Τηλέφασσα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια


Τηλέφασσα
Πληροφορίες ασχολίας
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑγήνορας του Ποσειδώνα[1]
ΤέκναΕυρώπη (μυθολογία)[1]
Κίλικας[2][1]
Κάδμος[3][1]
Φοίνιξ[1]
Φινέας
Θάσος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Τηλέφασσα (= «αυτή που λάμπει ή φαίνεται από μακριά», ένα σεληνιακό επίθετο κατά τους ερευνητές) είναι γνωστή η μητέρα της Ευρώπης, γνωστή και ως Αργιόπη στον Φερεκύδη και στον Υγίνο. Η Τηλέφασσα ήταν κόρη του ποτάμιου θεού Νείλου και σύζυγος του Φοίνικα (κατά μία εκδοχή) ή του Αγήνορα (οπότε ήταν μητέρα του Φοίνικα, αφού ο Φοίνιξ ήταν γιος του Αγήνορα), του εγγονού του βασιλιά της Αιγύπτου, του Έπαφου. Εκτός από την Ευρώπη, παιδιά της Τηλέφασσας ήταν οι: Κάδμος, Κίλικας και Θάσος.

Η Τηλέφασσα συνόδευσε τον γιο της Κάδμο σε αναζήτηση της Ευρώπης όταν αυτή απάχθηκε από τον Δία. Ταξίδεψαν μαζί στη Ρόδο και στη Θήρα. Στη συνέχεια πήγαν στη Θράκη, όπου η Τηλέφασσα αρρώστησε και πέθανε. Αφού έθαψε τη μάνα του, ο Κάδμος ρώτησε το Μαντείο των Δελφών μετά από συμβουλή των Θρακών. Το μαντείο του χρησμοδότησε να ταξιδέψει μέχρι να συναντήσει μια αγελάδα. Ακολουθώντας τη, ο Κάδμος ίδρυσε την Αρχαία Θήβα.

Αρκετοί ειδικοί πιστεύουν ότι ο μύθος αυτός υποδηλώνει τις πολυσύνθετες σχέσεις μεταξύ της Φοινίκης, της Αιγύπτου και της Ελλάδας.

Γενεαλογικό δένδρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γενεαλογία των Αργείων σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ίναχος
 
Μελία
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Δίας
 
Ιώ
 
Φορωνέας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Έπαφος
 
Μέμφις
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ποσειδώνας
 
Λιβύη
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Βήλος
 
Αγχινόη
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αγήνωρ
 
Τηλέφασσα
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Δαναός
 
Ελεφαντίδα
 
Αίγυπτος
 
 
 
 
 
 
 
Κάδμος
 
Αρμονία
 
Κίλικας
 
Φοίνιξ
 
 
 
 
 
Δίας
 
Ευρώπη
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Υπερμνήστρα
 
 
 
Λυγκέας
 
Πολύδωρος
 
Αγαύη
 
Αυτονόη
 
Ινώ
 
Σεμέλη
 
Δίας
 
Σαρπηδόνας
 
Ραδάμανθυς
 
Μίνωας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Άβαντας
 
Ωκάλεια
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Διόνυσος
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ακρίσιος
 
Ευρυδίκη
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Δίας
 
Δανάη
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Περσέας

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]