σειρά καθισμάτων, καθώς το iQ δεν έχει καν συμβατικό πορτ-μπαγκάζ, αλλά στη θέση του κλασικού χώρου αποσκευών υπάρχει μια στενή θήκη, όγκου μόλις 32 λίτρων, και συνεπώς η ανυπαρξία ζώνης ελεγχόμενης παραμόρφωσης στο πίσω μέρος του αμαξώματος. Κατά συνέπεια, επειδή έγινε αντιληπτό ότι οι πίσω επιβάτες θα διέτρεχαν ιδιαίτερα μεγάλο κίνδυνο σε τυχόν οπίσθια πρόσκρουση, η εταιρεία προέβη στη συγκεκριμένη τοποθέτηση.

Για αντίστοιχους λόγους ασφαλείας, η δεξαμενή καυσίμων τοποθετήθηκε στο κέντρο του σασί και κάτω από το κάθισμα του οδηγού, μειώνοντας έτσι δραστικά τον κίνδυνο ανάφλεξης και εκδήλωσης φωτιάς σε τυχόν πρόσκρουση από πίσω ή επίσης μετωπική.[2]

Στα τεστ πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP τον Φεβρουάριο του 2009, το Toyota iQ απέσπασε την μέγιστη διάκριση των 5 αστέρων στα τεστ πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης, καθώς και πλευρικής πρόσκρουσης σε κολώνα, με ποσοστά:[3]

  • 91% στην προστασία ενηλίκων,
  • 71% στην προστασία ανηλίκων,
  • 86% για τα συστήματα ασφαλείας που διαθέτει στάνταρ και
  • 54% στην προστασία πεζών, σε προσομοίωση πρόσκρουσης με πεζούς.

Ιδιαίτερα το σκορ 91% στην προστασία ενηλίκων επιβατών θεωρήθηκε τότε ως πραγματικά εντυπωσιακό για αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Α.

Πρακτική σχεδίαση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σαλόνι του προηγούμενου Toyota iQ. Σημειώστε τον εμφανώς μεγαλύτερο χώρο μπροστά από τον συνοδηγό, καθώς και την τριγωνική κεντρική κονσόλα στο κέντρο του ταμπλό.
Το ταμπλό του προηγούμενου iQ. Εδώ φαίνεται από κοντινότερο πλάνο η προαιρετική οθόνη αφής του έξτρα συστήματος δορυφορικής πλοήγησης και η τριγωνική κεντρική κονσόλα.

Εξωτερικά, το Toyota iQ σηματοδοτείται από τις μικρές ζάντες αλουμινίου 15 ιντσών, τους κοντούς προβολείς και το κυρτό πίσω πλαϊνό παράθυρο, το οποίο αποτελεί μία ενιαία οπτική μονάδα με το πίσω παρμπρίζ. Το ντουλαπάκι του συνοδηγού καταργήθηκε, εξοικονομώντας πολύτιμο χώρο στην καμπίνα, έτσι ώστε το κάθισμα του συνοδηγού να μπορεί να μετακινηθεί περαιτέρω προς τα εμπρός, εξασφαλίζοντας έτσι πρόσθετο χώρο πίσω και για τρίτο ενήλικα. Πίσω από τον οδηγό, επίσης, υπάρχει μία θέση για ένα παιδί, ενώ και τα μπροστινά καθίσματα είναι πολύ λεπτά, για περαιτέρω εξοικονόμηση χώρου στην καμπίνα των επιβατών. Με αυτή την ομοιόμορφη κατανομή του χώρου, καταργείται το συμβατικό πορτ-μπαγκάζ. Στη θέση του κλασικού χώρου αποσκευών, όπως προαναφέρθηκε, υπάρχει μια στενή θήκη, όγκου μόλις 32 λίτρων, η οποία πάντως μπορεί να χρησιμοποιηθεί αν είναι απαραίτητο, μαζί με τα αναδιπλούμενα πίσω καθίσματα, ως επίπεδο πάτωμα φόρτωσης. Με την αναδίπλωση του ενός πίσω καθίσματος ο συνολικός αποθηκευτικός χώρος φτάνει στα 168 λίτρα, ενώ με την αναδίπλωση και των δύο πίσω καθισμάτων φτάνει στα 242 λίτρα.

Το ταμπλό φέρει επενδύσεις από ασημένιο χρώμα και τριγωνική κεντρική κονσόλα, στην οποία βρίσκονται: η μονάδα ελέγχου του κλιματισμού, τα χειριστήρια για τη θέρμανση, οι αεραγωγοί και η προαιρετική οθόνη αφής του έξτρα συστήματος δορυφορικής πλοήγησης με οθόνη 5,8 ιντσών, θύρα USB και Bluetooth. Το επίπεδο τιμόνι και το οριζόντιο κάτω μέρος της στεφάνης του τιμονιού, έχουν σχεδιαστεί με σκοπό να βελτιώσουν το χώρο για τον οδηγό, και είναι καλυμμένο με μαύρο και μωβ δέρμα. Αυτά τα χρώματα και άλλες αποχρώσεις του καφέ, υπάρχουν σε ολόκληρο το εσωτερικό όλων των iQ. Σημαντικό για αυτοκίνητο της κατηγορίας Α είναι ότι ακόμα και η βασική έκδοση εξοπλισμού έφερε στάνταρ κλιματισμό.

Περιλαμβάνονται, επίσης, και τεχνικά στοιχεία που έχουν σχεδιαστεί, παρομοίως, για εξοικονόμηση χώρου. Ενδεικτικώς, ο μηχανισμός κινήσεως του πηδαλίου βρίσκεται ψηλά στον χώρο του κινητήρα, τα πίσω αμορτισέρ είναι λοξό, το σύστημα θέρμανσης (καλοριφέρ) και κλιματισμού είναι κατά 20% πιο συμπαγές από τα συνήθη στάνταρ της τότε εποχής και η δεξαμενή καυσίμων, όγκου 32 λίτρων, είναι στενή και επίπεδη, και βρίσκεται κάτω από το κάθισμα του οδηγού, όπως προαναφέρθηκε.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Toyota iQ EV – Most of 2012′s 600 Vehicles Destined for Japan.
  2. Toyota IQ (AJ1), ab 2009.
  3. «Αποτελέσματα του Euro NCAP για το Toyota iQ το 2009». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2018. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]