Messerschmitt Bf 108

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Messerschmitt Bf 108
Bf108-Rimensberger.JPG
Το Messerschmitt Bf 108
Τύπος αεροσκάφος συνδέσμου/γενικής χρήσης
Κατασκευαστής Bayerische Flugzeugwerke
Χώρα προέλευσης Γερμανία
Σχεδιασμός Βίλι Μέσσερσμιτ (Willy Messerschmitt)
Παρθενική πτήση 1934
Πρώτη παρουσίαση 1935
Κύριος χειριστής Luftwaffe
Άλλοι χειριστές Armée de l'Air
Μονάδες που παρήχθησαν 885[1]
Εξελίχθηκε σε Nord 1000 Pingouin
Nord Noralpha

Το Messerschmitt Bf 108 Taifun είναι γερμανικό μονοκινητήριο αεροσκάφος συνδέσμου/γενικής χρήσης το οποίο αναπτύχθηκε από την Bayerische Flugzeugwerke την δεκαετία του 1930.

Σχεδιασμός και ανάπτυξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Bf 108, που αρχικά ονομάζονταν M 7, αναπτύχθηκε ως τετραθέσιο αεροπλάνο αθλητισμού και αναψυχής που θα συμμετείχε σε διεθνή διαγωνισμό του 1934 (Challenge International de Tourisme).[2][3] Πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση την άνοιξη του 1934, προωθούμενο από κινητήρα Hirth HM 8U των 247 hp που έστρεφε τρίφυλλη έλικα.

Παρόλο που άλλα αεροσκάφη είχαν καλύτερες επιδόσεις από το M 37 στον διαγωνισμό, η σχεδίαση του Βίλι Μέσσερσμιτ αποδείχθηκε ιδιαίτερα ελκυστική για την επίτευξη διάφορων ρεκόρ. Ανάμεσα στα πολύ θετικά χαρακτηριστικά συγκαταλέγονταν η χαμηλή κατανάλωση καυσίμου, η ευκολία στον χειρισμό και η εξαιρετική συμπεριφορά στην απογείωση και την προσγείωση. Το Bf 108A επίσης πέταξε για πρώτη φορά το 1934, ενώ τον επόμενο χρόνο ακολούθησε το Bf 108B που διέθετε αερόψυκτο κινητήρα Argus As 10. Η διάσημη πιλότος Έλλυ Μπάινχορν (Elly Beinhorn]) έδωσε στο δικό της Bf 108 το προσωνύμιο Taifun (τυφώνας στα γερμανικά) που διαδόθηκε και καθιερώθηκε.[4]

Επιχειρησιακή ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η γερμανική Luftwaffe αξιοποίησε επιχειρησιακά τον τύπο σε όλη την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, κυρίως για την μεταφορά στελεχών και ως αεροσκάφος συνδέσμου. Η παραγωγή του μεταφέρθηκε στην κατεχόμενη Γαλλία την περίοδο του πολέμου και συνεχίστηκε μετά το 1945 ως Nord 1000 Pingouin.

Εκδόσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αρχική έκδοση του 1934 προωθούνταν αρχικά από κινητήρα Argus As17B των 217 hp, που αντικαταστάθηκε αργότερα από αστεροειδή Siemens των 158 hp.[4]
Bf 108B
Η παραγωγή της βελτιωμένης έκδοσης Β ξεκίνησε στα τέλη του 1935. Το πρωτότυπο είχε κινητήρα Siemens Sh14A, όμως στα αεροσκάφη παραγωγής αυτός αντικαταστάθηκε από τον Argus 10 237 hp ή τον Argus 10E των 266 hp.
Bf 108C
Πρόταση για ανάπτυξη ταχείας έκδοσης, με κινητήρα 395 hp, η οποία δεν υλοποιήθηκε.[4]
Me 208
Βελτιωμένη έκδοση μεγαλύτερων διαστάσεων με τρίκυκλο ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης. Την περίοδο του πολέμου κατασκευάστηκαν δύο πρωτότυπα στην Γαλλία από την SNCAN (Nord). Μετά το 1945 η Nord συνέχισε την παραγωγή αυτής της έκδοσης με την ονομασία Nord Noralpha. Ένα Nord Noralpha βαμμένο έτσι ώστε να αναπαριστά το Me 208 εκτίθεται στο Valiant Air Command Warbird Museum στην Φλόριντα.[5]
Nord 1000 Pingouin
Bf 108 που κατασκευάζονταν στην Γαλλία στον πόλεμο αλλά και μεταπολεμικά.

Χρήστες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βραζιλία
Βουλγαρία
Εθνικιστική Κίνα
Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας
Τσεχοσλοβακία
Γαλλία
Γερμανία
Ουγγαρία
Βασίλειο της Ιταλίας
Ιαπωνία
Μαντσουκούο
Νορβηγία
Πολωνία
Ρουμανία
Ισπανία
Ελβετία
ΕΣΣΔ
Ηνωμένο Βασίλειο
  • Όταν ξέσπασε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος η RAF ενέταξε σε υπηρεσία τέσσερα Bf 108, τα οποία ονόμασε "Messerschmitt Aldon". Ήταν τα ταχύτερα αεροσκάφη συνδέσμου που διέθετε στις αρχές της σύρραξης. Μεταπολεμικά η RAF αξιοποίησε 15 ακόμη αιχμαλωτισμένα Bf 108.[4]
ΗΠΑ
  • Ο Στρατιωτικός Ακόλουθος των ΗΠΑ για τα αεροπορικά ζητήματα αγόρασε ένα Bf 108 το 1939. Αυτό ονομάστηκε XC-44 και επιτάχθηκε από τις γερμανικές αρχές τον Δεκέμβριο του 1941.
Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Bf 108[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρόμοια αεροσκάφη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Smith 1971, p. 142.
  2. Schulz, R. and W. Pleines. "Technical Memorandums No. 760 - Technical Aspects of the 1934 International Touring Competition (Rundflug)." National Advisory Committee for Aeronautics, December 1934. Retrieved: 13 March 2010.
  3. Messerschmitt Bf 108 Taifun
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Smith 1971, pp. 36–37.
  5. "Airplane Gallery: Bf 108." Valiant Air Command. Retrieved: 12 November 2012.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  • Craig, James F. The Messerschmitt Bf.109. New York: Arco Publishing Company, 1968.
  • Cross, Roy and Gerald Scarborough. Messerschmitt Bf 109 Versions B-E (Classic Aircraft No. 2, Their History and How to Model Them). London: Patrick Stevens, 1972. ISBN 0-85059-106-6.
  • Feist, Uwe. The Fighting Me 109. London: Arms and Armour Press, 1993. ISBN 1-85409-209-X.
  • Grey, C.G. "Messerschmitt Bf 108." Jane's All the World's Aircraft, 1938. London: David & Charles, 1972. ISBN 0-7153-5734-4.
  • Hitchcock, Thomas H. Messerschmitt Bf 108 Taifun (Monogram Close-Up 5). Acton, Massachusetts: Monogram Aviation Publications, 1979. ISBN 0-914144-05-7.
  • Smith, J. Richard. Messerschmitt: An Aircraft Album. London: Ian Allan, 1971. ISBN 978-0-7110-0224-1.


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Messerschmitt Bf 108 (έκδοση 695624562) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).