Μαντσουκούο
| Μαντσουκούο | |||
|---|---|---|---|
| 1 Μαρτίου 1932–18 Αυγούστου 1945 | |||
| |||
.svg) | |||
| Πρωτεύουσα | Hsinking, Λίνζιανγκ et Τσανγκτσούν | ||
| Ίδρυση | 1 Μαρτίου 1932 | ||
| Ονομάστηκε από | Μαντζουρία | ||
| Γλώσσες | Κινεζικά, Ιαπωνικά et γλώσσα Μαντσού | ||
| Πολίτευμα | μονοκομματικό πολιτικό σύστημα, δυαδική μοναρχία et συνταγματική μοναρχία | ||
| Διοίκηση | |||
| • Σώμα | General Affairs State Council | ||
| Έκταση | 1.554.000 km² | ||
| Γεωγραφικές συντεταγμένες | 43°53′0″N 125°19′0″E | ||
 Σχετικά πολυμέσα | |||
| δεδομένα () | |||
Η ονομασία Μαντσουκούο (παραδοσιακά κινέζικα: 滿洲國, απλοποιημένα κινέζικα: 满洲国, πινγίν: Mǎnzhōuguó, Ιαπωνικά: 滿洲国, κυριολεκτική σημασία: «Κράτος της Μαντζουρίας») αναφέρεται στο κράτος-μαριονέτα που δημιουργήθηκε στην βορειοανατολική Κίνα, μετά την κατάληψη των εδαφών από την Ιαπωνία το 1931 [1]. Στις 18 Φεβρουαρίου του 1932 το Μαντσουκούο ανακηρύχθηκε από την Ιαπωνία ως ανεξάρτητο κράτος, και ιδρύθηκε επίσημα την 1η Μαρτίου του ίδιου έτους [2].
Το Ματσουκούο διεπόταν από μία φιλο-ιαπωνική μονοκομματική κυβέρνηση συνταγματικής μοναρχίας υπό τον τελευταίο αυτοκράτορα των Ματσού της Κίνας, Που-Γι, μέχρι το 1934 όταν ο ίδιος ανέλαβε αυτοκράτορας της λεγόμενης Αυτοκρατορίας της Μαντσουκούο. Ο δε πληθυσμός της χώρας αποτελούνταν στην πλειονότητά τους από Κινέζους και άλλες μειονοτικές ομάδες από Κορεάτες, Μογγόλους, Ιάπωνες και Λευκορώσους. Στη δε επικράτεια αυτής υπήρχαν δύο περιοχές με ιδιαίτερο καθεστώς: το ένα στη δυτική περιοχή με πλειονότητα Μογγόλων, καθώς και το νότιο τμήμα της χερσονήσου Λιαοντόγκ, στην ανατολική περιοχή, που αποτελούσε μισθωμένη επικράτεια της Ιαπωνίας.
Η Αυτοκρατορία του Μαντσουκούο αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητο κράτος από πλείστα άλλα κράτη της Ευρώπης, της Ασίας και της Αμερικής, μεταξύ των οποίων και από τη Σοβιετική Ρωσία, σημειωτέον πολύ πριν ξεσπάσει ο Β' Π.Π.. Η σθεναρή όμως άρνηση της Κοινωνίας των Εθνών αφενός μεν να ικανοποιήσει τα αιτήματα τόσο της Ιαπωνίας όσο ακόμα και της Κίνας για λήψη απόφασης "περί αναγνώρισης της ισότητας των λαών της Γης", και τούτο για να μη δυσαρεστήσει τις τότε ιμπεριαλιστικές αποικιοκρατικές δυνάμεις και φέρει σε δύσκολη θέση τις κυβερνήσεις αυτών, και αφετέρου η άρνηση της αναγνώρισης του κράτους της Ματσουκούο, και τούτο για να μη αποτελέσει απαρχή της ανεξαρτησίας των αποικιών, οδήγησαν την Ιαπωνία στην έξοδό της από τον διεθνή οργανισμό, παρότι αποτελούσε ένα από τα τέσσερα βασικά μέλη του. Η δε αποχώρηση αυτή επέφερε σταδιακά και την κατάρρευση του οργανισμού.
Το Μαντσουκούο έπαυσε να υφίσταται αμέσως μετά το διάγγελμα του Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας Χιροχίτο στις 15 Αυγούστου του 1945, αφού είχε προηγηθεί η ιαπωνική ήττα που τερμάτισε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και κατέστρεψε τον ιαπωνικό Στρατό Κουαντούνγκ [2]. Σήμερα τα εδάφη του Μαντσουκούο αποτελούν μέρος του εδάφους της Κίνας.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Καθημερίνη. (1932, 18 Φεβρουαρίου) Η Μαντζουρία ανεξάρτητο κράτος. https://www.kathimerini.gr/k/100yk/1016836/i-mantzoyria-anexartito-kratos/
- 1 2 Howland, D. and White, L. (2009). The State of Sovereignty: Territories, Laws, Populations. Indiana University Press.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Howland, D. and White, L. (2009). The State of Sovereignty: Territories, Laws, Populations. Indiana University Press.
- Καθημερίνη. (1932, 18 Φεβρουαρίου). Η Μαντζουρία ανεξάρτητο κράτος. Ανακτήθηκε 04/09/2025 από: https://www.kathimerini.gr/k/100yk/1016836/i-mantzoyria-anexartito-kratos/
- Παλτρινιέρι Μαρίσα, Τζιάννι Ριζόνι, Εμίλιο Μπαρμπάγκλια, Μαριστέλλα Μποντίνο "Χιροχίτο" Φυτράκης Αθήναι, 1973 (Τα Υπέρ και τα κατά - Φάκελοι Mondadori ; τ.14ος)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Manchukuo στο Wikimedia Commons