Λιβύη (μυθολογία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λιβύη
Οικογένεια
ΣύντροφοςΠοσειδώνας
ΤέκναΑγήνορας του Ποσειδώνα[1]
Βήλος[2]
Λέλεξ[3]
ΓονείςΈπαφος και Μέμφις

Η Λιβύη ήταν μυθολογικό πρόσωπο της ελληνικής και ρωμαϊκής μυθολογίας και προσωποποίηση της γης της αρχαίας Λιβύης στη Βόρεια Αφρική.

Ελληνική Μυθολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην ελληνική μυθολογία, η Λιβύη ήταν κόρη του Έπαφου, γιου του Δία και της Ιούς, και της Μέμφιδας, κόρης του Νείλου. Ο Έπαφος αργότερα έδωσε το όνομα της κόρης του στην περιοχή που γειτνίαζε δυτικά με τη χώρα της Αιγύπτου. Με τον Ποσειδώνα απέκτησε δυο δίδυμους γιους, το Βήλο και τον Αγήνορα.[4] Ως παιδιά της Λιβύης αναφέρονται από άλλους και η μυθική Λάμια και ο Λέλεγας.

Ρωμαϊκή Μυθολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Λιβύη ως μορφή απαντάται και στη ρωμαϊκή μυθολογία. Σύμφωνα με αυτή, η Λιβύη είναι κόρη του Έπαφου και της Κασσιόπειας, η οποία αφού έσμιξε με τον Νεπτούνους, απέκτησε τον Βούσιρι.[5]

Γενεαλογικό δενδρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γενεαλογία των Αχαιών σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ίναχος
 
Μελία
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Δίας
 
Ιώ
 
Φορωνέας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Έπαφος
 
Μέμφιδα
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Λιβύη
 
Ποσειδώνας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Βήλος
 
Αγχινόη
 
 
 
 
 
 
Αγήνωρ
 
Τηλέφασσα
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Δαναός
 
Πιερία
 
Αίγυπτος
 
Κάδμος
 
Κίλιξ
 
Ευρώπη
 
Φοίνιξ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Υπερμνήστρα
 
 
 
Λυγκέας
 
 
 
 
 
 
 
Αρμονία
 
 
 
 
 
 
 
Δίας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Πολύδωρος
 
 
 
 
 
 
 
Σαρπηδόνας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Άβαντας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αγαύη
 
 
 
 
 
 
 
Ραδάμανθυς
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αυτονόη
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ακρίσιος
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ινώ
 
 
 
 
Μίνωας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Δίας
 
Δανάη
 
 
 
 
 
 
Σεμέλη
 
Δίας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Περσέας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Διόνυσος
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Agenor» (Ρωσικά)
  2. «Danaus» (Ρωσικά)
  3. Παυσανίας: (αρχαία ελληνικά) Ελλάδος περιήγησις.
  4. Ψευδο-Απολλοδώρου, "Βιβλιοθήκη", Β 1,4.
  5. Giovanni Boccaccio, "De claris mulieribus", pp. 49-50.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ψευδο-Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη.
  • Giovanni Boccaccio, De claris mulieribus, uebers. von Heinrich Steinhoewel, herausgegeben von Karl Drescher, Tübingen 1895.