Ford GT

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ford GT
2018 Ford GT (25437330737).jpg Ford GT δεύτερης γενιάς του 2018
ΚατασκευαστήςFlag of the United States.svg Ford Motor Company
Παραγωγή2004 — 2006
2016 — σήμερα
ΚατηγορίαΣπορ αυτοκίνητο
Αμάξωμα2-πορτο κουπέ
ΔιαμόρφωσηΚινητήρας πίσω (διαμήκης τοποθέτηση) και στο κέντρο, πίσω κίνηση

Το Ford GT είναι ένα 2-θέσιο σπορ αυτοκίνητο της αμερικάνικης Ford. Τα κυριότερα χαρακτηριστικά που το κάνουν να ξεχωρίζει, είναι η τοποθέτηση του κινητήρα σε διαμήκη θέση και μάλιστα στο πίσω μέρος του αμαξώματος και προς το κέντρο. Το σύστημα μετάδοσης κίνησης είναι πίσω και η ισχύς μεταδίδεται στους πίσω τροχούς. Μέχρι σήμερα, έχουν κυκλοφορήσει δύο γενιές του μοντέλου, με την πρώτη να παράγεται μεταξύ του 2004 και του 2006, ενώ η δεύτερη εισήχθη το 2016, με προοπτική να ολοκληρωθεί το 2020.

Πρώτη γενιά (2004 - 2006)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ford GT πρώτης γενιάς
Ford GT - Flickr - p a h (1).jpg
Ford GT - Flickr - robad0b.jpg Ford GT μοντέλα του 2006
ΚατασκευαστήςFlag of the United States.svg Ford Motor Company
Saleen Automotive (σε συνεργασία με την Ford στην 1η γενιά)
Παραγωγή2004 — 2006
Έτη μοντέλου2005 — 2006
ΣυναρμολόγησηΓουίξομ, Μίσιγκαν, ΗΠΑ
Προηγούμενο μοντέλοFord GT40
Επόμενο μοντέλοFord GT δεύτερης γενιάς
ΚατηγορίαΣπορ αυτοκίνητο
Αμάξωμα2-πορτο κουπέ
ΔιαμόρφωσηΚινητήρας πίσω και στο κέντρο, πίσω κίνηση
ΚινητήραςModular 5.409 cm³ V8 βενζίνης, με υπερτροφοδότηση
ΜετάδοσηΧειροκίνητο κιβώτιο 6 σχέσεων
Μεταξόνιο2.710 χιλιοστά
Μήκος4.640 χιλιοστά
Πλάτος1.950 χιλιοστά
Ύψος1.130 χιλιοστά
Κενό Βάρος1.542 κιλά
Μεταφερόμενο Καύσιμο66 λίτρα
ΣχεδιαστήςΚαμίλο Πάρντο[1]
Κάρολ Σέλμπι

Το Ford GT πρώτης γενιάς έκανε την εμφάνισή του ως εκθεσιακό μοντέλο στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ τον Ιανουάριο του 2002. Αρχικά έφερε την ονομασία Ford GT 40 Concept, δείχνοντας τις πολλές ομοιότητες που είχε με τον προκάτοχό του. Υπεύθυνος για την σχεδίαση του ήταν ο Καμίλο Πάρντο, επικεφαλής στο στούντιο σχεδιασμού της Ford, Living Legends (ελλ: Ζωντανοί Θρύλοι), σε συνεργασία επίσης με τον Τζει Μέϊς και τον πρώην οδηγό της Φόρμουλα Ένα Κάρολ Σέλμπι. Πριν την επίσημη ανακοίνωσή του, το αρχικό του όνομα ήταν Petunia.

Ford GT του 2005 / εμπρός.

Παρά την γενική ομοιότητα του GT με το κλασικό GT 40, το νεότερο μοντέλο ήταν μεγαλύτερο, ψηλότερο και εμφανώς πιο εύσωμο. Επιπλέον, ήταν και η αναβίωση ενός από τα αυτοκίνητα - σύμβολα της Αμερικάνικης εταιρείας, γιορτάζοντας τα 100 χρόνια παρουσίας της στην παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία με έναν πρωτότυπο τρόπο, αυτόν του ιδιαίτερου σχεδιασμού φωτιστικών σωμάτων.[2]

Πωλήσεις και αγορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ford GT του 2005 / πίσω.

Η παραγωγή του ξεκίνησε το 2004, με τους πρώτες παραδόσεις να λαμβάνουν χώρα τον Αύγουστο του ίδιου έτους για την σεζόν του 2005 και ειδικότερα η πρώτη παράδοση έγινε στις 4 Αυγούστου 2004. Την κατασκευή του μοντέλου ανέλαβε η MayFlower Vehicle Systems από το Οχάιο, ενώ την βαφή και το φινίρισμα η Saleen Automotive. Επίσης, ο κινητήρας του αρχικού GT κατασκευάστηκε από παράρτημα της Ford στο Μίτσιγκαν.

Κατά την εισαγωγή του, εκτιμήθηκε πως ο συνολικός αριθμός μοντέλων που θα κατασκευάζονταν θα έφτανε τις 4.500 αντίτυπα, εκ των οποίων τα 100 ήταν προορισμένα για την ευρωπαϊκή αγορά (όπου και λανσαρίστηκε στα τέλη του 2005), ενώ 200 μοντέλα πωλήθηκαν στον Καναδά. Το 2004 κατασκευάστηκαν 550 αντίτυπα, το 2005 παρήχθησαν 1.900 αντίτυπα και πάνω από 1.600 το επόμενο έτος. Ο συνολικός αριθμός έφτανε τα 4.038 αντίτυπα έως και τη λήξη της παραγωγής του, τον Σεπτέμβριο του 2006. Τα υπόλοιπα εξαρτήματα που είχαν μείνει, δόθηκαν ως ανταλλακτικά.

Η αρχική τιμή του οχήματος ήταν 139.995 δολάρια και από την 1η Ιουλίου 2005 ανέβηκε άλλα 10.000 δολάρια, φτάνοντας την τελική τιμή των 149.995 δολαρίων. Ως έξτρα εξοπλισμό, η Ford προσέφερε ένα ηχοσύστημα McIntosh και άλλα αξεσουάρ επίσης.

Κινητήρας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο κινητήρας ενός Ford GT πρώτης γενιάς του 2005.

Στο πίσω μέρος του οχήματος υπάρχει ο βενζινοκινητήρας 5.4 λίτρων V8 των 550 ίππων στις 6.500 στροφές / λεπτό, που αποτελεί μέρος της γκάμας Modular, μια σειρά που χρησιμοποιεί η Ford και η Lincoln (παλαιότερα και η Mercury, έως την κατάργησή της το 2011) μέχρι και σήμερα. Ένα από τα σπουδαιότερα χαρακτηριστικά του, είναι η ενσωμάτωση των 32 βαλβίδων συνοδευόμενες με ειδικό εκκεντροφόρο άξονα (DOHC) για καλύτερη πλήρωση οξυγόνου στον χώρο καύσης. Επιπλέον, ως πρόσθετη ιδιαιτερότητα στον κινητήρα είναι και η εγκατάσταση υπερσυμπιεστή. Επίσης, όλα τα εξαρτήματα για μείωση βάρους είναι κατασκευασμένα από αλουμίνιο όπως και όλος ο κορμός του κινητήρα.[3]

Η μετάδοση της μηχανικής κίνησης προς τους κινητήριους τροχούς γίνεται μέσω ενός 6-τάχυτου χειροκίνητου κιβωτίου.

Σαλόνι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μεγάλο ταμπλό του GT, όπου ξεχωρίζει με την πρώτη ματιά ο τεράστιος πίνακας οργάνων.

Ο εσωτερικός χώρος είχε σχεδιαστεί με σκοπό να προσελκύει ακόμη περισσότερο τον ενδιαφερόμενο, καθώς διαθέτει σαλόνι με έντονα ρετρό αισθητική και με αντισυμβατικές σχεδιαστικές πινελιές. Τα επιπλέον εσωτερικά εξαρτήματα είναι κατασκευασμένα από ειδικό πλαστικό (σουπερπλάστικ), αλουμίνιο και μαγνήσιο, ενώ υπάρχουν σημεία έπειτα από χρήση εφέ (καρμπόν). Επίσης, φέρει ντεπόζιτο ολοκληρωμένης φύσεως, καθώς και δισκόφρενα της Brembo, τα οποία αν αφαιρεθούν γίνεται άμεσα αντιληπτή η ορατότητα προς τον κινητήρα.

Επιδόσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ford GT στις ΗΠΑ το 2006.

Το Ford GT πρώτης γενιάς υπήρξε και το πρώτο πολιτικής έκδοσης μοντέλο της Ford που έσπασε το ψυχολογικό όριο των 200 μιλίων / 322 χλμ. την ώρα, καθώς η τελική ταχύτητα μετρήθηκε τότε επίσημα στα 205 μίλια / 330 χλμ. την ώρα. Αναλυτικά, οι μετρήσεις έδειξαν:[4]

  • Μέγιστη ταχύτητα: 330 χλμ./ώρα
  • 0-400 μέτρα: 11,8 δεύτ.
  • 0-100 χλμ: 3,9 δεύτ.
  • 0-200 χλμ: 12,3 δεύτ.
  • 0-300 χλμ: 44,3 δεύτ.

Εμφανίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ford GT έκανε την εμφάνιση του στις παλέτες μοντέλων που υπήρχαν στα βιντεοπαιχνίδια Gran Turismo 4 και Need for Speed: ProStreet, καθώς και στις φιγούρες των Transformers: Alternators.

Δεύτερη γενιά (2016 - σήμερα)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ford GT δεύτερης γενιάς
2015-03-03 Geneva Motor Show 3468.JPG
2015-03-03 Geneva Motor Show 3478.JPG Η παρουσίαση του Ford GT δεύτερης γενιάς στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2015
ΚατασκευαστήςFlag of the United States.svg Ford Motor Company
ΠαραγωγήΔεκέμβριος 2016 — σήμερα
Έτη μοντέλου2017 — σήμερα
ΣυναρμολόγησηMarkham, Οντάριο, Καναδάς
Προηγούμενο μοντέλοFord GT πρώτης γενιάς
ΚατηγορίαΣπορ αυτοκίνητο
Αμάξωμα2-πορτο κουπέ
ΔιαμόρφωσηΚινητήρας πίσω και στο κέντρο, πίσω κίνηση
ΚινητήραςEcoBoost 3.496 cm³ V6 βενζίνης, με twin-turbo
Μετάδοση7-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο PowerShift διπλού συμπλέκτη
Μεταξόνιο2.710 χιλιοστά
Μήκος4.762 χιλιοστά
Πλάτος2.004 χιλιοστά
Ύψος1.110 χιλιοστά
Κενό Βάρος1.385 κιλά
Μεταφερόμενο Καύσιμο58 λίτρα
ΣχεδιαστήςΓκάρεν Νικογκοσιάν

Η πρώτη παρουσίαση της δεύτερης γενιάς έγινε σε έκθεση και πάλι στο Ντιτρόιτ, τον Ιανουάριο του 2015, και τον Μάρτιο στο Σαλόνι της Γενεύης. Το έτος 1966 αποτέλεσε ιστορική στιγμή υπό την ονομασία GT 40, όπου και βγήκε ο νικητής κατασκευαστών στον 24ωρο αγώνα της Γαλλίας, στο Λε Μαν. Λόγω της συμπλήρωσης 40 ετών το 2016, αποφασίστηκε να ξεκινήσει η παραγωγή του το έτος αυτό, όπως και έγινε. Στον σχεδιασμό του μοντέλου συνέβαλε ο Γκέργκορ Νικογκοσιάν.

Επίσημα, αποτελεί ανταγωνιστικό μοντέλο των McLaren 675LT και Ferrari 488.

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ford GT 2ης γενιάς στη Φρανκφούρτη το 2015.

Ο τρόπος παραγωγής είναι διαφορετικός σε σχέση με την προηγούμενη γενιά. Από τον Δεκέμβριο του 2016 έως και τον Οκτώβριο του 2020 ο κατασκευαστής θα παράγει 250 μοντέλα ανά έτος, με τελικό στόχο την συνολική παραγωγή 1.000 οχημάτων.[5]

Τεχνικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ford GT του 2018.

Το νεότερο μοντέλο περιλαμβάνει έναν κινητήρα 3.5 λίτρων V6 με διπλό σύστημα πλήρωσης (twin-turbo). Οι εργοστασιακές εκτιμήσεις δείχνουν απόδοση 647 ίππων, επιτάχυνση 0 - 60 mph (97 km/h) σε 2,8 δευτερόλεπτα, 0 - 100 mph (161 km/h) σε 6 δευτερόλεπτα και μέγιστη ταχύτητα 216 mph ή 348 km/h, καθιστώντας το σημερινό GT το ταχύτερο αυτοκίνητο που έχει κατασκευάσει ποτέ η Ford.[6]

Συνδυάζεται με 7-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο PowerShift διπλού συμπλέκτη, δηλαδή με συμπλέκτη δυο δίσκων (πλατό).

Αγωνιστική δράση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1η γενιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ford GT1 το 2011.

Το Ford GT έχει σαν όνομα μια παρουσία στις μηχανοκίνητες διοργανώσεις και κυρίως επί Ευρωπαϊκού εδάφους. Η πρώτη παγκόσμια παρουσίαση έγινε το 2006 στην Ιαπωνία, ενώ το 2009 εισήλθε στο FIA GT Championship (Gran Turismo Championship) στην Μεγάλη Βρετανία και στο FIA GT World Championship. Το 2010 συμμετείχαν δυο οδηγοί με τα αντίστοιχα αυτοκίνητα στον ιστορικό αγώνα των 24 ωρών στην πίστα Λε Μανς, αν και εγκατέλειψαν.

Γενικότερα, η πρώτη γενιά συνοδεύτηκε από δυο οχήματα που έπρεπε να πληρούν τις προϋποθέσεις και αυτά είναι το Ford GT1 και το Ford GT3. Η έκδοση GT3 έχει χαμηλότερη απόδοση από την GT1 (500 ίπποι και 600 ίπποι αντίστοιχα).

2η γενιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ford GT 2ης γενιάς GTE.

Η επίσημη ανακοίνωση ότι το Ford GT δεύτερης γενιάς θα αγωνιστεί, έγινε το 2015. Ταυτόχρονα, στην ανακοίνωση αυτή, η Ford συμπλήρωσε ότι η αγωνιστική έκδοση του μοντέλου θα έκανε την εμφάνισή της στον 24ωρο αγώνα του Λε Μαν το 2016, όπως και έγινε, τερματίζοντας μάλιστα και στις τρείς πρώτες θέσεις.[7] Επιπλέον, αγωνίστηκε και στον 24ωρο αγώνα της Ντειτόνα, όπου τερμάτισαν στην 5η και στην 13η θέση.[8] Εξίσου σημαντική ήταν και η εμφάνιση του αγωνιστικού Ford GT δεύτερης γενιάς στους 6-ωρους αγώνες της Σαγκάης, καθώς και της «Fuji» στην Ιαπωνία.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Camilo Pardo-About». Camilo Pardo. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2017. 
  2. «100th Anniversary Clue In Its Headlight». Jalopnik. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2017. 
  3. «Great American Engines – 5.4L Supercharged Ford GT» Hot Rod Network, 6 Οκτωβρίου 2006.
  4. «Specs Ford GT». ZePerfs. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2017. 
  5. «New Ford GT». Road and Track. 24 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2017. 
  6. «2017 Ford GT Fastest Ever Blue Oval». Autoweek. 25 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2017. 
  7. «Ford GT wins at Le Mans, fist since 1980». The Detroit News. 19 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2017. 
  8. «IMSA WeatherTech SportsCar Championship-Official Race Report» (PDF). IMSA. 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2017.